వాయుపురాణమ్

ఒకనాడు సనాతన ధర్మాన్ని వివరించుచూ మహర్షి ఒక మహత్తరమైన ఉపదేశాన్ని ప్రారంభించాడు. బ్రాహ్మణులను శ్రాద్ధంలో లేదా పుణ్యకాలంలో పంక్తిగా భోజనం చేయించేటప్పుడు, సరిగ్గా నియమించిన క్రమాన్ని పాటించకపోతే, లేదా వివిధ స్థాయిల వారిని కలిపి భోజనం పెట్టితే, వంద జన్మలు గడిచినా ఆ మనిషికి పాపం దూరం కాదు అని ఆయన హెచ్చరించాడు. పంక్తిని ఏర్పాటు చేసే వ్యక్తి, ఆ బాధ్యతకు నియమించబడకపోయినా, నియమించబడినా, పాపానికి లోనవుతాడు. అతని యజ్ఞఫలం, దానధర్మ ఫలం అంతా నశించిపోతుంది. పండుగ సందర్భంలో బ్రాహ్మణులందరిలోనూ అత్యుత్తముడు ఎవరో తెలుసుకోవాలని ఆసక్తిగా ఉన్నవారికి మహర్షి వివరించాడు—వేదాలు, ఇతిహాసాలు, ఐదవ వేదాన్ని పారాయణం చేసే బ్రాహ్మణుడే అక్కడ శ్రేష్ఠుడు. అతని తర్వాత మూడు వేదాలు తెలిసినవాడు, ఆపై రెండు వేదాలు తెలిసినవాడు, తదుపరి ఒక్క వేదం తెలిసినవాడు, తరువాత తర్కశాస్త్రం అభ్యసించినవాడు, ఇలా క్రమంగా ఇతరులు. ఈ క్రమంలో, షడంగాలు తెలిసినవాడు, నియమశీలుడు, యోగి, అన్ని కర్మల్లో నిపుణుడు, అలాగే సంచార ముని—ఈ అయిదుగురు పంక్తిని పవిత్రం చేసే వారుగా గుర్తించబడ్డారు. పదహారు విద్యా శాఖలలో కనీసం ఒకదానిలో నిపుణుడైనవారు కూడా పవిత్రులే. సద్గుణాలతో నడుచుకునే వారందరూ పంక్తి పవిత్రులు. మూడు నచికేతాగ్నులను తెలిసినవాడు, మూడు వేదాలు తెలిసినవాడు, ధర్మశాస్త్రాలను పారాయణం చేసే ద్విజుడు—ఇవాళ్లందరూ కూడా పవిత్రులే. బృహస్పత్య శాస్త్రాన్ని పూర్ణంగా తెలిసిన బ్రాహ్మణుడూ ఇలాగే పవిత్రుడు. శ్రాద్ధానికి ఆహ్వానించబడిన ద్విజుడు, ఆ సమయంలో స్త్రీతో సంభోగం చేస్తే, అతని పితృదేవతలు నెల రోజుల పాటు అతని వీర్యంలోనే ఉంటారు. శ్రాద్ధంలో తినిన తరువాత కూడా అదే పనిని చేసినా, ఇదే ఫలితం—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అందువల్ల, అతిథికి, బ్రహ్మచారికి, ధ్యానంలో నిమగ్నుడైనవారికి, దయా ధర్మాలు కలిగినవారికి అన్నం ఇవ్వాలి. శ్రాద్ధంలో వనప్రస్థుడు వచ్చినా, అతని గౌరవానికి మాత్రమే తృప్తి చెందాలి. గృహస్థుడికి అన్నం పెట్టితే విశ్వదేవతలు సంతృప్తి చెందుతారు; వనప్రస్థుడికి పెట్టితే ఋషులు సంతృప్తి చెందుతారు; వాలఖిల్యులకు పెట్టితే ఇంద్రుడు సంతృప్తి చెందుతాడు. తపస్వులకు పూజ చేస్తే బ్రహ్మదేవుడే పూజించబడతాడు. ఐదు ఆశ్రమాలు పవిత్రతకు చిహ్నాలు; కానీ ఆశ్రమాలకు బాహ్యంగా, తప్పుడు వేషధారణతో ఉన్నవారు పవిత్రులు కారు. నాలుగు ఆశ్రమాలను శ్రాద్ధాల్లో, దేవయజ్ఞాల్లో గౌరవించాలి. ఆశ్రమాలకు వెలుపల ఉన్నవారు శ్రాద్ధం చేయకూడదు. ఆకలితో ఉన్నా, నాలుగు ఆశ్రమాలకు చెందినవాడు కాకపోతే లేదా నియమాలను పాటించని తపస్వి అయితే, ఇద్దరూ పంక్తిని అపవిత్రం చేస్తారు. నిరర్థకంగా ముండలు వేసుకున్నవారు, జటాధారులు, చీరలు ధరించే వారు, క్రూరులు, దురాచారులు, ఏదైనా తినేవారు—వీరిని దూరంగా ఉంచాలి. దేవతలకు, పితృదేవతలకు అర్పించే సమయంలో గాయకులు, నర్తకులు, నటులు, వేదాలకు బహిష్కృతులు, దేవకథా పారాయణులు—వీరిని కూడా దూరంగా ఉంచాలి. వీరంతా ద్విజులు అయినా శ్రాద్ధంలో పాల్గొనకూడదు. ఇలాంటి పనులు చేసే వారు తమ కులస్థితిని కోల్పోతారు; శూద్రుడితో కలిసి భోజనం చేసేవారు పంక్తిని అపవిత్రం చేస్తారు. బ్రాహ్మణుడికి హత్య, బలవంతంగా బంధించడం, వ్యవసాయం, వ్యాపారం, పశుపోషణ, ఇతర కులాలకు సేవ చేయడం, రహస్యంగా పనులు చేయడం అనుచితమైనవి. జ్ఞానం, ధ్యానం కలిగిన బ్రాహ్మణులు అయినా, తప్పుడు సంకల్పం లేదా దురాచారం కలిగి ఉంటే, వారు కూడా పతిత ద్విజులే. తప్పుడు సిద్ధాంతాలను నమ్మేవారు, మాయగాళ్లు, పాపకార్యాలకు పాల్పడేవారు—వీరిని దూరంగా ఉంచాలి. వేదపారాయణాన్ని జీతానికి చేసే వారు, లోభంతో లేదా మాయతో లాభాన్ని ఆశించే వారు, వేదాన్ని అమ్మేవారు—వీరిని శ్రాద్ధానికి అనర్హులు. వేదాన్ని అద్దెకు ఇవ్వడం అనర్థకమైన పాపం; అలా చేసేవాడు ఫలితాన్ని కోల్పోతాడు, ఇచ్చేవాడు తన పుణ్యాన్ని కోల్పోతాడు. జీతానికి బోధించే గురువు, జీతానికి నేర్చుకునే శిష్యుడు ఇద్దరూ శ్రాద్ధానికి అనర్హులు; వారు పవిత్రకర్మలను వ్యాపారంగా మార్చారు. వృత్తిగా కొనుగోలు, అమ్మకం చేసే వారు కూడా తప్పు చేస్తున్నారు; ఇది వైశ్యులకు మాత్రమే యోగ్యం, బ్రాహ్మణులకు పాపం. వేదజ్ఞులు స్పష్టంగా చెప్పారు—వేదంతో జీవనం సాగించేవారు కూడా నిందించబడతారు. పరస్త్రీతో కారణం లేకుండా సంభోగం చేసే వారు, ప్రయోజనం లేకుండా యజ్ఞం చేసే వారు, నాస్తికత్వం కలిగిన ద్విజులు—వీరంతా శ్రాద్ధానికి అనర్హులు. దేవతలకు, అతిథులకు కాకుండా, తాను తినడానికి మాత్రమే వండేవాడు, పతితులు, బ్రహ్మరాక్షసులు—వీరు కూడా అనర్హులు. రాత్రిపూట భార్యలు బయటకు వెళ్లే వారు, పరస్త్రీలతో ఆనందించే వారు, ధనం, కామానికి బానిసలై ఉన్నవారు—వీరిని శ్రాద్ధంలో భోజనం పెట్టరాదు. తన వర్ణ ధర్మాన్ని, ఆశ్రమ ధర్మాన్ని లంఘించే వారు, దొంగలు, వృత్తిగా యజ్ఞాలు చేసే వారు—వీరూ పంక్తిని అపవిత్రం చేస్తారు. పంది లాగా తినేవాడు, చేతితో తినే ద్విజుడు, ఎడమచేతితో తినేవాడు—వీరి ద్వారా పితృదేవతలకు తినుబండారు చేరదు. శ్రాద్ధంలో మిగిలిన అన్నాన్ని స్త్రీకి, శూద్రునికి, ఉపనయనము లేని వారికి ఇవ్వకూడదు; అప్రమత్తంగా లేదా మోహంతో ఇచ్చినా, అది పితృదేవతలకు చేరదు. కాబట్టి, శ్రాద్ధంలో మిగిలిన అన్నం—దధి, నెయ్యి తప్ప—శిష్యునికి లేదా కుమారునికి మాత్రమే ఇవ్వాలి. మిగిలినవారికి ఇవ్వరాదు. మిగిలిన ఆహారం కలుషితమై ఉండకూడదు; పుష్పాలు, మూలికలు, పండ్లతో కూడా తృప్తి కలుగుతుంది, కానీ అన్నమే ముఖ్యమైనది. అన్నం పవిత్రంగా, వేడిగా ఉన్నంతవరకు పితృదేవతలు దాని సువాసనను గ్రహిస్తారు; మాటలో నియమం ఉన్నవారు తినేంతవరకు వారు తృప్తి చెందుతారు. ఇవ్వడం, స్వీకరించడం, హోమం, భోజనం, నైవేద్యం—ఇన్ని పనులు బొటనవేలు సహాయంతో చేయాలి, అలా చేయకపోతే అది అసురులకు సంబంధించినదైపోతుంది. ఈ కార్యాలన్నీ—ఇచ్చే, స్వీకరించే, హోమం చేసే, తినే, నైవేద్యం చేసే—వాటిని వేళ్లను కలిపి చేయాలి; అలాగే, ఆచమనం కూడా ఇదే విధంగా చేయాలి. ఇలా మహర్షి ధర్మాన్ని వివరించగా, శ్రోతలు గౌరవంతో వినిపించారు.