వాయుపురాణమ్

పూజాన్తు విపులాం కృత్వా దేవీ పుత్రానయాచత। పునః పునరథాగమ్య బహుశః పుత్రకారణాత్ ।। ౩౦.

రాణి గొప్ప పూజ చేసి, పిల్లల కోసం వరం కోరింది. ఆమె మళ్లీ మళ్లీ పిల్లల కోసమే అక్కడికి వచ్చేది.

న ప్రయచ్ఛతి పుత్రాంస్తు నికుమ్భః కారణేన తు। రాజా యది తత్ క్రుధ్యేత తతః కిఞ్చిత్ ప్రవర్త్తతే ।। ౩౦.

నికుంభుడు ఏదో కారణంతో పిల్లలను ఇవ్వలేదు. రాజు దీనిపై కోపపడితే, అక్కడ ఏదో జరుగుతుంది.

అథ దీర్ఘేణ కాలేన క్రోధో రాజానమావిశత్। భూతం త్విదం మహాద్వారి నగరాణాం ప్రయచ్ఛతి ।। ౩౦.

చాలా కాలం తర్వాత ఆ కోపం రాజుని పట్టుకుంది. అప్పుడు ఆయన నగరాల పెద్ద గేటు వద్ద ఒక భూతాన్ని ఇచ్చాడు.

ప్రీత్యా వరాంశ్చ శతశో న కిఞ్చిత్తు ప్రవర్త్తతే। మామకైః పూజ్యతే నిత్యం నగర్యాం మమ చైవ తు ।। ౩౦.

ప్రేమతో వందలాది వరాలు ఇచ్చినా, ఇంకేమీ జరగలేదు. నా ప్రజలు, నా నగరంలో ఆయనను ఎప్పుడూ పూజిస్తూనే ఉన్నారు.

తత్రార్చ్చితశ్చ బహుశో దేవ్యా మే తత్ర కారణాత్ । న దదాతి చ పుత్రం మే కృతఘ్నో బహుభోజనః ।। ౩౦.

అక్కడ నా రాణి ఎన్నోసార్లు పూజ చేసింది. అయినా, ఆ తినే తినే కృతఘ్నుడు నాకు పిల్లను ఇవ్వలేదు.

అతో నార్హతి పూజాన్తు మత్సకాశాత్ కథఞ్చన। తస్మాత్తు నాశయిష్యామి తస్య స్థానం దురాత్మనః ।। ౩౦.

అందుకే, ఇకపై నేను అతనికి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పూజ చేయను. అందుకే ఆ దుష్టుని స్థలాన్ని నేనే నాశనం చేస్తాను.

ఏవం తు సవినిశ్చిత్య దురాత్మా రాజ కిల్బిషీ। స్థానం గణపతేస్తస్య నాశయామాస దుర్మతిః ।। ౩౦.

అలా పక్కా నిర్ణయం తీసుకుని, ఆ పాపిష్టుడు రాజు, చెడ్డ మనసుతో గణపతిని స్థలాన్ని ధ్వంసం చేశాడు.

భగ్నమాయతనం దృష్ట్వా రాజానమగమత్ ప్రభుః। యస్మాదృతేఽపరాధం మే త్వయా స్థానం వినా శితమ్ ।। ౩౦.

ఆ ఆలయం ధ్వంసమైనదని చూసి, ప్రభువు రాజుని దగ్గరకు వచ్చాడు: 'నాకు తప్ప మరే తప్పు లేకుండా, నువ్వు నా స్థలాన్ని ఎందుకు నాశనం చేశావు?' అన్నాడు.

అకస్మాత్ తు పురీ శూన్యా భవిత్రీ తే నరాధిప। తతస్తేన తు శాపేన శూన్యా వారాణసీ తథా ।। ౩౦.

'ఇప్పుడు నీ నగరం అకస్మాత్తుగా ఖాళీ అయిపోతుంది, ఓ రాజా! ఆ శాపంతో వారాణసి కూడా ఖాళీ అయింది.'

శప్తాం పురీం నికుమ్భస్తు మహాదేవమథానయత్। శూన్యాం పురీం మహాదేవో నిర్మ్మమే పరమాత్మనా ।। ౩౦.

నికుంభుడు ఆ నగరాన్ని శపించి, ఆ తరువాత మహాదేవుని దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు. పరమాత్మ అయిన మహాదేవుడు ఆ నగరాన్ని ఖాళీ చేశాడు.

తుల్యాం దేవవిభూత్యాస్తు దేవ్యాశ్చైవ మహాత్మనః। రమతే తత్ర వై దేవీ రమమాణే మహేశ్వరః ।। ౩౦.

దేవతల వైభవానికి సమానంగా, ఆ మహాత్మురాలు అక్కడ ఆనందంగా ఉండేది. ఆమె ఆనందిస్తే, మహేశ్వరుడూ అక్కడే సంతోషంగా ఉంటాడు.

న రతిం తత్ర వై దేవీ లభతే గృహవిస్మయాత్। దేవ్యాః క్రీడార్థమీశానో దేవో వాక్యమథాబ్రవీత్ ।। ౩౦.

ఆ ఇంటి ఆశ్చర్యంతో ఆ దేవి అక్కడ ఆనందాన్ని పొందలేకపోయింది. దేవి ఆట కోసం, ఆ ప్రభువు మాటలు చెప్పాడు.

నాహం వేశ్మ విమోక్ష్యామి అవిముక్తం హి మే గృహమ్। ప్రహస్యైనామథోవాచ అవిముక్తం హి మే గృహమ్ ।। ౩౦.

'నేను ఈ ఇంటిని వదిలిపెట్టను, అవిముక్తమే నా ఇల్లు' అని నవ్వుతూ ఆమెతో అన్నాడు — 'అవిముక్తమే నా ఇల్లు.'

నాహం దేవి గమిష్యామి గచ్ఛస్వేహ రమామ్యహమ్। తస్మాత్తదవిముక్తం హి ప్రోక్తం దేవేన వై స్వయమ్ ।। ౩౦.

'దేవీ, నేను వెళ్ళను. నువ్వు వెళ్ళవచ్చు, నేను ఇక్కడే ఉండి ఆనందిస్తాను.' అందుకే, ఆ స్థలాన్ని దేవుడు స్వయంగా అవిముక్తం అని పేరు పెట్టాడు.

ఏవం వారాణసీ శప్తా అవిముక్తం చ కీర్త్తితమ్। యస్మిన్ వసతి వై దేవః సర్వదేవనమస్కృతః। యుగేషు త్రిషు ధర్మాత్మా సహ దేవ్యా మహేశ్వరః ।। ౩౦.

ఇలా వారాణసి శపించబడింది, అవిముక్తం అని పేరు వచ్చింది. అక్కడ దేవుడు, అందరు దేవతలు నమస్కరించే మహేశ్వరుడు, మూడుయుగాల్లోను దేవితో కలిసి నివసిస్తాడు.

అన్తర్ద్ధానం కలౌ యాతి తత్పురన్తు మహాత్మనః। అన్తర్హితే పురే తస్మిన్ పురీ సా వసతే పునః ।। ౩౦.

కలియుగంలో ఆ మహాత్ముని నగరం కనబడకుండా పోతుంది. ఆ నగరం కనిపించకుండా పోయిన తరువాత, అది మరో చోట తిరిగి స్థాపించబడుతుంది.

ఏవం వారాణసీ శప్తా నివేశం పునరాగతా। భద్రశ్రేణ్యస్య పుత్రాణాం శతముత్తమధన్వినామ్ ।। ౩౦.

ఇలా వారాణసి శాపగ్రస్తమై, మళ్లీ తన స్థలానికి తిరిగి వచ్చింది. భద్రశ్రేణ్యుని వందమంది అగ్రగణ్య ధనుర్ధారులు అక్కడికి చేరుకున్నారు.

హత్వా నివేశయామాస దివోదాసో నరాధిపః। భద్రశ్రేణ్యస్య రాజ్యన్తు హృతన్తేన బలీయసా ।। ౩౦.

ఆ వారిని చంపిన తరువాత, నరాధిపుడు దివోదాసుడు అక్కడ తన రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. అలా భద్రశ్రేణ్యుని రాజ్యాన్ని బలవంతంగా స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.

భద్రశ్రేణ్యస్య పుత్రస్తు దుర్దమో నామ నామతః। దివోదాసేన బాలేతి ఘృణయా స వివర్జితః ।। ౩౦.

భద్రశ్రేణ్యునికి దుర్దముడు అనే కుమారుడు ఉండేవాడు. అతడు చిన్నవాడైనందున, దివోదాసుడు దయతో అతన్ని వదిలేశాడు.

దివోదాసాదౄషద్వత్యాం వీరో జజ్ఞే ప్రతర్ద్దనః। తేన పుత్రేణ బాలేన ప్రహృతం తస్య వై పునః ।। ౩౦.

దివోదాసుడు, ఋషద్వతితో కలిసి, ప్రతర్దనుడు అనే వీర కుమారుడిని పొందాడు. ఆ కుమారుడు చిన్నవాడే అయినప్పటికీ, మళ్లీ ఆ రాజ్యాన్ని దాడి చేశాడు.

వైరస్యాన్తం మహారాజ్ఞా తదా తేన విధత్సతా। ప్రతర్ద్దనస్య పుత్రౌ ద్వౌ వత్సో గర్గశ్చ విశ్రుతః ।। ౩౦.

ఆ సమయంలో మహారాజు ఆ వైరం ముగించాడు. ప్రతర్దనునికి వత్సుడు, గర్గుడు అనే ఇద్దరు ప్రసిద్ధ కుమారులు పుట్టారు.

వత్సపుత్రో హ్యలర్కస్తు సన్నతిస్తస్య చాత్మజః । అలర్కం ప్రతి రాజర్షిర్గీతశ్లోకౌ పురాతనౌ ।। ౩౦.

వత్సునికి అలర్కుడు కుమారుడు. అతనికి సన్నతి అనే కుమారుడు. అలర్కుని గురించి రాజర్షి పురాతనంగా రెండు శ్లోకాలు రాశారు.

షష్టివర్షసహస్రాణి షష్టివర్షశతాని చ। యువా రూపేణ సమ్పన్నో హ్యలర్కః కాశిసత్తమః ।। ౩౦.

అలర్కుడు, కాశులలో శ్రేష్ఠుడు, అరవై వేల యేళ్ళు, అరవై వందల సంవత్సరాలు యవ్వనంతో ఉండేవాడు.

లోపాముద్రా ప్రసాదేన పరమాయురవాప్తవాన్ ।। ౩౦.

లోపాముద్రా అనుగ్రహంతో అతడు అత్యంత దీర్ఘాయువు పొందాడు.

శాపస్యాన్తే మహాబాహుర్హత్వా క్షేమకరాక్షసమ్। రమ్యామావాసయామాస పురీం వారాణసీం నృపః ।। ౩౦.

శాపాంతంలో, మహాబాహుడు అయిన రాజు క్షేమకర రాక్షసుడిని సంహరించి, అందమైన వారాణసి నగరాన్ని తన నివాసంగా చేసుకున్నాడు.

సన్నతేరపి దాయాదః సునీథో నామ ధార్మికః। సునీథస్య తు దాయాదః సుకేతుర్నామ ధార్మ్మికః ।। ౩౦.

సన్నతికి సునీతుడు అనే ధార్మికుడు వారసుడిగా పుట్టాడు. సునీతునికి సుకేతు అనే ధార్మికుడు కుమారుడిగా జన్మించాడు.

సుకేతుతనయశ్చాపి ధర్మకేతురితి శ్రుతిః। ధర్మకేతోస్తు దాయాదః సత్యకేతుర్మహారథః ।। ౩౦.

సుకేతునికి ధర్మకేతు అనే కుమారుడు పుట్టాడు. ధర్మకేతునికి సత్యకేతు అనే మహారథి కుమారుడు జన్మించాడు.

సత్యకేతుసుతశ్చాపి విభుర్నామ ప్రజేశ్వరః। సువిభుస్తు విభోః పుత్రః సుకుమారస్తతః స్మృతః ।। ౩౦.

సత్యకేతునికి విభువు అనే ప్రజల అధిపతి కుమారుడు. విభువు కుమారుడు సువిభువు, అతనికి సుకుమారుడు జన్మించాడు.

సుకుమారస్య పుత్రస్తు ధృష్టకేతుః స ధార్మ్మికః। ధుష్టకేతోస్తు దాయాదో వేణుహోత్రః ప్రజేశ్వరః ।। ౩౦.

సుకుమారునికి ధృష్టకేతు అనే ధార్మికుడు కుమారుడు. ధృష్టకేతునికి వేణుహోత్రుడు అనే ప్రజల అధిపతి వారసుడిగా పుట్టాడు.