వాయుపురాణమ్

శ్రద్ధావిధానంలో గోవును వదిలిపెట్టి, మోక్షాన్ని వేరే చోట వెదకేవాడు లేదా గోవును వేదమూర్తిగా యథావిధిగా గ్రహించని వాడు, అతడు ధర్మబాహ్యుడవుతాడు. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, అలాగే వృషలులుగా పిలవబడే వారందరూ—పురాతన కాలంలో దేవతలు మరియు అసురులు యుద్ధం చేసినప్పుడు, అసురులు ఓడిపోయారు. అన్యాయబుద్ధులు కలిగిన ప్రాంతాల్లో, ఆ సృష్టిని స్వయంభువు సృష్టించలేదు. ద్విశ్రద్ధాచారులు, నిర్గ్రంథులు, శాక్యులు, పుష్టికలంశకులు—ఇవన్నీ కూడా అశుద్ధమార్గాలవారు. ధర్మాన్ని అనుసరించని ప్రజలు నిజంగా నగ్నవ్రతులు, వృథాగా జటాధారి, వృథాగా ముద్ర ధరించే వారు, వృథాగా నగ్నంగా తిరిగే ద్విజులు, వృథాగా వ్రతాలు పాటించేవారు, వృథాగా జపం చేసే వారు—ఇవాళ్ళు నగ్నవ్రతులు మొదలైనవారు. కులంధములు, నిషాదులు, ధనాన్ని నాశనం చేసే వారు కూడా ఇలాగే. యజ్ఞాది కర్మలను యథావిధిగా చేయని వారు, జూదంలో మునిగిపోయినవారు—ఇవారు తప్పుదారి పట్టినవారు. వీరు శ్రద్ధను చూచినా, పూర్తిచేసినా, అది వారికి వెళ్తుంది. బ్రాహ్మణహంత, కృతఘ్నుడు, నాస్తికుడు, గురుపత్నీగామి, దొంగలు, క్రూరులు—వీరిని కనికూడదు, వీరిని దూరంగా ఉంచాలి. పాపకార్యాలు చేసే ఇతరులనూ దూరంగా ఉంచాలి; ముఖ్యంగా దేవతలను, ఋషులను నిందించేవారిని. వీరిని చూసినచో, శ్రద్ధ ఫలం అసురులకు, యాతుధానులకు వెళ్తుంది. బ్రాహ్మణ యుగం కృతయుగంగా, క్షత్రియ యుగం త్రేతాయుగంగా, వైశ్య యుగం ద్వాపరయుగంగా, శూద్ర యుగం కలియుగంగా పితృదేవతలు పేర్కొన్నారు. ద్వాపరయుగంలో యుద్ధాలు విరివిగా ఉంటాయి; కలియుగంలో పౌరాణికబాహ్యులు పెరుగుతారు. ఊరిపిల్లి, ఊరిపంది—ఇవి అపవిత్రంగా, అవమానకరంగా పరిగణించబడతాయి. కుక్కను కేవలం చూసినంత మాత్రాన శ్రద్ధ ఫలం నాశనం అవుతుంది; అలాగే కుక్క తాకినా, ప్రసూతివనిత తాకినా, దీర్ఘరోగులు తాకినా అదే ఫలితం. అశుద్ధులు లేదా పతితులు ఆహారాన్ని చూడకుండా జాగ్రత్తపడాలి; వారు చూచిన ఆహారం దేవతలకు, పితృదేవతలకు తగదు. ముఖ్యమైన పదార్థాన్ని అలాంటి వారు తాకితే, అది శ్మశానశేషంగా మారుతుంది. యజ్ఞార్థంగా కూడబెట్టిన ఆహారాన్ని ముందుగానే దూరం చేయాలి; నీటిలో మట్టి కలిపి శుద్ధి చేయాలి. సిద్ధార్థ బీజాలు లేదా నల్ల నువ్వులు చల్లాలి లేదా నీటిలో కలిపి చల్లాలి; గురువు, సూర్యుడు, అగ్ని లేదా పవిత్ర వస్తువుల దర్శనం కల్పించాలి. కూర్చున్న, కాలితో తాకిన, అపవిత్రులు చూచిన, పొడి, పాత ఆహారం వదిలించాలి. నల్లగా మారిన, పాడైన, అంచు వద్ద నాకిన, రాళ్లు, జుట్టు, కంకర, పురుగులు కలిగిన ఆహారం కూడా వదిలించాలి. నూనెపిండి, నువ్వులు, యవాలతో చేసిన, నేరుగా ఉప్పు కలిపిన అన్నం—ఇవి శ్రద్ధకు అర్హం కావు. బట్టతో తుడిచిన ఆహారం నిషిద్ధం. వేదానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే వారు తమను తాము తెలివైనవారిగా చెప్పుకుంటారు. మేకపుట్టిన వారిని శ్రద్ధలో ధూళిగా పరిగణించాలి; పెరుగు, ఆకుకూరలు, పులిసిన పదార్థాలు వదిలించాలి. వంకాయ, రసవహించిన పదార్థాలు, రాయు ఉప్పు, సాధారణ ఉప్పు, మనస్సులో పుట్టిన ఉప్పు—ఇవన్నీ వదిలించాలి. ఇదే పరమశుద్ధి, ఇది కనబడుతుంది కూడా. దీన్ని అగ్నిలో వేసి, గట్టిగా కట్టి, చేతులు బాగా ముంచాలి. తల తాకాలి, అది బ్రహ్మజలం అని పిలుస్తారు; పదార్థాల శుద్ధి చేయాలి, మళ్లీ ముంచాలి. వాటిని ఉంచిన తర్వాత నీటితో చల్లాలి, నీటిలో ముంచాలి; అరిష్ట, బిల్వ, ఇంగుడ వృక్షపు తోట వద్ద కూడా. అన్ని పప్పులకూ ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం శుద్ధి విధానం ఉంది; అలాగే పళ్ళు, ఎముకలు, చెక్క, కొమ్ములకు గీసుకోవడం విధానం. మట్టి పాత్రలన్నిటికీ మళ్లీ కాల్చడం విధానం; రత్నాలు, వజ్రాలు, ముత్యాలు, శంఖు, స్ఫటికాలకు కూడా. సిద్ధార్థ బీజాల పేస్టుతో లేదా నువ్వుల పేస్టుతో శుద్ధి చేయాలి; ఇది అన్ని రకాల గొర్రెలకు, వూళ్లకు కూడా వర్తిస్తుంది. గొర్రెలన్నిటికీ మట్టి, నీటితో శుద్ధి చేయాలి; శుద్ధి ప్రారంభంలో, చివర్లో నీటితో కడగడం విధానం. వాటిని వాడేవారికి బూడిదతో శుద్ధి విధానం; పండ్లు, పువ్వులు, కట్టెలు వాడేవారు నీటితో కడగాలి. ఊడ్చడం, నీటితో చల్లడం, నేల పూతడం విధానం; ఊరు విడిచి వెళ్లిన తర్వాత గాలితో శుద్ధి అయిన నేల వాడాలి. బాణాలు లేదా పక్షులు వాడేవారు మట్టితో శుద్ధి చేయాలి. ఇదే శుద్ధి విధానం. ఇకపై మరింత వివరంగా చెబుతాను, శ్రద్ధగా వినండి. ఉదయాన్నే ఇంటిని వదిలి, దక్షిణపడమర దిశగా, ఐదు బాణాల దూరంలో, తల కప్పుకొని, అక్కడ చేతితో తలను తాకకుండా విసర్జన చేయాలి. పొడికట్ట, దుంపలు, ఆకులు, వెదురు ముక్కలు, మట్టి పాత్రలతో నేలను కప్పాలి. తీసుకున్న నీరు, మట్టితో, మాటలు ఆపి, పగలు ఉత్తర దిశగా, రాత్రి దక్షిణ దిశగా తిరిగి కూర్చోవాలి. కుడి చేతితో కుండ పట్టుకొని, ఎడమ చేతితో మూడు మట్టి ముక్కలతో శుద్ధి చేయాలి. మళ్లీ ఎడమ చేతితో పదిసార్లు మట్టిని రుద్దవచ్చు, లేదా రెండు ముక్కలు కలిపి మొత్తం ఐదు ముక్కలతో శుద్ధి చేయాలి. తరువాత పాదాలను మట్టితో కడిగి, ఆచమనం చేసి, మూడు సార్లు జలం సూర్యునికి, అగ్నికి, వాయువుకి, జలాలకు సమర్పించాలి. పవిత్ర స్థలంలో నీటి కుండ సిద్ధంగా ఉంచాలి; పాదాలను కడగడం అన్ని కార్యాలకూ విధిగా చేయాలి. రెండవ ఆచమనం దేవతార్పణకు; దుష్టంగా చేతులు తాకితే మూడు రాత్రులు ఉపవాసం చేయాలి. మిక్కిలి అపవిత్రత కలిగితే ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి; కుక్కను లేదా పతితుణ్ని తాకినచో తప్తకృచ్ఛ్ర వ్రతాన్ని ఆచరించాలి. ఇలా, శ్రద్ధ, శుద్ధి, ఆచారాలలోని ప్రతి అంశాన్ని నిఖార్సైన విధంగా పాటించాలి.