వాయుపురాణమ్

కణ్ఠం శిరో వా ప్రావృత్య రథ్యా పాదగతస్తు వా। అకృత్వా పాదయోః శౌచమాచాన్తోఽప్యశుచిర్భవేత్ ।। ౧౭.

గొంతు లేదా తల కప్పుకుని, లేదా రోడ్డు మీద కాలికి మురికి ఉండగా నడిచినా, కాళ్లు శుభ్రం చేయకపోతే, నోటిని కడిగినా శుద్ధి కలగదు.

ప్రక్షాల్య పాత్రం నిఃక్షిప్య ఆచమ్యాభ్యుక్షణం పునః। ద్రవ్యస్యాన్యస్య తు తథా కుర్యాదభ్యుక్షణం పునః ।। ౧౭.

పాత్రాన్ని బాగా కడిగి పక్కన పెట్టిన తర్వాత, నీళ్లు ముక్కున పెట్టి మళ్లీ చల్లాలి. అలాగే, మరే ఇతర వస్తువు అయినా, మళ్లీ నీళ్లు చల్లాలి.

పుష్పాదీనాం తృణానాఞ్చ ప్రోక్షణం హవిషాన్తథా। పరాహృతానాం ద్రవ్యాణాం నిధాయాభ్యుక్షణం తథా ।। ౧౭.

పువ్వులు, దర్భలు, హవిస్సులు వంటి వాటికి కూడా నీళ్లు చల్లాలి. బయట నుంచి తెచ్చిన వస్తువులను నేలపై ఉంచిన తర్వాత కూడా అలాగే నీళ్లు చల్లాలి.

ప్రోక్షితన్తు హరేత్ కిఞ్చి చ్ఛ్రాద్ధే దైవ తథా పునః। ఉత్తరేణ హరేద్వేద్యాం దక్షిణేన విసర్జయేత్ ।। ౧౭.

శ్రాద్ధంలో లేదా దేవతలకు సమర్పించడానికి నీళ్లు చల్లినదాన్ని తీసుకోవాలి. వేదికపై ఉత్తర దిశ నుంచి తీసుకుని, దక్షిణ దిశవైపు పారవేయాలి.

విచ్ఛిన్నం స్యాద్విపర్యాసే దైవే పిత్ర్యే తథైవ చ। దక్షిణేన తు హస్తేన దక్షిణాం వేదిమాలిఖేత్ ।। ౧౭.

దేవతల పూజలో లేదా పితృకార్యాలలో ఏదైనా మధ్యలో ఆగిపోయినా, తప్పుగా జరిగినా, కుడి చేతితో వేదిక దక్షిణ భాగాన్ని తడిమాలి.

కరాభ్యామేవ దేవానాం పితౄణాం వికరం శుభమ్। క్షుభితస్వప్నయోశ్చైవ తథా మూత్రపురీషయోః ।। ౧౭.

దేవతలకు, పితృదేవతలకు, అలాగే కలత కలిగిన నిద్ర తర్వాత, మూత్ర విసర్జన లేదా విసర్జన తర్వాత రెండు చేతులతో శుభకార్యాన్ని చేయాలి.

నిష్ఠీవితే యథా వ్యక్తే భుక్త్వా విపరిధాయ చ। ఉచ్ఛిష్టస్య చ సంస్పర్శే తథా పాదావసేచనే ।। ౧౭.

తెచ్చుగా ఉమ్మిన తర్వాత, భోజనం చేసిన తర్వాత, పై వస్త్రం ధరించినప్పుడు, మిగిలిన అన్నాన్ని తాకినప్పుడు, పాదాలు కడిగిన తర్వాత కూడా అలాగే చేయాలి.

ఉత్సృష్టస్య సుమమ్భాషే హ్యశుచిం ప్రయతస్య చ। సన్దేహేషు చ సర్వేషు శిఖాం ముక్త్వా తథైవ చ ।। ౧౭.

నీళ్లు పారబోసిన తర్వాత, కఠినంగా మాట్లాడినప్పుడు, అపవిత్రంగా ఉన్నప్పుడు, సందేహం వచ్చినప్పుడు, శిఖా విడిచిపెట్టినప్పుడు కూడా అలాగే చేయాలి.

వినా యజ్ఞోపవీతేన మోహాత్తు యద్యుపస్పృషేత్। ఔష్ఠస్య దన్తసంస్పర్శే దర్శనే చాన్త్యవాసినామ్ ।। ౧౭.

యజ్ఞోపవీతం లేకుండా ముక్కున నీళ్లు పెట్టినా, పెదవులు లేదా పళ్లను తాకినా, గ్రామ చివర నివసించే వారిని చూసినా కూడా అలాగే చేయాలి.

జిఙ్వయా చైవ సంస్పృశ్య దన్తాసక్తం తథైవ చ। సశబ్దమఙ్గులీభిశ్చ ప్రణతశ్చావలో కయన్ ।। ౧౭.

నాలుకతో పళ్లను తాకినప్పుడు, పళ్లకు ఏదైనా అంటుకున్నప్పుడు, వేళ్లతో శబ్దం చేసినప్పుడు, వంగి పైకి చూచినప్పుడు కూడా అలాగే చేయాలి.

యశ్చాధర్మే స్థితో మోహాదాయాన్తోఽప్యశుచిర్భవేత్। ఉపవిశ్య శుచౌ దేశే ప్రణతః ప్రాగుదఙ్ముఖః ।। ౧౭.

ఎవరైనా అపవిత్రతలో ఉండి తెలియకపోతే, వారు శుభ్రమైన చోట కూర్చొని, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశను చూస్తూ నమస్కరించాలి.

పాదౌ ప్రక్షాల్య హస్తౌ తు అన్తర్జానురుప స్పృశేత్। ప్రసన్నాస్త్రిః పిబేచ్చాపః ప్రయతః సుసమాహితః ।। ౧౭.

పాదాలు, చేతులు కడిగి, చేతులతో మోకాళ్లను తాకి, మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచి, మూడు సార్లు నీళ్లు ముక్కున పెట్టాలి.

ద్విరేవ మార్జనం కుర్యాత్సకృదభ్యుక్షణం తతః। ఖాని మూర్ద్ధానమాత్మానం హస్తౌ పాదౌ తథైవ చ ।। ౧౭.

రెండు సార్లు శుద్ధి చేసి, ఒకసారి నీళ్లు చల్లాలి. ఆ తర్వాత నాసిక, తల, శరీరం, చేతులు, పాదాలు కూడా శుభ్రంగా చేయాలి.

అభ్యుక్షణం తథా తస్య యద్యమీమాంసితం భవేత్। ఏవమాచమనం తస్య వేదా యజ్ఞాస్తపాంసి చ ।। ౧౭.

నీళ్లు చల్లడంలో సందేహం ఉంటే, మళ్లీ చల్లాలి. అలా చేస్తే, అతని ఆచమనము, వేదపఠనం, యజ్ఞాలు, తపస్సులు ఫలిస్తాయి.

దానాని బ్రహ్మచర్యఞ్చ భవన్తి సఫలాస్తథా। క్రియాం యః కురుతే మోహాదనాచమ్యైవ నాస్తికః ।। ౧౭.

దానం, బ్రహ్మచర్యం కూడా ఫలిస్తాయి. కానీ ఎవరు తెలియక లేదా నమ్మక లేకుండా ఆచమనము చేయకుండా కర్మలు చేస్తే, అవి వ్యర్థమవుతాయి.

భవన్తి చ వృథా తస్య క్రియా హ్యేతా న సంశయః। వాగ్భావశుద్ధనిర్ణిక్తమదుష్టం వాప్యనిన్దితమ్ ।। ౧౭.

అటువంటి వారి కర్మలు ఫలించవు — ఇందులో సందేహం లేదు. మాట, మనస్సు శుద్ధిగా, తప్పులేకుండా, అపవాదం లేకుండా చేసినవి మాత్రమే ఫలిస్తాయి.

మేధ్యాన్యేతాని జ్ఞేయాని దుష్టమేభ్యో విపర్యయః। న వక్తవ్యః సదా విప్రః క్షుధితో నాస్తి కిఞ్చన ।। ౧౭.

ఈ కార్యాలు పవిత్రమైనవిగా తెలుసుకోవాలి. వీటి వ్యతిరేకమైనవి అపవిత్రం. బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ 'నాకు ఆకలి, నాకు ఏమీ లేదు' అని చెప్పకూడదు.

తస్మై సత్కృత్య యో దద్యాదయూపో యజ్ఞ ఉచ్యతే। అప్లుష్టాన్నం శ్రృతాన్నన్తు కృశవృత్తిమయాచకమ్ ।। ౧౭.

ఆయనకు గౌరవంగా ఇచ్చినది యజ్ఞంగా పరిగణించబడుతుంది. కానీ నీళ్లు చల్లని అన్నం లేదా చెడ్డ ప్రవర్తన కలిగినవాడు అడిగి తెచ్చిన అన్నం యజ్ఞంగా పరిగణించబడదు.

ఏకాన్తశీలం హ్రీమన్తం సదా శ్రాద్ధేషు భోజయేత్ । యో దదాత్యాన్తిమభ్యేశ్చ స బ్రహ్మఘ్నో దురాత్మవాన్ ।। ౧౭.

శ్రాద్ధంలో ఎప్పుడూ మంచి స్వభావం, లజ్జ కలిగినవారిని భోజనం పెట్టాలి. కానీ చివర్లో అర్హత లేని వారికి ఇచ్చేవాడు బ్రహ్మహత్యాపాతకుడు, దురాత్ముడు అవుతాడు.

అపి జాతిశతం గత్వా న స ముచ్యేత కిల్బిషాత్। విషమం భోజయేద్విప్రానేకపంక్త్యా చ యో నరః ।। ౧౭.

బ్రాహ్మణులను తప్పుగా, కలిసిపోతూ, సరైన వరుసలో కాకుండా భోజనం పెట్టినవాడు వంద జన్మలు గడిపినా పాపం నుండి విముక్తి పొందడు.

నియుక్తో వాఽనియుక్తో వా పంక్త్‌యా హరతి దుష్కృతమ్। పాపేన గృహ్యతే క్షిప్రమిష్టాపూర్త్తం చ నశ్యతి ।। ౧౭.

ఎవరైనా నియమించబడినా, లేకపోయినా, భోజనానికి వరుసను ఏర్పాటు చేసినవాడు పాపాన్ని పొందతడు. అతడు త్వరగా దుష్కర్మలకు లోనవుతాడు, యజ్ఞాలు, దానం ద్వారా సంపాదించిన పుణ్యం నశిస్తుంది.

యతిస్తు సర్వ్వవిప్రాణాం సర్వ్వేషామగ్ర్య ఉత్సవే। ఇతిహాసపఞ్చమాన్ వేదాన్ యః పఠేత్తు ద్విజోత్తమః ।। ౧౭.

అందరు బ్రాహ్మణులలో, ఉత్సవ సమయంలో ఇతిహాసాలు, ఐదవ వేదంతో పాటు వేదాలను పారాయణం చేసే బ్రాహ్మణుడే ముఖ్యుడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా!

అనన్తరం యథాయోగ్యం నియోక్తవ్యో విజానతా। త్రివేదోఽనన్తరస్తస్య ద్వివేదస్తదనన్తరః ।। ౧౭.

ఆయన తర్వాత, అనుగుణంగా, జ్ఞానమున్నవాడు మూడు వేదాలు తెలిసినవాడిని నియమించాలి. అతని తరువాత రెండు వేదాలు తెలిసినవాడు ఉండాలి.

ఏకవేదస్తథా పశ్చాన్న్యాయాధ్యాయీ తతః పరమ్। పావనాయైవ పంక్త్యా వై తాన్ ప్రవక్ష్యే నిబోధత ।। ౧౭.

తరువాత ఒక వేదాన్ని తెలిసినవాడు, ఆ తర్వాత న్యాయశాస్త్రాన్ని అభ్యసిస్తున్నవాడు, తరువాత ఇతరులు క్రమంగా ఉండాలి. భోజన వరుసను పవిత్రం చేసే వారెవరో ఇప్పుడు చెబుతాను, వినండి.

య ఏతే పూర్వ్వనిర్ద్దిష్టాః సర్వ్వే తే హ్యనుపూర్వ్వశః। షడఙ్గీ వినయీ యోగీ సర్వ్వతన్త్రస్తథైవ చ ।। ౧౭.

ఇంతకు ముందు చెప్పినవారు, క్రమంగా—షడంగాలు తెలిసినవాడు, వినయంతో ఉన్నవాడు, యోగి, అన్ని కర్మల్లో నిపుణుడు—ఇవాళ్లంతా వరుసగా ఉండాలి.

యాయావరశ్చ పఞ్చైతే విజ్ఞేయాః పఙ్క్తిపావనాః । అష్టాదశానాం విద్యానామేకస్మిన్ పారగోఽపి యః ।। ౧౭.

మరియు యాత్రికుడు—ఈ ఐదుగురు భోజన వరుసను పవిత్రం చేసే వారిగా గుర్తించాలి. పదహారుకు పైగా విద్యల్లో కనీసం ఒకదానిలో నిపుణుడైనవాడు కూడా ఇలాగే.

యథావద్వర్త్తమానశ్చ సర్వే తే పఙ్క్తిపావనాః। త్రిణాచికేతాస్త్రైవిద్యో యశ్చ ధర్మ్మాన్ పఠేద్ద్విజః ।। ౧౭.

సరైన విధంగా ప్రవర్తించే వారందరూ భోజన వరుసను పవిత్రం చేస్తారు. మూడు నచికేత అగ్నులు తెలిసినవాడు, మూడు వేదాలు తెలిసినవాడు, ధర్మాలను పారాయణం చేసే ద్విజుడు—ఇవాళ్లందరూ పవిత్రులు.

బార్హస్పత్యే తథా శాస్త్రే పారం యశ్చ ద్విజో గతః। సర్వ తే పావనా విప్రాః పఙ్క్తీనాం సముదాహృతాః ।। ౧౭.

బృహస్పతి శాస్త్రాన్ని సంపూర్ణంగా నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణుడు కూడా—ఈ బ్రాహ్మణులందరూ భోజన వరుసను పవిత్రం చేసే వారిగా చెప్పబడ్డారు.

ఆమన్త్రితస్తు యః శ్రాద్ధే యోషితం సేవతే ద్విజః। పితరస్తస్య తం మాసం తస్య రేతసి శేరతే ।। ౧౭.

శ్రాద్ధానికి ఆహ్వానించబడిన ద్విజుడు, ఆ నెలలో స్త్రీతో సంయోగం కలిగి ఉంటే, అతని రేతస్సులో ఆ నెలంతా పితృదేవతలు ఉంటారు.