వాయుపురాణమ్

వెనుడు మహాపాపానికి సంకల్పించి, అంతకుముందు ఎవరూ చేయని విధంగా ఓ క్రూరమైన ప్రతిజ్ఞ చేశాడు—"ఇప్పటి నుండి ఎవరూ యజ్ఞాలు చేయకూడదు, హవిస్సులు సమర్పించకూడదు. ద్విజాతులు చేసే అన్ని యజ్ఞాలలో నేను మాత్రమే పూజించబడాలి, గౌరవించబడాలి; నా కోసమే హోమాలు జరగాలి, నా కోసమే హవిస్సులు సమర్పించాలి" అని ధైర్యంగా ప్రకటించాడు. అతడు ధర్మానికి విరుద్ధంగా, అనవసరమైన మార్గంలో నడిచిపోతుండగా, మహర్షులు—మరీచి ప్రథానంగా—అతని దగ్గరకు వచ్చి ఇలా ఉపదేశించారు: "వేణా! మేము వందల సంవత్సరాలు దీక్షలు ఆచరిస్తాం. నీవు అధర్మానికి పాల్పడకుము. ఇది శాశ్వత ధర్మం కాదు. నీ మరణానంతరం నీవు తప్పక ప్రాణికుల అధిపతిగా పునర్జన్మించగలవు. నీవు ముందు ప్రజలను కాపాడతానని వాగ్దానం చేశావు, మేము అందరం గుర్తు చేస్తున్నాం." అయితే, ఆ దుర్మతి వేణుడు, తను మాటలో నిపుణుడై, నవ్వుతూ ఇలా ప్రశ్నించాడు: "ఇక్కడ ధర్మాన్ని సృష్టించేది ఇంకెవరు? నేను తప్ప ఇంకెవరి మాట వినాలి? బలంలో, విద్యలో, తపస్సులో, సత్యంలో ఈ భూమిపై నాకు సమానుడు ఎవరు? నేను మహాత్ముడిని, నాలో ఏ లోపమూ లేదు. ఈ లోకాలకు, ముఖ్యంగా ధర్మాలకు మూలం నేనే. నేను కోరితే భూమిని కాల్చగలను, నీటితో ముంచగలను, సృష్టించగలను, నాశనం చేయగలను—ఇందులో సందేహం లేదు." వేణుడు గర్వంతో మత్తులో ఉండి, మహర్షుల మాటలు పట్టించుకోకపోయాడు. అప్పుడు ఆ మహర్షులు కోపంతో, అతన్ని అదుపులోకి తెచ్చేందుకు చర్యలు తీసుకున్నారు. ఆ మహాబాహువంతుడైన వేణుని పట్టుకుని, అతను అగ్నిలా అలమటించడాన్ని చూసి, అతని ఎడమ చేయిని గట్టిగా ముద్దించారు. ఆ ముద్దింపు వల్ల, ముందే చెప్పినట్లుగా, ఓ చిన్నదైన, నల్లని వర్ణంతో కూడిన పురుషుడు జన్మించాడు. భయపడి, చేతులు జోడించి, కలవరపడి అక్కడ నిలబడ్డాడు. అతని ఆందోళనను గమనించిన మునులు "కూర్చో" అని అన్నారు. అతను కూర్చున్న వెంటనే, నిషాద వంశానికి ఆదిపురుషుడయ్యాడు. వేణుని పాపఫలితంగా, మత్స్యకారులను కూడా అతడే సృష్టించాడు. అదే విధంగా, వింధ్య పర్వతాల్లో నివసించే తుంబుర, తువర, ఖసాదులు—అధర్మానికి అలవాటుపడిన వారు—అందరూ వేణుని పాపఫలితంగా జన్మించారు. ఆ తర్వాత, మహర్షులు మహాకోపంతో వేణుని కుడిచేయిని అరనిపట్టిలా ముద్దించారు. దాంతో, ఆ ముద్దింపు నుండి ప్రతాపంగా ప్రకాశించే, తన స్వరూపంతో అగ్నిలా వెలిగే, ఓ మహాపురుషుడు జన్మించాడు. అతను కుడిచేతి పైనుంచి పుట్టినందున 'పృథు' అని పేరు పొందాడు. పృథు జన్మించినప్పుడు, అన్ని ప్రాణులు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయారు. ఆ రాత్రి ముగిసిన వెంటనే, వేణుడు స్వర్గానికి చేరుకున్నాడు. పృథు పుట్టినవెంటనే, తన పితృదేవతలను నరకంలోనుంచి రక్షించాడు. అప్పుడు నదులు, సముద్రాలు అన్ని రకాల రత్నాలను తెచ్చి, పృథువును మహారాజుగా అభిషేకించాయి. అంగిరసుల సంతానమైన దేవతామహర్షులు కూడా పృథువును మహారాజుగా పట్టాభిషేకం చేశారు. పృథు వైన్యుడు, మహాప్రతిష్ఠ కలిగినవాడు, మొదటి రాజుగా స్థాపించబడ్డాడు. అతని తండ్రి ప్రజలను గెలుచుకోలేకపోయినప్పటికీ, పృథు తన ధర్మపరమైన పాలనతో ప్రజల ప్రేమను పొందాడు. అందుకే అతనికి 'రాజా' అనే పేరు వచ్చింది. పృథు సమీపించినప్పుడు సముద్రాలు నిలబడ్డాయి, పర్వతాలు చీలిపోయాయి, ఎక్కడా విజయధ్వజాలు పడిపోలేదు. భూమి ఎటువంటి దున్నడమూ లేకుండానే ధాన్యాన్ని ప్రసాదించింది; ఆలోచనతోనే ఆహారం సిద్ధమయ్యేది; ఆవులు కావలసినవన్నీ ఇచ్చేవి; ప్రతి పాత్రలో తేనె కనిపించేది. అప్పట్లో, పితృయజ్ఞ సమయంలో, సూత్య దినాన ఓ పండితుడు అయిన సూతుడు జన్మించాడు; అదే యజ్ఞంలో, మాగధుడు అనే మరో జ్ఞాని కూడా జన్మించాడు. ఇంద్రునికి సమర్పించే హవనంతో, బృహస్పతి హవనాన్ని కలిపి సమర్పించినదానినుండి సూతుడు జన్మించాడు. అక్కడ, ఆ యజ్ఞంలో తప్పుడు కలగలిసినందున, పాపప్రాయశ్చిత్తాలు ఏర్పడ్డాయి; శిష్యుని హవనం గురువు హవనాన్ని అధిగమించింది; పైకీ, కిందికీ ప్రవర్తన వల్ల, వర్ణభేదం ఉద్భవించింది. క్షత్రియ తండ్రి, బ్రాహ్మణ తల్లి నుండి జన్మించిన సూతుడు కూడా ఇదే విధిగా కర్తవ్యాలను కలిగి ఉన్నవాడిగా చెప్పబడాడు. సూతుని మధ్యస్థ ధర్మం—క్షత్రియులకు సేవ చేయడం; రథాలు, ఏనుగులు నడిపించడం; కనిష్ఠంగా వైద్యచికిత్స చేయడం. పృథును స్తుతించేందుకు, ఆ ఇద్దరిని దేవమునులు పిలిపించారు; "ఈ రాజును మీరు స్తుతించండి; ఈ కార్యానికి మీరు తగినవారు" అని అందరు మునులు చెప్పారు. అప్పుడు సూతుడు, మాగధుడు అందరిముందు ఇలా అన్నారు: "మేము మా స్వంత కార్యాలతో దేవతలు, మునులను సంతోషపరిచాము; కానీ ఈ రాజుకి సంబంధించిన కర్మలు, లక్షణాలు, కీర్తి మాకు తెలియవు. మేము ఏ విధంగా స్తుతించాలి?" మహర్షులు వారిని నియమిస్తూ, "ఇతడిని భవిష్యత్తులో స్తుతించండి. ఇతడు ఎల్లప్పుడు దానధర్మాలకు, సత్యానికి, ఆత్మనిగ్రహానికి, విద్యకు, దానానికి, యుద్ధంలో అజేయుడిగా నిలుస్తాడు" అని చెప్పారు. పృథు చేసిన ధర్మపరమైన కార్యాలను సూతుడు, మాగధుడు స్తుతించారు. ఆ స్తోత్రానికి ముగింపు వచ్చినప్పుడు, సంతోషించిన పృథు, సూతునికి అనూప దేశాన్ని, మాగధునికి మగధ దేశాన్ని దానం చేశాడు. ఆ కాలంలో భూపాలులను సూతులు, మాగధులు స్తుతించేవారు; సూతులు, మాగధులు, వందినులు వారికి మంగళాశంసలు పలుకుతూ ప్రభుదేవులను మేల్కొలిపేవారు. పృథువును చూసిన ప్రజలు, మహర్షులు పరమానందంతో ఇలా పలికారు: "ఈ వేణుని కుమారుడే మీకు పోషకుడు; ఇతడే మీ రాజు కావాలి." మహర్షుల మాటలను విని, ప్రజలు ఉత్సాహంగా పృథు వైన్యుడి దగ్గరకు వచ్చి, "మా జీవనోపాధికి నీవు ఏర్పాటుచేయాలి" అని అడిగారు. ప్రజల సంక్షేమాన్ని కోరిన పృథు, బలవంతుడై, తన విల్లు, బాణాలతో భూమిని ఒత్తాడు. భూమి భయంతో, ఆ ఒత్తడిని భరించలేక, ఆవుగా రూపం ధరించి పారిపోయింది. పృథు తన విల్లు చేతబట్టి, ఆ పారిపోతున్న ఆవును వెంబడించాడు. భయంతో భూమాత, బ్రహ్మలోకాన్ని సహా అన్ని లోకాలకూ వెళ్లినా, అక్కడ కూడా విల్లు ఎత్తుకుని తనను ఎదురుగా నిలబడి ఉన్న వైన్యుడిని చూసింది.