వాయుపురాణమ్

ఋషయ ఊచుః।। గన్ధర్వా చోర్వశీ దేవీ రాజానం మానుషం కథమ్। దేవానుత్సృజ్య సమ్ప్రాప్తా తన్నో బ్రూహి బహుశ్రుత ।। ౨౯.

ఋషులు అడిగారు: గంధర్వులలో దేవత అయిన ఉర్వశి, దేవతలను వదిలి మానవ రాజుని ఎలా చేరుకుంది? దయచేసి మాకు చెప్పు.

సూత ఉవాచ।। బ్రహ్మశాపాభిభూతా సా మానుషం సముపస్థితా। ఐలం తు తం వరారోహా సమయేన వ్యవస్థితా ।। ౨౯.

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: బ్రహ్మదేవుని శాపం వల్ల ఉర్వశి మానవుడి దగ్గరకు వచ్చింది. అందమైన ఆమె, కొన్ని నిబంధనలతో ఐలుని చేరింది.

ఆత్మనః శాపమోక్షార్థం నియమం సా చకార తు । అనగ్నదర్శనఞ్చైవ అకామాత సహ మైథునమ్ ।। ౨౯.

ఆ శాపం నుండి విముక్తి కోసం, ఆమె కొన్ని నియమాలు పెట్టుకుంది. అగ్నిని చూసేలా ఉండకూడదు, తనకు ఇష్టం లేకుండా సంయోగం జరగకూడదు అని నిర్ణయించింది.

ద్వౌ మేషౌ శయనాభ్యాశే స తావద్ వ్యవతిష్ఠతే। ఘృతమాత్రం తథాహారః కాలమేకన్తు పార్థివ ।। ౨౯.

రాజా! మంచం పక్కన రెండు గొర్రెలు ఉండాలి. తినడానికి నెయ్యి పరిమాణంలో మాత్రమే ఆహారం తీసుకోవాలి. ఇదే ఆ కాల పరిమితి.

యద్యేష సమయో రాజన్ యావత్కాలఞ్చ తే దృఢమ్। తావత్కాలన్తు వత్స్యామి ఏష నః సమయః కృతః ।। ౨౯.

రాజా! ఈ ఒప్పందాన్ని నీవు ఎంతకాలం కట్టుబడి పాటిస్తావో, అంతకాలం నేను ఇక్కడే ఉంటాను. ఇదే మన ఇద్దరి మధ్య నిబంధన.

తస్యాస్తం సమయం సర్వం స రాజా పర్యపాలయత్। ఏవం సా చావసత్ తస్మిన్ పురూరవసి భామినీ ।। ౨౯.

ఆ ఒప్పందాన్ని ఆ రాజు పూర్తిగా పాటించాడు. అందువల్ల ఆ ప్రకాశవంతురాలు పురూరవుని దగ్గరే నివసించింది.

వర్షాణ్యథ చతుఃషష్టిం తద్భక్త్యా శాపమోహితా। ఉర్వశీ మానుషం ప్రాప్తా గన్ధర్వ్వా శ్చిన్తయాన్వితాః ।। ౨౯.

అలా అరువశి శాప ప్రభావంతో మోహితురాలై, భక్తితో మనుష్యురాలిగా అరవై నాలుగు సంవత్సరాలు గడిపింది. గంధర్వులు ఆలోచనలో పడిపోయారు.

గన్ధర్వ్వా ఊచుః। చిన్తయధ్వం మహాభాగా యథా సా తు వరాఙ్గనా। ఆగచ్ఛేత్తు పునర్ద్దేవానుర్వశీ స్వర్గభూషణా ।। ౨౯.

గంధర్వులు ఇలా అన్నారు: 'ధన్యులారా! ఆ అద్భుతురాలు, స్వర్గానికి అలంకారం అయిన అరువశి, మళ్లీ దేవతల దగ్గరకు ఎలా వస్తుందో ఆలోచించండి.'

తతో విశ్వావసుర్నామ తత్రాహ వదతాం వరః। తయా తు సమయస్తత్ర క్రియమాణో మతోఽనఘః ।। ౨౯.

అప్పుడు విశ్వావసు అనే గొప్పవాడు అక్కడ ఇలా అన్నాడు: 'ఆమెతో ఒక నిబంధన చేసారు, అది తప్పు కానిది.'

సమయన్యుత్క్రమాత్ సా వై రాజానం త్యక్ష్యతే యథా। తదహం వచ్మి వః సర్వం యథా త్యక్ష్యతి సా నృపమ్ ।। ౨౯.

'ఆ ఒప్పందం ఉల్లంఘించబడినప్పుడు, ఆమె రాజును విడిచిపోతుంది. ఆమె ఎలా రాజును వదిలిపెడుతుందో నేను మీకు చెప్తాను.'

సహసా యోగమేష్యామి యుష్మాకం కార్యసిద్ధయే। ఏవముక్త్వా గతస్తత్ర ప్రతిష్ఠానం మహాయశాః ।। ౨౯.

'మీ కోరిక నెరవేరేందుకు నేను అకస్మాత్తుగా అక్కడికి వస్తాను.' అని చెప్పి, ఆ మహాశయుడు అక్కడికి వెళ్లిపోయాడు.

స నిశాయామథాగమ్య మేషమేకం జహార వై। మాతృవద్వర్త్తతే సా తు మేషయోశ్చారుహాసినీ ।। ౨౯.

రాత్రి సమయంలో అతడు వచ్చి ఒక గొర్రెను తీసుకుపోయాడు. అరువశి అందమైన నవ్వుతో, ఆ గొర్రెను తన పిల్లలా చూసుకుంది.

గన్ధర్వాగమనం జ్ఞాత్వా శయనస్థా యశస్వినీ। రాజానమబ్రవీత్సా తు పుత్రో మే హ్రియతేతి వై ।। ౨౯.

గంధర్వులు వచ్చారని తెలుసుకుని, మంచంలో ఉన్న ఆ యశస్విని రాజును ఇలా అడిగింది: 'నా కొడుకు ఎవరో తీసుకుపోతున్నారు.'

ఏవముక్తో వినిశ్చిత్య నగ్నస్తిష్ఠతి వై నృపః । నగ్నం ద్రక్ష్యతి మాం దేవీ సమయో వితథో భవేత్ ।। ౨౯.

అలా ఆమె అడిగిన తర్వాత, రాజు ఆలోచించి, నగ్నంగా నిలబడ్డాడు. 'రాణి నన్ను ఇలా చూస్తే మన ఒప్పందం భంగమవుతుంది' అని అనుకున్నాడు.

తతో భూయస్తు గన్ధర్వ్వా ద్వితీయం మేషమాదదుః। ద్వితీయేఽపహృతే మేషే ఐలం దేవీ తమబ్రవీత్ ।। ౨౯.

తర్వాత గంధర్వులు రెండవ గొర్రెను కూడా తీసుకుపోయారు. రెండవ గొర్రె పోయినప్పుడు, రాణి ఐలుడికి ఇలా చెప్పింది.

పుత్రౌ మమ హృతౌ రాజన్ననాథాయా ఇవ ప్రభో। ఏవముక్తస్తదోత్థాయ నగ్నో రాజా ప్రధావితః ।। ౨౯.

'రాజా! ఇద్దరు నా పిల్లలను తీసుకుపోయారు. నేను అనాథలా అయ్యాను.' అని ఆమె చెప్పగానే, రాజు లేచి నగ్నంగా పరుగెత్తాడు.

మేషాబభ్యాం పదవీం రాజన్ గన్ధర్వ్వైర్వ్యుత్థితామథ। ఉత్పాదితా తు మహతీ మాయా తద్భవనం మహత్ ।। ౨౯.

రాజా! గొర్రెల జాడను అనుసరించి గంధర్వులు గొప్ప మాయను సృష్టించి, అద్భుతమైన భవనాన్ని చూపించారు.

ప్రకాశితన్తు సహసా తతో నగ్నమవేక్ష్య సా। నగ్నం దృష్ట్వా తిరోఽభూత్సా అప్సరా కామరూపిణీ ।। ౨౯.

ఆ మాయ ఒక్కసారిగా వెలుగులోకి వచ్చింది. అప్పుడు అరువశి రాజును నగ్నంగా చూసింది. అలా చూసిన వెంటనే, ఆకాంక్షల రూపాలుగా మారగలిగే ఆ అప్సరస అక్కడే అంతర్ధానమైంది.

తిరోభూతాన్తు తాం జ్ఞాత్వా గన్ధర్వాస్తత్ర తావుభౌ। మేషౌ త్యక్త్వా చ తే సర్వే తత్రైవాన్తర్హితాభవన్ ।। ౨౯.

ఆమె కనపడడం మానిపోయిందని గంధర్వులు గ్రహించి, ఇద్దరూ గొర్రెలను వదిలేసి, అక్కడే అందరూ అంతర్ధానమయ్యారు.

ఉత్సృష్టావురణౌ దృష్ట్వా రాజా గృహ్యాగతః ప్రభుః। అపశ్యంస్తాం తు వై రాజా విలలాప సుదుఃఖితః ।। ౨౯.

రెండు గొర్రెలు వదిలిపడినట్లుగా చూసి, ఆ ప్రభావంతుడైన రాజు ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. అరువశి కనబడక, రాజు ఎంతో బాధతో విలపించాడు.

చచార పృథివీం చైవ మార్గమాణస్తతస్తతః। అథాపశ్యచ్చ తాం రాజా కురుక్షేత్రే మహాబలః ।। ౨౯.

రాజు ఆమెను వెతుకుతూ భూమి అంతటా తిరిగాడు. చివరకు కురుక్షేత్రంలో ఆ మహాబలుడు అరువశిని చూశాడు.

ప్లక్షతీర్థే పుష్కరిణ్యాం విగాఢేనామ్బునాప్లుతామ్। క్రీడన్తీమప్సరోభిశ్చ పఞ్చభిః సహ శోభనామ్ ।। ౨౯.

ప్లక్ష తీర్థంలో, పద్మాలతో నిండిన చెరువులో, ఆమె లోతుగా నీటిలోకి దూకి, ఐదుగురు అందమైన అప్సరసలతో కలిసి ఆడుకుంది.

అపశ్యత్సా తతః సుభ్రూ రాజానమవిదూరతః। ఉర్వశీ తాః సఖీః ప్రాహ అయం స పురుషోత్తమః ।। ౨౯.

ఆ సమయంలో అందమైన కనుబొమ్మలతో ఉన్న ఉర్వశి, రాజును దగ్గరలో చూసి, తన స్నేహితులైన అప్సరసలకు, 'ఇతనే ఆ మహాపురుషుడు' అని చెప్పింది.

యస్మిన్నహమవాత్సం హి దర్శయామాస తం నృపమ్ । తత ఆవిర్బభూవుస్తాః పఞ్చచూడాప్సరాస్తు తాః ।। ౨౯.

నాకు ఒకసారి ఎవరిదైనానో అతడే ఈ రాజు అని చూపించింది. అప్పుడు ఆ ఐదుగురు కుంతలాలతో ఉన్న అప్సరసలు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యారు.

దృష్ట్వా తు రాజా తాం ప్రీతః ప్రలాపాన్ కురుతే బహూన్। ఆయాహి తిష్ఠ మనసా ఘోరే వచసి తిష్ఠ హే ।। ౨౯.

ఆమెను చూసి రాజు ఆనందంతో ఎన్నో మాటలు చెప్పాడు: 'ఇక్కడ రా, ఉండు, నా మనసులో నిలిచిపో, నా మాటల్లో నిలిచిపో, ఓ అందమైనవాడివి.'

ఏవమాదీని సూక్ష్మాణి పరస్పరమభాషత। ఉర్వ్వశీ త్వబ్రవీచ్చైలం సగర్భాహం త్వయా ప్రభో ।। ౨౯.

ఇలా వారు పరస్పరం మధురంగా మాట్లాడుకుంటుండగా, ఉర్వశి ఐలుని చూచి, 'ప్రభూ, నేను నీ వల్ల గర్భవతిని' అని చెప్పింది.

సంవత్సరాత్ కుమారస్తే భవితా నవ సంశయః। నిశామేకాన్తు వై రాజా హ్యవసత్తు తయా సహ ।। ౨౯.

'ఒక సంవత్సరం తర్వాత నీకు కుమారుడు పుడతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.' రాజు ఆ రాత్రి ఆమెతో ఒంటరిగా గడిపాడు.

సమ్ప్రహృష్టో జగామాథ స్వపురన్తు మహాయశాః। గతే సంవత్సరే రాజా ఉర్వ్వశీం పునరాగమత్ ।। ౨౯.

ఆ మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన రాజు ఎంతో ఆనందంతో తన నగరానికి తిరిగి వెళ్లాడు. సంవత్సరం గడిచిన తర్వాత, మళ్లీ ఉర్వశిని చూడటానికి వచ్చాడు.

ఉషిత్వా తు తయా సార్ద్ధమేకరాత్రం మహామనాః। కామార్త్తశ్చా బ్రవీద్దీనో భవ నిత్యం మమేతి వై ।। ౨౯.

ఆమెతో ఒక రాత్రి గడిపిన తర్వాత, మహాత్ముడైన రాజు, కోరికతో బాధపడి, 'నువ్వు ఎప్పుడూ నా దగ్గరే ఉండు' అని విన్నవించాడు.