వాయుపురాణమ్

నికుంభుడు, నగరాన్ని శాపించిన తరువాత, మహాదేవుని వద్దకు తీసుకెళ్లాడు. అనంతరం, పరమాత్మ అయిన మహాదేవుడు ఆ నగరాన్ని ఖాళీగా, శూన్యంగా చేశాడు. ఆ నగరంలో, గొప్ప ఆత్మ కలిగిన దేవీతో సమానంగా, దివ్య తేజస్సుతో ఉన్న దేవీ ఆనందంగా విహరిస్తోంది; దేవీ ఆనందపడినప్పుడు మహేశ్వరుడు కూడా ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. అయితే, ఆ దేవీకి ఆ ఇంటి అద్భుతత వల్ల అక్కడ సంతృప్తి కలగలేదు. దేవీ యొక్క లీల కోసం, ప్రభువు మాటలాడాడు: "నేను ఈ ఇంటిని విడిచిపోవను; అవిముక్త నా నివాసస్థానం." దేవీకి చిరునవ్వుతో, "అవిముక్త నిజంగా నా ఇల్లు," అని చెప్పాడు. "నేను వెళ్ళను, ఓ దేవీ; నీవు వెళ్ళవచ్చు, నేను ఇక్కడే ఉంటాను, ఆనందించాను." అందుకే, ఆ ప్రాంతాన్ని 'అవిముక్త' అని ప్రభువు స్వయంగా ప్రకటించాడు. ఈ విధంగా, వారణసి శాపగ్రస్తమైంది, అవిముక్త స్థలంగా ప్రసిద్ధి చెందింది; అక్కడ, దేవుడు త్రికాలాలలో, సమస్త దేవతల ద్వారా గౌరవించబడుతూ, దేవితో కలిసి నివసించాడు. కలియుగంలో, ఆ మహాత్మ నగరం కనిపించదు; నగరం అంతరించిపోయినప్పుడు, మళ్ళీ ఇతర చోటు వాసం చేస్తుంది. శాపం తరువాత, వారణసి మళ్ళీ తన నివాసాన్ని పొందింది; అద్భుతమైన శారధులు, భద్రశ్రేణ్యుని కుమారులు, నూరు మంది అక్కడికి వచ్చారు. వారిని హతమార్చి, రాజు దివోదాసుడు తన నివాసాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు; ఈ విధంగా, భద్రశ్రేణ్యుని రాజ్యాన్ని బలవంతంగా స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. భద్రశ్రేణ్యుని కుమారుడు దుర్దమ అనే చిన్నవాడు; అతను చిన్నవాడైనందున, దివోదాసుడు దయతో అతనిని హతమార్చలేదు. దివోదాసుడు మరియు ఋషద్వతి నుండి ప్రతర్దన అనే వీర కుమారుడు జన్మించాడు. ఆ బాలుడు రాజ్యాన్ని మళ్ళీ దాడి చేశాడు. అప్పట్లో, గొప్ప రాజు శత్రుత్వాన్ని ముగించాడు; ప్రతర్దనకు వత్స మరియు గార్గ అనే ఇద్దరు ప్రసిద్ధ కుమారులు. వత్సుని కుమారుడు అలర్క, అతని కుమారుడు సన్నతి. అలర్క గురించి, రాజర్షి రెండు పురాతన శ్లోకాలను రచించాడు. అరవై వేల మరియు అరవై వంద సంవత్సరాలు, అలర్కుడు, కాశీ లో ఉత్తముడు, యవ్వనంగా కనిపిస్తూ జీవించాడు. లోపముద్ర కృప వల్ల, అతను అత్యధిక ఆయుష్షును పొందాడు. శాపం ముగిసిన తర్వాత, బాహుబలుడు రాజు, క్షేమకర అనే రాక్షసుని హతమార్చి, వారణసిని తన నివాసంగా చేసుకున్నాడు. సన్నతి కుమారుడు సునీత, ధర్మాత్ముడు; సునీత కుమారుడు సుకేతు, అతను కూడా ధర్మాత్ముడు. సుకేతు కుమారుడు ధర్మకేతు; ధర్మకేతు కుమారుడు సత్యకేతు, గొప్ప రథస్వామి. సత్యకేతు కుమారుడు విభు, ప్రజల అధిపతి; విభు కుమారుడు సువిభు, అతనిలో నుండి సుకుమారుడు. సుకుమారుడు కుమారుడు ధృష్టకేతు, ధర్మాత్ముడు; ధృష్టకేతు కుమారుడు వేణుహోత్ర, ప్రజల అధిపతి. వేణుహోత్రుడు కుమారుడు గార్గ్య, ప్రసిద్ధి చెందినవాడు; గార్గ్య కుమారుడు గార్గభూమి, వత్సుని కుమారుడు వత్స్య, జ్ఞానవంతుడు. ఈ ఇద్దరినుండి బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు జన్మించారు; వారు అత్యంత ధర్మశీలులు, వీరులు, శక్తివంతులు, సింహాల్లా ధైర్యశాలి. ఈ విధంగా కాశ్యపులు వివరించబడ్డారు; ఇప్పుడు రాజి వంశాన్ని వినండి. రాజికి భూమిపై ఐదివందల గొప్ప కుమారులు ఉన్నారు. ఆ క్షత్రియ వంశాన్ని 'రాజేయ' అని పిలిచారు; వారు ఇంద్రునికీ భయాన్ని కలిగించారు. ఒకసారి, దేవతలు మరియు దానవుల మధ్య ఘోర యుద్ధం జరిగింది. దేవతలు, దానవులు ఇద్దరూ బ్రహ్మను ఆశ్రయించి, "ప్రభూ, మేమిద్దరం యుద్ధం చేస్తే ఎవరు విజయం సాధిస్తారు? మాకు చెప్పండి," అని అడిగారు. బ్రహ్మ చెప్పారు: "రాజి కోసం ఎవరు యుద్ధం చేస్తే, వారు మూడు లోకాలను నిస్సందేహంగా జయిస్తారు. రాజి ఉన్న చోట అదృష్టం ఉంది; అదృష్టం ఉన్న చోట స్థిరత ఉంది; స్థిరత ఉన్న చోట ధర్మం ఉంది; ధర్మం ఉన్న చోట విజయం ఉంది." రాజి విజయం విని, దేవతలు, దానవులు ఇద్దరూ రాజిని అభ్యర్థించేందుకు వచ్చారు; "మాకు విజయం కోసం మీ గొప్ప ధనురును ధరించండి," అని కోరారు. రాజి అన్నారు: "ఇంద్రునితో కలిసి దేవతలను యుద్ధంలో జయిస్తాను; ఆ తరువాత, ధర్మబద్ధంగా, నేను ఇంద్రునిగా మారి యుద్ధం చేస్తాను." దానవులు అన్నారు: "ప్రహ్లాదుడు మా ఇంద్రుడు; అతని కోసం మేము విజయం కోరుతున్నాం. ఈ సమయంలో, రాజా, మీరు మా పక్షంలో ఉండండి, అదితి కుమారునితో కాదు." రాజి "అలా జరుగుతుంది" అని సమ్మతించాడు; దేవతలు కూడా అతన్ని కోరారు, "విజయం తర్వాత మీరు ఇంద్రుడవుతారు." రాజి, వజ్రధారి ఇంద్రుని ముందు, దానవులను హతమార్చాడు; అదృష్టాధిపతి అయిన అతను, దేవతలు కోల్పోయిన పరమ తేజస్సును తిరిగి ఇచ్చాడు. దానవులను హతమార్చిన తరువాత, రాజి బలవంతంగా మాట్లాడాడు; అప్పుడు, ఇంద్రుడు దేవతలతో కలిసి రాజిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: "నేను రాజి కుమారుడిని," అని ప్రకటించాడు; "నిస్సందేహంగా మీరు దేవతల రాజు ఇంద్రుడు; నేను మీ కుమారుడిని, శత్రువులను సంహరించేవాడా, నేను కీర్తిని పొందుతాను." ఇంద్రుడి మాటలు విని, రాజి మాయలో పడిపోయాడు; రాజు సంతోషంగా "అలా జరుగుతుంది" అని సమ్మతించాడు. ఆ రాజు, దేవతలకు సమానంగా, స్వర్గానికి చేరుకున్నప్పుడు, రాజి కుమారులు ఇంద్రుని భాగాన్ని, స్థానాన్ని తీసుకున్నారు. ఆ నూరుకుమారులు, శచీ పతిని సీటును, అనేక మార్గాల్లో స్వర్గలోకంలో, దేవతల లోకంలో ప్రవేశించారు. కాలం గడిచిన తరువాత, ఇంద్రుడు, తన రాజ్యం, భాగాన్ని కోల్పోయినవాడు, బృహస్పతిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: "ఓ బ్రహ్మర్షి, నాకు బేరకాయ పరిమాణంలో యజ్ఞాన్ని సిద్ధం చేయండి; దాని శక్తి వల్ల నేను దీర్ఘకాలం నిలబడగలను.