వాయుపురాణమ్

ప్లావయామాస తం దేశం భావినోఽర్థస్య దర్శనాత్। గఙ్గయా ప్లావితం దృష్ట్వా యజ్ఞవాటం సమన్తతః ।। ౨౯.

భవిష్యత్తులో జరిగే కార్యాన్ని చూపించేందుకు గంగా ఆ దేశాన్ని ముంచెత్తింది. యజ్ఞవాటిక అంతటా గంగా నీటితో నిండిపోయినదాన్ని చూసారు.

సౌహోత్రిర్వరదః క్రుద్ధో గఙ్గాం సంరక్తలోచనః। అస్య గఙ్గేఽవలేపస్య సద్యః ఫలమవాప్నుహి ।। ౨౯.

సుహోత్రుని కుమారుడు వరదుడు కోపంతో కళ్లల్లో రక్తం పొంగుతూ, 'ఓ గంగా! నీ అహంకారానికి ఫలితాన్ని వెంటనే అనుభవించు,' అని అన్నాడు.

ఏతత్తే విఫలం సర్వ్వం పీతమమ్భః కరోమ్యహమ్। రాజర్షిణా తతః పీతాం గఙ్గాం దృష్ట్వా సురర్షయః ।। ౨౯.

'నీది అన్నీ వృథా అయింది. నీ నీటిని నేను తాగేస్తాను,' అని వరదుడు అన్నాడు. రాజర్షి గంగానదిని తాగినదాన్ని చూసి దేవతలు, ఋషులు ఆశ్చర్యపోయారు.

ఉపనిన్యుర్మహాభాగా దుహితృత్వేన జాహ్నవీమ్। యౌవనాశ్వస్య పౌత్రీన్తు కావేరీఞ్జహ్నురావహత్ ।। ౨౯.

మహాభాగ్యశాలి ఋషులు గంగానదిని జహ్నునికి కుమార్తెగా అప్పగించారు. యువనాశ్వుని మనుమరాలైన కావేరిని జహ్నుడు భార్యగా చేసుకున్నాడు.

యువనాశ్వస్య శాపేన గఙ్గా యేన వినిర్మమే । కావేరీం సరితాం శ్రేష్ఠాం జహ్నుభార్య్యామనిన్దితామ్ ।। ౨౯.

యువనాశ్వుని శాపంతో గంగా అలా ప్రकटించబడింది. నదులలో శ్రేష్ఠమైన కావేరి నిందలేని జహ్నుని భార్యగా మారింది.

జహ్నుశ్చ దయితం పుత్రం సుహోత్రం నామ ధార్మికమ్। కావేర్య్యాం జనయామాస అజకస్తస్య చాత్మజః ।। ౨౯.

జహ్నునికి కావేరి ద్వారా సుహోత్రుడు అనే ధార్మికుడైన ప్రియమైన కుమారుడు పుట్టాడు. ఆ సుహోత్రునికి అజకుడు కుమారుడిగా జన్మించాడు.

అజకస్య తు దాయాదో బలాకాశ్వో మహాయశాః। బభూవుశ్చ గయః శీలః కుశస్తస్యాత్మజః స్మృతః ।। ౨౯.

అజకుని వారసుడిగా మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన బాలాకాశ్వుడు పుట్టాడు. అతనికి గయుడు కుమారుడిగా, మంచి స్వభావం కలవాడిగా, కుశుని కుమారుడిగా గుర్తించబడ్డాడు.

కుశపుత్రా బభూవుశ్చ చత్వారో వేదవర్చసః। కుశాశ్వః కుశనాభశ్చ అమూర్త్తారయశోవసుః ।। ౨౯.

కుశునికి నాలుగు కుమారులు పుట్టారు. వారు వేదవిభూతి కలవారు — కుశాశ్వుడు, కుశనాభుడు, అమూర్తారయుడు, వసువు.

కుశస్తమ్బస్తపస్తేపే పుత్రార్థీ రాజసత్తమః। పూర్ణే వర్షసహస్రే వై శతక్రతుమపశ్యత ।। ౨౯.

కుశస్తంభుడు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడు, కుమారుని కోరికతో కఠిన తపస్సు చేశాడు. వెయ్యేళ్లు పూర్తయ్యాక శతక్రతువును దర్శించాడు.

తముగ్రతపసం దృష్ట్వా సహస్రాక్షః పురన్దరః। సమర్థః పుత్రజననే స్వయమేవాస్య శాశ్వతః ।। ౨౯.

అతని ఘోర తపస్సును చూసి సహస్రాక్షుడు అయిన పురందరుడు, తనంతట తానే కుమారుని ప్రసాదించగలిగాడు.

పుత్రత్వం కల్పయామాస స్వయమేవ పురన్దరః। గాధిర్నామాభవత్పుత్రః కౌశికః పాకశాసనః ।। ౨౯.

పురందరుడు తనే కుమారునిగా అవుతానని నిర్ణయించాడు. అలా పాకశాసనునికి కౌశికుడు అయిన గాధి కుమారుడిగా జన్మించాడు.

పౌరుకుత్సాభవద్భార్యా గాధిస్తస్యామజాయత। పూర్వ్వం కన్యాం మహాభాగాం నామ్నా సత్యవతీం శుభామ్। తాం గాధిపుత్రః కావ్యాయ ఋచీకాయ దదౌ ప్రభుః ।। ౨౯.

గాధికి భార్య పౌరుకుత్స వంశానికి చెందినవారు. ఆమె ద్వారా గాధి పుట్టాడు. ముందుగా, ఆమెకు సత్యవతి అనే మంగళకరమైన కుమార్తె జన్మించింది. ప్రభువు గాధి ఆ సత్యవతిని కవ్యుని కుమారుడు ఋచీకునికి ఇచ్చాడు.

తస్యాం పుత్రస్తు వై భర్త్తా భార్గవో భృగునన్దనః। పుత్రార్థే సాధయామాస చరుం గాధేస్తథైవ చ ।। ౨౯.

ఆమెలో భృగునందనుడైన భార్గవుడు తన కుమారుని కనికొన్నాడు. కుమారుని కోసం గాధికీ ఒక చరువు సిద్ధం చేశాడు.

తథా చాహూయ సుధృతిఋచీకో భార్గవస్తదా। ఉపయోజ్యశ్చరురయం త్వయా మాత్రా చ తేశుభే ।। ౨౯.

అప్పుడు సుధృతి ఋచీకుడు, భార్గవుడు, పిలిచి ఇలా అన్నాడు: 'ఈ చరువు నీవూ, నీ తల్లీ వాడాలి, ఓ మంగళకరమైనవాడా.'

తస్యాం జనిష్యతే పుత్రో దీప్తిమాన్ క్షత్రియర్షభః। అజేయః క్షత్రియైర్యుద్ధే క్షత్రియర్షభసూదనః ।। ౨౯.

ఆమెలో తేజస్సుతో కూడిన, క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠుడు, యుద్ధంలో క్షత్రియులకు అజేయుడు, క్షత్రియ వీరులను సంహరించగల కుమారుడు పుడతాడు.

తవాపి పుత్రం కల్యాణి ధృతిన్తం తపోధనమ్। శమాత్మకం ద్విజశ్రేష్ఠం చరురేష విధాస్యతి ।। ౨౯.

ఓ మంగళకరమైనవాడివి, నీకు కూడా ఒక కుమారుడు పుట్టుతాడు. అతడు ధైర్యవంతుడు, తపస్సులో నిబద్ధుడు, శాంత స్వభావం కలవాడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు అవుతాడు. ఈ చారు ద్వారా అతడు జన్మిస్తాడు.

ఏవముక్త్వా తు తాం భార్య్యామృచీకో భృగునన్దనః। తపస్యాభిరతో నిత్యమరణ్యం ప్రవివేశ హ ।। ౨౯.

ఇలా తన భార్యతో చెప్పిన తరువాత, భృగుకులోత్పన్నుడైన ఋచీకుడు ఎప్పుడూ తపస్సులో తలమునకలై ఉండేవాడు, అటు అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

గాధిః సదారస్తు తదా ఋచీకాశ్రమమభ్యగాత్। తీర్థయాత్రాప్రసఙ్గేన సుతాం ద్రష్టుం నరేశ్వరః ।। ౨౯.

ఆ సమయంలో, రాజైన గాధి తన భార్యతో కలిసి తీర్థయాత్ర పేరుతో తన కుమార్తెను చూడటానికి ఋచీకుని ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.

చరుద్వయం గృహీత్వా తు ఋషేః సత్యవతీ సదా। భర్త్తుర్వచనమవ్యగ్రా హృష్టా మాత్రే న్యవేదయత్ ।। ౨౯.

సత్యవతి ఎప్పుడూ భర్త మాటలకు లోబడే వాడి, ఆనందంగా ఆ ఋషి ఇచ్చిన రెండు చారులను తీసుకుని తల్లి దగ్గరికి చెప్పింది.

మాతా తు తస్యై దైవేన దుహిత్రే స్వం చరుం దదౌ । తస్యాశ్చరుమథాజ్ఞానాదాత్మనః సా చకార హ ।। ౨౯.

దైవకృపవశాత్తు, తల్లి తన చారును కుమార్తెకు ఇచ్చింది. తెలియకపోయినా, కుమార్తె తల్లి చారును తినేసింది.

అథ సత్యవతీ గర్భం క్షత్రియాన్తకరం శుభమ్। ధారయామాస దీప్తేన వపుషా ఘోరదర్శనా ।। ౨౯.

అంతట సత్యవతి క్షత్రియులను నశింపజేసే శక్తి కలిగిన, ప్రకాశవంతమైన, భయంకరమైన కుమారుని గర్భంలో ధరించింది.

తమృచీకస్తతో దృష్ట్వా యోగేనాప్యనుమృశ్య చ। తదాబ్రవీద్ద్విజశ్రేష్ఠః స్వాం భార్య్యాం వరవర్ణినీమ్ ।। ౨౯.

ఈ విషయం యోగబలంతో తెలుసుకున్న ఋచీకుడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు అయిన వాడు, తన అందమైన భార్యతో ఇలా చెప్పాడు.

మాతుః సిద్ధ్యతి తే భద్రే చరువ్యత్యాసహేతునా। జనిష్యతి హి పుత్రస్తే క్రూరకర్మాతిదారుణః ।। ౨౯.

ఓ మృదువైనవాడివి, నీ తల్లి చారులను మార్పిడి చేసినందువల్ల, నీ కుమారుడు క్రూరమైన పనులు చేసే వాడిగా, చాలా భయంకరంగా జన్మిస్తాడు.

మాతా జనిష్యతే వాపి తథాభూతం తపోధనమ్ । విశ్వం హి బ్రహ్మ తపసా మయా తత్ర సమర్పితమ్ ।। ౨౯.

నీ తల్లి మాత్రం తపస్సుతో నిండిన కుమారుని కనబోతుంది. ఎందుకంటే నా తపస్సు అంతా ఆ ప్రయోజనానికి అర్పించాను.

ఏవముక్తా మహాభాగా భర్త్రా సత్యవతీ తదా। ప్రసాదయామాస పతిం సుతో మే నేదృశో భవేత్। బ్రాహ్మణాపసదస్త్వన్య ఇత్యుక్తో మునిరబ్రవీత్ ।। ౨౯.

భర్త ఇలా చెప్పిన తరువాత, మహాభాగ్యవంతురాలైన సత్యవతి అతన్ని శాంతిపర్చడానికి ప్రయత్నిస్తూ, 'నా కుమారుడు అలా కాకూడదు; బ్రాహ్మణేతరుడైన వాడే అలా ఉండాలి' అని చెప్పింది. అప్పుడు ముని ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.

నైష సఙ్కల్పితః కామో మయా భద్రే తథా త్వయా । ఉగ్రకర్మా భవేత్ పుత్రః పితుర్మాతుశ్చ కారణాత్ ।। ౨౯.

ఓ మృదువైనవాడివి, ఇది నా సంకల్పం కాదు, నీదీ కాదు. కానీ తండ్రి, తల్లి ఇద్దరి చర్యల వల్ల నీ కుమారుడు క్రూరమైన పనులు చేసే వాడిగా అవుతాడు.

పునః సత్యవతీ వాక్యమేవముక్తాబ్రవీదిదమ్। ఇచ్ఛఁల్లోకానపి మునే సృజేథాః కిం పునః సుతమ్ ।। ౨౯.

మళ్ళీ సత్యవతి ఇలా అన్నది: 'ఓ మునివరా, నీకు ఇష్టం ఉంటే లోకాలను సృష్టించగలవు. మరి కుమారుడిని సృష్టించలేవా?'

శమాత్మకమృజుం భర్త్తః పుత్రం మే దాతుమర్హసి। కామమేవంవిధః పుత్రో మమ స్యాత్తు వద ప్రభో ।। ౨౯.

'నా భర్తా, నీవు నాకు శాంత స్వభావం, న్యాయమైన కుమారుని ఇవ్వాలి. నీకు ఇష్టం ఉంటే అలాంటి కుమారుడే నాకు కలగాలి, ప్రభూ' అని ఆమె ప్రార్థించింది.

మయ్యన్యథా న శక్యం వై కర్తుమేవ ద్విజోత్తమ। తతః ప్రసాదమకరోత్ స తస్యాస్తపసో బలాత్ ।। ౨౯.

ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, నీ విషయంలో ఇది మార్చడం నాకు సాధ్యం కాదు. అయినా, నీ తపస్సు బలంతో అతడు ఆమెకు వరం ఇచ్చాడు.