రాజానః శూద్రభూయిష్ఠా పాషణ్డానాం ప్రవర్తకాః। భ్రూణహత్యాః ప్రజాస్తత్ర ప్రజా ఏవం ప్రవర్త్తతే ।। ౫౮.
అప్పటికి రాజులు ఎక్కువగా శూద్రులవారు అయి, తప్పు మతాల్ని ప్రోత్సహిస్తారు. ప్రజలు గర్భహత్యలు చేస్తారు. ప్రజల ప్రవర్తన ఇలానే ఉంటుంది.
ఆయుర్మేధా బలం రూపం కులఞ్చైవ ప్రహీయతే। శూద్రాశ్చ బ్రాహ్మణాచారాః శూద్రాచారాశ్చ బ్రాహ్మణాః ।। ౫౮.
ఆయుషు, బుద్ధి, బలము, అందము, మంచి వంశము అన్నీ తగ్గిపోతాయి. శూద్రులు బ్రాహ్మణుల ఆచారాలు అనుసరిస్తారు, బ్రాహ్మణులు శూద్రుల ఆచారాలు అనుసరిస్తారు.
రాజవృత్తే స్థితాశ్చౌరాశ్చౌరవృత్తాశ్చ పార్థివాః। భృత్యాశ్చ నష్టసుహృదో యుగాన్తే పర్యుపస్థితే ।। ౫౮.
దొంగలు రాజులుగా ప్రవర్తిస్తారు, రాజులు దొంగలలా ప్రవర్తిస్తారు. సేవకులు స్నేహితులను కోల్పోతారు, యుగాంతానికి సమీపంలో.
అశీలిన్యోఽవ్రతాశ్చాపి స్త్రియో మద్యామిషప్రియాః। మాయామాత్రా భవిష్యన్తి యుగాన్తే ప్రత్యుపస్థితే ।। ౫౮.
ఆడవారు నియమాలు పాటించరు, వ్రతాలు ఉండవు, మద్యపానం, మాంసాహారం ఇష్టపడతారు. యుగాంతంలో వారు మాయతోనే జీవిస్తారు.
శ్వాపదప్రబలత్వఞ్చ గవాఞ్చైవాప్యుపక్షయః। సాధూనాం వినివృత్తిశ్చ విద్యాత్తస్మిన్ కలౌ యుగే ।। ౫౮.
అప్పుడు అడవి జంతువులు బలంగా ఉంటాయి, ఆవులు తగ్గిపోతాయి, మంచివారు దూరమవుతారు. కలియుగంలో ఇవన్నీ జరుగుతాయని తెలుసుకో.
తదా సూక్ష్మే మహోదర్కో దుర్లభో భోగినాం తథా। చతురాశ్రమశైథిల్యాద్ధర్మః ప్రవిచలిష్యతి ।। ౫౮.
అప్పుడు తినే తిండి చాలా తక్కువగా, దొరకడం కష్టంగా ఉంటుంది. అనుభవాలు దొరకడం కూడా అరుదు. నాలుగు ఆశ్రమాల బలహీనత వల్ల ధర్మం కదిలిపోతుంది.
తదా హ్యల్పఫలా దేవీ భవేద్భూమిర్మహీయసీ। శూద్రాస్తపశ్చరిష్యన్తి యుగాన్తే ప్రత్యుపశ్థితే ।। ౫౮.
ఆ సమయంలో భూమి తక్కువ ఫలాన్ని ఇస్తుంది. యుగాంతానికి దగ్గరగా శూద్రులు తపస్సు చేస్తారు.
తదా హ్యైకాహికో ధర్మో ద్వాపరే యశ్చ మాసికః। త్రేతాయాం వత్సరస్థశ్చ ఏకాహాదతిరిచ్యతే ।। ౫౮.
కలియుగంలో ఒక రోజు వ్రతానికి వచ్చే ఫలం, ద్వాపరంలో నెలవ్రతానికి, త్రేతాయుగంలో సంవత్సర వ్రతానికి మించినదిగా ఉంటుంది.
అరక్షితారో హర్త్తారో బలిభాగస్య పార్థివాః। యుగాన్తేషు భవిష్యన్తి స్వరక్షణపరాయణాః ।। ౫౮.
రాజులు ప్రజలను కాపాడరు, బదులుగా పన్ను వాటాను లాక్కుంటారు. యుగాంతంలో వారు తమ రక్షణకే పట్టుదలగా ఉంటారు.
అక్షత్రియాశ్చ రాజానో విశః శూద్రోపజీవినః। శూద్రాభివాదినః సర్వే యుగాన్తే ద్విజసత్తమాః ।। ౫౮.
రాజులు క్షత్రియులు కారు, ప్రజలు శూద్రుల జీవనంతో ఉంటారు. అంతా ఒకరిని ఒకరు శూద్రులని పిలుస్తారు, యుగాంతంలో, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా.
పతయశ్చ భవిష్యన్తి బహవోఽస్మిన్ కలౌ యుగే। చిత్రవర్షీ తదా దేవో యదా స్యాత్తు యుగక్షయః ।। ౫౮.
ఈ కలియుగంలో భార్యలకు అనేక మంది భర్తలు ఉంటారు. యుగాంతానికి వర్షదేవుడు వానలు విచిత్రంగా కురిపిస్తాడు.
సర్వే వాణిజకాశ్చాపి భవిష్యన్త్యధమే యుగే। భూయిష్ఠం కూటమానైశ్చ పణ్యవిక్రీతతేజనైః ।। ౫౮.
ఈ చెడ్డ యుగంలో వాణిజ్యులు అందరూ మోసగాళ్లవారు, ఎక్కువగా తప్పుడు మాపడులు వాడి, మోసం చేసి వస్తువులు అమ్ముతారు.
కుశీలచర్యా పాషణ్డైర్వృథారూపైః సమావృతమ్। పురుషాల్పం బహుస్త్రీకం యుగాన్తే పర్యుపస్థితే ।। ౫౮.
తప్పు మతస్థులు వృథా రూపాలతో కళలలో నిమగ్నమవుతారు. యుగాంతంలో పురుషులు తక్కువగా, స్త్రీలు ఎక్కువగా ఉంటారు.
బహుయాచనకో లోకో భవిష్యతి పరస్పరమ్। క్రవ్యాదనః క్రూరవాక్యో నార్జవో నానసూయకః ।। ౫౮.
ప్రజలు పరస్పరం ఎక్కువగా యాచిస్తారు, మాంసాహారం చేస్తారు, కఠినంగా మాట్లాడతారు, నిజాయితీ ఉండదు, అపవాదాలు చేస్తారు.
న కృతే ప్రతికర్తా చ క్షీణో లోకో భవిష్యతి। అశఙ్కా చైవ పతితే తద్యుగాన్తస్య లక్షణమ్ ।। ౫౮.
ఎవరూ చేసిన ఉపకారానికి ప్రతిఫలం ఇవ్వరు, లోకం బాగా తగ్గిపోతుంది. పతనం పట్ల భయం ఉండదు — ఇదే యుగాంత లక్షణం.
నరశూన్యా వసుమతీ శూన్యా చైవ భవిష్యతి। మణ్డలాని భవన్త్యత్ర దేశేషు నగరేషు చ ।। ౫౮.
భూమి మనుషుల్లేని ఖాళీగా మారుతుంది. దేశాలు, పట్టణాలు కూడా వెలవెలబోతాయి.
అల్పోదకా చాల్పఫలా భవిష్యతి వసున్ధరా। గోప్తారశ్చాప్యగోప్తారః ప్రభవిష్యన్త్యశాసనాః ।। ౫౮.
భూమి తక్కువ నీరు, తక్కువ ఫలం ఇస్తుంది. కాపాడవలసినవారు కాపాడరు, నియమాలు లేని వారు అధికంగా ఉంటారు.
హర్త్తారః పరరత్నానాం పరదారప్రధర్షకాః। కామాత్మానో దురాత్మానో హ్యధర్మాత్ సాహసప్రియాః ।। ౫౮.
ఇతరుల రత్నాలను దొంగిలించేవారు, పరస్త్రీలను లొంగదీసుకునేవారు, కామంతో, చెడ్డ మనసుతో, అధర్మం, హింసను ఇష్టపడేవారు ఉంటారు.
అనష్టచేతనాః పుంసో ముక్తకేశాస్తు చూలికాః। ఊనషోడశవర్షాశ్చ ప్రజాయన్తే యుగక్షయే ।। ౫౮.
యుగాంతంలో, పిల్లలు చిత్తబుద్ధులు లేకుండా, జుట్టు విడిచిపెట్టి, కొందరు జుట్టు ముడులు వేసుకుని, పదహారు సంవత్సరాల లోపే పుట్టుతారు.
శుక్లదన్తా జితాక్షాశ్చ ముణ్డాః కాషాయవాససః। శూద్రా ధర్మఞ్చరిష్యన్తి యుగాన్తే పర్యుపస్థితే ।। ౫౮.
కళియుగాంతంలో, తెల్లబొమ్మలు, పాశాలు ఆడడంలో నైపుణ్యం ఉన్నవారు, తల ముండ చేసుకుని, గోధుమ రంగు వస్త్రాలు ధరించి, శూద్రులు ధర్మాన్ని ఆచరిస్తారు.
సస్యచౌరా భవిష్యంతి తథా చైలాభిమర్శనాః। చౌరాశ్చౌరస్య హర్త్తారో హన్తుర్హర్త్తార ఏవ వ ।। ౫౮.
అప్పటికి పంటలను దొంగిలించే వారు, మరొకరి బట్టలు లాక్కునే వారు ఉంటారు. దొంగలు దొంగల నుంచే దొంగతనం చేస్తారు, హంతకుడు మరొకర చేత హతమవుతాడు.
జ్ఞానకర్మణ్యుపరతే లోకే నిష్క్రియతాఙ్గతే । కీటమూషికసర్పాశ్చ ధర్షయిష్యన్తి మానవాన్ ।। ౫౮.
జ్ఞానం, కార్యాలు లేచిపోతే, లోకం నిష్క్రియంగా మారినప్పుడు, పురుగులు, ఎలుకలు, పాములు మనుష్యులను బాధిస్తాయి.
సుభిక్షం క్షేమమారోగ్యం సామర్థ్యం దుర్లభం భవేత్। కౌశికాః ప్రతివత్స్యన్తి దేశాన్ క్షుద్భయపీడితాన్ ।। ౫౮.
సమృద్ధి, భద్రత, ఆరోగ్యం, సామర్థ్యం అరుదుగా మారతాయి. కౌశికులు ప్రతి సంవత్సరం ఆకలి, భయంతో బాధపడే దేశాలకు వలస వెళ్తారు.
దుఃఖేనాభిప్లుతానాఞ్చ పరమాయుః శతం భవేత్। దృశ్యన్తే న చ దృశ్యన్తే వేదాః కలియుగేఽఖిలాః ।। ౫౮.
బాధలతో నిండినవారికి గరిష్ఠ ఆయుష్షు వంద సంవత్సరాలు మాత్రమే. కళియుగంలో వేదాలు కనిపిస్తాయి, మళ్లీ కనిపించవు.
ఉత్సీదన్తి తథా యజ్ఞాః కేవలా ధర్మపీడితాః। కషాయిణశ్చ నిర్గ్రన్థాస్తథా కాపాలినశ్చ హ ।। ౫౮.
అప్పుడు యజ్ఞాలు నశిస్తాయి. కేవలం ధర్మభారం మోయువారు మాత్రమే మిగులుతారు. గోధుమ వస్త్రాలు ధరించే వారు, ఏదీ తమకేం లేని వారు, కపాలధారులు మిగులుతారు.
వేదవిక్రయిణశ్చాన్యే తీర్థవిక్రయిణోఽపరే । వర్ణాశ్రమాణాం యే చాన్యే పాషణ్డాః పరిపన్థినః ।। ౫౮.
కొంతమంది వేదాలను అమ్ముతారు, మరికొందరు తీర్థాలను అమ్ముతారు. వర్ణాశ్రమ ధర్మానికి వ్యతిరేకంగా, మోసగాళ్లు, దుర్మార్గులు ఉద్భవిస్తారు.
ఉత్పద్యన్తే తథా తే వై సంప్రాప్తే తు కలౌ యుగే। నాధీయన్తే తదా వేదాః శూద్రా ధర్మార్థకోవిదాః ।। ౫౮.
కళియుగం వచ్చినప్పుడు అలాంటి వారు పుడతారు. అప్పటికి వేదాలు చదవరు, శూద్రులు ధర్మంలో, ధన సంపాదనలో నిపుణులు అవుతారు.
యజన్తే నాశ్వమేధేన రాజానః శూద్రయోనయః। స్త్రీవధం గోవధం కృత్వా హత్వా చైవ పరస్పరమ్। ఉపహన్యుస్తదాన్యోన్యం సాధయన్తి తథా ప్రజాః ।। ౫౮.
శూద్ర వంశంలో పుట్టిన రాజులు అశ్వమేధ యజ్ఞం చేయరు. వారు స్త్రీలను, ఆవులను హత్య చేసి, పరస్పరం హత్యలు చేసుకుంటారు. ప్రజలు ఒకరినొకరు హింసిస్తూ బ్రతుకుతారు.
దుఃఖప్రచారతోఽల్పాయుర్దేశోత్సాదః సరోగతా। మోహో గ్లానిస్తథాసౌఖ్యం తమోవృత్తం కలౌ స్మృతమ్ ।। ౫౮.
బాధలు వ్యాపించడంతో, ఆయుష్షు తక్కువగా, దేశాలు నశించిపోతూ, వ్యాధులు పెరిగిపోతాయి. మోసం, అలసట, సుఖం లేకపోవడం వల్ల కళియుగం చీకటిలో మునిగిపోతుంది.
ప్రజా తు భ్రూణహత్యాయామథ వై సమ్ప్రవర్త్తతే। తస్మాదాయుర్బలం రూపం కలిం ప్రాప్య ప్రహీయతే। దుఃఖేనాభిప్లుతానాం వై పరమాయుః శతం నృణామ్ ।। ౫౮.
అప్పుడు ప్రజల్లో గర్భహత్యలు ఎక్కువవుతాయి. అందువల్ల, కళియుగం వచ్చినప్పుడు ఆయుష్షు, బలము, అందం తగ్గిపోతాయి. బాధతో నిండినవారికి గరిష్ఠ ఆయుష్షు వంద సంవత్సరాలు మాత్రమే.