వాయుపురాణమ్

అలభన్తీ తదా త్రాణం వైన్యమేవాన్వపద్యత । కృతాఞ్జలిపుటా దేవీ పూజ్యా లోకైస్త్రిభిః సదా

అప్పుడు ఎక్కడా రక్షణ దొరకక, భూమిదేవి వైన్యుని దగ్గరికి వచ్చి, మూడు లోకాల్లో ఎప్పుడూ పూజింపబడే ఆమె, చేతులు జోడించి నిలబడి ప్రార్థించింది.

ఉవాచ వైన్యం నాధర్మం స్త్రీవధే పరిపశ్యసి । కథం ధారయితా చాసి ప్రజా రాజన్ మయా వినా

ఆమె వైన్యునితో ఇలా చెప్పింది: 'రాజా! మహిళను హత్య చేయడం ధర్మానికి విరుద్ధమని నీవు ఎందుకు భావించటం లేదు? నన్ను లేకుండా ప్రజలను ఎలా పోషించగలవు?'

మయి లోకాః స్థితా రాజన్ మయేదన్ధార్యతే జగత్ । మదృతే చ వినశ్యేయుః ప్రజాః పార్థివసత్తమ

'రాజా! లోకాలు నాలోనే నిలిచాయి; నా వల్లే జగత్తు నిలబడుతుంది. నన్ను లేకుండా, ఓ భూపతే, ప్రజలు నశించిపోతారు.'

న మామర్హసి వై హన్తుం శ్రేయశ్చేత్త్వం చికీర్షసి । ప్రజానాం పృథివీపాల శ్రృణు చేదం వచో మమ ॥౧౫౫ . ఉపాయతః సమారబ్ధాః సర్వే సిద్ధన్త్యుపక్రమాః. హత్వాపి మాం న శక్తస్త్వం ప్రజానాం పాలనే నృప

'నన్ను హతముచేయడం నీకు తగదు; ప్రజల శ్రేయస్సు కోరితే నా మాట విను. ఏ కార్యమైనా సరైన మార్గంలో ప్రారంభిస్తేనే ఫలిస్తుంది. నన్ను చంపినా, రాజా, ప్రజలను రక్షించడంలో నీవు శక్తిమంతుడు కాను.'

అన్నభూతా భవిష్యామి జహి కోపం మహాద్యుతే । అవధ్యాశ్చ స్త్రియః ప్రాహుస్తిర్యగ్యోనిశతేష్వపి । మత్వైవం పృథివీపాల ధర్మం న త్యక్తుమర్హసి

'నేను అన్నదాతగా మారుతాను; మహాతేజస్వీ! నీ కోపాన్ని వదిలిపెట్టు. స్త్రీలను, ఏ జంతుజాతిలోనైనా, హతముచేయరాదని చెబుతారు. ఇది తెలుసుకుని, భూమిపాలకుడా, నీ ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టకూడదు.'

ఏవం బహువిధం వాక్యం శ్రుత్వా రాజా మహామనాః । క్రోధం నిగృహ్య ధర్మాత్మా వసుధామిదమబ్రవీత్

ఈ విధంగా అనేక మాటలు విని, మహామతి, ధర్మాత్ముడైన రాజు తన కోపాన్ని అదుపు చేసుకుని భూమిని ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు.

ఏకస్యార్థాయ యో హన్యాదాత్మనో వా పరస్య వా । ఏకం ప్రాణం బహూన్ వాపి కామం తస్యాస్తి పాతకమ్

'ఒకరి కోసం, తనకైనా, వేరొకరికైనా, ఒక ప్రాణిని గానీ, అనేక ప్రాణులను గానీ హతముచేస్తే, అతనికి తప్పక పాపం కలుగుతుంది.'

యస్మింస్తు నిహతే భద్రే లభన్తే బహవః సుఖమ్ । తస్మిన్హతే శుభే నాస్తి పాతకఞ్చోప పాతకమ్ ॥౨.౧.

'ఒకరిని హతముచేసి, అనేక మందికి సుఖం కలిగితే, అలాంటి శుభకార్యంలో పాపమూ, పాపపు చాయ కూడా ఉండదు.'

౬౨.౧౬౨ సోఽహం ప్రజానిమిత్తం త్వాం వధిష్యామి వసున్ధరే । యది మే వచనం నాద్య కరిష్యసి జగద్ధితమ్

'కాబట్టి ప్రజల కోసం, నువ్వు నా మాట వినకుండా, జగత్తు శ్రేయస్సు కోసం నడుచుకోకపోతే, ఈ రోజు నిన్ను హతముచేస్తాను, ఓ vasundhara!'

త్వాం నిహత్యాద్య బాణేన మచ్ఛాసనపరాఙ్ముఖీమ్ । ఆత్మానం ప్రథయిత్వేహ ధారయిష్యామ్యహం ప్రజాః

'ఈ రోజు నా ఆజ్ఞను లెక్కచేయకుండా తిరస్కరించినందుకు, నిన్ను బాణంతో హతముచేసి, నేనే నా పేరును ప్రఖ్యాతి పరచుకుని, ప్రజలను పోషిస్తాను.'

సా త్వం వచనమాసాద్య మమ ధర్మభృతాం వరే । సఞ్జీవయ ప్రజా నిత్యం శక్తా హ్యసి న సంశయః

'కాబట్టి, ధర్మాన్ని పాటించేవారిలో నీవు శ్రేష్ఠురాలు; నా మాట విను. నువ్వు ప్రజలను ఎప్పుడూ జీవింపజేయు; నీవు దీనికి తప్పకుండా సమర్థురాలివి.'

దుహితృత్వఞ్చ మే గచ్ఛ ఏవమేతం మహద్వరమ్ । నియచ్ఛే త్వాన్తు ధర్మార్థం ప్రయుక్తం ఘోరదర్శనే

నా కుమార్తెగా మారు. ఇదే గొప్ప మార్గం. నీకు భయంకరమైన రూపం ఉన్నా, నీను ధర్మం కోసం నియంత్రిస్తున్నాను.

ప్రత్యువాచ తతో వైన్యమేవముక్తా సతీ మహీ । ఏవమేతదహం రాజన్ విధాస్యామి న సంశయః

అప్పుడు సతీ అయిన భూమి, వైన్యుని మాటలు విని ఇలా చెప్పింది: 'అవును రాజా, నేను ఇదే చేస్తాను. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'

వత్సన్తు మమ తం యచ్ఛ క్షరేయం యేన వత్సలా । సమాఞ్చ కురు సర్వత్ర మాం త్వం ధర్మభృతాం వర । యథా విష్యన్దమానఞ్చ క్షీరం సర్వత్ర భావయే

నాకు ఒక దూడను ఇవ్వు, దానివల్ల నేను పాలు ఇవ్వగలను. ధర్మవంతులలో నీవు గొప్పవాడవు, నన్ను ఎక్కడైనా సమానంగా ఉండేలా చేయు. పాలు ఎక్కడైనా ప్రవహించునట్లు, నేనూ అంతటా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.

తత ఉత్సారయామాస శిలాజాలాని సర్వశః । ధనుష్కోట్యా తతో వైన్యస్తేన శైలా వివార్ద్ధితాః

ఆ తరువాత వైన్యుడు తన విల్లుతో అన్ని రాళ్ల పొరలను తొలగించాడు. అలా ఆ కొండలు తొలగిపోయాయి.

మన్వన్తరేష్వతీతేషు విషమాసీద్వసున్ధరా । స్వభావేనాభవంస్తస్యాః సమాని విషమాణి చ

గత మన్వంతరాల్లో భూమి సహజంగా ఒత్తొడతలుగా ఉండేది. ఆమె స్వభావం వల్లే సమానమైనవి, అసమానమైనవి ఏర్పడ్డాయి.

న హి పూర్వనిసర్గే వై విషమే పృథివీతలే । ప్రవిభాగః పురాణాం వా గ్రామాణాం వాపి విద్యతే

మునుపటి సృష్టిలో భూమి మీద ఒత్తొడతలుండగా, పట్టణాలు గానీ, గ్రామాలు గానీ విభజన ఉండేది కాదు.

న సస్యాని న గోరక్షా న కృషిర్న వణిక్పథః । చాక్షుషస్యాన్తరే పూర్వమేతదాసీత్పురా కిల । వైవస్వతేఽన్తరే తస్మిన్సర్వస్యైతస్య సమ్భవః ॥౨.౧.

అప్పుడు పంటలు లేవు, పశువులను కాపాడటం లేదు, వ్యవసాయం లేదు, వ్యాపార మార్గాలు కూడా లేవు. చాక్షుష మన్వంతరానికి ముందు ఇదే పరిస్థితి. వైవస్వత మన్వంతరంలో ఇవన్నీ ఏర్పడ్డాయి.

౬౨.౧౭౨ సమత్వం యత్ర యత్రాసీద్భూయస్తస్మింస్తదేవ హి । తత్ర తత్ర ప్రజాస్తా వై నివసన్తి స్మ సర్వదా

ఎక్కడ భూమి సమంగా ఉందో, అక్కడ ప్రజలు ఎప్పుడూ నివసించేవారు.

ఆహారః ఫలమూలన్తు ప్రజానామభత్కిల । వైన్యాత్ప్రభృతి లోకేఽస్మిన్సర్వస్యైతస్య సమ్భవః

అప్పుడు ప్రజలకు ఆహారం పండ్లు, మూలికలు మాత్రమే అని చెబుతారు. వైన్యుని తరువాత ఈ లోకంలో ఇవన్నీ ఏర్పడ్డాయి.

కృచ్ఛ్రేణ మహతా సోఽపి ప్రనష్టాస్వోషధీషు వై । స కల్పయిత్వా వత్సన్తు చాక్షుషం మనుమీశ్వరః । పృథుర్దుదోహ సస్యాని స్వతలే పృథివీం తతః

తనకు చాలా కష్టంగా ఉన్నా, వైన్యుడు మొక్కలను కోల్పోయాడు. తరువాత ప్రభువు చాక్షుష మనువును దూడగా చేసి, భూమి మీద పంటలను పాలు పీల్చినట్టు పొందాడు.

సస్యాని తేన దుగ్ధాని వైన్యేన తు వసున్ధరామ్ । మనుఞ్చ చాక్షుషం కృత్వా వత్సమ్పాత్రే చ భూమయే । తేనాన్నేన తదా తా వై వర్త్తయన్తే ప్రజాః సదా

వైన్యుడు భూమిని పంటలకు పాలు పీల్చాడు. చాక్షుష మనువును దూడగా చేసి, ఒక పాత్రను భూమికి ఉపయోగించి, ఆ ఆహారంతో ప్రజలు ఎప్పుడూ జీవించేవారు.

ఋషిభిః స్తూయతే వాపి పునర్దుగ్ధా వసున్ధరా । వత్సః సోమస్త్వభూత్తేషాం దోగ్ధా చాపి బృహస్పతిః

మళ్ళీ ఋషులు భూమిని స్తుతించి, పాలు పీల్చారు. వారి దూడ సోముడు, పాలు పీల్చినవాడు బృహస్పతి.

పాత్రమాసీత్తు ఛన్దాంసి గాయత్ర్యాదీని సర్వశః । క్షీరమాసీత్తదా తేషాం తపో బ్రహ్మ చ శాశ్వతమ్

పాత్రగా గాయత్రి మొదలైన అన్ని వేద ఛందస్సులు ఉండేవి. వారి పాలు తపస్సు, శాశ్వతమైన బ్రహ్మం.

పునః స్తుత్వా దేవగణైః పురన్దరపురోగమైః । సౌవర్ణం పాత్రమాదాయ అమృతం దుదుహే తదా । తేనైవ వర్త్తయన్తే చ దేవా ఇన్ద్రపురోగమాః

మళ్ళీ పురందరుడు మొదలైన దేవతలు స్తుతించి, బంగారు పాత్రను తీసుకుని, అమృతాన్ని పాలు పీల్చారు. ఆ అమృతంతో ఇంద్రుని నేతృత్వంలో ఉన్న దేవతలు జీవిస్తున్నారు.

నాగైశ్చ స్తూయతే దుగ్ధా విషం క్షీరం తదా మహీ । తేషాఞ్చ వాసుకిర్దోగ్ధా కాద్రవేయా మహౌజసః

నాగులు స్తుతించగా, భూమి విషాన్ని పాలు లాగా ఇచ్చింది. వారిలో వాసుకి పాలు పీల్చినవాడు, కాద్రువు కుమారులు దూడలు.

నాగానాం వై ద్విజశ్రేష్ఠ సర్పాణాఞ్చైవ సర్వశః । తేనైవ వర్త్తయన్త్యుగ్రా మహాకాయా మహోల్బణాః । తదాహారాస్తదాచారాస్తద్వీర్యాస్తు సదాశ్రయాః

ఓ ఉత్తమ ద్విజుడు, నాగులు, అన్ని సర్పాలు ఆ విషంతోనే జీవిస్తారు. వారు భయంకరులు, పెద్ద శరీరాలు కలవారు, మహాశక్తివంతులు. వారి ఆహారం, ఆచారం, శక్తి అన్నీ దానిపైనే ఆధారపడి ఉంటాయి.

శ్రామ(ఆమ)పాత్రే పునర్దుగ్ధా త్వన్తర్ద్ధానమియం మహీ । వత్సం వైశ్రవణం కృత్వా యక్షైః పుణ్యజనైస్తథా ॥౨.౧.

మళ్ళీ, లక్కపాత్రలో భూమి రహస్య ధనాలను పాలు లాగా ఇచ్చింది. వైశ్రవణుడిని దూడగా చేసి, యక్షులు, పుణ్యజనులతో కలిసి.

౬౨.౧౮౨ దోగ్ధా చ జతునాభస్తు పితా మణివరస్య సః । యక్షాత్మజో మహాతేజా వశీ స సుమహాబలః । తేన తే వర్త్తయన్తీతి పరమర్షిరువాచ హ

మణుల అధిపతి తండ్రి అయిన జటునాభుడు పాలు పీల్చినవాడు. అతడు యక్షుని కుమారుడు, మహాతేజస్సు, మహాబలుడు. ఆ ధనంతో వారు జీవిస్తారని పరమ ఋషి చెప్పారు.