వాయుపురాణమ్

ప్రవివేశ తతో రామో మిథిలామరిమర్ద్దనః। సర్వ్వకామైరుపహృతైర్మైథిలేనైవ పూజితః ।। ౩౪.

అంతటితో రాముడు, శత్రువులను సంహరించే వాడు, మిథిలలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ మిథిల రాజు అతన్ని అన్ని కావలసిన వస్తువులతో గౌరవంగా సత్కరించాడు.

ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు బభ్రుర్మతిమతాంవరః। నానారూపాన్ క్రతూన్ సర్వ్వానాజహార నిరర్గలాన్ ।। ౩౪.

అదే సమయంలో, మేధావులలో శ్రేష్ఠుడైన బభ్రువు, ఎన్నో విధాలైన, ఎలాంటి ఆపదలు లేని యజ్ఞాలను నిర్వహించాడు.

దీక్షామయం సకవచం రక్షార్థం ప్రవివేశ హ। స్యమన్తకకృతే రాజా గాధిపుత్రో మహాయశాః ।। ౩౪.

గాధిపుత్రుడైన మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన రాజు, స్యామంతక మణి కోసం రక్షణకై కవచంతో, దీక్షా మండపంలోకి ప్రవేశించాడు.

అర్థాన్ రత్నాని చాగ్ర్యాణి ద్రవ్యాణి వివిధాని చ । షష్టివర్షగతే కాలే యజ్ఞేషు విన్యయోజయత్ ।। ౩౪.

అరవై సంవత్సరాలు పూర్తయినప్పుడు, ఆ యజ్ఞాలలో ధనం, అద్భుతమైన రత్నాలు,色色 వస్తువులను సమర్పించాడు.

అక్రూరయజ్ఞ ఇత్యేతే ఖ్యాతాస్తస్య మహాత్మనః। బహ్వన్నదక్షిణాః సర్వ్వే సర్వ్వకామప్రదాయినః ।। ౩౪.

ఆ మహాత్ముడి యజ్ఞాలు 'అక్రూర యజ్ఞాలు' అని ప్రసిద్ధి చెందాయి. అవన్నీ విరివిగా అన్నదానాలు, దానాలు జరిగే యజ్ఞాలు, అన్నిరకాల కోరికలు తీరే విధంగా జరిగేవి.

అథ దుర్య్యోధనో రాజా గత్వాఽథ మిథిలాం ప్రభుః। గదాశిక్షాం తతో దివ్యాం బలభద్రాదవాప్తవాన్ ।। ౩౪.

తర్వాత రాజు దుర్యోధనుడు మిథిలకు వెళ్లి, అక్కడ బలభద్రుని దగ్గర నుండి గదాయుద్ధ విద్యను దైవికంగా అభ్యసించాడు.

ప్రసాద్య తు తతో విప్రా వృష్ణ్యన్ధకమహారథైః। ఆనీతో ద్వారకామేవ కృష్ణేన చ మహాత్మనా ।। ౩౪.

తర్వాత వృష్ణి, అంధక మహారథులతో పాటు బ్రాహ్మణులను సంతుష్టిపరచి, మహాత్ముడైన కృష్ణుడు దుర్యోధనుని ద్వారకకు తీసుకొచ్చాడు.

అక్రూరమన్ధకైః సార్ద్ధముపాయాత్ పురుషర్షభః। యుద్ధే హత్వా తు శత్రుగ్నం సహ బన్ధుమతా బలీ ।। ౩౪.

పురుషశ్రేష్ఠుడు, అక్రూరుడు, అంధకులతో కలిసి వచ్చాడు. యుద్ధంలో బలవంతుడు శత్రుఘ్నుని, బంధుమంతుడితో పాటు సంహరించాడు.

శ్వఫల్కతనయాయాన్తు నరాయాం నరసత్తమౌ। భఙ్గకారస్య తనయో విశ్రుతౌ సుమహాబలౌ ।। ౩౪.

శ్వఫల్కుని కుమారులకు, నరలో ప్రసిద్ధి చెందిన, భంగకారుని ఇద్దరు మహాబలశాలులు కుమారులు పుట్టారు.

జజ్ఞాతేఽన్ధకముఖ్యస్య శత్రుఘ్నో బన్ధుమాంశ్చ తౌ। వధార్థం భఙ్గకారస్య కృష్ణో న ప్రీతిమాన్ భవేత్ ।। ౩౪.

ఆ ఇద్దరు, శత్రుఘ్నుడు మరియు బంధుమంతుడు, అంధకుల ప్రధానునికి పుట్టారు. వారు భంగకారుని సంహారం కోసం పుట్టారు. అందువల్ల కృష్ణుడు సంతోషించలేదు.

జ్ఞాతి భేదభయాద్భీతః సముపేక్షితవాంస్తథా। అపయాతే తథాక్రూరే నావర్షత్పాకశాసనః ।। ౩౪.

బంధువుల మధ్య కలహ భయంతో భయపడి, కృష్ణుడు దాన్ని పట్టించుకోలేదు. అక్రూరుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఇంద్రుడు వర్షాన్ని కురిపించలేదు.

అనావృష్ట్యా హతం రాష్ట్రమభవత్తద్వఘోద్యతమ్। తతః ప్రసాదయామాసురక్రూరం కుకురాన్ధకాః ।। ౩౪.

వర్షం లేకపోవడంతో ఆ దేశం నాశనం అయింది, దుర్భిక్షం సంభవించబోయింది. అప్పుడు కుకురులు, అంధకులు అక్రూరుని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించారు.

పునర్ద్వారవతీం ప్రాప్తే తదా దానపతౌ తథా। ప్రవవర్ష సహస్రాక్షః కుక్షౌ జలనిధేస్తతః ।। ౩౪.

దానధర్మంలో ప్రఖ్యాతుడైన అక్రూరుడు మళ్లీ ద్వారకకు వచ్చినప్పుడు, సహస్రనేత్రుడు సముద్రపు గర్భంలో వర్షాన్ని కురిపించాడు.

కన్యాఞ్చ వాసుదేవాయ స్వసారం శీలసమ్మతామ్। అక్రూరః ప్రదదౌ శ్రీమాన్ ప్రీత్యర్థం యదుపుఙ్గవః ।। ౩౪.

యదువీరుడైన శ్రీమంతుడు అక్రూరుడు, తన మంచితనంతో ప్రసిద్ధి చెందిన సోదరిని వాసుదేవునికి పెళ్లి చేసి ఇచ్చాడు, అతని అనుగ్రహం కోసం.

అత విజ్ఞాయ యోగేన కృష్ణో బభ్రుగతం మణిమ్। సభామధ్యే తదా ప్రాహ తమక్రూరం జనార్దనః ।। ౩౪.

అప్పుడు కృష్ణుడు, యోగబలంతో మణి బభ్రువుని వద్దకు వెళ్లిందని తెలుసుకొని, సభ మధ్యలో అక్రూరునితో ఇలా అన్నాడు.

యచ్చ రత్నం మణివరం తవ హస్తగతం ప్రభో। తత్ప్రయచ్ఛస్వ మానార్హ విమతిఞ్చాత్ర మా కృథాః ।। ౩౪.

ప్రభూ, నీ చేతిలో ఉన్న ఆ విలువైన మణిని నాకు ఇవ్వు. ఈ విషయంలో మనసులో ఎలాంటి అసంతృప్తి పెట్టుకోకు.

షష్టివర్షగతే కాలే యద్రోషోఽభూత్తదా మమ। సుసంరూఢః సకృత్ ప్రాప్తస్తత్కాలాశ్రిత్య స మహాన్ ।। ౩౪.

అరవై సంవత్సరాలు పూర్తయిన తర్వాత, అప్పట్లో నాకు కలిగిన కోపం బలంగా పెరిగింది. అది ఒక్కసారి వచ్చినప్పటి నుంచి లోపల బలంగా నిలిచిపోయింది.

తతః కృష్ణస్య వచనాత్ సర్వ్వసాత్వతసంసది। ప్రదదౌ తం మణిం బభ్రురక్లేశేన మహామతిః ।। ౩౪.

అప్పుడు కృష్ణుడు చెప్పిన మాట ప్రకారం, సాత్వతుల సభలో బభ్రువు ఆ మణిని ఏ మాత్రం కష్టం లేకుండా, తన తెలివితో ఇచ్చాడు.

తత ఆర్జ్జవసంప్రాప్తబభ్రుహస్తాదరిన్దమః। దదౌ ప్రహృష్టమనసా తం మణిం బభ్రవే పునః ।। ౩౪.

తర్వాత, శత్రువులను జయించే వాడు నిజాయితీతో బభ్రువు చేతిలోనుండి ఆ మణిని స్వీకరించి, ఆనందంతో మళ్లీ బభ్రువుకే ఇచ్చాడు.

స కృష్ణహస్తాత్ సంప్రాప్య మణిరత్నం స్యమన్తకమ్। ఆబద్ధ్య గాన్దినీపుత్రో విరరాజాంశుమానివ ।। ౩౪.

కృష్ణుని చేతిలోనుండి స్యామంతక మణిని తీసుకుని, గాండినీ కుమారుడు దానిని ధరించి, ప్రకాశవంతంగా మెరిసిపోయాడు.

ఇమాం మిథ్యాభిశస్తిం యో విశుద్ధామపి చోత్తమామ్ । వేద మిథ్యాభి శస్తిం స న వ్రజేచ్చ కథఞ్చన ।। ౩౪.

ఎవరైనా, శుద్ధమైన, ఉత్తమమైన అపవాదాన్ని అసత్యమని తెలిసికొని కూడా అబద్ధమని ప్రచారం చేస్తే, అతడు ఎప్పటికీ పరలోకానికి చేరుకోడు.

అనిమిత్రాచ్ఛినిర్జజ్ఞే కనిష్ఠాద్వృష్ణినన్దనాత్ ।। ౩౪.

వృష్ణివంశంలో చిన్నవాడైన కుమారుని నుండి అనిమిత్రుడు జన్మించాడు.

సత్యవాక్ సత్యసమ్పన్నః సత్యకస్తస్య చాత్మజః। సాత్యకిర్యుయుధానస్య తస్య భూతిః సుతోఽభవత్ ।। ౩౪.

అతనికి సత్యవంతుడు, సత్యంతో నిండిన సత్యకుడు కుమారుడు. యుయుధానునికి సత్యకి కుమారుడయ్యాడు.

భూతేర్యుగన్ధరః పుత్ర ఇతి భౌత్యాః ప్రకీర్త్తితాః। జజ్ఞాతే తనయౌ పృశ్నేః శ్వఫల్కశ్చిత్రకశ్చ యః ।। ౩౪.

భూతికి యుగంధరుడు కుమారుడు. వీరిని భౌత్యులు అంటారు. పృశ్నికి శ్వఫల్కుడు, చిత్రకుడు ఇద్దరు కుమారులుగా పుట్టారు.

శ్వఫల్కస్తు మహారాజో ధర్మాత్మా యత్ర వర్త్తతే। నాస్తి వ్యాధిభయం తత్ర న చావృష్టిభయం తథా ।। ౩౪.

శ్వఫల్కుడు మహారాజు, ధర్మాత్ముడు. అతడు ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ వ్యాధి భయం ఉండదు, వర్షాభావం కూడా ఉండదు.

కదాచిత్ కాశిరాజస్య విభోస్తు ద్విజసత్తమాః। త్రీణి వర్షాణి విషయే నావర్షత్పాకశాసనః ।। ౩౪.

ఒకసారి, కాశిరాజు రాజ్యంలో మూడు సంవత్సరాలు వర్షదేవుడు వర్షం కురిపించలేదు.

స తత్ర వాసయామాస శ్వఫల్కం పరమార్చితమ్। శ్వఫల్కపరివాసేన ప్రావర్షత్పాకశాసనః ।। ౩౪.

అక్కడ, కాశిరాజు అత్యంత గౌరవంతో శ్వఫల్కుని నివసింపజేశాడు. శ్వఫల్కుడు అక్కడ ఉండటంతో వర్షదేవుడు వర్షం కురిపించాడు.

శ్వఫల్కః కాశిరాజస్య సుతాం భార్యామనిన్దితామ్। గాన్దినీం నామ గాం సా హి దదౌ విప్రాయ నిత్యశః ।। ౩౪.

శ్వఫల్కుడు కాశిరాజు కుమార్తె గాండినిని, అపవాదం లేని వదినిని భార్యగా చేసుకున్నాడు. ఆమె బ్రాహ్మణులకు ఎప్పుడూ గోవులను ఇచ్చేది.

సా మాతురుదరస్థా వై బహువర్ష శతాన్ కిల। వసతి స్మ న వై జజ్ఞే సర్భస్థాన్తాం పితాబ్రవీత్ ।। ౩౪.

ఆమె తల్లి గర్భంలో ఎన్నో వందల సంవత్సరాలు ఉన్నా జన్మించలేదు. గర్భంలోనే ఉన్న కుమార్తెతో తండ్రి మాట్లాడాడు.