వాయుపురాణమ్

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: సముద్రంతో పరిమితమైన ఈ భూమి “మేదినీ”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఎందుకంటే, ఆమె సంపదను భరిస్తుంది కనుక “వసుధా” అని కూడా పిలవబడుతుంది. అలాగే, సముద్ర సరిహద్దులతో ఉన్న ఈ భూమి, కుమార్తెగా స్థానం పొందిన తర్వాత “పృథివీ” అనే పేరు పొందింది. ఈ విశాలమైన, విభజించబడి, ప్రకాశవంతమైన భూమి, పంటలు, పట్టణాలు అలంకరించగా, నలుగురు వర్ణాలతో నిండి, ఓ జ్ఞానవంతుడైన రాజు ఆమెను రక్షించాడు. ఆ రాజు వైన్యుడు, గొప్ప శక్తి గలవాడు, రాజులలో ప్రథముడు; అతడిని సమస్త జీవులూ గౌరవించాలి, పూజించాలి. వేదాలు, వేదాంగాల్లో ప్రావీణ్యం కలిగిన మహాభాగ్యవంతులైన బ్రాహ్మణులు, బ్రహ్మ వంశజుడైన, నిత్యుడైన ప్రథువును మాత్రమే నమస్కరించాలి. పెద్ద కీర్తిని కోరే మహాభాగ్యవంతులైన రాజులు కూడా, మహా తేజస్సుతో ప్రకాశించే మొదటి రాజైన ప్రథు వైన్యుడిని నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు. యుద్ధంలో విజయాన్ని కోరే వీరులు కూడా, మానవులలో ప్రథమ కార్యసాధకుడైన ప్రథువును నమస్కరించాలి. యుద్ధంలోకి ప్రవేశించే క్షత్రియుడు, రాజ ప్రథువును స్తుతించి యుద్ధంలో పాల్గొంటే, అతడు భయంకరమైన సంగ్రామాన్ని సురక్షితంగా దాటి, కీర్తిని పొందుతాడు. వైశ్యులలో కూడా, రాజర్షి ప్రథువును గౌరవించాలి. ఎందుకంటే అతడు వైశ్యుల వృత్తిని స్థాపించి, జీవనోపాధిని ప్రసాదించిన గొప్ప కీర్తి కలవాడు. ఇప్పుడు నేను వివిధ దోహనాల వివరాలను చెప్పాను—విశిష్టమైన దూడలు, పాలు దోచేవారు, పాలు, పాత్రలు—అన్నీ క్రమంగా వివరిస్తాను. ఆదికాలంలో, మహాత్ముడైన బ్రహ్మదేవుడు, వాయువును దూడగా చేసి, భూమిపై ఉన్న విత్తనాలను పాలుగా చేసుకుని భూమిని దోచాడు. ఆ తరువాత, స్వాయంభువ మన్వంతరంలో, స్వాయంభువ మనువును దూడగా చేసి, గ్రీష్మను పాలివాడిగా చేసి, భూమిని మళ్లీ దోచారు. స్వారోచిష మన్వంతరంలో, మేధావి అయిన స్వారోచిష మనువు తానే దూడగా మారి, పంటలను పాలుగా చేసుకుని భూమిని దోచాడు. ఉత్తమ మన్వంతరంలో, దేవభుజుడు ఉత్తమ మనువును దూడగా చేసి, అనుత్తముడిని పాలివాడిగా చేసి, అన్ని పంటల కొరకు భూమిని దోచాడు. ఐదవ తామస మన్వంతరంలో, బలబంధువు తామసుని దూడగా చేసి భూమిని పాలించాడు. చారిష్ణవ దేవుని మన్వంతరంలో కూడా, ఆ ప్రాచీనుడు చారిష్ణవుని దూడగా చేసి భూమిని దోచాడు. ఆ తరువాత చాక్షుష మన్వంతరంలో, ఆ ప్రాచీనుడు చాక్షుషుని దూడగా చేసి భూమిని పాలించాడు. చాక్షుష మన్వంతరం ముగిసిన తర్వాత, వైవస్వత మన్వంతర ప్రారంభంలో వైన్యుడు ఈ భూమిని దోచాడు. ఇలా గతకాలాల్లో దేవతలు, ఇతరులు, మనుషులు, ఇంకా ఇతర జీవులు భూమిని పాలించారు. ఈ విధంగా, గత, భవిష్యత్ మన్వంతరాలలో దేవతలు ఉండేరు. ఇప్పుడు ప్రథువు సంతానాన్ని విన్ను. ప్రథువుకు ఇద్దరు మహాబలశాలులు అయిన కుమారులు జన్మించారు—అంతర్ధానుడు, పాలిన్. అంతర్ధానుని నుండి శిఖండినీ, హవిర్ధానుడు జన్మించారు. హవిర్ధానుడు, అతని భార్య ధిషణతో కలసి, ఆరుగురు కుమారులు జన్మించారు: ప్రాచీనబర్హి, శుక్ర, గయ, కృష్ణ, వ్రజ, అజిన. ప్రాచీనబర్హి, ధన్యుడైన, ప్రాణుల అధిపతి, భూమిపై సమ్రాట్, తన బలంతో, తపస్సుతో, జ్ఞానంతో ప్రసిద్ధి చెందాడు. అతని యజ్ఞకుసలు తూర్పు దిశగా ఉన్నందున అతడిని “ప్రాచీనబర్హి” అని పిలిచారు. ఆ ప్రభువు, మహాంధకారాన్ని దాటి జన్మించిన సముద్ర కుమార్తె అయిన సవర్ణను భార్యగా స్వీకరించాడు. సవర్ణ నుండి ప్రాచీనబర్హికి పది మంది కుమారులు జన్మించారు, వీరిని “ప్రచేతసులు” అని పిలిచారు. ప్రచేతసులు, ధనుర్విద్యలో నిపుణులు, ధర్మాచరణలో ఏకమై, మహాతపస్సు చేసి, పదివేల సంవత్సరాలు సముద్ర జలాల్లో శయనించారు. ప్రచేతసులు తపస్సు చేస్తున్న సమయంలో, భూమిపై చెట్లు నియంత్రణ లేకుండా పెరిగిపోయాయి. దాంతో, జీవుల సంఖ్య తగ్గిపోయింది. ఆ కాలంలో, చాక్షుష మనువు ముగిసిన తర్వాత, తదుపరి మన్వంతర ప్రారంభానికి ముందు, చెట్లు ఆకాశాన్ని పూర్తిగా కప్పేయడంతో, గాలి ఊదకుండా నిలిచిపోయింది. పదివేల సంవత్సరాలు జీవులు కదలలేకపోయారు. ఈ విషయాన్ని తెలుసుకున్న ప్రచేతసులు, తపస్సులో స్థిరంగా, కోపంతో, తమ నోళ్లలో నుంచి గాలి, అగ్ని విడుదల చేశారు. ఆ గాలి చెట్లను పిడికిలిగా పీల్చి ఎండబెట్టింది; అగ్ని వాటిని కాల్చేసింది. ఇలా చెట్ల వినాశనం జరిగింది. చెట్లు అంతగా నాశనం అయినప్పుడు, కొన్ని కొమ్మలు మాత్రమే మిగిలినప్పుడు, సోమరాజు ప్రచేతసులను దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: “ప్రపంచ స్థితి కోసం పూర్తిగా పరిణామాన్ని చూశాక, రాజు ప్రాచీనబర్హి మరియు ఇతర రాజులు తమ కోపాన్ని వదిలిపెట్టారు. భూమిపై చెట్లు మళ్లీ పుడతాయి; ఇప్పుడు అగ్ని, గాలి శాంతించాలి. ఈ యువతి చెట్ల మధ్య ప్రకాశిస్తూ, వారి మణిగా ఉంది. భవిష్యత్తును తెలిసిన నేను ఆమెను ఆవులతో పోషించాను. ఆమె పేరు మారిషా. ఆమె చెట్ల నుండే రూపుదిద్దుకుంది. సోముని ఆశ్రయంతో ఆమె మీ భార్య కావాలి. మీ శక్తిలో సగం, నా శక్తిలో సగం కలిపి, ఆమె నుండి జ్ఞానవంతుడైన కుమారుడు జన్మిస్తాడు—ఆయన ప్రాణుల అధిపతి అయిన దక్షుడు. మీ అగ్ని తేజస్సుతో జన్మించే అతడు, అగ్నిలా, ఇప్పుడు ఎక్కువగా కాలిపోయిన భూమిపై జీవులను మళ్లీ పునరుద్ధరించి, అభివృద్ధి చేస్తాడు.” సోముని మాటలు విని, ప్రచేతసులు చెట్లపై ఉన్న కోపాన్ని నియంత్రించి, మారిషాను ధర్మబద్ధమైన భార్యగా స్వీకరించారు. మారిషాలో వారు సంకల్పబలం ద్వారా పుత్రోత్పత్తి చేశారు. పదిమంది ప్రచేతసులు, మారిషా కలసి ప్రాణుల అధిపతి అయిన దక్షుని జన్మింపజేశారు. దక్షుడు, మహా తేజస్సు, బలంతో, సోముని అంసంతో జన్మించాడు. మొదట దక్షుడు మనస్సు ద్వారా సృష్టి చేశాడు, తరువాత సాంయోగికంగా సృష్టి చేశాడు. దక్షుడు స్థావర, జంగమ జీవులను, ద్విపద, చతుష్పదులను మొదట మనస్సు ద్వారా, తరువాత స్త్రీలను సృష్టించాడు. దక్షుడు తన పది కుమార్తెలను ధర్మునికి, పదమూడింటిని కశ్యపునికి, ఇరవై ఏడింటిని కాల నియమార్థం కోసం చంద్రునికి ఇచ్చాడు.