వాయుపురాణమ్

అసురులు దేవతలతో సంధి చేసుకొని, ‘‘మేము మా వాదనలు ముగించాము; మీరు ఈ లోకాలను పాలించండి’’ అని చెప్పారు. వారిలోని కొంతమంది ప్రహ్లాదుని మాటలను వినిపించి, అవి నిజమేనని గ్రహించి, అరణ్యంలోకి వెళ్ళి, వల్కలాలు ధరించి, తపస్సుకు మనస్సు పెట్టారు. దేవతలు ఆనందంతో, భయభ్రాంతులు లేకుండా, దైత్యులు ఆయుధాలు వదిలేసినందున, మళ్లీ తమ తమ స్థానాలకు వెళ్లిపోయారు. ఆ సమయంలో కవ్యుడు (శుక్రాచార్యుడు) అసురులకు ఇలా ఉపదేశించాడు: ‘‘కొంతకాలం తపస్సులో, కోరికలేమితో, యజ్ఞార్చనలో గడపండి. దేవతలు, ఇంద్రుడితో సహా, నా తండ్రి ఆశ్రమంలో ఉన్నారు.’’ అంతట కవ్యుడు, అసురులకు ఉపదేశం ఇచ్చిన తరువాత, మహాదేవుని దర్శించడానికి వెళ్లి, ఆయనకు వందనం చేసి, మధురమైన మాటలతో ఇలా ప్రార్థించాడు: ‘‘ప్రభూ! బృహస్పతికి లేని మంత్రాలను నాకు ప్రసాదించండి. అవి దేవతులను ఓడించేందుకు, అసురులకు భయరహితత్వాన్ని కలిగించేందుకు కావాలి.’’ దానికి మహేశ్వరుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: ‘‘ద్విజాతి! నీవు కోరుకున్న మంత్రాలను పొందాలంటే, నేను చెప్పిన దీక్షను, బ్రహ్మచర్యంతో పాటించు. నీవు వెయ్యేళ్లపాటు యజ్ఞగుండంలో పొగకు తలదించుకొని నన్ను ఆరాధిస్తే, ఆ మంత్రాన్ని నేను నీకు ప్రసాదిస్తాను.’’ దీన్ని వినిన శుక్రుడు, మహాదేవుని పాదాలను స్పృశించి, ‘‘తథాస్తు’’ అని అంగీకరించాడు. ‘‘ప్రభూ! మీరు చెప్పిన విధంగా మిగిలిన దీక్షను నేను ఆచరిస్తాను’’ అని చెప్పి, దేవుని ఆజ్ఞతో, యజ్ఞగుండానికి కాపలాదారుడిగా, పొగను సమర్పించేవాడిగా మారాడు. శుక్రుడు అసురుల శ్రేయస్సు కోసం వెళ్లిపోయిన తరువాత, మహేశ్వరుడు అక్కడే బ్రహ్మచర్యంతో తపస్సు చేస్తూ మంత్రప్రాప్తి కోసం ఉన్నాడు. ఇదంతా తెలిసిన తరువాత, ఎక్కువ కాలం కాకముందే, అసురులు రాజ్యాన్ని వదిలేశారు. ఆ మధ్యకాలంలో, దేవతలు కోపంతో, బృహస్పతి నాయకత్వంలో, ఆయుధాలతో అసురులపై దాడి చేశారు. దేవతులను చూసిన అసుర సేన అంతా భయంతో ఆయుధాలు పట్టుకుని పరుగు తీశారు. వారు భయపడిపోయారు. అసురుల గురువు తపస్సులో ఉండగా, ఆయుధాలు వదిలేసి, విజయం దేవతలకు ఇచ్చి, దేవతలు ఒప్పందాన్ని విస్మరించి, తమ శత్రువులను నాశనం చేయాలని యత్నించారు. గురువులేని, తపస్సులో నిమగ్నమైన, వల్కలాలు, చర్మాలు ధరించిన, నిర్లిప్తమైన అసురులు తమ శక్తిని కోల్పోయారు. ‘‘మేము దేవతులను యుద్ధంలో ఓడించలేము. మేము అపవిత్రులం, కాబట్టి మా తల్లి కావ్యమాతను ఆశ్రయించుదాం’’ అని వారు నిర్ణయించుకున్నారు. ‘‘ఈ విషయం గురువుకు తెలియజెప్పుదాం; ఆయన తిరిగివచ్చిన తరువాత, దేవతులతో కవిత్వ పోటీగా యుద్ధం చేద్దాం’’ అని అనుకున్నారు. దేవతులకు ఇలా చెప్పి, వారు కావ్యమాతను ఆశ్రయించారు. భయంతో ఉన్న వారికి ఆమె అప్పటికి రక్షణ ఇచ్చింది. భయపడిన అసురులకు, ‘‘భయపడకండి, భయపడకండి’’ అని ధైర్యం చెప్పింది. దానవులు భయాన్ని వదిలేశారు. ‘‘మీరు నా సమక్షంలో ఉన్నంతకాలం మీకు భయం కలగదు’’ అని ఆమె హామీ ఇచ్చింది. భయంతో బాధపడుతున్న వారిని చూసి, ఆ సమయంలో దేవతలు, దానవులు పరస్పరం తమ బలాబలాలను తూచుతూ యుద్ధానికి దిగారు. దేవతుల చేతిలో హతమవుతున్న, భయపడుతున్న అసురులను చూసిన దేవతామాత (కావ్యమాత) కోపంతో, ‘‘ఇంద్రా! నీ బలాన్ని హరించేస్తాను!’’ అని ఘోషించి, చురుకుగా ఇంద్రునిపై ఎదురెళ్లింది. ఆమె శక్తితో ఇంద్రుడు యజ్ఞస్థంభంలా స్థిరంగా నిలిచిపోయాడు. దీన్ని చూసిన దేవతలు భయంతో పారిపోయారు. దేవతలు వెళ్లిపోయిన తరువాత, విష్ణువు ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఇంద్రా! నాలో ప్రవేశించు. నేను నిన్ను రక్షిస్తాను.’’ విష్ణువు మాటలతో పురందరుడు (ఇంద్రుడు) విష్ణువులో ప్రవేశించాడు. ఇంద్రుడు విష్ణువులో రక్షణ పొందిన దృశ్యాన్ని చూసి, కోపంతో దేవతామాత ఇలా చెప్పింది: ‘‘విష్ణువుతో కలసి నీను అందరి ముందే కాల్చేస్తాను, ఇంద్రా! నా తపస్సుశక్తిని చూడు.’’ ఆమె శక్తికి ఇంద్రుడు, విష్ణువు ఇద్దరూ కంగారు పడ్డారు. ‘‘ఇప్పుడు మనం ఎలా తప్పించుకోవాలి?’’ అని విష్ణువు అడిగాడు. ఇంద్రుడు, ‘‘ఆమె మనలను కాల్చకముందే ఆమెను సంహరించు! నేను పూర్తిగా బలహీనుడినయ్యాను; ఆలస్యం చేయకు!’’ అని వేడుకున్నాడు. విష్ణువు ఆమెను గమనించి, స్త్రీహత్య చేయాల్సిన సంకల్పానికి వచ్చాడు. వెంటనే తన చక్రాన్ని పిలిపించుకున్నాడు. దేవతామాత ఉగ్రంగా దూసుకొచ్చే వేళ, విష్ణువు తన ఆయుధాన్ని ప్రయోగించి, ఆమె తలను వేరు చేశాడు. ఈ భయంకరమైన స్త్రీహత్యను చూసిన భృగువు కోపంతో రగిలిపోయాడు. తన భార్యను హతమార్చినందుకు విష్ణువును శపించాడు: ‘‘నీకు ధర్మం తెలిసినా, హతించరాని స్త్రీని హతించావు. అందువల్ల, నీవు ఏడుసార్లు మానవలోకంలో అవతరిస్తావు.’’ ఈ శాపంతో, ధర్మం పునఃపునః క్షీణించినప్పుడు, లోకక్షేమార్థం విష్ణువు మానవలోకంలో జన్మిస్తాడని భృగువు ప్రకటించాడు. అంతట భృగువు విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఇప్పుడు నేను నీ చేతిలో హతమైన నా భార్యను మళ్లీ బ్రతికిస్తాను. నేను చేసిన ధర్మం నిజమైతే, లేదా కనీసం నా మాటలు నిజమైతే, ఆమె బ్రతికిపోవాలి.’’ అంటూ ఆమె తలను శరీరానికి అమర్చి, జలాన్ని తీసుకుని, ‘‘నీవు బ్రతుకు’’ అని శపథం చేశాడు. ఈ సత్యప్రకటనతో, ఆ దేవతామాత మళ్లీ ప్రాణం పొందింది. చల్లని నీటితో ఆమెను స్నానం చేయించి, ‘‘బతుకు’’ అని ఆశీర్వదించాడు. ఆమె నిద్రలేచినట్టు లేచి కూర్చున్న దృశ్యాన్ని చూసి, సమస్త జనులు ఆనందంతో హర్షధ్వానాలు చేశారు. ‘‘ధన్యుడు! ధన్యుడు!’’ అని ఆకాశవాణులు ప్రతిధ్వనించాయి. భృగువు సమస్త లోకజనుల ముందు తన భార్యను బ్రతికించిన దృశ్యం అందరికీ ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది. భృగువు నిర్లిప్తంగా తన భార్యను బ్రతికించడాన్ని చూసి, శక్రుడు (ఇంద్రుడు) కవ్యుల భయంతో మళ్లీ మానసికంగా శాంతిని పొందలేకపోయాడు. ఆ సమయంలో, జాగ్రత్తగా ఉండి, వజ్రాయుధధారి ఇంద్రుడు తన కుమార్తె జయంతిని పిలిచి ఇలా అన్నాడు.