ఉత్తరమంద్ర తాళం గురించి ప్రాచీనులు వివరించారు. దీనిలో ఆరు దేవతలు ఉన్నారు. మొదటి ఉత్తరతాళం విశాలంగా విస్తరించింది, అందుకే దీనిని ఉత్తరమంద్రగా పిలుస్తారు. ఇక్కడ ధ్రువ అనే దేవత ప్రధానంగా ఉంటారు. అపాన నుండి ఉత్తరంగా, ధైవత స్వరాన్ని ఆధారంగా తీసుకుని, ఈ మోదలేషన్ ఏర్పడింది. పితృదేవతలు పితృకర్మలకు సంబంధించినవి. మహర్షులు శుద్ధ షడ్జ స్వరాన్ని స్థాపించి, అగ్ని దేవుని పూజిస్తారు. అందుకే దీనిని శుద్ధ షడ్జగా తెలుసుకోవాలి. ధార్మిక మోదలేషన్ను సృష్టించినవారు, ఐదవ స్వరాన్ని పొందుతారు. యక్షులకు సంబంధించిన మోదలేషన్ యక్షిక మోదలేషన్గా ప్రసిద్ధి. నాగ దేవతల మోదలేషన్ విషాన్ని కలిగి ఉంటుంది. పాటలు ఈ మోదలేషన్కు చేరవు. బ్రహ్మ ఈ మోదలేషన్ను తీసిపోతారు, నాగ దేవతలు ఇక్కడ ప్రధానంగా ఉంటారు. వరుణుడు ఇక్కడ దేవత. పక్షులతో పోల్చినప్పుడు, కిన్నరులు ఉత్తమ మోదలేషన్ను పొందుతారు. పక్షిరాజు ఇక్కడ దేవత. గంధార స్వరధ్వనితో భూమి స్థిరంగా ఉంటుంది. అందుకే శుద్ధ గాంధారి, గంధర్వుడు ఇక్కడ అధిపతి. గంధార స్వరాన్ని అనుసరించి, మరో మోదలేషన్ ఏర్పడింది. అందుకే ఉత్తర గాంధారి, వసువులు ఇక్కడ దేవతలు. ఈ మోదలేషన్ మహా తత్త్వం, పితామహుడు స్థాపించినది. షడ్జ మోదలేషన్ అగ్ని దేవునితో గుర్తించబడుతుంది. ఈ మోదలేషన్ దివ్యమైనది, విస్తరించినది. మోదలేషన్ నెమ్మదిగా ఆరవది, ఐదవది ధైవత. ఇలా ఏడు స్వరాలు పూర్తయ్యాయి, మోదలేషన్లు వివరించబడ్డాయి. ఆరు సాధారణంగా లేవు, ఆరు ఉపమోదలేషన్లు. ఇంతవరకు గురువుల బోధనను తెలుసుకున్న తర్వాత, ఇప్పుడు మూడవ అధ్యాయాన్ని వరుసగా ప్రకటిస్తాను. ముప్పై అలంకారాలు ఉన్నాయి, అవి ఎలా ఉంటాయో వినండి. ప్రతి అలంకారాన్ని, దాని స్వరాక్షరాల ప్రకారం, కారణాల ప్రకారం, పాదాల అమరిక, కలయిక, పరిశీలన ద్వారా వివరించాలి. అలంకార పరిపూర్ణత అర్థం, పదాలు, వాక్యాలు కలయిక ద్వారా సాధించబడుతుంది. పాట పదాలు మొదట లేదా చివర్లో ఉంటాయి. మూడు స్థానాలు ఉంటాయని తెలుసుకోవాలి: ఛాతి, గొంతు, తల. వీటిలో ఉత్తమ పద్ధతి పాటించాలి. నాలుగు సహజ స్వరాక్షరాలు, నాలుగు రకాల విశ్లేషణ, ఎనిమిది మార్పులు ఉంటాయి. దేవతలు వీటిని పదహారు రకాలుగా తెలుసుకుంటారు. స్వరాక్షర నిపుణులు స్థిర స్వరం, చలించే స్వరం, మూడవది దిగువకు, నాలుగవది పైకి అని తెలుసుకుంటారు. వీటిలో ఒకటి స్థిరంగా, చలిస్తూ ఉంటుంది; పైకి వెళ్లే స్వరాక్షరానికి దిగువ కూడా సూచించబడుతుంది. పైకి వెళ్లే స్వరాక్షరాన్ని నిపుణులు తెలుసుకుంటారు. ఇప్పుడు, ఈ స్వరాక్షరాలకు సంబంధించిన అలంకారాలను తెలుసుకోండి. నాలుగు అలంకారాలు: స్థాపన, క్రమమైన చలనం, దోషం, అదోషం. వాటి లక్షణాలను వివరించబడ్డాయి. విశ్వర, ఉష్ట్ర, కలా – ఇవి తదుపరి స్థానానికి చలిస్తాయి. చక్రంలో రెండు వరుసగా, మితి ఆధారంగా ఏర్పడతాయి. కుమార అనే మరో అలంకారం ఉంది, ఇది విస్తరించి దూరంగా చలిస్తుంది. కలా కంటే ఒకటి ఎక్కువగా ఉండేది అపాంగ అని పిలుస్తారు. శ్యేన అలంకారం తదుపరి అంతరంలో ఏర్పడుతుంది, కలా మితిలో ఉంటుంది. ఆ స్వరంలో పెరుగుదల ఏర్పడుతుంది, గతదానితో భిన్నంగా ఉంటుంది. శ్యేన దిగువకు వెళ్ళే అలంకారం, ప్రాముఖ్యంగా ఉంటుంది. కలా మరియు దాని సమూహం ద్వారా బిందువుగా పిలుస్తారు. బిందువు ఒక కలా మితిలో, స్వరాక్షర చివరలో ఉండాలి. తిరుగుబాటు స్వరం కూడా ఏర్పడవచ్చు, కానీ అది కష్టంగా ఉండదు. అత్యున్నత స్వరం, షడ్జ నుండి తదుపరి అంతరంలో ఉంటుంది. పైకెత్తడం, దిగువకు తీయడం చేయాలి, కాకి యొక్క అధిక స్వరం లాగా. సంతార అనే రెండు అలంకారాలు చలించాలి; కారణం కూడా అలాగే. పైకి లేదా దిగువకు తీసినప్పుడు, అదే విధంగా చల్లాలి. పన్నెండు కలాల స్థానం తదుపరి అంతరంలో ఉంటుంది; ప్రేంఖోలిత అనే అలంకారం స్వరాలతో అలంకరించబడుతుంది. స్వర మార్పు ద్వారా పుష్కల అలంకారం వివరించబడుతుంది. ఇది కలా ద్వారా పాదాల మధ్య, ఇతరులతో కలిపి చేర్చబడుతుంది. రెండు కలాల ద్వారా తగ్గినది, అది తగ్గినదిగా పిలుస్తారు. పలకించినప్పుడు, అది విశ్వర స్వరం, ఎనిమిదవ స్వరం వరకు పెరుగుతుంది. కానీ అది దిగువగా, పైగా, లోతుగా ఉన్నా, ఒకే అంతరంలో లేకపోతే, చివరికి ఇవన్నీ ఒకే స్వరంగా పరిగణించబడతాయి. నాలుగు విభాగాల సమూహాన్ని "మక్షిప్రచ్ఛేదన" అని పిలుస్తారు. ఇవి ముప్పై అలంకారాలు, స్వరస్థానం, కాలమితి ప్రకారం వివరించబడ్డాయి. అలంకారానికి నాలుగు లక్ష్యాలు: నిర్మాణం, మితి, మార్పు, లక్షణం – ఇవి తెలుసుకోవాలి. అలంకారం తప్పుగా పెట్టుకుంటే, అది నిందకు గురవుతుంది. స్వరాక్షరానికి స్వభావానికి విరుద్ధంగా అలంకారం పెట్టడం కూడా అనుచితం. స్త్రీ ఆభరణాలు తప్పుగా కలిపితే, అవి అనర్హంగా ఉంటాయి; అలాగే స్వరాక్షరాల అలంకారం తప్పుగా కలిపితే, అది తీవ్రంగా నిందించబడుతుంది. చెవిపుచ్చలు కాళ్లపై, హారం నడుముపై కనిపించవు; అలంకారం తప్పుగా అమర్చితే, అది నిందించబడుతుంది. అలంకారం చేస్తున్నప్పుడు, సరైన మోదాన్ని చూపించాలి. నియమిత మార్గం, పద్ధతి ప్రకారం అమర్చాలి. ఇప్పుడు నిజంగా, నిర్వచనం, సరైన ప్రయోగం, గాయకుల అనుసరణను, మౌఖిక సంప్రదాయానికి కాకుండా, వివరించబడ్డాయి. విరుద్ధాలు ఎనభై మూడు ఉన్నాయి; ప్రారంభంలో షడ్జ సమూహం లేకపోతే, మధ్య లేదా దిగువ స్వరం అవుతుంది. షడ్జ, మధ్య స్వరాల రెండు ధ్వని పద్ధతుల్లో, విరుద్ధం కూడా అలాగే. షడ్జ, ఆవిక స్వరాలకు పై, దిగువ మితిని తెలుసుకోవాలి. ఈ విధంగా, సంగీత స్వరాల, మోదలేషన్లు, అలంకారాలు, వాటి విధానం, ప్రయోగం, న్యాయంగా, శాస్త్రపరంగా వివరించబడ్డాయి.