వాయుపురాణమ్

ప్రారంభంలో, మహాత్ముడు బ్రహ్మా భూమిని పాలను పిలిచాడు. ఆ సమయంలో, వాయువును దూడగా చేసి, భూమిపై ఉన్న విత్తనాలను పాలుగా మార్చాడు. అనంతరం, స్వాయంభువ మన్వంతరంలో భూమిని మళ్ళీ పాలను పిలిచారు. ఆ సమయంలో స్వాయంభువ మనువును దూడగా, గ్రీష్మను పాలిచే వాడిగా చేసారు. తరువాత స్వారోచిష మన్వంతరంలో, మేధావి స్వారోచిష మనువు తానే దూడగా మారి, పంటలను పాలుగా చేసుకొని భూమిని పాలను పిలిచాడు. ఉత్తమ మన్వంతరంలో దేవభుజుడు, ఉత్తమ మనువును దూడగా చేసి, అనుత్తముడు పాలిచే వాడిగా ఉండగా, అన్ని పంటల కోసం భూమిని పాలను పిలిచాడు. ఐదవ తామస మన్వంతరంలో బలబంధువు, తామసను దూడగా చేసి, భూమిని పాలను పిలిచాడు. ఆ తరువాత చారిష్ణవ దేవుడి మన్వంతరంలో, పురాతనుడు చారిష్ణవను దూడగా చేసి భూమిని పాలించాడు. మళ్ళీ చాక్షుష మన్వంతరంలో, పురాతనుడు చాక్షుషను దూడగా చేసి భూమిని పాలించాడు. చాక్షుష మన్వంతరాంతంలో, వైవస్వత మనువు వచ్చినప్పుడు, వైన్యుడు భూమిని పాలను పిలిచాడు. ఇలా గత కాలాల్లో దేవతలు, ఇతరులు, మానవులు, ఇతర జీవులు భూమిని పాలించారు. గత, భవిష్యత్ మన్వంతరాలలో దేవతలు ఉండేవారని తెలుసుకోవాలి. ఇప్పుడు, పృథువు సంతానాన్ని వినుము. పృథువుకు ఇద్దరు మహాబలులు కుమారులు—అంతర్ధాన మరియు పాలిన్. అంతర్ధానుని నుండి శిఖండినీ, హవిర్ధానుడు జన్మించారు. హవిర్ధానుడికి ధిషణ అనే భార్య. వీరిద్దరికీ ఆరుగురు కుమారులు: ప్రాచీనబర్హిస్, శుక్ర, గయ, కృష్ణ, వ్రజ, అజిన. ప్రాచీనబర్హిస్ మహాభాగుడు, మహా పత్ని, భూతాధిపతి, భూమిపై పరిపాలకుడు. అతని తపస్సు, బలము, జ్ఞానం ప్రసిద్ధి చెందాయి. అతను తర్వారినీ తూర్పు దిశగా పరచేవాడు కనుక 'ప్రాచీనబర్హిస్' అని పిలువబడాడు. ఆ ప్రభువు సముద్ర కుమార్తె సవర్ణను భార్యగా చేసుకున్నాడు. సవర్ణ మహాంధకారాన్ని దాటి జన్మించింది. సవర్ణకు ప్రాచీనబర్హిస్ ద్వారా పది కుమారులు పుట్టారు. వీరిని 'ప్రచేతసులు' అంటారు. ప్రచేతసులు ధనుర్విద్యలో నిపుణులు, ధర్మబద్ధంగా ఏకమై, మహా తపస్సు చేశారు. వారు పది వేల సంవత్సరాలు సముద్ర జలాల్లో తపస్సు చేశారు. ప్రచేతసులు తపస్సు చేస్తున్న కాలంలో, భూమిపై చెట్లు నియంత్రణ లేకుండా పెరుగుతూ, ఇతర జీవుల సంఖ్య తగ్గిపోయింది. ఆ సమయంలో, చెట్లు ఆకాశాన్ని పూర్తిగా కప్పివేసి, వాయువు ఊదకపోయింది. పదివేల సంవత్సరాలు జీవులు కదలలేని స్థితి ఏర్పడింది. ఇది తెలిసిన ప్రచేతసులు, తపస్సులో స్థిరంగా ఉండి, కోపంతో తమ నోళ్ల నుండి గాలి, అగ్ని విడుదల చేశారు. అప్పుడే ఆ గాలి చెట్లను పిడికిలి పట్టి ఎండబెట్టింది. ఆ తరువాత అగ్ని వాటిని దహనం చేసింది. ఇలా చెట్ల వినాశనం జరిగింది. చెట్లు నాశనమైన విషయం తెలిసిన తర్వాత, కొన్ని శాఖలు మాత్రమే మిగిలినప్పుడు, సోమచక్రవర్తి ప్రచేతసులను సమీపించి, వారికి ఇలా అన్నాడు: "లోక రక్షణ కోసం జరిగిన ఫలితాన్ని చూచి, రాజా ప్రాచీనబర్హిస్ ఇతర రాజులతో కలిసి కోపాన్ని విడిచిపెట్టాడు. చెట్లు మళ్ళీ భూమిపై పుట్టుతాయి. అగ్ని, గాలిని ఉపశమింపజేయండి. ఈ యువతి చెట్ల మధ్య ప్రకాశవంతంగా ఉంది—ఇది వారి ఆభరణం. నేను ఆమెను ఆవులతో పోషించాను. ఆమె పేరు మారిషా. ఆమె చెట్ల నుండే ఏర్పడింది. ఆమెను సోముడు పోషించాడు. ఆమెను మీ భార్యగా స్వీకరించండి. మీ శక్తిలో సగం, నా శక్తిలో సగంతో, ఆమె నుండి ఒక జ్ఞానవంతుడు జన్మిస్తాడు—భూతాధిపతి దక్షుడు. మీ అగ్నిశక్తితో కలసి, అతడు అగ్నిలా, భూమిపై మిగిలిన జీవులను పెంచి, పునరుత్థాన పరచును." సోముని మాటలు విన్న ప్రచేతసులు, చెట్లపై కోపాన్ని నియంత్రించి, మారిషాను ధర్మబద్ధంగా భార్యగా స్వీకరించారు. మారిషాలో వారు సంకల్పబలం ద్వారా పుత్రుణ్ణి కలిగించారు. పది ప్రచేతసులు, మారిషా సంయోగంతో భూతాధిపతి జన్మించాడు. దక్షుడు, మహాతేజస్సుతో, సోముని అంశంతో జన్మించాడు. మొదట దక్షుడు మనస్సు ద్వారా సృష్టిని చేశాడు; తరువాత సంయోగంతో సృష్టి కొనసాగించాడు. దక్షుడు చలన, అచలన జీవులను, ద్విపదులను, చతుష్పదులను మనస్సుతో సృష్టించాడు. ఆ తరువాత స్త్రీలను సృష్టించాడు. దశ కుమార్తెలను ధర్మునికి, పదమూడిని కశ్యపునికి, ఇరవై ఏడును చంద్రునికి కాల నియమార్థం కోసం ఇచ్చాడు. అనంతరం, నాలుగు కుమార్తెలను అరిష్టనేమికి, ఇద్దరిని బాహుపుత్రునికి, ఇద్దరిని అంగిరసునికి, ఒక కుమార్తెను కృశాశ్వునికి ఇచ్చాడు. వారి సంతానాన్ని వినుము. ఇక్కడ చాక్షుష మనువు, ఆరవ మనువు మధ్య కాలాన్ని, అలాగే వైవస్వతుడు, ఏడవ భూతాధిపతి మధ్య కాలాన్ని వదిలిపెట్టారు. వారిలో దేవతలు, పక్షులు, పశువులు, సర్పాలు, దానవులు, దితిపుత్రులు, గంధర్వులు, అప్సరసలు, ఇతర జాతులు జన్మించాయి. ఆ కాలం నుండి ఈ లోకంలో జీవులు సంయోగం ద్వారా జన్మిస్తున్నారు. ముందు సృష్టి సంకల్పం, దృష్టి, స్పర్శ ద్వారా జరిగినదని చెబుతారు. దేవతలు, అసురులు, ఋషులు, మహాత్ముడు దక్షుడు ఎలా పుట్టారో ఇప్పటికే వివరించబడింది. ప్రముఖులు, జ్ఞానులు, మునులు—ఈ సృష్టి, లయల విషయంలో ఎప్పుడూ మోహపడరు. ప్రతి యుగంలో దక్షుడు మొదలైనవారు మళ్ళీ మళ్ళీ పుడతారు, మళ్ళీ లయమవుతారు. జ్ఞానులు దీనిలో మోహించరు. అంతేకాదు, ఆ కాలంలో వారికి పెద్దదనం, చిన్నదనం ఉండేది కాదు. తపస్సే గొప్పదిగా భావించబడేది; శక్తే కారణంగా పరిగణించబడేది.