వాయుపురాణమ్

వయం తపశ్చరిష్యామః సంవృతా వల్కలైర్వనే। ప్రహ్లాదస్య వచః శ్రుత్వా సత్యవ్యాహరణం తు తత్ ।। ౩౫.

ప్రహ్లాదుడు చెప్పిన నిజమైన మాటలు విని, మేము అడవిలో వల్కలాలు ధరించి తపస్సు చేస్తాము.

తతో దేవా నివృత్తా వై విజ్వరా ముదితాశ్చ హ। న్యస్తశస్త్రేషు దైత్యేషు స్వాన్ వై జగ్ముర్యథాగతాన్ ।। ౩౫.

అంతట దేవతలు హర్షంతో, బాధలు లేకుండా వెనక్కు వెళ్లిపోయారు. దైత్యులు ఆయుధాలు వదిలేసి, దేవతలు మళ్లీ తమ తమ స్థలాలకు చేరుకున్నారు.

తతస్తానబ్రవీత్కావ్యః కఞ్చిత్కాలముపాస్యతామ్। నిరుత్సుకైస్తపోయుక్తైః కాలం కార్యార్థసాధకైః। పితుర్మమాశ్రమస్థా వై సర్వే దేవాః సవాసవాః ।। ౩౫.

ఆ తరువాత కావ్యుడు వారికి ఇలా చెప్పాడు: 'కొంతకాలం నిరాసక్తంగా, తపస్సులో నిమగ్నమై, కార్యసిద్ధి కోసం ఉండండి. నా తండ్రి ఆశ్రమంలో దేవతలు, ఇంద్రుడు సహా, ఉన్నారు.'

స సన్దిశ్యాసురాన్ కావ్యో మహాదేవం ప్రపద్య చ। ప్రణమ్యేనసువాచాథ జగత్ప్రభవమీశ్వరమ్ ।। ౩౫.

తర్వాత కావ్యుడు అసురులకు సూచనలు ఇచ్చి, మహాదేవుడి దగ్గరకు వెళ్లి, నమస్కరించి, జగత్తుకు మూలమైన ప్రభువును మధురంగా ఉద్దేశించాడు.

మన్త్రానిచ్ఛామ్యహం దేవ మే నసన్తి బృహస్పతౌ। పరాభవాయ దేవానామసురేష్వభయావహాన్ ।। ౩౫.

ప్రభూ! బృహస్పతి దగ్గర లేని మంత్రాలు నాకు కావాలి. అవి దేవతల పరాభవానికి, అసురులకు భయమేమీ లేకుండా ఉండేందుకు అవసరం.

ఏవముక్తోఽబ్రవీద్దేవో మన్త్రానిచ్ఛసి వై ద్విజ। వ్రతం చర మయో ద్దిష్టం బ్రహ్మచారీ సమాహితః ।। ౩౫.

అలా అడిగినపుడు దేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ ద్విజుడు! నీవు మంత్రాలు కోరుకుంటున్నావు. నేను చెప్పిన వ్రతాన్ని, బ్రహ్మచారిగా, ఏకాగ్రతతో ఆచరించు.'

పూర్ణం వర్షసహస్రం వై కుణ్డధూమమవాక్శిరాః। యద్యుపాస్యసి భద్రన్తే మత్తో మన్త్రమవాప్స్యసి ।। ౩౫.

నీవు వెయ్యేళ్లు పూర్తిగా, కుండంలో పొగకు తలవంచి ఆరాధన చేస్తే, ఓ శుభమయుడా, నేను నీకు మంత్రాన్ని ఇస్తాను.

తథోక్తో దేవ దేవేన స శుక్రస్తు మహాతపాః। పాదౌ సంస్పృశ్య దేవస్య బాఢమిత్యభ్యభాషత ।। ౩౫.

దేవుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, గొప్ప తపస్సు గల శుక్రుడు దేవుని పాదాలను తాకి, 'అలా జరుగనీ' అని సమ్మతించాడు.

వ్రతం చరామ్యహం శేషం యథోద్దిష్టోఽస్మి వై ప్రభో। తతో నియుక్తో దేవేన కుణ్డధారోఽస్య ధూమకృత్ ।। ౩౫.

ప్రభూ! మీరు చెప్పినట్లుగా మిగిలిన వ్రతాన్ని నేను ఆచరిస్తాను. ఆ తరువాత దేవుడు ఆదేశించగా, అతడు కుండానికి సంరక్షకుడిగా, పొగను పుట్టించేవాడిగా మారాడు.

అసురాణాం హితార్థాయ తస్మిఞ్ఛుక్రే గతే తదా। మన్త్రార్థం తత్ర వసతి బ్రహ్మచర్యే మహేశ్వరః ।। ౩౫.

అసురుల మేలు కోసం, శుక్రుడు వెళ్లిన తరువాత, మహేశ్వరుడు అక్కడ మంత్రార్ధం కోసం బ్రహ్మచర్యంలో నివసించాడు.

తద్బుద్ధ్వా నాతిపూర్వన్తు రాజ్యం న్యస్తం తదాసురైః। తస్మిఞ్ఛిద్రే తదామర్షా దేవాస్తాన్ సమభిద్రవన్। నిశితాత్తాయుధాః సర్వే బృహస్పతిపురోగమాః ।। ౩౫.

ఇది తెలుసుకున్న దేవతలు, ఎక్కువ కాలం కాకముందే, అసురులు రాజ్యాన్ని వదిలిన సమయంలో, ఆ లోటును చూసి, బృహస్పతి ముందుండగా, ఆయుధాలు పట్టుకుని, కోపంతో వారిపై దాడి చేశారు.

దృష్ట్వాసురగణా దేవాన్ ప్రగృహీతాయుధాన్ పునః। ఉత్పేతుః సహసా సర్వే సన్త్రస్తాస్తే తతోఽభవన్ ।। ౩౫.

దేవతలు వస్తున్నట్టు చూసి, ఆయుధాలు పట్టుకున్న అసుర గణాలు ఒక్కసారిగా పారిపోయారు. వారు భయంతో నిండిపోయారు.

న్యస్తశస్త్రే జయే దత్తే ఆచార్యవ్రతమాస్థితే। సన్త్యజ్య. సమయం దేవాస్తే సపత్నజిఘాంసవః ।। ౩౫.

అసురులు ఆయుధాలు వదిలి, విజయం ఇచ్చి, గురువు వ్రతంలో ఉండగా, దేవతలు ఒప్పందాన్ని పక్కన పెట్టి, శత్రువులను నాశనం చేయాలని ప్రయత్నించారు.

అనాచార్యాస్తు భద్రం వో విశ్వస్తాస్తపసి స్థితాః। చీరవల్కాజినధరా నిష్క్రియా నిష్పరిగ్రహాః ।। ౩౫.

గురువు లేకుండా, మీరు నిస్సందేహంగా తపస్సులో స్థిరంగా ఉండండి. వల్కలాలు, చీరలు, మృగచర్మాలు ధరించి, క్రియలు లేకుండా, ఆస్తులు లేకుండా ఉండండి.

రణే విజేతుం దేవాన్ వై నశక్ష్యామః కథఞ్చన। అశుద్ధేన ప్రపద్యామః శరణం కావ్యమాతరమ్ ।। ౩౫.

మేము యుద్ధంలో దేవతలను ఎప్పటికీ జయించలేము. అపవిత్రులమై ఉన్నప్పుడు, మేము మా తల్లి కావ్య వద్ద శరణు కోరుదాం.

జ్ఞాపయామస్తతమిదం యావదాగమనం గురోః। వినివృత్తే తతః కావ్యే యోత్స్యామో యుధి తాన్ సురాన్ ।। ౩౫.

ఈ విషయం గురువు వచ్చేవరకు ఆయనకు తెలియజేద్దాం. ఆయన తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, మనం ఆ దేవతలతో కవిత్వ పోరులో యుద్ధం చేద్దాం.

ఏవముక్త్వా సురాన్ యోగ్యం శరణం కావ్యమాతరమ్। ప్రాపద్యన్త తతో భీతాస్తదా చైవ తదాఽభయమ్ ।। ౩౫.

అలా దేవతలకు చెప్పి, వారు భయంతో యోగ్యమైన కవ్యమాత వద్ద ఆశ్రయం కోరారు. అప్పుడు ఆమె వారిని రక్షించి భయం తొలగించింది.

దత్తన్తేషాన్తు భీతానాం దైత్యా నామభయార్థినామ్। న భేతవ్యం న భేతవ్య భయన్త్యజత దానవాః ।। ౩౫.

భయంతో ఉన్న దానవులకు, భయాన్ని తొలగించమని కోరిన వారికి, 'భయపడవద్దు, భయపడవద్దు' అని ధైర్యం చెప్పబడింది. దానవులు భయాన్ని వదిలేశారు.

మత్సన్నిధౌ వర్తతాం వో న భీర్భవితుమర్హతి। భయాచ్చాప్యభిపన్నాంస్తాన్ దృష్ట్వా దేవాసురాంస్తదా ।। ౩౫.

మీరు నా సమక్షంలో ఉన్నంత వరకు మీకు భయం కలగకూడదు. భయంతో బాధపడుతున్న వారిని చూసి, ఆ సమయంలో దేవతలు, దానవులు—

అభిజగ్ముః ప్రసహ్యైతానవిచార్య బలాబలమ్। తాంస్త్రస్తాన్ వధ్యమానాంశ్చ దేవైర్దృష్ట్వాసురాంస్తదా ।। ౩౫.

వారు బలాబలాలను పరిశీలించి, బలవంతంగా వారిపై దాడి చేశారు. దేవతలు కొన్నింటిని చంపుతుండగా, భయంతో ఉన్న దానవులను చూసి—

దేవీ క్రుద్ధాబ్రవీదేనాననిన్ద్రత్వం కరోమ్యహమ్। సంస్తభ్య శీఘ్రం సంరమ్భాదిన్ద్రం సాఽభ్యచరత్తతః ।। ౩౫.

దేవీ కోపంతో, 'ఇంద్రా! నేను నిన్ను శక్తిలేని వాడిని చేస్తాను' అని చెప్పింది. వెంటనే ఆగ్రహంతో ఇంద్రుని ఎదుర్కొంది.

తతః సంస్తమ్భితం దృష్ట్వా శక్రందేవాస్తు యూపవత్। వ్యద్రవన్త తతో భీతా దృష్ట్వా శక్రం వశీకృతమ్ ।। ౩౫.

ఇంద్రుని యజ్ఞస్తంభంలా కదలకుండా చూసిన దేవతలు భయంతో పారిపోయారు. ఇంద్రుడు ఆమె చేతిలో పడిపోయినట్టు చూసి వారు భయపడ్డారు.

గతేషు సురసఙ్ఘేషు విష్ణురిన్ద్రమభాషత। మాంత్వం ప్రవిశ భద్రన్తే నేష్యామి త్వాం సురేశ్వర ।। ౩౫.

దేవతల సమూహం వెళ్లిపోయిన తర్వాత, విష్ణువు ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'భద్రుడా! నన్ను చేరి రక్షణ పొందు. నేను నిన్ను కాపాడుతాను, దేవతాధిపతీ.'

ఏవముక్తస్తతో విష్ణుం ప్రవివేశ పురన్దరః। విష్ణునా రక్షితం దృష్ట్వా దేవీ క్రుద్ధా వచోఽవదత్ ।। ౩౫.

అలా అన్న వెంటనే పురందరుడు విష్ణువులోకి ప్రవేశించాడు. విష్ణువు ఇంద్రుని రక్షిస్తున్నదాన్ని చూసి, దేవీ కోపంతో ఇలా చెప్పింది.

ఏషా త్వాం విష్ణునా సార్ద్ధం దహామి మఘవానివ। మిషతాం సర్వభూతానాం దృశ్యతాం మే తపోబలమ్ ।। ౩౫.

'మఘవాన్! నేను విష్ణువుతో కలిసి నిన్ను అన్ని ప్రాణుల ముందే కాల్చేస్తాను. నా తపస్సు శక్తి మీకు కనబడాలి.'

తయాభిభూతౌ తౌ దేవావిన్ద్రవిష్ణూ జజల్పతుః। కథం ముచ్యేవ సహితౌ విష్ణురిన్ద్రమభాషత ।। ౩౫.

ఆమె చేతిలో ఇంద్రుడు, విష్ణువు ఇద్దరూ అణచివేయబడి, ఇద్దరూ కలిసి ఎలా తప్పించుకోవాలో చర్చించుకున్నారు. విష్ణువు ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'మనిద్దరం ఎలా బయటపడగలము?'

ఇన్ద్రోఽబ్రవీజ్జహి హ్యేనాం యావన్నౌ న దహేద్విభో। విశేషేణాభిభూతోఽహమతస్త్వఞ్చ హి మా చిరమ్ ।। ౩౫.

ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఆమె మనిద్దరిని కాల్చివేయకముందే, నీవు ఆమెను సంహరించు. నేను పూర్తిగా అణచివేయబడ్డాను, కాబట్టి ఆలస్యం చేయకూడదు.'

తతః సమీక్ష్య తాం విష్ణుః స్త్రీవధం కర్త్తుమాస్థితః। అభిధ్యాయ తతశ్చక్రమాపన్నః సత్వరం ప్రభుః ।। ౩౫.

అప్పుడు విష్ణువు ఆమెను గమనించి, ఆ స్త్రీని సంహరించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. ఆలోచించి, తన చక్రాన్ని వెంటనే పిలిపించుకున్నాడు.

తస్యాః సత్వరమాణాయాః శీఘ్రకారీ సురారిహా। స్త్రియా విష్ణుస్తతో దేవ్యా క్రూరం బుద్ధ్వా చికీర్షితమ్। క్రుద్ధస్తదస్త్రమావిద్ధ్య శిరశ్చిచ్ఛేద మాధవః ।। ౩౫.

ఆమె వేగంగా దూసుకొస్తుండగా, దేవతలకు శత్రువైన వారిని సంహరించేవాడు అయిన విష్ణువు, ఆ దేవీ దురుద్దేశ్యాన్ని గ్రహించి, కోపంతో తన ఆయుధాన్ని ప్రయోగించి, ఆమె తలను నరికేశాడు.