వాయుపురాణమ్

వృతధన్వనే కవిచినే రథినే చ వరూథినే। భృగునాథాయ శుక్రాయ వహ్నిరిష్టాయ ధీమతే ।। ౩౫.

వంకర విల్లు కలవాడికి, నిపుణుడికి, రథసారథికి, సైన్యాన్ని కలవాడికి, భృగునాధుడికి, శుద్ధుడికి, అగ్నికి, కోరుకున్నవాడికి, జ్ఞానవంతుడికీ నమస్సులు.

అఘాయ అఘశంసాయ విప్రియాయ ప్రియాయ చ । దిగ్వాసఃకృత్తివాసాయ భగఘ్నాయ నమోఽస్తు తే ।। ౩౫.

పాపాత్ముడికి, దుష్టునికి, శత్రుత్వంగా ఉండేవాడికి, మిత్రుడికీ, ఆకాశవస్త్రధారుడికి, చర్మాన్ని ధరించినవాడికి, భాగ్యాన్ని నాశనం చేసే వాడికీ నమస్సులు.

పశూనాం పతయే చైవ భూతానాం పతయే నమః। ప్రణనే ఋగ్యజుఃసామ్నే స్వధాయై చ సుధాయ చ ।। ౩౫.

పశువుల అధిపతికి, భూతాల అధిపతికి నమస్సులు. శ్వాసకు, ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేదాలకు, స్వధా హవికి, అమృతానికి నమస్సులు.

వషట్కారతమాయైవ తుభ్యమన్తాత్మనే నమః । స్రష్ట్రే ధాత్రే తథా హోత్రే హర్త్రే చ క్షపణాయ చ ।। ౩౫.

వషట్కార స్వరూపుడైన నీకు, అంతరాత్మ అయిన నీకు నమస్సులు. సృష్టికర్తకు, పోషకుడికి, హోతకు, హరించేవాడికి, నాశనం చేసే వాడికీ నమస్సులు.

భూతభవ్యభవాయైవ తుభ్యం కాలాత్మనే నమః। వసవే చైవ సాధ్యాయ రుద్రాదిత్యాశ్వినాయ చ ।। ౩౫.

భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాల స్వరూపుడైన నీకు, కాలాత్మకు నమస్సులు. వసువులకు, సాధ్యులకు, రుద్రునికి, ఆదిత్యులకు, అశ్వినీదేవతలకు నమస్సులు.

విశ్వాయ మరుతే చైవ తుభ్యన్దేవాత్మనే నమః। అగ్నిసోమర్త్విగిజ్యాయ పశుమన్త్రౌషధాయ చ ।। ౩౫.

సర్వవ్యాపకుడికి, మరుత్ దేవతలకు, దేవతాత్మ స్వరూపుడైన నీకు నమస్సులు. అగ్ని, సోమ, ఋత్విక్కులకు, స్తుతించబడే వాడికి, పశుమంత్రధారుడికి, ఔషధాలకు నమస్సులు.

దక్షిణావభృథాయైవ తుభ్యం యజ్ఞాత్మనే నమః । తపసే చైవ సత్యాయ త్యాగాయ చ శమాయ చ ।। ౩౫.

దక్షిణావభృథస్నానానికి, యజ్ఞస్వరూపుడైన నీకు నమస్సులు. తపస్సుకు, సత్యానికి, త్యాగానికి, శాంతికి నమస్సులు.

అహింసాయాప్యలోభాయ సువేశాయాతిశాయ చ। సర్వభూతాత్మభూతాయ తుభ్యం యోగాత్మనే నమః ।। ౩౫.

అహింస, లోభం లేకపోవడం, అద్భుతమైన రూపం, అన్ని జీవులలోని ఆత్మగా ఉన్న యోగాత్మ స్వరూపుడైన నీకు నమస్కారం.

పృథివ్యై చాన్తరిక్షాయ దివాయ చ మహాయ చ। జనస్తపాయ సత్యాయ తుభ్యం లోకాత్మనే నమః ।। ౩౫.

భూమి, మధ్యలోని ఆకాశం, స్వర్గం, మహత్క లోకం, జన లోకం, తపోలోకం, సత్యలోకం — ఈ లోకాల ఆత్మవైన నీకు నమస్కారం.

అవ్యక్తాయాథ మహతే భూతాయైవోన్ద్రియాయ చ । తన్మాత్రాయ మహాన్తాయ తుభ్యం తత్త్వాత్మనే నమః ।। ౩౫.

అవ్యక్తం, మహత్తు, భూతాలు, ఇంద్రియాలు, తన్ను మాత్రమే తెలిసే సూత్రాలు, మహాన్తుడు — ఈ తత్వాల ఆత్మవైన నీకు నమస్కారం.

నిత్యాయ చార్థలిఙ్గాయ సూక్ష్మాయ చేతనాయ చ। శుద్ధాయ విభవే చైవ తుభ్యం నిత్యాత్మనే నమః ।। ౩౫.

నిత్యుడు, అర్థంతో కూడినవాడు, సూక్ష్ముడు, చైతన్యవంతుడు, శుద్ధుడు, మహిమ కలవాడు — ఈ నిత్యాత్మవైన నీకు నమస్కారం.

నమస్తే త్రిషు లోకేషు స్వరాన్తేషు భవాదిషు। సత్యాన్తేషు మహాన్తేషు చతుర్షు చ నమోఽస్తు తే ।। ౩౫.

మూడు లోకాలలో, స్వర్గాంతాలలో, భవ మొదలైన స్థితుల్లో, సత్యాంతాలలో, మహాన్తుల్లో, నాలుగు లోకాలలో నీకు నమస్కారం.

నమఃస్తోత్రే మయా హ్యస్మిన్ సదసద్వ్యాహృతం విభో। మద్భక్త ఇతి బ్రహ్మణ్య సర్వన్తత్ క్షన్తుమర్హసి ।। ౩౫.

ప్రభూ! నేను ఈ స్తోత్రంలో మంచి, చెడు ఏదైనా చెప్పినా, నీ భక్తుడిగా, బ్రహ్మనిష్ఠుడిగా అన్నీ నీవు క్షమించాలి.

సూత ఉవాచ।। ఏవమారాధ్య దేవేశమీశానం నీలలోహితమ్। బ్రహ్మేతి ప్రణతస్తస్మై ప్రాఞ్జలిర్వాక్యమబ్రవీత్ ।। ౩౬.

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — దేవతల అధిపతి, నీలలోహితుడైన ఈశానుని ఆరాధించి, బ్రహ్మగా నమస్కరించి, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.

కావ్యస్య గాత్రం సంస్పృశ్య హస్తేన ప్రీతిమాన్ భవః। నికామం దర్శనం దత్త్వా తత్రైవాన్తరధీయత ।। ౩౬.

భవుడు సంతోషంతో కావ్యకు తన చేతితో తాకి, ఆమె కోరుకున్న దర్శనం ఇచ్చి, అక్కడే అంతర్ధానం అయ్యాడు.

తతః సోఽన్తర్హితే తస్మిన్ దేవేశానుచరే తదా। తిష్ఠన్తీం ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా జయన్తీమిదమబ్రవీత్ ।। ౩౬.

ఆ దేవతాధిపతి అంతర్ధానం అయిన తరువాత, ఆయన అనుచరురాలైన జయంతి చేతులు జోడించి అక్కడ నిలబడి ఇలా చెప్పింది.

కస్య త్వం సుభగే కా వా దుఃఖితే మయి దుఃఖితా। మహతా తపసా యుక్తం కిమర్థం మాఞ్జుగోపసి ।। ౩౬.

సుభగే! నువ్వెవరు? ఎవరి వారు? నేను బాధలో ఉన్నప్పుడు నువ్వు ఎందుకు బాధపడుతున్నావు? గొప్ప తపస్సుతో నన్ను ఎందుకు కాపాడుతున్నావు?

అనయా సతతం భక్త్యా ప్రశ్రయేణ దమేన చ। స్నేహేన చైవ సుశ్రోణి ప్రీతోఽస్మి వరవర్ణిని ।। ౩౬.

ఈ నిరంతర భక్తి, వినయం, దమనం, ప్రేమ వల్ల, అందమైన నడుము కలవాడా, సుందర వర్ణం కలవాడా, నేను నిన్ను సంతోషపడ్డాను.

కిమిచ్ఛసి వరారేహే కస్తే కామః సమృధ్యతామ్। తం తే సంపూరయామ్యద్య యద్యపి స్యాత్ సుదుర్లభమ్ ।। ౩౬.

మహిళల్లో ఉత్తమా! నీవు ఏది కోరుతున్నావు? నీ కోరిక ఏమిటి? అది ఎంత దుర్లభమైనదైనా, నేడు నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను.

ఏవముక్తాఽఽబ్రవీదనం తపసా జ్ఞాతుమర్హసి। చికీర్షితం మే బ్రహ్నిష్ఠత్వం హి వేత్థ యథాతథమ్ ।। ౩౬.

అలా అడిగినప్పుడు, ఆమె ఇలా చెప్పింది — నువ్వు నీ తపస్సుతో నా మనసులోని కోరికను తెలుసుకోగలవు. బ్రహ్మనిష్ఠుడవు కాబట్టి నా ఉద్దేశ్యాన్ని నిజంగా తెలుసు.

ఏవముక్తేఽబ్రవీదేనాం దృష్ట్వా దివ్యేన చక్షుషా। మాహేన్ద్రీ త్వం వరారోహే మద్ధితార్థమిహాగతా ।। ౩౬.

ఆమె ఇలా అన్న తర్వాత, దివ్య దృష్టితో చూసి, "వరారోహిణీ! నీవు ఇంద్రుడి భార్యవు, నా మేలు కోసం ఇక్కడికి వచ్చావు" అని అన్నాడు.

మయా సహ త్వం సుశ్రోణి దశ వర్షాణి భామిని। అదృశ్యం సర్వభూతైస్తు సంప్రయోగమిహేచ్ఛసి ।। ౩౬.

సుందర నడుము కలవాడా, ప్రకాశవంతురాలా! నువ్వు నా తోడు ఇక్కడ పది సంవత్సరాలు, అందరికీ కనిపించకుండా ఉండాలని కోరుతున్నావు.

దేవేన్ద్రానలవర్ణాభే వరారోహే సులోచనే। ఇమం వృణీష్వ కామం తే మత్తో వై వల్గుభాషిణి ।। ౩౬.

ఇంద్రుని అగ్ని వర్ణానికి సమానమైన వర్ణం, సుందర కళ్ళు కలవాడా, మధురంగా మాట్లాడే వాడా! నన్ను నుండి ఈ వరాన్ని కోరుకో.

ఏవం భవతు గచ్ఛామో గృహాన్ వై మత్తకాశిని । తతః స్వగృహమాగమ్య జయన్త్యా సహితః ప్రభుః ।। ౩౬.

"అలా జరగాలి. మనం ఇంటికి వెళ్దాం, మత్తుగా కనిపించే వాడా!" అని చెప్పి, తన ఇంటికి వచ్చి జయంతితో కలిసి ఉన్నాడు.

స తయా సం వ సద్దేవ్యా దశ వర్షాణి భాగశః। అదృశ్యః సర్వభూతానాం మాయయా సంవృతస్తదా ।। ౩౬.

ఆ దివ్య స్త్రీతో కలిసి, ప్రభువు పది సంవత్సరాలు, అన్ని జీవులకు కనిపించకుండా, తన మాయతో ఆవృతుడై అక్కడే ఉన్నాడు.

కృతార్థమాగతం దృష్ట్వా కావ్యం సర్వే దితేః సుతాః । అభిజగ్ముర్గృహం తస్య ముదితాస్తే దిదృక్షవః ।। ౩౬.

కావ్యుడు తన పని పూర్తిచేసుకుని వచ్చినట్టు చూసి, దితి కుమారులందరూ ఆనందంగా అతని ఇంటికి వెళ్లి, అతన్ని చూడాలని ఉత్సాహంగా ఎదురుచూశారు.

గతా యదా న పశ్యన్తో జయన్త్యా సంవృతం గురుమ్। దాక్షిణ్యం తస్య తద్బుధ్వా ప్రతిజగ్ముర్యథాగతమ్ ।। ౩౬.

వారు వెళ్లి, జయంతి దాచిపెట్టిన గురువును చూడలేకపోయారు. ఆయన దయను గుర్తించి, వారు వచ్చిన దారినే తిరిగి వెళ్లిపోయారు.

బృహస్పతిస్తు సంరుద్ధం జ్ఞాత్వా కావ్యం చకార హ। పిత్రర్థే దశ వర్షాణి జయన్త్యా హితకామ్యయా ।। ౩౬.

బృహస్పతి, కావ్యుడు అడ్డుపడుతున్నాడని తెలుసుకుని, తన తండ్రి కోసం, జయంతి మేలుకోరుతో, పది సంవత్సరాలు కృషి చేశాడు.

బుద్ధ్వా తదన్తరం సోఽథ దైత్యానామివ చోదితః। కావ్యస్య రూపమాస్థాయ సోఽసురాన్సమభాషత ।। ౩౬.

ఆ మధ్యకాలాన్ని గ్రహించిన బృహస్పతి, దితి కుమారుల ప్రేరణతో, కావ్యుడి రూపాన్ని ధరించి, అసురులను సంభోదించాడు.