వాయుపురాణమ్

ఒకప్పుడు ఋషులు శౌచాచారాలను, శ్రాద్ధాది కర్మల్లో పాటించవలసిన నియమాలను వివరంగా ఉపదేశించారు. అపవిత్రత కలిగినప్పుడు చేతులు, ఇతర అవయవాలను పందిరెండు సార్లు మట్టి వాడి శుభ్రం చేయాలని ఆచారాన్ని చెప్పారు. అపవిత్రత ఎక్కడ జరిగిందో తెలియకపోతే, మట్టితో శుభ్రం చేసి, ఆ తర్వాత నీటితో కడగాలి. ఒక్కవేళ గొంతు లేదా తలను కప్పుకుని, లేదా కాలితో మురికి పట్టుకుని వీధిలో నడిచినప్పుడు, కాళ్లు శుభ్రం చేయకుండా నోరు కడిగినా, అది శుద్ధి కాదు. పాత్రను శుభ్రం చేసి పక్కన పెట్టిన తర్వాత, పానీయమైన నీటిని తాగి, మళ్లీ చల్లాలి. ఇతర వస్తువులకూ ఇదే విధంగా చల్లాలి. పుష్పాలు, దర్భలు, నైవేద్య పానీయాలకూ నీళ్లు చల్లాలి. బయటినుంచి తీసుకొచ్చిన వస్తువులను కింద పెట్టిన తర్వాత కూడా నీరు చల్లాలి. నీరు చల్లినవి శ్రాద్ధంలో లేదా దేవతలకు అర్పణలో తీసుకోవాలి. మంటపంలో ఉత్తర దిశనుంచి తీసుకుని, దక్షిణ దిశలో పారవేయాలి. దేవతలకైనా, పితృదేవతలకైనా కర్మలో అంతరాయం లేదా తిరస్కరణ జరిగినప్పుడు, దక్షిణ మంటపాన్ని కుడి చేతితో స్పర్శించాలి. రెండు చేతులతో దేవతలకు, పితృదేవతలకు, నిద్రలో అంతరాయం వచ్చినప్పుడు, మలమూత్ర విసర్జన అనంతరం కూడా శుభకర్మలు చేయాలి. నిర్దిష్టంగా ఉమ్మిన తర్వాత, భోజనం చేసిన తర్వాత, పై వస్త్రం ధరించిన తర్వాత, ఊతిన పదార్థాలను తాకినప్పుడు, కాళ్లు కడిగిన తర్వాత కూడా ఇదే విధంగా ఆచరించాలి. నీరు పారవేసిన తర్వాత, దుర్బాషణం చేసినపుడు, అపవిత్రంగా ఉన్నపుడు, సందేహం వచ్చినపుడు, జటా విప్పినపుడు కూడా అదే విధంగా ప్రవర్తించాలి. యజ్ఞోపవీతం లేకుండా అపరాధంగా ఆచమనం చేసినా, పెదవులు లేదా పళ్లు తాకినపుడు, గ్రామాంత్యవాసులను చూసినపుడు కూడా శుద్ధి చర్యలు చేయాలి. నాలుకతో పళ్లు తాకినపుడు, పళ్లకు ఏదైనా అంటుకున్నపుడు, వేళ్లతో శబ్దం చేసినపుడు, నమస్కరించి పైకి చూసినపుడు కూడా ఇదే విధంగా చేయాలి. ఏవైనా అపవిత్రతలో ఉండిపోయినవారు, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశను చూసి, శుభ్రమైన ప్రదేశంలో కూర్చుని, నమస్కరించాలి. చేతులు, కాళ్లు కడిగి, మోకాళ్ళను చేతులతో తాకి, మనస్సును ప్రశాంతంగా ఉంచి, మూడు సార్లు ఆచమనం చేయాలి. రెండు సార్లు కడిగి, ఒకసారి చల్లాలి; ఆపై ముఖద్వారాలు, తల, శరీరం, చేతులు, కాళ్లు శుభ్రం చేయాలి. నీరు చల్లడంలో సందేహం ఉంటే మళ్లీ చేయాలి. అప్పుడు మాత్రమే ఆచమనం, వేదపఠనం, యజ్ఞాలు, తపస్సు ఫలిస్తాయి. దానం, బ్రహ్మచర్యం కూడా ఫలిస్తాయి. కాని అపరాధంగా లేదా నమ్మకంలేకుండా ఆచమనం లేకుండా కర్మలు చేసినవారికి ఫలం ఉండదు. వారి క్రియలు నిష్ఫలం అవుతాయి—ఇందులో సందేహం లేదు. వాచా, మనసా శుద్ధిగా, నింద లేనిదిగా చేసినవే ఫలప్రదం. ఇవి శుద్ధ కర్మలుగా పరిగణించాలి; వీటి విరుద్ధమైనవి అపవిత్రం. బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ “నాకు ఆకలిగా ఉంది, నాకు ఏమీ లేదు” అని చెప్పకూడదు. ఎవరు భక్తితో ఇచ్చినా, అది యజ్ఞంగా పరిగణించబడుతుంది; కాని నీరు చల్లని అన్నం, లేదా దురాచారుడైనవారి చేత భిక్షగా తెచ్చిన అన్నం యజ్ఞంగా పరిగణించబడదు. శ్రాద్ధంలో నిశ్చల స్వభావం, లజ్జ కలిగినవారిని మాత్రమే భోజనానికి పిలవాలి. అర్హత లేనివారికి చివరగా అన్నం ఇచ్చేవాడు బ్రహ్మహత్యాపాతకుడవుతాడు. వంద జన్మలు గడిపినా, అనుచితంగా లేదా కలగలిసినవారితో బ్రాహ్మణులకు అన్నం పెడితే పాపం నుంచి విముక్తి ఉండదు. అన్నదానంలో వరుసను ఏర్పాటు చేసేవాడు నియమితుడైనా, నియమితుడుకాకపోయినా పాపానికి లోనవుతాడు. అతడు త్వరగా పాపానికి గురవుతాడు; అతని యజ్ఞ, దాన ఫలాలు నశించిపోతాయి. బ్రాహ్మణులందరిలోనూ, పండుగ వేళ వేదాలు, ఇతిహాసాలు, ఐదవ వేదాన్ని పఠించేవాడు అత్యుత్తముడు. అతని తర్వాత, మూడు వేదాలు తెలిసినవారిని, ఆ తర్వాత రెండు వేదాలు తెలిసినవారిని నియమించాలి. తర్వాత ఒక వేదాన్ని తెలిసినవారు, తర్కశాస్త్రాన్ని చదువువారు, తదనంతరం ఇతరులను వరుసగా పిలవాలి. వీరిలో ఆరు అంగాలు తెలిసినవాడు, నియమ నిష్ఠ కలవాడు, యోగి, అన్ని కర్మల్లో నిపుణుడు, వనప్రస్థుడు—ఈ ఐదుగురు వరుసను శుద్ధి చేసేవారుగా పరిగణించాలి. పద్దెనిమిది విద్యాస్థానాల్లో ఏదైనా ఒకటి నిపుణంగా తెలిసినవారు కూడా వరుసను శుద్ధి చేయగలరు. సద్గుణం కలిగి ప్రవర్తించేవారందరూ వరుసను పవిత్రం చేస్తారు. మూడు నచికేతాగ్నులు తెలిసినవాడు, మూడు వేదాలు తెలిసినవాడు, ధర్మాలను పఠించే ద్విజుడు కూడా అలాగే. బార్హస్పత్య శాస్త్రాన్ని పూర్తిగా నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణుడు కూడా వరుసను పవిత్రం చేసేవాడే. వీరందరూ పవిత్రులుగా పరిగణించబడతారు. ఒక ద్విజుడు శ్రాద్ధానికి ఆహ్వానింపబడి, స్త్రీతో సంభోగం చేస్తే, ఆ నెలంతా అతని వీర్యంలో పితృదేవతలు ఉంటారు. శ్రాద్ధంలో దానం చేసి, తిని, ఆ తర్వాత స్త్రీతో సంభోగం చేసినవాడికి కూడా ఇదే ఫలితం—ఇందులో సందేహం లేదు. కాబట్టి, అతిథికి దానం చేయాలి, బ్రహ్మచారి విద్యార్థిని భోజనం పెట్టాలి, ధ్యానంలో నిమగ్నుడైనవారికి, దయా ధర్మశీలులకు కూడా ఇవ్వాలి. శ్రాద్ధంలో తపస్వులకు, వాలఖిల్యులకు భోజనం పెట్టవచ్చు; వనప్రస్థుడు ఉంటే, అతనికి గౌరవం చాలు. గృహస్థుడికి భోజనం పెడితే విశ్వదేవతలు తృప్తి చెందుతారు; వనప్రస్థుడికి ఋషులు, వాలఖిల్యులకు ఇంద్రుడు సంతుష్టి చెందుతాడు. తపస్వులకు పూజ చేస్తే బ్రహ్మా స్వయంగా పూజింపబడతాడు. ఐదు ఆశ్రమాలు పవిత్రతనిచ్చేవి; కాని ఆశ్రమానికి వెలుపలున్నవారు, తప్పుడు గుర్తులు ధరించినవారు పవిత్రులు కావు. నాలుగు ఆశ్రమాలను శ్రాద్ధాల్లో, దేవకార్యాల్లో గౌరవించాలి; ఆశ్రమాంతరులచేత శ్రాద్ధం చేయించకూడదు. ఆకలిగా ఉన్నా, నాలుగు ఆశ్రమాలకు వెలుపల ఉండేవాడు, నియమాలు పాటించని త్యాగి, ఇద్దరూ వరుసను అపవిత్రం చేస్తారు. నిరర్థకంగా ముండలు చేసుకొనేవారు, జటాధారులు, చీరలు ధరించే వారు, క్రూరులు, దురాచారులు, ఏదైనా తినేవారు—వారిని నివారించాలి. దేవతలకు, పితృదేవతలకు నైవేద్యాల్లో పాడకులు, నర్తకులు, నటులు, వేదాలకు బహిష్కృతులు, పురాణాలను చదువువారిని నివారించాలి. వారు ద్విజులైనా, ఇటువంటి పనులు చేసే వారిని శ్రాద్ధంలో ఎప్పుడూ తప్పించాలి.