వాయుపురాణమ్

తాన్ జ్ఞాత్వా చేతసా బ్రహ్మా ప్రేషితః పవనఃపురే। తత్ర గచ్ఛత యూయం వఃసద్యః పాపం ప్రణశ్యతి ।। ౬౦.

వారిని మనసులో తెలుసుకున్న బ్రహ్మదేవుడు, "మీరు వాయుపురానికి వెళ్లండి, అక్కడికి వెళ్ళగానే మీ పాపం వెంటనే పోతుంది" అని పంపించాడు.

ద్వాదశార్కం నమస్కృత్యా తథా వై వాలుకేశ్వరమ్ । ఏకాదశ తథా రుద్రాన్ వాయుపుత్రం విశేషతః। కుణ్డే చతుష్టయే స్నాత్వా బ్రహ్మహత్యాం తరిష్యథ ।। ౬౦.

పన్నెండు సూర్యులను, అలాగే వాలుకేశ్వరుని, పదకొండు రుద్రులను, ముఖ్యంగా వాయుపుత్రుడిని పూజించి, నాలుగు కుండాలలో స్నానం చేస్తే బ్రాహ్మణహత్య పాపం తీరిపోతుంది.

సర్వే శీఘ్రతరా భూత్వా తత్పురం సముపాగతాః। స్నానం కృతం విధానేన దేవానాం దర్శనం కృతమ్ ।। ౬౦.

అందరూ త్వరగా ఆ నగరానికి చేరుకుని, విధిగా స్నానం చేసి, దేవతలను దర్శించారు.

ఉత్తరేశ్వరం నమస్కృత్య వాడవానాం ప్రసాదతః। సర్వే పాపవినిర్ముక్తా గతాస్తే సూర్యమణ్డలమ్ ।। ౬౦.

ఉత్తరేశ్వరుని పూజించి, వాడవల దయవల్ల అందరూ పాపాల నుంచి విముక్తులై, సూర్య మండలానికి వెళ్లారు.

తదా ప్రభృతి తత్తీర్థం జాతం పాతకనాశనమ్। వాయోః పురం పవిత్రఞ్చ వాయునా నిర్మితం పురా ।। ౬౦.

ఆ సమయం నుంచి ఆ తీర్థం పాపాలను నాశనం చేసే పవిత్ర స్థలంగా మారింది. వాయుపురం పవిత్రంగా, పవిత్రతతో వాయుదేవుడు పురాతన కాలంలో నిర్మించాడు.

అఞ్జనాగర్భసమ్భూతహనుమాన్పవనాత్మజః। యదా జాతో మహాదేవోహనుమాన్సత్యవిక్రమః। తదేవం నిర్మితం తీర్థం వాయునా బ్రహ్మయోనినా ।। ౬౦.

అంజనాదేవి గర్భంలో జన్మించిన వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు జన్మించినప్పుడు, మహావీరుడైన హనుమంతుడు పుట్టిన సందర్భంలో, అదే తీర్థాన్ని బ్రహ్మయోని అయిన వాయుదేవుడు నిర్మించాడు.

ఊర్వ్యాం జాతాస్తు యే శూద్రా బ్రాహ్మణానాం నివేదితాః। వృత్త్యర్థం బ్రహ్మయజ్ఞార్థం కరస్తేషు కృతో మహాన్ ।। ౬౦.

భూమిపై జన్మించిన శూద్రులు బ్రాహ్మణులకు జీవనోపాధి కోసం, బ్రహ్మయజ్ఞానికి సమర్పించబడ్డారు. వారిలో ఒక గొప్ప సహాయం ఏర్పడింది.

అనేన విధినా జాతం విప్రాణాం శాసనం మహత్ । గోఘ్నో వాపి కృతఘ్నో వా సురాపీ గురూతల్పగః। వాడాదిత్యం నమస్కృత్య సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే ।। ౬౦.

ఈ విధంగా బ్రాహ్మణులకు గొప్ప నియమం ఏర్పడింది. ఎవరైనా గోవును హత్య చేసినా, మనుష్యుని హత్య చేసినా, మద్యం సేవించినా, గురువు భార్యను ఆశించినా, వాడాదిత్యుని పూజిస్తే అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది.

భారద్వాజో యాజ్ఞవల్క్యో గాలకిః సాలకిస్తథా। ధీమాన్ శతబలాకశ్చ నైగమశ్చ ద్విజోత్తమః ।। ౬౧.

భారద్వాజుడు, యాజ్ఞవల్క్యుడు, గాలకి, సాలకి, ధీమంతుడు శతబలాకుడు, ద్విజశ్రేష్ఠుడు నైగముడు.

బాష్కలిశ్చ భరద్వాజస్తిస్రః ప్రోవాచ సంహితాః। రథీతరో నిరుక్తఞ్చ పునశ్చక్రే చతుర్థకమ్ ।। ౬౧.

బాష్కలి, భారద్వాజుడు ముగ్గురు సంహితలను చెప్పారు. రథీతరుడు నిరుక్తాన్ని రచించి, మళ్లీ నాలుగోది తయారు చేశాడు.

త్రయస్తస్యాభవఞ్ఛిష్యా మహాత్మానో గుణాన్వితాః। ధీమాన్నన్దాయనీయశ్చ పన్నగారిశ్చ బుద్ధిమాన్। తృతీయశ్చార్యవస్తే చ తపసా శంసితవ్రతాః ।। ౬౧.

ఆయనకు ముగ్గురు శిష్యులు పుట్టారు. వారు మహాత్ములు, మంచి లక్షణాలతో ఉన్నవారు. ధీమంతుడు నందాయనీయం, బుద్ధిమంతుడు పన్నగారి, మూడవవాడు ఆర్యవస్తుడు, వీరంతా తపస్సుతో వ్రతంలో స్థిరులయ్యారు.

వీతరాగా మహాతేజాః సంహితాజ్ఞానపారగాః। ఇత్యేతే బహ్వృచాః ప్రోక్తాః సంహితా యైః ప్రవర్త్తితాః ।। ౬౧.

వారు రాగరహితులు, మహాతేజస్సుతో, సంహితా జ్ఞానంలో నిపుణులు. ఈ బహ్వృచులు సంహితలను స్థాపించారు.

వైశమ్పాయనగోత్రోఽసౌ యజుర్వేదం వ్యకల్పయత్। షడశీతిశ్చ తస్యాపి సంహితానాం వికల్పకాః ।। ౬౧.

వైశంపాయన గోత్రానికి చెందినవాడు యజుర్వేదాన్ని ఏర్పరిచాడు. అతనికి ఎనభై ఆరు మంది సంహితా కర్తలు ఉన్నారు.

శిష్యేభ్యః ప్రదదౌ తాశ్చ జగృహుస్తే విధానతః। ఏకస్తత్ర పరిత్యక్తో యాజ్ఞవల్క్యో మహాతపాః। షడశీతిశ్చ తస్యాపి సంహితానాం వికల్పకాః ।। ౬౧.

ఆ సంహితలను శిష్యులకు ఇచ్చాడు. వారు నియమంగా స్వీకరించారు. ఒకరు మిగిలిపోయాడు, అతడే మహాతపస్వి యాజ్ఞవల్క్యుడు. అతనికీ ఎనభై ఆరు మంది సంహితా కర్తలు ఉన్నారు.

సర్వేషామేవ తేషాం వై త్రిధా భేదాః ప్రకీర్త్తితాః। త్రిధా భేదాస్తు తే ప్రోక్తా భేదేఽస్మిన్నవమే శుభే ।। ౬౧.

వారందరికీ మూడు విధాలుగా భేదాలు చెప్పబడ్డాయి. ఈ తొమ్మిదవ పవిత్ర విభాగంలో మూడు రకాలుగా విభజన ఉంది.

ఉదీచ్యా మధ్యదేశాశ్చ ప్రాచ్యాశ్చైవ పృథగ్విధాః। శ్యామాయనిరుదీచ్యానాం ప్రధానః సమ్బభూవ హ ।। ౬౧.

ఉత్తర, మధ్య, తూర్పు ప్రాంతాలకు వేర్వేరు లక్షణాలు ఉన్నాయి. ఉత్తర ప్రాంతీయులలో శ్యామాయని ప్రధానుడు అయ్యాడు.

మధ్య దేశప్రతిష్ఠానామారుణిః ప్రథమః స్తుతః। ఆలమ్బిరాదిః ప్రాచ్యానాన్త్రయోదశ్యాదయస్తు తే ।। ౬౧.

మధ్యదేశంలో స్థాపితులలో ఆరుణి ప్రముఖునిగా ప్రశంసించబడ్డాడు. తూర్పువారిలో ఆలంబిరుడు మొదలైన పదమూడు మంది నాయకులుగా ఉన్నారు.

ఇత్యేతే చరకాః ప్రోక్తాః సంహితావాదినో ద్విజాః। ఋషయ స్తద్వచః శ్రుత్వా సూతం జిజ్ఞాసవోఽబ్రువన్ ।। ౬౧.

ఇలా సంహితను వివరించే చరకులు ఎవరో చెప్పాను, ద్విజులారా. ఆ మహర్షులు ఈ మాటలు విని, సూతుడిని ఆసక్తిగా అడిగారు.

చరకాధ్వర్యవః కేన కారణం బ్రూహి తత్త్వతః। కిఞ్చీర్ణం కస్య హేతోశ్చ వాచకత్వఞ్చ భేజిరే। ఇత్యుక్తః ప్రాహ తేషాం స చరకత్వమభూద్యథా ।। ౬౧.

చరకులు ఎలా అధ్వర్యువులు అయ్యారు, నిజంగా ఏ కారణమో చెప్పు. ఎవరు ఏమి చేసారు, ఏ కారణంతో ఆ పేరు వచ్చిందో వివరించు అని అడిగినప్పుడు, ఆయన వారికి చరకులుగా ఎందుకు పిలవబడతారో వివరించాడు.

కార్యమాసీదృషీణాఞ్చ కిఞ్చిద్బ్రాహ్మణసత్తమాః। మేరుపృష్ఠం సమాసాద్య తైస్తదా త్వితి మన్త్రితమ్ ।। ౬౧.

ఆ గొప్ప బ్రాహ్మణులకు ఒక పని ఉండేది. వారు మెరు పర్వత శిఖరానికి చేరుకొని, అందరూ కలిసి ఆ విషయంపై ఆలోచించారు.

యో నోఽత్ర సప్తరాత్రేణ నాగచ్ఛేద్ ద్విజసత్తమాః। స కుర్యాద్బ్రహ్మవధ్యాం వై సమయో నః ప్రకీర్తితః ।। ౬౧.

"మనం లోపల ఏ బ్రాహ్మణుడు ఏడు రాత్రుల్లో ఇక్కడికి రాకపోతే, అతడిని బ్రాహ్మణ హంతకుడిగా పరిగణించాలి — ఇదే మన ఒప్పందం" అని వారు నిర్ణయించుకున్నారు.

తతస్తే సగణాః సర్వే వైశమ్పాయన వర్జితాః। ప్రయయుః సప్తరాత్రేణ యత్ర సన్ధిః కృతోఽభవత్ ।। ౬౧.

అప్పుడా అందరూ తమ తమ శిష్యులతో కలిసి, వైశంపాయనుడిని మినహాయించి, ఆ సమావేశం జరిగిన చోటికి ఏడు రాత్రుల్లో వెళ్లిపోయారు.

బ్రాహ్మణానాన్తు వచనాద్‌బ్రహ్మవధ్యాఞ్చకార సః । శిష్యానథ సమానీయ స వైశణ్పాయనోఽబ్రవీత్ ।। ౬౧.

బ్రాహ్మణుల మాట వల్ల, వైశంపాయనుడు బ్రాహ్మణ హత్య పాపాన్ని పొందాడు. తరువాత, ఆయన తన శిష్యులను పిలిపించి ఇలా అన్నాడు.

బ్రహ్మవద్యాఞ్చరధ్వం వై మత్కృతే ద్విజసత్తమాః। సర్వే యూయం సమాగమ్య బ్రూత మే తద్ధితం వచః ।। ౬౧.

"బ్రాహ్మణ హత్యకు ప్రాయశ్చిత్తం నా కోసం మీరు చేయండి, మహాబ్రాహ్మణులారా. మీరు అందరూ కలిసి నాకు శ్రేయస్కరమైన మార్గాన్ని చెప్పండి" అని అన్నాడు.

అహమేవ చరిష్యామి తిష్ఠన్తు మునయస్త్విమే। బలఞ్చోత్థాపయిష్యామి తపసా స్వేన భావితః ।। ౬౧.

"నేనే ఆ ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చేస్తాను; ఈ మునులు ఇక్కడే ఉండాలి. నా తపస్సుతో నేను శక్తిని పెంచుతాను" అని అన్నాడు.

ఏవముక్తస్తతః క్రుద్ధో యాజ్ఞవల్క్యమథాబ్రవీత్ । ఉవాచ యత్త్వయాధీతం సర్వం ప్రత్యర్పయస్వ మే ।। ౬౧.

అలా చెప్పిన తరువాత, యాజ్ఞవల్క్యుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు: "నువ్వు నన్ను దగ్గర నేర్చుకున్నది అంతా తిరిగి నాకు ఇవ్వు" అని.

ఏవముక్తః స రూపాణి యజూంషి ప్రదదౌ గురోః। రుధిరేణ తథాక్తాని ఛర్దిత్వా బ్రహ్మవిత్తమః ।। ౬౧.

అలా చెప్పిన తరువాత, అతడు తన గురువుకి యజుర్వేద మంత్రాలను రక్తంతో కలిపి వాంతి చేసి తిరిగి ఇచ్చాడు, బ్రహ్మవేత్తలారా.

తతః స ధ్యానమాస్థాయ సూర్యమారాధయద్ ద్విజాః । సూర్యబ్రహ్మ యదుచ్ఛిన్నం ఖం గత్వా ప్రతితిష్ఠతి ।। ౬౧.

తర్వాత, యాజ్ఞవల్క్యుడు ధ్యానంలో మునిగి, సూర్యునిని ఆరాధించాడు, ద్విజులారా. అప్పటికి కోల్పోయిన యజుర్వేద భాగం ఆకాశంలోకి వెళ్లి అక్కడ నిలిచిపోయింది.

తతో యాని గతాన్యూర్ద్ధ్వం యజూంష్యాదిత్యమణ్డలమ్। తాని తస్మై దదౌ తుష్టః సూర్యో వై బ్రహ్మరీతయే। అశ్వ రూపాయ మార్తణ్డో యాజ్ఞవల్క్యాయ ధీమతే ।। ౬౧.

తర్వాత, ఆ యజుర్వేద మంత్రాలు సూర్య మండలంలోకి వెళ్లినవి, సూర్యుడు బ్రహ్మహితార్థంగా సంతోషించి, అశ్వరూపంలో ఉన్న యాజ్ఞవల్క్యునికి వాటిని ప్రసాదించాడు.