వాయుపురాణమ్

పర్వ్వతో హిమవాన్నామ నానాధాతువిభూషితః। యోజనానాం సహస్రాణి ఆయతోఽశీతిరుచ్యతే ।। ౧౫.

హిమవంతు అనే పర్వతం ఎన్నో రకాల ఖనిజాలతో అలంకరించబడి ఉంది. అది ఎనబై వేల యోజనాల పొడవుగా విస్తరించి ఉన్నదని చెబుతారు.

సిద్ధచారణసఙ్కీర్ణః సిద్ధచారణసేవితః। తత్ర పుష్కరిణీ రమ్యా సుషుమ్నా నామ విశ్రుతా ।। ౧౫.

అక్కడ సిద్ధులు, చారణులు సమూహంగా ఉండే రమణీయమైన సుషుమ్నా అనే ప్రసిద్ధి గల పుష్కరిణి ఉంది.

దశవర్షసహస్రాణి తత్ర జాతస్తు జీవతి। శ్రాద్ధం భవతి చానన్త్యం తస్యాం దత్తం మహోదయమ్। తారయేచ్చ యదా శ్రాద్ధం దశపూర్వ్వాన్దశాపరాన్ ।। ౧౫.

అక్కడ జన్మించినవాడు పది వేల సంవత్సరాలు జీవిస్తాడు. అక్కడ చేసిన పితృకర్మకు అంతులేని ఫలం లభిస్తుంది. అలాంటి పితృకర్మ పది తరాల పూర్వీకులను, పది తరాల వంశజులను రక్షిస్తుంది.

సర్వ్వం పుణ్యం హిమవతో గఙ్గా పుణ్యా చ సర్వ్వతః। సముద్రగాః సముద్రాశ్చ సర్వ్వే పుణ్యాః సమన్తతః ।। ౧౫.

హిమవంతు యొక్క మొత్తం పుణ్యం, గంగా యొక్క పవిత్రత, సముద్రాలకు చేరే అన్ని నదుల పవిత్రత — ఇవన్నీ ఎక్కడైనా పవిత్రమే.

ఏవమాదిషు సర్వ్వేషు శ్రాద్ధం నిర్వర్త్తయేద్బుధః । పూతో భవతి స్నాత్వా ను దత్త్వా దత్త్వా తథైవ చ ।। ౧౫.

ఇలాంటి అన్ని ప్రదేశాల్లో జ్ఞానులు పితృకర్మ చేయాలి. అక్కడ స్నానం చేసి, దానం చేసి పవిత్రులవుతారు.

శైలసానుషు తుఙ్గేషు కన్దరేషు గుహాసు చ। ఉపహ్వరనితమ్బేషు తథా ప్రస్రవణేషు చ ।। ౧౫.

పర్వత శిఖరాలపై, లోయలలో, గుహల్లో, లోయల ఒడ్డులపై, అలాగే జలధారల దగ్గర కూడా.

పులినేష్వాపగానాం చ తథైవ ప్రభవే యుగే। మహోదధౌ గవాం గోష్ఠే సఙ్గమేషు వనేషు చ ।। ౧౫.

నదుల తీరాల్లో, వాటి మూలాల్లో, మహాసముద్రంలో, ఆవుల గోశాలలో, సంగమాలలో, అడవుల్లో కూడా.

అసంసృష్టోపలిప్తాసు హృద్యాసు సురభీషు చ। గోమయేనోపలిప్తేషు వివిక్తేషు గృహేషు చ ।। ౧౫.

అలంకారమైన, శుభ్రమైన, సువాసనతో నిండిన, గోమయంతో పూసిన ప్రదేశాల్లో, ప్రశాంతమైన ఇళ్లలో కూడా.

కుర్య్యాచ్ఛ్రాద్ధమథైతేషు నిత్యమేవ యథావిధి। ప్రదక్షిణం దిశం గత్వా సర్వ్వకామచికీర్షవః ।। ౧౫.

ఈ ప్రదేశాల్లో ఎల్లప్పుడూ నియమానుసారం, కావలసిన కోరికల కోసం, ప్రదక్షిణ చేసి శ్రాద్ధం చేయాలి.

ఏవమేతేషు సర్వ్వేషు శ్రాద్ధం కుర్య్యాదతన్ద్రితః। ఏవమేవ తు మేధావీ బ్రాహ్మీం సిద్ధిమవాప్నుయాత్ ।। ౧౫.

ఇలా ఈ అన్ని ప్రదేశాల్లో శ్రద్ధతో శ్రాద్ధం చేయాలి; అలా చేసినవాడు జ్ఞానంతో బ్రాహ్మణ సిద్ధిని పొందుతాడు.

త్రైవర్ణ్యే విహితే స్థానే ధర్మ్మవర్ణాశ్రమే తథా। కోపస్థానస్య సంత్యాగాత్ప్రాప్యతే పితృపూజనమ్ ।। ౧౫.

మూడు వర్ణాలకు కట్టుబడిన స్థలాల్లో, వర్ణాశ్రమ ధర్మంలో, కోపాన్ని విడిచిపెట్టి, పితృదేవతల ఆరాధనను పొందుతారు.

తీర్థాన్యనుసరన్ ధీరః శ్రద్దధానో జితేన్ద్రియః। కృతపాపశ్చ శుద్ధ్యేత కిం పునః శుభకర్మ్మకృత్ ।। ౧౫.

ధైర్యంగా, విశ్వాసంతో, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు తీర్థయాత్ర చేస్తే, పాపి అయినా పవిత్రుడవుతాడు; మంచిపనులు చేసే వారు అయితే ఇంకా ఎక్కువగా పవిత్రతను పొందుతారు.

తిర్యగ్యోనిం న గచ్ఛేచ్చ కుదేశే న చ జాయతే। స్వర్గీ భవతి వై విప్రో మోక్షోపాయం చ విన్దతి ।। ౧౫.

అతడు జంతు జన్మను పొందడు, చెడు ప్రదేశంలో పుట్టడు; బ్రాహ్మణుడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు, మోక్ష మార్గాన్ని కూడా తెలుసుకుంటాడు.

అశ్రద్దధానాః పాప్మానో నాస్తికాః స్థితసంశయాః। హేతుద్రష్టా చ పఞ్చైతే న తీర్థఫలమశ్ర్నుతే ।। ౧౫.

విశ్వాసం లేని వారు, పాపులు, నాస్తికులు, సందేహంలో ఉండేవారు, కారణాలను మాత్రమే వెతకేవారు – ఈ ఐదుగురికి తీర్థఫలం దక్కదు.

గురుతీర్థే పరా సిద్ధిస్తీర్థానాం పరమం పదమ్ । ధ్యానం తీర్థపరం తస్మాద్బ్రహ్మతీర్థం సనాతనమ్ ।। ౧౫.

గురువు తీర్థంలో పరమ సిద్ధి, తీర్థాలకు పరమ స్థానం; తీర్థ ధ్యానం వల్ల బ్రహ్మ తీర్థం, శాశ్వతమైనది.

ఉపవాసాత్పరం ధ్యానమిన్ద్రియాణాం నివర్త్తనమ్। ఉపవాసనిబద్ధా హి ప్రాణైరిహ పునః పునః ।। ౧౫.

ఉపవాసం కన్నా ధ్యానం గొప్పది, ఇంద్రియ నియమం ముఖ్యమైనది; ఉపవాసం వల్ల ప్రాణాలు మళ్లీ మళ్లీ బంధించబడతాయి.

ప్రాణాపానౌ సమౌ కృత్వా విషయాణీన్ద్రియాణి చ । బుద్ధిం మనసి సంయమ్య సర్వ్వేషాం తు నివర్త్తనమ్ ।। ౧౫.

ప్రాణాయామం చేసి, ఇంద్రియాలను విషయాల నుంచి ఉపసంహరించి, బుద్ధిని మనస్సులో నియంత్రించి, అన్నిటినీ ఉపసంహరించాలి.

ప్రత్యాహారం పునర్విద్ధి మోక్షోపాయమసంశయమ్। ఇన్ద్రియాణాం మనో ఘోరం బుద్ధ్యాదీనాం ప్రవర్త్తనమ్ ।। ౧౫.

ప్రత్యాహారం మోక్ష మార్గమని నిస్సందేహంగా తెలుసుకో; ఇంద్రియాల మనస్సు బలంగా ఉంటుంది, బుద్ధి మొదలైనవి క్రియాశీలంగా ఉంటాయి.

అనాహారాత్క్షయం యాతి విద్యాదనశనం తపః। నిగ్రహాద్బుద్ధిమనసో రమ్యా బుద్ధిస్తు జాయతే ।। ౧౫.

ఆహారం తినకపోతే శరీరం క్షీణిస్తుంది; ఉపవాసమే తపస్సు అని తెలుసుకో; బుద్ధి, మనస్సును నియంత్రిస్తే మధురమైన బుద్ధి కలుగుతుంది.

క్షీణేషు సర్వ్వపాపేషు క్షీణేష్వేవేన్ద్రియేషు చ। పరినిర్వాతి శుద్ధాత్మా యథా వహ్నిర్నిరిన్ధనః ।। ౧౫.

పాపాలు తగ్గినప్పుడు, ఇంద్రియాలు శాంతించినప్పుడు, పవిత్రాత్మ సంపూర్ణంగా నిశ్చలతను పొందుతుంది, ఇంధనం లేని అగ్నిలా.

కారణేభ్యో గుణేభ్యోఽథ వ్యక్తావ్యక్తస్య కృత్స్నశః। వియోజయతి క్షేత్రజ్ఞం తేభ్యో యోగేన యోగవిత్ ।। ౧౫.

కారణాలు, గుణాలు, వ్యక్తమైనవి, అవ్యక్తమైనవి అన్నిటి నుంచి, యోగాన్ని తెలిసినవాడు క్షేత్రజ్ఞుడిని వాటి నుంచి వేరు చేస్తాడు.

తస్య నాస్తి గతిస్థానం వ్యక్తావ్యక్తం న సంశయః। ఆసన్నః సదసన్నైవ నైవ కిఞ్చిత్ స్థిత ఇతి ।। ౧౫.

అతనికి ఎలాంటి చలనం, స్థానం ఉండదు; వ్యక్తం, అవ్యక్తం అన్నీ అతనికి సమానమే; అతడు సమీపంలో ఉన్నవాడు, ఉన్నవాడూ కానివాడూ, ఏదీ స్థిరంగా ఉండదు.

అతః పరం ప్రవక్ష్యామి దానాని చ ఫలాని చ। శ్రాద్ధకర్మ్మాణి మేధ్యాని వర్జనీయాని యాని చ ।। ౧౬.

ఇప్పటి నుంచి నేను దానాలు, వాటి ఫలితాలు, పవిత్రమైన శ్రాద్ధకర్మలు, వర్జించవలసిన వాటిని వివరిస్తాను.

హిమప్రపతనే కుర్య్యాదాహరేద్వా హిమన్తతః। అగ్నిహోత్రమతః పుణ్యం పరమం హి తతః స్మృతమ్ ।। ౧౬.

హిమపాతం జరిగే సమయంలో లేదా చలికాలంలో అగ్నిహోత్రం చేయాలి. అలా చేయడం వల్ల లభించే పుణ్యం అత్యంత శ్రేష్ఠమైనదిగా చెప్పబడింది.

నక్తన్తు వర్జయేచ్ఛ్రాద్ధం రాహోరన్యత్ర దర్శనాత్। సర్వ్వస్వేనాపి కర్త్తవ్యం క్షిప్రం వై రాహుదర్శనే ।। ౧౬.

రాత్రిపూట శ్రాద్ధం చేయకూడదు, రాహు దర్శనం సమయంలో తప్ప. రాహు కనబడినప్పుడు ఎంత ధనం ఖర్చయినా వెంటనే ఆ శ్రాద్ధాన్ని చేయాలి.

ఉపరాగే న కుర్య్యాద్యః పఙ్కే గౌరివ సీదతి। కుర్వాణస్తూద్ధరేత్పాపాన్మగ్నాన్నౌరివ సాగరే ।। ౧౬.

గ్రహణ సమయంలో కర్మలు చేయకూడదు; అలా చేస్తే, పాలు లో మునిగిపోయిన ఆవు లా మనిషి కష్టపడతాడు. కానీ ఆ సమయంలో కర్మలు చేస్తే, సముద్రంలో పడిపోయినవారిని పడవ ఎలా రక్షిస్తుందో, పాపాల నుంచి బయటపడతారు.

విశ్వదేవఞ్చ సౌమ్యఞ్చ బహుమాంసపరం హవిః । విషాణం వర్జయేత్ఖాడ్గమసూయానాశనాయ వై ।। ౧౬.

విశ్వదేవులకు, సోమునికి ఇచ్చే నైవేద్యంలో మాంసం ఎక్కువగా ఉండాలి. కానీ కొమ్ములు ఉన్న జంతువులు, ఖడ్గాన్ని ధరించే జంతువులు అసూయగలవారికీ, హానికరమైనవారికీ మాత్రమే, వాటిని నివేదించకూడదు.

త్వష్టా వై వార్య్యమాణస్తు దేవేశేన మహాత్మనా। పిబఞ్ఛచీపతేః సోమం పృథివ్యామపతత్పురా ।। ౧౬.

దేవతల అధిపతి మహాత్ముడు త్వష్టాను ఆపినా, త్వష్టా శచీదేవి భర్త సోమాన్ని తాగి, భూమిపై పడిపోయాడు.

శ్యామాకాస్తు తథోత్పన్నాః పిత్రర్థమపి పూజితాః। విప్రుషస్తస్య నాసాభ్యామసక్తాభ్యాం తథైవ చ ।। ౧౬.

అలాగే శ్యామాక ధాన్యాలు పితృదేవతల కోసం పుట్టి, పూజించబడ్డాయి. త్వష్టా ముక్కు నుంచి వచ్చిన నీటి బిందువులు కూడా అలాగే పితృదేవతలకు అర్పించబడ్డాయి.