వాయుపురాణమ్

దానవుల మధ్య గొప్ప కలహం ఏర్పడింది. అప్పుడా సమయంలో, కవ్యుడు, దానవుల గురువు, వారితో ఇలా అన్నాడు: “నేను మీ గురువు కవ్యుడిని; దేవతల గురువు అంగిరసుడు ఇదిగో ఉన్నాడు. మీరు నన్ను అనుసరించండి, బృహస్పతిని విడిచిపెట్టండి.” ఇలా చెప్పిన తర్వాత, అందరు అసురులు ఇద్దరిని పరిశీలించారు. ఆ సమయంలో, వారు ఇద్దరి మధ్య తేడా గుర్తించలేకపోయారు. అప్పుడు బృహస్పతి మాట్లాడుతూ, “ఇతడు గందరగోళంలో ఉన్న అంగిరసుడు; నేను కవ్యుడు, దైత్యుల గురువు. ఈ రూపం బృహస్పతి రూపమే,” అని చెప్పాడు. “ఇతడు తన స్వరూపంతో నన్ను మోసగిస్తున్నాడు, అసురులారా,” అని చెప్పాడు. ఇది విన్న అసురులు ఆలోచించి, తమ ఉద్దేశాన్ని వ్యక్తీకరించారు. “పది సంవత్సరాలుగా ఈ ప్రభువు నిరంతరం పాలిస్తున్నాడు; ఈ ద్విజుడు మన గురువు స్థానాన్ని తీసుకోవాలని చూస్తున్నాడు,” అని వారు అన్నారు. ఆ తర్వాత, దానవులు అందరూ నమస్కరిస్తూ, కవ్యుని మాటలను అంగీకరించారు; అతని దీర్ఘకాలిక సాధన వల్ల వారు మోసపోయారు. అసురులందరూ, కోపంతో కళ్లకు ఎర్రగా మారి, ఇలా అన్నారు: “ఇతడు మన శుభాకాంక్షి గురువు; నీవు వెళ్ళు, నీవు మన గురువు కాదు.” “ఇతడు భార్గవుడు కావచ్చు, అంగిరసుడు కావచ్చు, కానీ మన గురువు కాదు; మేము ఇతడి ఆజ్ఞలో ఉంటాము. నీవు వెళ్ళు, ఆలస్యం చేయకు, మేలు చేయువాడా,” అని అన్నారు. ఇలా చెప్పి, అసురులు బృహస్పతిని దగ్గరికి వెళ్లారు; వారు అతనిని అంగీకరించకపోయినప్పుడు, బృహస్పతి వారికి గొప్ప మేలైన ఉపదేశాన్ని చెప్పాడు. ఆ సమయంలో, భార్గవుడు, అంటే కవ్యుడు, వారి అహంకారాన్ని చూసి కోపపడాడు; “నేను వారికి ఉపదేశించినప్పటికీ, దానవులు నన్ను గౌరవించలేదు,” అని బాధపడ్డాడు. “అందువల్ల, మీరు బుద్ధిని కోల్పోయి, ఓటమిని పొందుతారు,” అని శాపం పెట్టి, కవ్యుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు. అసురులు కవ్యుని చేత శపించబడ్డారని తెలుసుకుని, బృహస్పతి తన పని పూర్తయిందని ఆనందంగా తన అసలు రూపంలోకి వచ్చాడు. అసురులు పడిపోయినట్టు చూసి, తన లక్ష్యాన్ని సాధించిన బృహస్పతి అక్కడి నుంచి అదృశ్యమయ్యాడు. బృహస్పతి వెళ్లిపోయిన తర్వాత, దానవులు గందరగోళంలో పడిపోయారు; “అయ్యో! మేము ఇక్కడ మోసపోయాము,” అని ఒకరికి ఒకరు అన్నారు. “మేము వెనుకబడిపోయాము, సృష్టికర్త చేత దెబ్బతిన్నాము; అతని మాయచాతుర్యంతో మేము దగాపడాము, మన ప్రయోజనాలను కోల్పోయాము,” అని వాపోయారు. అప్పుడు భయంతో ఉన్న అసురులు, ప్రహ్లాదుని నాయకత్వంలో, దేవతలను చేరారు; మళ్లీ కవ్యుని అనుసరించేందుకు వచ్చారు. కవ్యుని వద్దకు వెళ్లి, తూర్పు దిశగా నిలబడ్డారు. వారిని మళ్లీ వచ్చినట్టు చూసిన కవ్యుడు, తన భక్తులకు ఇలా అన్నాడు: “నేను కూడా మీకు సమయానుసారం ఉపదేశం చేశాను; కానీ మీరు నన్ను గౌరవించలేదు. ఆ అహంకారంతో మీ సమూహం ఓటమిని పొందింది,” అని చెప్పాడు. అప్పుడు ప్రహ్లాదు, “భార్గవా, మీ గర్వాన్ని విడిచిపెట్టండి; మీ భక్తులను, ముఖ్యంగా నిబద్ధతతో ఉన్నవారిని మీరు సంరక్షించండి,” అని కోరాడు. “దేవతల గురువుతో మేము మోసపడ్డాము; మీరు దూరదృష్టితో తెలుసుకుని, మీ భక్తులను రక్షించాలి,” అని ప్రహ్లాదు చెప్పాడు. “భృగు కుమారా, మీరు మాకు దయ చూపించకపోతే, మీ శాపంతో మేము నేడు పాతాళంలోకి వెళ్తాము,” అని విన్నవించాడు. సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: నిజాన్ని తెలుసుకున్న కవ్యుడు, దయతో, కరుణతో, భక్తుల ప్రార్థనకు స్పందించి, తన కోపాన్ని నియంత్రించాడు. “భయపడకండి, పాతాళంలోకి వెళ్ళాల్సిన అవసరం లేదు; ఈ ఫలితం తప్పనిసరిగా మీకు వచ్చింది, నేను ఇక్కడ ఉన్నప్పటికీ,” అని వారికి భరోసా ఇచ్చాడు. “ఇది వేరుగా జరగదు; ఎందుకంటే, కనిపించే దానికే అధిక శక్తి ఉంటుంది. మీరు నేడు కోల్పోయిన గుర్తింపు, మళ్లీ పొందుతారు. నిర్ణీత సమయం వచ్చింది—బ్రహ్మా అలా చెప్పారు. నా అనుగ్రహంతో మీరు మూడు లోకాల్లో శక్తిని అనుభవించారు.” “పది యుగ చక్రం పూర్తయ్యింది; దేవతులను అధిగమించి, మీ పరాకాష్టిని పొందారు—బ్రహ్మా మీ పాలనకు ఈ వ్యవధిని నిర్ణయించారు. సావర్ణి యుగంలో, మళ్లీ మీ రాజ్యం తిరిగి వస్తుంది; మీ మనవడు బలి మళ్లీ లోకాలకు అధిపతిగా అవుతాడు.” “బ్రహ్మా స్వయంగా నాకు ఇలా చెప్పారు. లోకాలు ఇలా పోయినప్పుడు, బలి తపస్సు నిలబడలేదు. అతని పనులు కోర్కెల వల్ల కాకుండా జరిగినందున, సంతుష్టుడైన జన్మరహితుడు సావర్ణి కాలాన్ని అతనికి అనుగ్రహించాడు.” “ప్రభువు నాకు బలి దేవతల రాజుగా అవుతాడని చెప్పారు; అందుకే, అతడు సమయాన్ని ఎదురు చూస్తూ, ప్రాణులకి కనిపించకుండా ఉన్నాడు. pleased Self-born, మిమ్మల్ని అమరత్వాన్ని అనుగ్రహించాడు; అందువల్ల, నిరాశ పడకండి, కాలచక్రాన్ని సహనంగా ఎదుర్కొనండి.” “నేను మీ ముందుకు రావడం సాధ్యం కాదు; బ్రహ్మా, భవిష్యత్తు తెలిసినవాడు, నాకు నిషేధించాడు. నా ఇద్దరు శిష్యులు బృహస్పతికి సమానులు; దేవతలతో కలిసి, వారు మీ అందరిని నియంత్రిస్తారు, మీరు కోపంతో ఉన్నా.” ఇలా కవ్యుడు శుద్ధమైన చర్యలు కలిగిన దైత్యులకు చెప్పాడు; దైత్యులు, ప్రహ్లాదుని నేతృత్వంలో, ఆ ఇద్దరు శిష్యులతో కలిసి వెళ్లారు. శుక్రాచార్యుని నుండి “ఈ ఫలితం తప్పనిసరిగా జరుగుతుంది” అని విని, దానవులు విజయం ఆశిస్తూ, కవ్యుని మాటలను అంగీకరించారు. అందరూ ఆయుధాలు ధరించి, దేవతలను యుద్ధానికి ఆహ్వానించారు; దేవతలు, అసురులు సమరానికి సిద్ధమయ్యారు. దేవతలు కవచాలు ధరించి, అసురులతో యుద్ధం చేశారు; దేవతలు, అసురుల మధ్య జరిగిన యుద్ధం నూరేళ్లు కొనసాగింది. ఆ యుద్ధంలో, అసురులు దేవతలను ఓడించారు; ఓడిన దేవతలు కలసి చర్చించుకున్నారు. “దేవతలలో షండ, అమర్కల శక్తిని మేము తెలుసుకోలేకపోతున్నాం; అందుకే, మన మేలుకోసం యజ్ఞం చేయాలి,” అని నిర్ణయించారు. “ఆ ఇద్దరిని జ్ఞానాన్ని కోల్పోయేలా చేస్తే, అసురులను ఓడించగలము.” దేవతలు షండ, అమర్కలను పిలిపించుకున్నారు. “ఆ ఇద్దరు బ్రాహ్మణులను యజ్ఞానికి ఆహ్వానించాలి—అసురులను విడిచిపెట్టాలి; లేదా, దానవులను ఓడించి, వాళ్లను పట్టుకోవాలి,” అని నిర్ణయించారు. అలా, షండ, అమర్కలు అసురులను విడిచిపెట్టారు; ఆ తర్వాత, దేవతలు విజయం సాధించారు, దానవులు ఓడిపోయారు. ఈ విధంగా, అసురులు, వారి గురువు, దేవతల గురువు, యుద్ధం, శాపం, భక్తి, అనుగ్రహం, విజయం, ఓటమి—all these unfolded in the cosmic drama, each according to their karma and destiny.