వాయుపురాణమ్

ఒకసారి, శక్రుడు, రాజీ కుమారుల చేత తన రాజ్యం, ఆహారం కోల్పోయి, బలహీనంగా, నిరాశతో, నిస్సహాయంగా బ్రహస్పతిని ప్రార్థించాడు: "ఓ బ్రహ్మన్, నేను బలహీనంగా, రాజ్యం, ఆహారం లేకుండా, రాజీ కుమారుల వల్ల నాశనమయ్యాను. దయచేసి నా మీద కృప చూపించు." బ్రహస్పతి శక్రునితో ఇలా అన్నాడు: "ఓ శక్రా, నీవు ముందు నన్ను ఇలాంటి సహాయం అడిగినట్లయితే, నీ కోసం నేను నిషిద్ధమైన పనిని చేయకుండా ఉండేవాడిని." అయినా, బ్రహస్పతి శక్రుని కోసం, అతనికి తిరిగి తన భాగం, రాజ్యం పొందేందుకు సహాయంగా వెళ్లి, అతని బలాన్ని పెంచేందుకు గొప్ప కార్యాన్ని నిర్వహించాడు. బ్రహస్పతి, రాజీ కుమారులు కామంతో, ధర్మవ్యతిరేకంగా ప్రవర్తించగా, వారి బుద్ధిని కలవరపరిచాడు. వారు బ్రహ్మాన్ని ద్వేషించే వారు, బలాన్ని, శౌర్యాన్ని కోల్పోయారు. అప్పుడు శక్రుడు దేవతలకు అధిపతిగా, ఇంద్రునిగా స్థానం పొందాడు. రాజీ కుమారులు కోపం, కామానికి లోనై, శక్రుని చేత హతమయ్యారు. ఈ పవిత్ర కథను వినేవారు, శతక్రతువు స్థానం, స్థాపనను గురించి, రాజును గురించి వినేవారు, దురదృష్టాన్ని ఎదుర్కొనరు. ఇంతటి కథ తరువాత, మరుత్ మహాత్ముడు రాజుకు కుమార్తెను ఎలా ఇచ్చాడు? మరుత్ కుమార్తె నుండి జన్మించిన కుమారులు ఎంత శౌర్యాన్ని చూపించారు? రాజు, ఆహారం కోసం, నెలనెలకు అరవై సంవత్సరాలు మరుత్సోమను పూజించాడు. దాంతో, మరుతులు ప్రసన్నమై, రాజుకు అవిరామమైన ఆహారం, కావలసిన అనుభూతులను ఇచ్చారు. ఒకసారి వండిన ఆహారం, పగలు, రాత్రి, కోట్ల మందికి పంచినా తగ్గదు. మిత్రాజ్యోతి అనే మరుత్ కుమార్తె, మరుత్ మహర్షితో కలసి, శక్తివంతమైన, ధర్మజ్ఞులు, ముక్తిని తెలుసుకున్న సంతానం కలిగింది. వారు గృహధర్మాన్ని వదిలి, విరక్తతలో స్థిరపడి, తపస్సులో నిబద్ధతను సంపాదించి, బ్రహ్మస్థితిని సాధించారు. అందులో అనపాయుడు జన్మించాడు; అతనిలో ధర్మం వెలిసింది. అతనిలో క్షత్రియ ధర్మం ఏర్పడింది, అతనిలో ప్రతిపక్షుడు అనే మహాతపస్వి జన్మించాడు. ప్రతిపక్షుని కుమారుడు సంజయుడు, సంజయుని కుమారుడు జయుడు, జయుని కుమారుడు విజయుడు. విజయుని కుమారుడు జయుడు, అతని కుమారుడు హర్యంద్వుడు, హర్యంద్వుని కుమారుడు సహదేవుడు, అతను మహాశక్తివంతుడు. సహదేవుని కుమారుడు అధీనుడు, అతని కుమారుడు జయసేనుడు, అతని కుమారుడు సంకృతి. సంకృతిని కుమారుడు కృతధర్ముడు, అతను ధర్మవంతుడు, ప్రఖ్యాతి గలవాడు. ఇవే నహుషుని క్షత్రియ వంశాలు. నహుషునికి ఆరు సంతానం కలిగింది, వారు ఇంద్రునితో సమానంగా ప్రకాశవంతులు, అతని తండ్రి కుమార్తె విరజా ద్వారా జన్మించారు. వారు యతి, యయాతి, సంయాతి, ఆయాతి, ఇద్దరు తుద్వయలు. అందులో యతి పెద్దవాడు, యయాతి తరువాతి వాడు. ఆ సమయంలో, ఒక ఋషి కకుత్స్థ కుమార్తెగా గాను వివాహం చేసుకుని, సహనం, విరక్తతను అలవరచి, బ్రహ్మనుతో ఏకమయ్యాడు. ఐదుగురు సంతానంలో, యయాతి భూమికి అధిపతి, ఉశనసు కుమార్తె దేవయానిని వివాహం చేసుకున్నాడు. దేవయాని యదు, తుర్వసు అనే కుమారులను ప్రసవించింది; వృషపర్వన కుమార్తె శర్మిష్ఠా, ద్రుహ్యు, అను, పూరు అనే శక్తివంతమైన కుమారులను ప్రసవించింది. వీరు దేవతా సంతానంతో సమానమైన శక్తివంతులు. అప్పుడు రుద్రుడు ప్రసన్నమై, రాజుకు అత్యంత ప్రకాశవంతమైన, దివ్యమైన, బంగారు, అపరాజిత, అవిరామమైన, గొప్ప ఆయుధాలతో కూడిన రథాన్ని ఇచ్చాడు. ఆ రథం మనసుకు సమానమైన వేగంతో నడిచే గుర్రాలుతో, రాజు కుమార్తెను తీసుకెళ్లాడు; ఆ రథంతో భూమిని జయించాడు. యయాతి, దేవతలు, దానవులు, మానవులపై యుద్ధంలో అపరాజితుడు, పౌరవ రాజులకు రథయోధుడయ్యాడు. ఆ రథం జనమేజయుడు, కౌరవుడు, కురు రాజుని కుమారుడు, పరిక్షిత్తుని మనవడు, వత్సదేశంలో జన్మించినవాడు, గార్గ్యుని శాపంతో నాశనం అయ్యింది. ఆ రాజు జనమేజయుడు, ఇంకా బాలుడిగా, తక్కువ బుద్ధిగలవాడిగా, గార్గ్యుని కుమారుడు లోహగంధను హింసించాడు. లోహగంధుడు, నగరాలు, గ్రామాల ప్రజలు వదిలేసి, ఇక్కడ అక్కడ పరుగులు తీయగా, ఎక్కడా శాంతి పొందలేదు. ఆయన బాధతో, శరణు కోసం వచ్చిన హేతుక ఋషిని శపించాడు. ఆ ఋషి, ఇంద్రోతుడు, జనమేజయుడు, శౌనకుని కుమారుడు, రాజు శుద్ధి కోసం అశ్వమేధ యాగం చేయించాడు. లోహగంధుడు తన నివాసానికి చేరుకుని, అదృశ్యమయ్యాడు; ఆ దివ్య రథం వసు, చెది రాజుకు చేరింది. తరువాత, శక్రుడు, బ్రహద్రథునికి ఇచ్చాడు; భీముడు జరాసంధుని సంహరించిన తరువాత, కౌరవ యువరాజు ఆ రథాన్ని వాసుదేవునికి ప్రేమతో ఇచ్చాడు. నహుషుని కుమారుడు యయాతి, వృద్ధాప్యం వచ్చినప్పుడు, తన పెద్ద కుమారుడు యదునితో ఇలా అన్నాడు: "బిడ్డా, నా వృద్ధాప్యం, తెల్లజుట్టు వచ్చాయి; కావ్య ఉశనసు శాపం వల్ల, నా యవ్వనం తృప్తి చెందలేదు. నీవు నా వృద్ధాప్యాన్ని, దాని బాధను ఒప్పుకో." యదు సమాధానంగా: "ఓ తండ్రి, నేను బ్రాహ్మణునికి దానం ఇవ్వాలని వాగ్దానం చేశాను; దానిని సాధించేందుకు ప్రయత్నించాలి. అందుకే, మీ వృద్ధాప్యాన్ని ఒప్పుకోలేను. వృద్ధాప్యానికి అనేక దోషాలు, ముఖ్యంగా తినే, త్రాగే వారికి ఉంటాయి; అందుకే, రాజా, మీ వృద్ధాప్యాన్ని స్వీకరించలేను." "తెల్ల జుట్టు, తెల్ల గడ్డ, బలహీనంగా, వృద్ధాప్యంతో నాశనమై, ఒకప్పుడు బలమైన, కట్టుదిట్టమైన రూపంలో ఉన్నవాడు, ఇప్పుడు దయనీయంగా, బలహీనంగా కనిపిస్తున్నాడు.