వాయుపురాణమ్

సహసా యోగమేష్యామి యుష్మాకం కార్యసిద్ధయే। ఏవముక్త్వా గతస్తత్ర ప్రతిష్ఠానం మహాయశాః ।। ౨౯.

'మీ కోరిక నెరవేరేందుకు నేను అకస్మాత్తుగా అక్కడికి వస్తాను.' అని చెప్పి, ఆ మహాశయుడు అక్కడికి వెళ్లిపోయాడు.

స నిశాయామథాగమ్య మేషమేకం జహార వై। మాతృవద్వర్త్తతే సా తు మేషయోశ్చారుహాసినీ ।। ౨౯.

రాత్రి సమయంలో అతడు వచ్చి ఒక గొర్రెను తీసుకుపోయాడు. అరువశి అందమైన నవ్వుతో, ఆ గొర్రెను తన పిల్లలా చూసుకుంది.

గన్ధర్వాగమనం జ్ఞాత్వా శయనస్థా యశస్వినీ। రాజానమబ్రవీత్సా తు పుత్రో మే హ్రియతేతి వై ।। ౨౯.

గంధర్వులు వచ్చారని తెలుసుకుని, మంచంలో ఉన్న ఆ యశస్విని రాజును ఇలా అడిగింది: 'నా కొడుకు ఎవరో తీసుకుపోతున్నారు.'

ఏవముక్తో వినిశ్చిత్య నగ్నస్తిష్ఠతి వై నృపః । నగ్నం ద్రక్ష్యతి మాం దేవీ సమయో వితథో భవేత్ ।। ౨౯.

అలా ఆమె అడిగిన తర్వాత, రాజు ఆలోచించి, నగ్నంగా నిలబడ్డాడు. 'రాణి నన్ను ఇలా చూస్తే మన ఒప్పందం భంగమవుతుంది' అని అనుకున్నాడు.

తతో భూయస్తు గన్ధర్వ్వా ద్వితీయం మేషమాదదుః। ద్వితీయేఽపహృతే మేషే ఐలం దేవీ తమబ్రవీత్ ।। ౨౯.

తర్వాత గంధర్వులు రెండవ గొర్రెను కూడా తీసుకుపోయారు. రెండవ గొర్రె పోయినప్పుడు, రాణి ఐలుడికి ఇలా చెప్పింది.

పుత్రౌ మమ హృతౌ రాజన్ననాథాయా ఇవ ప్రభో। ఏవముక్తస్తదోత్థాయ నగ్నో రాజా ప్రధావితః ।। ౨౯.

'రాజా! ఇద్దరు నా పిల్లలను తీసుకుపోయారు. నేను అనాథలా అయ్యాను.' అని ఆమె చెప్పగానే, రాజు లేచి నగ్నంగా పరుగెత్తాడు.

మేషాబభ్యాం పదవీం రాజన్ గన్ధర్వ్వైర్వ్యుత్థితామథ। ఉత్పాదితా తు మహతీ మాయా తద్భవనం మహత్ ।। ౨౯.

రాజా! గొర్రెల జాడను అనుసరించి గంధర్వులు గొప్ప మాయను సృష్టించి, అద్భుతమైన భవనాన్ని చూపించారు.

ప్రకాశితన్తు సహసా తతో నగ్నమవేక్ష్య సా। నగ్నం దృష్ట్వా తిరోఽభూత్సా అప్సరా కామరూపిణీ ।। ౨౯.

ఆ మాయ ఒక్కసారిగా వెలుగులోకి వచ్చింది. అప్పుడు అరువశి రాజును నగ్నంగా చూసింది. అలా చూసిన వెంటనే, ఆకాంక్షల రూపాలుగా మారగలిగే ఆ అప్సరస అక్కడే అంతర్ధానమైంది.

తిరోభూతాన్తు తాం జ్ఞాత్వా గన్ధర్వాస్తత్ర తావుభౌ। మేషౌ త్యక్త్వా చ తే సర్వే తత్రైవాన్తర్హితాభవన్ ।। ౨౯.

ఆమె కనపడడం మానిపోయిందని గంధర్వులు గ్రహించి, ఇద్దరూ గొర్రెలను వదిలేసి, అక్కడే అందరూ అంతర్ధానమయ్యారు.

ఉత్సృష్టావురణౌ దృష్ట్వా రాజా గృహ్యాగతః ప్రభుః। అపశ్యంస్తాం తు వై రాజా విలలాప సుదుఃఖితః ।। ౨౯.

రెండు గొర్రెలు వదిలిపడినట్లుగా చూసి, ఆ ప్రభావంతుడైన రాజు ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. అరువశి కనబడక, రాజు ఎంతో బాధతో విలపించాడు.

చచార పృథివీం చైవ మార్గమాణస్తతస్తతః। అథాపశ్యచ్చ తాం రాజా కురుక్షేత్రే మహాబలః ।। ౨౯.

రాజు ఆమెను వెతుకుతూ భూమి అంతటా తిరిగాడు. చివరకు కురుక్షేత్రంలో ఆ మహాబలుడు అరువశిని చూశాడు.

ప్లక్షతీర్థే పుష్కరిణ్యాం విగాఢేనామ్బునాప్లుతామ్। క్రీడన్తీమప్సరోభిశ్చ పఞ్చభిః సహ శోభనామ్ ।। ౨౯.

ప్లక్ష తీర్థంలో, పద్మాలతో నిండిన చెరువులో, ఆమె లోతుగా నీటిలోకి దూకి, ఐదుగురు అందమైన అప్సరసలతో కలిసి ఆడుకుంది.

అపశ్యత్సా తతః సుభ్రూ రాజానమవిదూరతః। ఉర్వశీ తాః సఖీః ప్రాహ అయం స పురుషోత్తమః ।। ౨౯.

ఆ సమయంలో అందమైన కనుబొమ్మలతో ఉన్న ఉర్వశి, రాజును దగ్గరలో చూసి, తన స్నేహితులైన అప్సరసలకు, 'ఇతనే ఆ మహాపురుషుడు' అని చెప్పింది.

యస్మిన్నహమవాత్సం హి దర్శయామాస తం నృపమ్ । తత ఆవిర్బభూవుస్తాః పఞ్చచూడాప్సరాస్తు తాః ।। ౨౯.

నాకు ఒకసారి ఎవరిదైనానో అతడే ఈ రాజు అని చూపించింది. అప్పుడు ఆ ఐదుగురు కుంతలాలతో ఉన్న అప్సరసలు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యారు.

దృష్ట్వా తు రాజా తాం ప్రీతః ప్రలాపాన్ కురుతే బహూన్। ఆయాహి తిష్ఠ మనసా ఘోరే వచసి తిష్ఠ హే ।। ౨౯.

ఆమెను చూసి రాజు ఆనందంతో ఎన్నో మాటలు చెప్పాడు: 'ఇక్కడ రా, ఉండు, నా మనసులో నిలిచిపో, నా మాటల్లో నిలిచిపో, ఓ అందమైనవాడివి.'

ఏవమాదీని సూక్ష్మాణి పరస్పరమభాషత। ఉర్వ్వశీ త్వబ్రవీచ్చైలం సగర్భాహం త్వయా ప్రభో ।। ౨౯.

ఇలా వారు పరస్పరం మధురంగా మాట్లాడుకుంటుండగా, ఉర్వశి ఐలుని చూచి, 'ప్రభూ, నేను నీ వల్ల గర్భవతిని' అని చెప్పింది.

సంవత్సరాత్ కుమారస్తే భవితా నవ సంశయః। నిశామేకాన్తు వై రాజా హ్యవసత్తు తయా సహ ।। ౨౯.

'ఒక సంవత్సరం తర్వాత నీకు కుమారుడు పుడతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.' రాజు ఆ రాత్రి ఆమెతో ఒంటరిగా గడిపాడు.

సమ్ప్రహృష్టో జగామాథ స్వపురన్తు మహాయశాః। గతే సంవత్సరే రాజా ఉర్వ్వశీం పునరాగమత్ ।। ౨౯.

ఆ మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన రాజు ఎంతో ఆనందంతో తన నగరానికి తిరిగి వెళ్లాడు. సంవత్సరం గడిచిన తర్వాత, మళ్లీ ఉర్వశిని చూడటానికి వచ్చాడు.

ఉషిత్వా తు తయా సార్ద్ధమేకరాత్రం మహామనాః। కామార్త్తశ్చా బ్రవీద్దీనో భవ నిత్యం మమేతి వై ।। ౨౯.

ఆమెతో ఒక రాత్రి గడిపిన తర్వాత, మహాత్ముడైన రాజు, కోరికతో బాధపడి, 'నువ్వు ఎప్పుడూ నా దగ్గరే ఉండు' అని విన్నవించాడు.

ఉర్వ్వశ్యథాబ్రవీచ్చైలం గన్ధర్వాస్తే వరం దదుః। తం వృణీష్వ మహారాజ బ్రూహి చైతాంస్త్వమేవ హి ।। ౨౯.

అప్పుడు ఉర్వశి ఐలుని చూచి, 'గంధర్వులు నీకు వరం ఇచ్చారు; మహారాజా, నువ్వే కోరుకో, వారికి నువ్వే చెప్పు' అని చెప్పింది.

వృణే నిత్యం హి సాలోక్యం గన్ధర్వాణాం మహాత్మనామ్। తథేత్యుక్త్వా వరం వవ్రే గన్ధర్వాశ్చ తథాస్త్వితి ।। ౨౯.

'నేను ఎప్పుడూ మహాత్ములైన గంధర్వులతో కూడిన లోకంలో నివసించాలనుకుంటున్నాను' అని కోరాడు. 'అలా జరగాలి' అని వారు అంగీకరించారు.

స్థాలీమగ్నేః పూరయిత్వా గన్ధర్వ్వాశ్చ తమబ్రువన్। అనేన ఇష్ట్వా లోకన్తం ప్రాప్స్యసి త్వం నరాధిప ।। ౨౯.

అగ్నికి పాత్రను నింపి, గంధర్వులు రాజుతో, 'ఇది ద్వారా యజ్ఞం చేసి, నీవు పరమ లోకాన్ని పొందుతావు' అని చెప్పారు.

తమాదాయ కుమారన్తు నగరాయోపచక్రమే। నిఃక్షిప్య తమరణ్యాఞ్చ స పుత్రన్తు గృహం యయౌ ।। ౨౯.

ఆ కుమారునిని తీసుకుని నగరానికి బయలుదేరాడు. అటవిలో వదిలేసి, తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.

పునరాదాయ దృశ్యాగ్నిమశ్వత్థం తత్ర దృష్టవాన్। సమీపతస్తు తం దృష్ట్వా హ్యశ్వత్థం తత్ర విస్మితః ।। ౨౯.

మళ్లీ అగ్ని దర్శనానికి వెళ్లి, అక్కడ అశ్వత్థ వృక్షాన్ని చూశాడు. ఆ వృక్షాన్ని దగ్గరగా చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.

గన్ధర్వ్వేభ్యస్తథాఖ్యాతుమగ్నినా గాం గతస్తు సః । శ్రుత్వా తమర్థమశిలమరణిం తు సమాదిశత్ ।। ౨౯.

గంధర్వుల దగ్గరకు అగ్నితో కలిసి వెళ్లి జరిగినది వివరించాడు. వినగానే, అగ్ని అతనికి అశ్వత్థ వృక్షం నుండి అరణి తయారు చేయమని చెప్పాడు.

అశ్వత్థాదరణిం కృత్వా మథిత్వాగ్నిం యథావిధి। తేనేష్ట్వా తు సలోకం నః ప్రాప్స్యసి త్వం నరాధిప। మథిత్వాగ్నిం త్రిధా కృత్వా హ్యయజత్స నరాధిపః ।। ౨౯.

అశ్వత్థ వృక్షంతో అరణిని తయారు చేసి, విధిగా మథనం చేసి అగ్ని వెలిగించాడు. ఆ అగ్నితో యజ్ఞం చేస్తే, నీవు మా లోకాన్ని పొందుతావు, రాజా. అగ్నిని మూడు భాగాలుగా చేసి, రాజు యజ్ఞం నిర్వహించాడు.

ఇష్ట్వా యజ్ఞైర్బహువిధైర్గతస్తేషాం సలోకతామ్। వాసాయ చ స గన్ధర్వ్వస్త్రేతాయాం స మహారథః। ఏకోఽగ్నిః పూర్వమాసీద్వై ఐలస్త్రీంస్తానకల్పయత్ ।। ౨౯.

వివిధ యజ్ఞాలు నిర్వహించి, గంధర్వుల లోకాన్ని పొందాడు. త్రేతాయుగంలో ఆ మహారథి గంధర్వుడు అక్కడ నివసించాడు. మొదట ఒకే అగ్ని ఉండేది, ఐలు ఆ స్త్రీలను ఏర్పాటు చేశాడు.

ఏవంప్రభావో రాజాసీదైలస్తు ద్విజసత్తమాః। దేశే పుణ్యతమే చైవ మహర్షిభిరలంకృతే ।। ౨౯.

ఇలా, ద్విజశ్రేష్ఠులారా, ఐలు అనే రాజు అద్భుతమైన శక్తి కలవాడు, మహర్షులతో అలంకరించబడిన పవిత్రమైన భూమిలో ఉండేవాడు.

రాజ్యం స కారయామాస ప్రయాగే పృథివీ పతిః। ఉత్తరే యామునే తీరే ప్రతిష్ఠానే మహాయశాః ।। ౨౯.

ఆ భూమిపతి రాజు, ప్రయాగంలో, యమునా ఉత్తర తీరాన ఉన్న ప్రతిష్ఠానంలో తన రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు.