వాయుపురాణమ్

నదీ ప్రవర్త్తతే తాభ్యస్తామ్రపర్ణీతి నామతః। యోషేవ సమహాఖేదా దక్షిణం యాతి సాగరమ్ ।। ౧౫.

ఆ చెట్ల నుండి తామ్రపర్ణి అనే నది ప్రవహిస్తుంది. పెద్ద శ్రమతో ఉన్న యువతి వలె, ఆ నది దక్షిణ దిశగా సముద్రాన్ని చేరుతుంది.

నద్యాస్తస్యాస్తు యా ఆపో మూర్చ్ఛమానా మహోదధౌ। శఙ్ఖా భవన్తి ముక్తాశ్చ జాయన్తే శఙ్ఖముక్తికాః ।। ౧౫.

ఆ నదిలోని నీరు మహాసముద్రంలో కలిసినప్పుడు, అది శంఖాలు, ముత్యాలు అవుతుంది. అలాగే శంఖముత్యాలు కూడా పుడతాయి.

ఉదకానయనం కృత్వా శఙ్ఖమౌక్తికసంయుతమ్। ఆధిభిర్వ్యాధిభిశ్చైవ ముక్తా యాన్త్యమరావతీమ్ ।। ౧౫.

శంఖాలు, ముత్యాలు కలిసిన నీటిని తీసుకెళ్లినవారు, మానసిక, శారీరక బాధల నుండి విముక్తి పొంది, అమరావతిని చేరుతారు.

చన్దనేభ్యః ప్రయుక్తానాం శఙ్ఖానాం మౌక్తికస్య చ। పాప కర్తౄనపి పితౄంశ్తారయన్తి యథా శ్రుతిః ।। ౧౫.

గంధంతో అభిషేకించిన శంఖాలు, ముత్యాలు, పాపం చేసిన పితృదేవతలను కూడా ఉద్ధరించగలవని శాస్త్రం చెబుతుంది.

చన్ద్రతీర్థే కుమార్య్యాన్తు కావేర్య్యాం ప్రభవేఽక్షయే। శ్రీపర్వతస్య తీర్థేషు వైకృతే చ తథా గిరౌ ।। ౧౫.

చంద్రతీర్థంలో, కావేరి ప్రారంభంలో, అక్షయంగా, శ్రీపర్వత తీర్థాలలో, అలాగే వైకృతపర్వతంపై కూడా పవిత్రత ఉంది.

ఏకస్థా యత్ర దృశ్యన్తే వృక్షా హ్యోశిరపర్వతే। పాలాశాః ఖాదిరా బిల్వా ప్లక్షాశ్వత్థవికఙ్కతాః ।। ౧౫.

ఓశిరపర్వతంపై పలాస, ఖాదిర, బిల్వ, ప్లక్ష, అశ్వత్థ, వికంకట అనే చెట్లు ఒకేచోట కనిపిస్తాయి.

ఏతద్ధి మణ్డలం సిద్ధం యజ్ఞీయం ద్విజసత్తమాః। అస్మిన్ ముక్త్వా జనోఽఙ్గాని క్షిప్రం యాత్యమరావతీమ్ ।। ౧౫.

ఈ ప్రాంతం యజ్ఞాలకు పవిత్రంగా స్థాపించబడింది, ద్విజులారా. ఇక్కడ శరీరం విడిచినవారు వెంటనే అమరావతిని చేరుకుంటారు.

కర్మాణి స్వప్రయుక్తాని సిధ్యన్తి ప్రభవాత్యయే । దుష్ప్రసక్తాని పితృషు ప్రయుక్తాని భవన్త్యుత ।। ౧౫.

మనమే చేసిన కర్మలు వాటి ఫలితానికి చివరికి సిద్ధిస్తాయి. పితృదేవతలకు బలంగా అర్పించిన కర్మలు కూడా ఫలిస్తాయి.

పితౄణాం దుహితా పుణ్యా నర్మదా సరితాం వరా। తత్ర శ్రాద్ధాని దత్తాని అక్షయాణి భవన్త్యుత ।। ౧౫.

పితృదేవతలకు కుమార్తెగా పుణ్యవంతురాలు నర్మదా, నదుల్లో శ్రేష్ఠమైనది. అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధాలు ఎప్పటికీ నశించవు.

మాఠరస్య వనే పుణ్యే సిద్ధచారణసేవితే। అన్తర్ద్ధానం న గచ్ఛన్తి సత్తాస్తస్మిన్మహాగిరౌ ।। ౧౫.

మాఠరుని పవిత్రవనంలో, సిద్ధులు మరియు చరణులు సంచరించే ఆ మహాగిరిలో, అక్కడి జీవులు కనబడకుండా పోవు.

విన్ధ్యే చైవ గిరౌ పుణ్యే ధర్మాధర్మనిదర్శనమ్। పాపధారాం న పశ్యన్తి ధారాం పశ్యన్తి సాధవః ।। ౧౫.

వింధ్యపర్వతం పవిత్రమైనది, ధర్మాధర్మాలకు గుర్తు. అక్కడ సద్భావన కలవారు పాపప్రవాహాన్ని చూడరు, ధర్మప్రవాహాన్ని మాత్రమే చూస్తారు.

తస్యాం న దృశ్యతే పాపం కేషాఞ్చిత్ పాపకర్మణామ్। స్పష్టా భవతి సా ధారా ప్రాయశః శుభకర్మణామ్ ।। ౧౫.

ఆ ప్రాంతంలో కొంతమంది పాపకార్యాలు చేసినా పాపం కనిపించదు. అక్కడ ప్రవాహం ఎక్కువగా శుభకార్యాలు చేసినవారికి స్పష్టంగా ఉంటుంది.

కౌశలాయాం మతఙ్గస్య వాపీ పాపనిషూదనీ। స్నాతాస్తస్యాం దివం యాన్తి కామచారవిహఙ్గమాః ।। ౧౫.

కౌశలదేశంలో మతంగుని చెరువు పాపాలను తొలగిస్తుంది. అందులో స్నానం చేసినవారు పక్షుల్లా స్వేచ్ఛగా స్వర్గానికి చేరుతారు.

కుమారకోశలాతీర్థే పర్వతే పాలపఞ్జరే। పాణ్డు కూలే సముద్రాన్తే పణ్డారకవనే తథా ।। ౧౫.

కుమారకౌశల తీరంలో, రక్షకుల వలయంతో ఉన్న పర్వతంపై, సముద్రాంతంలో ఉన్న తెల్లటి తీరంలో, అలాగే పండారకవనంలో కూడా.

విమలే చ విపాపే చ సత్కృత్య ప్రభవేఽభయే। భీవృక్షే గృధ్రకూటే చ జమ్బూమార్గే చ నిత్యశః ।। ౧౫.

విమల, విపాప అనే ప్రదేశాల్లో, భయాన్ని తొలగించే మూలాన్ని గౌరవించి, భీవృక్షం వద్ద, గృధ్రకూటంలో, జంబుమార్గంలో ఎప్పుడూ పవిత్రత ఉంటుంది.

అసితస్య గురోః పుణ్యే యోగాచార్యస్య ధీమతః। తత్రాపి శ్రాద్ధమానన్త్యమసితాయాఞ్చ నిత్యశః ।। ౧౫.

యోగాచార్యుడు, మేధావి అయిన అసితుని పవిత్రస్థలంలో కూడా, అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధాలు అనంతంగా ఉంటాయి. అసితుని ప్రదేశంలో ఎప్పుడూ అలాగే ఉంటుంది.

పుష్కరేష్వక్షయం శ్రాద్ధం తపశ్చైవ మహాఫలమ్। మహోదధౌ ప్రభాసే చ తస్మాదేవం వినిర్ద్దిశేత్ ।। ౧౫.

పుష్కరంలో చేసిన శ్రాద్ధం ఎప్పటికీ నశించదు, తపస్సు గొప్ప ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. మహాసముద్రంలో, ప్రభాసలో కూడా అలాగే భావించాలి.

దేవికాయాం వృషో నామ కూపః సిద్ధనిషేవితః। సముత్పతన్తి తస్యాపో గవాం శబ్దేన నిత్యశః ।। ౧౫.

దేవికా వద్ద వృష అనే బావి ఉంది, అది సిద్ధులు సందర్శించే ప్రదేశం. దాని నీరు ఎప్పుడూ ఆవుల శబ్దంతో పైకి వస్తుంది.

యోగేశ్వరైః సదా జుష్టః సర్వపాపబహిష్కృతైః। దద్యాచ్ఛ్రాద్ధన్తు యస్తస్మింస్తస్య వక్ష్యామి యత్ఫలమ్ ।। ౧౫.

అక్కడ యోగేశ్వరులు, పాపరహితులు ఎప్పుడూ ఉంటారు. అక్కడ ఎవరు శ్రాద్ధం చేస్తారో, వారికి వచ్చే ఫలితాన్ని నేను చెబుతాను.

అక్షయం సార్వకామీయం శ్రాద్ధం ప్రీణాతి వై పితౄన్। జాతవేదః శిలా తత్ర సాక్షాదగ్నేః సనాతనీ ।। ౧౫.

అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధం ఎప్పటికీ నశించదు, అన్ని కోరికలు తీరుస్తుంది, పితృదేవతలు సంతోషిస్తారు. జాతవేద అనే రాయి అక్కడ అగ్నికి శాశ్వత సాక్షిగా ఉంది.

యస్త్వాగ్నిం ప్రవిశేత్తత్ర నాకపృష్ఠే స మోదతే। అగ్నిః శాన్తః పునర్జాతస్తస్మిన్దత్తం తదక్షయమ్ ।। ౧౫.

అక్కడ అగ్నిలో ప్రవేశించినవారు స్వర్గంలో ఆనందించరు. ఆ అగ్ని శాంతమై, మళ్లీ జన్మిస్తుంది. అక్కడ ఇచ్చిన దానం నశించదు.

దశాశ్వమదికే తీర్థే తీర్థే పఞ్చాశ్వమేధికే। యథోద్దిష్టం ఫలం తేషాం క్రతూనాం నాత్ర సంశయః ।। ౧౫.

పది అశ్వమేధ తీరంలో, యాభై అశ్వమేధ తీరంలో, అక్కడ చేసిన యజ్ఞాలకు వ్రుత్తాంతంలో చెప్పిన ఫలితం తప్పకుండా లభిస్తుంది.

ఖ్యాతం హయశిరో నామ తీర్థం సద్యో వరప్రదమ్। శ్రాద్ధం తత్ర తదాక్షయ్యం దత్త్వా స్వర్గే చ మోదతే ।। ౧౫.

హయశిర అనే తీర్థం ప్రసిద్ధి చెందినది, వెంటనే వరాలు ఇస్తుంది. అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధం నశించదు, స్వర్గంలో ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.

శ్రాద్ధం కుమ్భే విముచ్యన్తి జ్ఞేయం పాపనిషూదనమ్। శ్రాద్ధం తత్రాక్షయం ప్రోక్తం జప్యహోమతపాంసి చ ।। ౧౫.

కుంభంలో చేసిన శ్రాద్ధం పాపాలను తొలగించేదిగా తెలుసుకోవాలి. అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధం, జపం, హోమం, తపస్సు ఎప్పటికీ నశించవు.

అఝతుఙ్గే శుభే తీర్థే తర్పయేత్సతతం పితౄన్। దృశ్యతే పర్వసు చ్ఛాయా యత్ర నిత్యం దివౌకసామ్। పృథివ్యామక్షయం దత్తం నిరుజా యత్ర పాణ్డవాః ।। ౧౫.

ఎత్తైన పవిత్రతీర్థంలో ఎప్పుడూ పితృదేవతలను తృప్తిపర్చాలి. అక్కడ పర్వదినాల్లో దేవతల నీడ కనిపిస్తుంది. అక్కడ భూమిపై ఇచ్చిన దానం ఎప్పటికీ నశించదు. అక్కడ పాండవులు రోగరహితులయ్యారు.

యోగేశ్వరైః సదా జుష్టం సర్వపాపబహిష్కృతైః। దద్యాచ్ఛ్రాద్ధన్తు యస్తస్మిస్తస్య వక్ష్యామి యత్ఫలమ్ ।। ౧౫.

ఆ ప్రదేశంలో యోగేశ్వరులు, పాపరహితులు ఎప్పుడూ ఉంటారు. అక్కడ ఎవరు శ్రాద్ధం చేస్తారో, వారికి వచ్చే ఫలితాన్ని నేను చెబుతాను.

అర్చితాస్తేన వై సాక్షాద్భవన్తి పితరః సదా। అస్మిఁల్లోకే వశీ యః స్యాత్ప్రేత్య స్వర్గే స మోదతే ।। ౧౫.

అతని ద్వారా పితృదేవతలు నిజంగా పూజింపబడతారు. ఈ లోకంలో అతడు శక్తివంతుడవుతాడు, మరణించిన తర్వాత స్వర్గంలో ఆనందిస్తాడు.

ప్రాయశః ప్రవరః పుణ్యః శివో నామ హ్రదస్తథా। తత్ర వ్యాససరః పుణ్యం దివ్యం బ్రహ్మసరస్తథా ।। ౧౫.

శివ అనే సరస్సు అత్యంత పవిత్రమైనది, ఉత్తమమైనది. అక్కడ వ్యాససరస్సు, బ్రహ్మసరస్సు కూడా ఉన్నవి, అవి దివ్యమైనవి.

ఉజ్జన్తః పర్వతః పుణ్యో వసిష్ఠస్య మహాత్మనః। ఋగ్యజుఃసామశిరసః కాపోతః పుష్పసాహ్వయః। ఆఖ్యాతః పఞ్చమో వేదః సృష్ట్వా హ్యేతేషు బ్రహ్మణా ।। ౧౫.

ఉజ్జంత అనే పవిత్రపర్వతం మహాత్ముడు వశిష్ఠునికి చెందింది. కాపోతకుడు, పుష్పసాహ్వయుడు ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేదాలకు తలగా ప్రసిద్ధి. బ్రహ్మదేవుడు అక్కడ ఐదవ వేదాన్ని సృష్టించాడని చెబుతారు.