వాయుపురాణమ్

పూర్వకాలంలో, సముద్రతీరాలనుంచి ఉత్తర దిశ వరకు, యోగంలో నిపుణులైన దివ్య దేవతలు వివిధ రూపాల్లో ధర్మాన్ని రక్షిస్తూ సంచరిస్తూ ఉంటారు. అలాంటి మహానుభావులను నీళ్లతో, అతిథి సత్కారంతో, భోజనంతో గౌరవించాలి. అందుకే, బ్రాహ్మణులకు, అతిథులకు దానాలు ఇవ్వాలని చెప్పబడింది. ఈ దానాల రకాలను, వాటివల్ల కలిగే ఫలితాలను నేను వివరిస్తాను. యోగులకు నివాసాన్ని కల్పించడం—అది వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాలు, వంద రాజసూయ యాగాలు, వెయ్యి పద్మార్పణలకు మించినది. ఇప్పటివరకు చెప్పినవారు అపారమైన శక్తితో కూడిన మొదటి పితృగణం. వీరు ఏడు కాలాలను పోషిస్తూ స్థిరంగా ఉంటారు. ఇప్పుడు, పితృగణాలన్నింటినీ, వాటి వారసత్వాన్ని, స్థాపనను, ధ్యాన విధానాలను సక్రమంగా వివరించబోతున్నాను. స్వర్గంలో జ్ఞానులలో అగ్రగణ్యులైన ఏడు పితృగణాలు ప్రసిద్ధి చెందాయి. వీటిలో నాలుగు రూపంతో ఉండగా, మూడింటికి రూపం లేదు. వీరి లోక సృష్టిని నేను వివరించబోతున్నాను, విను. వీరి కుమార్తెలు, మనవరాళ్లు కూడా గుర్తించబడ్డారు. ధర్మరూపాన్ని ధరించిన వారు, వీరిలో మూడు శ్రేష్ఠమైన గణాలు. వీరి పేర్లు, వారి లోక సృష్టిని సంక్షిప్తంగా చెబుతాను—విరాజా అనే లోకాల్లో ప్రకాశమానులు నివసిస్తారు. పితృగణాల సమూహాలు రూపరహితమైనవే. వీరు ప్రజాపతి విరాజసుకు పుత్రులు, వీరిని వైరాజులు అంటారు. ఇదే వైరాజుల మొదటి చక్రంగా చెప్పబడింది. వీరిలో, మేనా అనే మనస్సునుండి జన్మించిన కుమార్తె, మహాపర్వతమైన హిమవంతునికి భార్యగా మారింది. ఆమెకు మైనాకుడు జన్మించాడు. మైనాకుడు, సమస్త రత్నాలను కలిగి, పవిత్రుడైన, శ్రేష్ఠుడైన పర్వతాధిపతిగా జన్మించాడు. అతనికి కౌంచుడు కుమారుడిగా జన్మించాడు. ఈ హిమవంతుడు మేనా ద్వారా మూడు కుమార్తెలను కనెను—అపర్ణ, ఏకపర్ణ, మూడవది ఏకపాటల. ఈ ముగ్గురిలో అపర్ణా నిరాశ్రయంగా తపస్సు చేసి, కఠినమైన వ్రతాచరణలో తలమునకై ఉండేది. ఏకపర్ణా వటవృక్షం క్రింద నివసించేది, ఏకపాటల పటలవృక్షం క్రింద ఉండేది. వీరు లక్ష సంవత్సరాలు దేవతలకు, దానవులకు కూడా సాధ్యం కాని ఘోర తపస్సులు చేశారు. ఏకపర్ణా ఒక్క ఆకుతో జీవించేది, ఏకపాటల ఒక్క పటలపువ్వుతో జీవించేది. ప్రతి రెండు వేల సంవత్సరాలకు ఒకసారి మాత్రమే వీరు ఆహారం తీసుకునేవారు. అయితే, వారిలో ఒకరు పూర్తి ఉపవాసంగా ఉండేది. ఆమె తల్లి, ప్రేమతో, బాధతో ఆమెను నిశేధించింది—'ఉ' అని. తల్లి పలికిన ఆ 'ఉ' శబ్దంతో, ఆ తపస్సులో నిమగ్నమైన దేవి, మూడు లోకాలలో ఉమా అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ త్రయీ కన్యలు సర్వకాలం భూమిలో ఉండిపోతారు; వీరి తపస్సుతో భూమి నిలిచి ఉంటుంది. వీరి శరీరాలు తపస్సుతో ఏర్పడినవి, యోగశక్తితో నిండి, సదా యౌవనంతో ప్రకాశిస్తారు. వీరు బ్రహ్మవాదులు, పవిత్ర బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటించేవారు. వీరిలో ఉమా అత్యుత్తమురాలు, అందంలో, మహత్వంలో అగ్రగణ్యురాలు. ఉమా మహాయోగశక్తితో మహాదేవుని సమీపించింది; దంతకాణ్వుడు ఆమెకు పుత్రునిగా జన్మించాడు. ఏకపర్ణా, ధర్మనిష్ఠురాలైన ఆమెను హిమవంతుడు యోగాచార్యుడు అసితునికి భార్యగా ఇచ్చాడు. ఆమెకు బ్రహ్మనిష్ఠుడైన మనస్సునుండి జన్మించిన దేవలుడు పుత్రునిగా కలిగాడు. మూడవదైన ఏకపాటల, శతశిలాకుని కుమారుడు జైగీషవ్యుని సమీపించింది. ఆమెకు గర్భంలో లేకుండా శంఖుడు, లిఖితుడు అనే ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు. ఈ విధంగా హిమవంతుని కుమార్తెలు శుభప్రదమైనవారు. ఈ ముగ్గురిలో ఉమా, తన స్వగుణాలవల్ల అత్యుత్తమురాలై, రుద్రాణిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఉమా-శంకరుల పరస్పర ప్రేమ యథావిధిగా ఉండేది. వారి ఐక్యతను గమనించిన వృత్రసూరుని సంహారకుడు ఇంద్రుడు అనుమానంతో, వారి సన్నిహితతను భయపడి, అగ్నిదేవుని దగ్గరకు పంపించాడు. 'ఓ అగ్ని! నీవు వారి ఐక్యతకు అడ్డుపడాలి. నీవు ఎక్కడికైనా వ్యాపించినవాడవు కాబట్టి, ఇది నీకు తప్పు కాదు,' అని ఇంద్రుడు అగ్నికి చెప్పాడు. అగ్ని ఆ విధంగా చేయగా, ఉమా తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, శివుని వీర్యాన్ని భూమిపై విడిచింది. దీనితో కోపంగా ఉమా అగ్నిని శపించి—'నా తృప్తి పొందకముందే నీవు ఐక్యతకు అడ్డుపడావు; ఇది నీ కర్తవ్యం కాదు. అంతేకాక, నీవు ఈ ఘోరమైన వీర్యాన్ని మోసినందుకు, నీవు దీన్ని గర్భంగా మోసుకోవాలి,' అని శపించింది. రుద్రాణి శాపంతో అగ్ని యుగాల తరబడి ఆ వీర్యాన్ని మోసుకుంటూ బాధపడ్డాడు. ఆ తరువాత, అగ్ని గంగా దేవిని ఆశ్రయించి, 'ఓ మహానది! నేను ఈ గర్భాన్ని మోసి చాలా బాధపడుతున్నాను. నా కోసం దీన్ని నీవు మోసుకో. నా అనుగ్రహంతో నీ బాధ తక్కువ అవుతుంది,' అని ప్రాధేయపడ్డాడు. గంగా సంతోషంగా 'అలాగునే' అని అంగీకరించి, మనసులో తపించుకుంటూ ఆ గర్భాన్ని మోయడం ప్రారంభించింది. గంగా దీర్ఘకాలం ఆ గర్భాన్ని మోసి, చివరికి హిమవంతుని పవిత్ర గర్భంలో, పుష్పవృక్షాలతో అలంకరించబడిన శరవణ అనే అందమైన ప్రదేశంలో, ఆ గర్భాన్ని విడిచింది. అది అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ వెలిగింది. అక్కడే రుద్ర, అగ్ని, గంగా సంయోగఫలంగా ఒక శిశువు జన్మించాడు. అతడు ఉదయకాలపు కాంతిలా, వంద సూర్యుల తేజస్సుతో, అపార శక్తి, పరాక్రమంతో జన్మించాడు. ఆ మహానుభావుడైన జాహ్నవీ కుమారుడు పుట్టినప్పుడు, ఆకాశం దేవతల విమానాలతో పక్షులు నిండినట్టు నిండిపోయింది. ఆకాశంలో దివ్య మృదంగాలు మధురంగా మ్రోగాయి; సిద్దులు, చరణులు పుష్పవృష్టి చేశారు. ఈ విధంగా, తపస్సు, ధర్మం, దైవకృప, మహాశక్తుల సంయోగంతో ఈ మహత్తర కథ కొనసాగింది.