వాయుపురాణమ్

సృష్టికర్త మహాదేవుడు తన మనసుతోనే ఋషులు, దేవతలు, గంధర్వులు, మనుషులు, సర్పాలు, రాక్షసులు, యక్షులు, భూతాలు, పిశాచులు, పక్షులు, పశువులు, అడవి జంతువులను సృష్టించాడు. అయితే, ఆయన సృష్టించిన ఆ జీవులు పెరిగిపోవడం జరగలేదు. అప్పుడు మహాదేవుడు ఈ విషయాన్ని లోతుగా ఆలోచించాడు. వివిధ జీవరాశులను సంయోగ విధానంతో సృష్టించాలనే సంకల్పంతో, ప్రాణికులాధిపతి వీరణుడి భార్యగా ఆసిక్నీ అనే మహాతపస్సు కలిగిన కుమార్తెను స్వీకరించాడు. ఆమె ప్రపంచాలను ధారాదాయినిగా నిలచి, చరాచర సృష్టికి ఆధారంగా నిలిచింది. ఈ సందర్భంలో, ప్రాచేతసుడు దక్షుడు ఆసిక్నీ అనే వీరణుడి కూతురిని వివాహం చేసుకోవడం గురించి రెండు శ్లోకాలు కూడా ప్రస్తావించబడతాయి. దక్షుడు, గొప్ప శక్తిశాలిగా, సర్పాల వనరులను అనుసరించాడు. ఆ సర్పాలు నదులు, పర్వతాలలో విడిచిపెట్టబడ్డాయి. దక్షుడిని చూసిన ఋషులు – “ఇక్కడ జీవరాశులు స్థాపించబడతాయి; మొదట ఇక్కడ, తరువాత రెండవసారి ప్రాణికులాధిపతి దక్షునిచేత,” అని ప్రకటించారు. అంతట, దక్షుడు ఆ సర్పాల వనరులకు చేరుకున్నాడు. అక్కడ ప్రాచేతసుని కుమారుడైన దక్షుడు, వీరణుడి కుమార్తె ఆసిక్నీని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆ తరువాత, అశివాన్ ప్రాంతంలో, దక్షుడు తన భార్య వైరిణి ద్వారా వెయ్యి మంది మహాబలశాలులైన కుమారులను సంతానించాడు. వారు పెరిగిపోవడాన్ని నిరోధించాలనే సంకల్పంతో బ్రహ్మపుత్రుడు, అందరికి ప్రియమైన మహర్షి నారదుడు, వారికి కొన్ని మాటలు చెప్పాడు. ఆ మాటల వల్ల వారు నశించిపోయారు; దాంతో నారదుడికి శాపం కూడా కలిగింది. కశ్యపుడు అని పిలవబడే మహర్షి, వాస్తవానికి కేవలం ఆపాదనామం మాత్రమే; దక్షుని శాపాన్ని భయపడి బ్రహ్మర్షి ఆ పాత్రను స్వీకరించాడు. ఆ తరువాత పరమేశ్ఠి బ్రహ్మా మనసులోంచి కశ్యపుని కుమారుడిగా మరొకరు జన్మించారు; దక్షుని శాపాన్ని భయపడి, కశ్యపుని మనసు పుత్రుడిగా మరొకరు కనబడతారు. ఈ విధంగా, నారదుడు రెండవసారి కశ్యపుని మనసుపుత్రుడిగా అవతరించాడు; ఎందుకంటే మొదటినుంచి పరమేశ్ఠి నుంచి జన్మించిన నారదుడే. నారదుడు, దక్షుని కుమారులైన హర్యశ్వులను విమర్శార్ధంగా నశింపజేశాడు; వారు అందరూ నిస్సందేహంగా నశించిపోయారు. దీనితో కోపంతో పరవశించిన దక్షుడు, నాశన సంకల్పంతో ఉన్నప్పుడు, పరమేశ్ఠి బ్రహ్మా మరియు బ్రహ్మర్షుల ప్రార్థనతో ఆగిపోయాడు. పరమేశ్ఠి కోరిక మేరకు, దక్షుడు నారదుడు తన కుమారుడిగా జన్మించాలనే సంకల్పం చేసాడు. అందుకు తగిన విధంగా, దక్షుడు తన ప్రియమైన కుమార్తెను పరమేశ్ఠికి ఇచ్చాడు. అలా నారదుడు మళ్లీ జన్మించి, భయంతో శాంతమైన ఋషిగా మారాడు. ఈ వింత కథ విని, బ్రాహ్మణులు ఆసక్తితో సూతుడిని ప్రశ్నించారు: "ప్రముఖమైన నారదుడు ప్రాచేతసులైన దక్షుని కుమారులను ఎలా నశింపజేశాడు?" వారు అడిగిన ప్రశ్నను సూతుడు మధురంగా, శుభకరంగా, ధర్మబద్ధంగా జవాబిచ్చాడు. దక్షుని కుమారులు హర్యశ్వులు, సంతానం పెంచాలని ఆశతో, గొప్ప బలంతో కూడినవారిగా కూడినపుడు, నారదుడు వారిని ఇలా ఉద్దేశించాడు: "మీరు అందరూ యువకులు, అనుభవం లేని వారు. భూమి క్రింద, పై, మధ్యలో ఏమి ఉందో మీకు తెలియదు. అప్పుడు మీరు సంతానం ఎలా సృష్టించగలుగుతారు? భూమి పరిమాణం ఎంత? ఏమి సృష్టించాలి? ఇది తెలియకపోతే ఎలా సృష్టించగలరు? తక్కువ సృష్టించినా తప్పు, ఎక్కువ చేసినా తప్పే." నారదుని మాటలు విని, హర్యశ్వులు అన్ని దిక్కులకూ వెళ్ళిపోయారు. వారు వాయుపథాన్ని చేరుకొని నశించిపోయారు. వారు ఈ రోజుకీ తిరిగి రారు; అలా ఆ మహర్షులు వాయుపథంలో సంచరిస్తూనే ఉన్నారు. తన కుమారులు పోయిన తరువాత, దక్షుడు మళ్లీ వైరిణి ద్వారా ఇంకొక వెయ్యి మంది కుమారులను సృష్టించాడు. వారు కూడా సంతానం పెంచాలని ఆశతో కూడినవారై, నారదుడు చెప్పిన మాటలు మళ్లీ విన్నారు. "ఈ మహర్షి చెప్పింది సత్యమే; మన సోదరులు వెళ్ళిన మార్గాన్ని మనమూ అనుసరించాలి," అని వారు పరస్పరం అన్నారు. భూమి పరిమాణాన్ని తెలుసుకుని, ఆనందంగా సంతానం సృష్టిద్దాం అనుకున్నారు. వారు కూడా అన్ని దిక్కులకూ వెళ్ళిపోయి, నదులు సముద్రంలో కలిసిపోతున్నట్లు, తిరిగి రారు. ఆ తరువాతనుంచి, ఒక సోదరుడు తన సోదరుని వెతికినపుడు అతడూ అదే విధంగా నశించిపోతాడు. దీన్ని తెలిసినవాడు అలా చేయకూడదు. శబలశ్వులు కూడా పోయిన తరువాత, కోపంతో ఉన్న దక్షుడు నారదునికి శాపం పెట్టాడు: "నీవు నశించిపో, గర్భంలో నివసించు!" ఈ విధంగా, ఆ మహాత్ములు కూడా పోయిన తరువాత, దక్షుడు వైరిణి ద్వారా అరవై మంది ప్రసిద్ధమైన కుమార్తెలను సృష్టించాడు. ఆ తరువాత, కశ్యపుడు తన భార్య కోసం వారిని స్వీకరించాడు. అలాగే ధర్ముడు, సోముడు, ఇతర మహర్షులు కూడా వారిని స్వీకరించారు. దక్షుని ఈ సృష్టి అంతటినీ నిజంగా ఎవరైనా తెలుసుకుంటే, వారు దీర్ఘాయుష్మంతులు, ప్రసిద్ధులు, భాగ్యవంతులు, సంతానసంపన్నులు అవుతారు. ఇప్పుడు వైవస్వత మనువంతరంలో దేవతలు, దానవులు, దైత్యులు ఎలా ఉద్భవించారో వివరంగా చెబుతాను. మొదట ధర్ముని సహజ జననాన్ని చెబుతాను: అరుంధతి, వసుర్యామి, లంబా, భానుః, మరుత్వతీ, సంకల్పా, ముహూర్తా, సాధ్యా, విశ్వా – వీరందరూ, మొత్తం పది మంది కుమార్తెలను, ప్రాచేతసుని కుమారుడైన దక్షుడు ధర్మునికి భార్యలుగా ఇచ్చాడు. సాధ్యా నుండి ధర్మునికి పన్నెండు మంది కుమారులు జన్మించారు – వారిని సాధ్యులు అంటారు. వారు మహాభాగ్యవంతులు, ఛందస్సుల నుండి జన్మించినవారు, యజ్ఞాలలో భాగస్వాములు; దేవతలను తెలిసినవారు వారిని ఉత్తమ దేవతలుగా పేర్కొంటారు. జయులు, సంతానం పెంపొందించాలనే ఆకాంక్షతో, బ్రహ్మా ముఖం నుండి దేవతలుగా సృష్టించబడ్డారు. వారు అన్ని మన్వంతరాలలో మంత్రస్వరూపులుగా భావించబడతారు. దర్శ, పౌర్ణమాస, బృహద్య, రథంతర, చిత్తి, విచిత్తి, ఆకూతి, కూతి – ఇలా వారు కూడా జన్మించారు.