வாயுபுராணம்

கரம்பவாலுகாயாஞ்ச அஸிபத்ரவநே ததா। ஶிலாஸம்பேஷணே சைவ பாத்யமாநாஃ ஸ்வகர்மபிஃ ।। ௫௬.

கரம்பம் மணல், அசிபத்திர வனம், கல் இடிப்பு போன்ற இடங்களில், தங்கள் பாவங்களுக்கேற்ப அவர்கள் வீசப்படுகிறார்கள்.

தத்ர ஸ்தாநாநி தேஷாம் வை துஃகாநாமப்யநாகவத்। தேஷாம் லோகாந்தரஸ்தாநாம் விவிதைர்நாமகோத்ரதஃ ।। ௫௬.

அங்கு அந்த உயிர்களுக்கு துன்பம் அனுபவிக்கும் இடங்கள் எண்ணிக்கையற்றவை; வேறு உலகங்களில் உள்ள அந்த உயிர்கள் பல்வேறு பெயர்களும் குலங்களும் கொண்டு வேறுபடுகின்றனர்.

பூம்யாபஸவ்யதர்பேஷு தத்த்வா பிண்டத்ரயந்து வை। பதி தாம்ஸ்தர்பயந்தே ச ப்ரேதஸ்தாநேஷ்வதிஷ்டிதாஃ ।। ௫௬.

பூமியில் இடது பக்கம் தர்ப்பையில் மூன்று பிண்டங்களை வைத்து, கணவன் மறைந்தவர்களுக்காக அந்த இடத்தில் தார்ப்பணம் செய்து திருப்திப்படுத்துகிறான்.

அப்ராப்தா யாதநாஸ்தாநம் ஸ்ரு'ஷ்டா யே புவி பஞ்சதா। பஶ்சாதிஸ்தாவராந்தேஷு பூதாநாம் தேஷு கர்மஸு ।। ௫௬.

யாரும் இன்னும் துன்பம் அனுபவிக்கும் இடத்திற்குச் செல்லாதவர்கள், பூமியில் ஐந்து வகைகளில் உருவாகி, நிலையானவை மற்றும் அசையும் உயிர்களில் தங்கள் கர்மத்திற்கு ஏற்ப பிறக்கிறார்கள்.

நாநாரூபாஸு ஜாதீஷு திர்யக்யோநிஷு சாதிஷு। யதாஹாரா பவந்த்யேதே தாஸு தாஸ்விஹ யோநிஷு। தஸ்மிஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததாஹாரம் ஶ்ராத்ததத்தோபதிஷ்டதி ।। ௫௬.

பலவகை பிறவிகளில், மிருகப் பிறப்புகளிலும் பிற பிறவிகளிலும் அவர்கள் எந்த உணவைப் பெறுகிறார்களோ, அந்த அந்த இடங்களில் ஸ்ராத்தத்தில் கொடுக்கப்பட்ட உணவு அவர்களுக்கு சேருகிறது.

காலே ந்யாயாகதம் பாத்ரம் விதிநா ப்ரதிபாதிதம்। ப்ராப்நோத்யந்நம் யதா தத்தம் பந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே ।। ௫௬.

சரியான காலத்தில், முறையோடு ஏற்படுத்தப்பட்ட பாத்திரத்தில், உறவினர் எங்கு இருந்தாலும், கொடுக்கப்பட்ட உணவு அவர்களுக்கு நேராக கிடைக்கிறது.

யதா கோஷு ப்ரநஷ்டாஸு வத்ஸோ விந்ததி மாதரம்। ததா ஶ்ராத்தே ததிஷ்டாநாம் மந்த்ரஃ ப்ராபயதே பித்ரூ'ந் ।। ௫௬.

எப்படி தொலைந்த மாடுகளில் கன்றுக்குட்டி தன் தாயை கண்டுபிடிக்கிறதோ, அதுபோல் ஸ்ராத்தத்தில் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரம் விரும்பிய பித்ருக்களை அழைத்து வர செய்கிறது.

ஏவம் ஹ்யவிகலம் ஶ்ராத்தம் ஶ்ராத்ததத்தந்து மந்த்ரதஃ। ஸநத்குமாரஃ ப்ரோவாச பஶ்யந் திவ்யேந சக்ஷுஷா। கதாகதிஜ்ஞஃ ப்ரேதாநாம் மந்த்ரஃ ப்ராபயதே பித்ரூ'ந் ।। ௫௬.

இவ்வாறு குறையில்லாமல் ஸ்ராத்தமும், மந்திரத்துடன் கொடுக்கப்படும் தானமும் செய்தால், ஸனத்குமாரர் தெய்வீகக் கண்களால் பார்த்து கூறினார்; மறைந்தவர்களின் வருகை, பின்வாங்கல் எல்லாம் அறிந்து, அந்த மந்திரம் பித்ருக்களை அழைத்து வர செய்கிறது.

பஹ்வீகாஸ்வோஷ்மபாஶ்சைவ திவாகீர்த்யாஶ்ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ। க்ரு'ஷ்ணபக்ஷஸ்த்வஹஸ்தேஷாம் ஶுக்லஃ ஸ்வப்ராய ஶர்வரீ ।। ௫௬.

பஹ்விகா, அஸ்வ, உஷ்மபா, திவாகீர்த்தியா என்று அழைக்கப்படுபவர்கள்; கருப்புப் பகல் அவர்களுக்கு பகுதி, வெள்ளைப் பகல் அவர்களுக்கு இரவு.

இத்யே தே பிதரோ தேவா தேவாஶ்ச பிதரஶ்ச வை। ரு'தார்த்தவா அநேகே து அந்யோந்யபிதரஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௬.

இவ்வாறு பித்ருக்கள் தெய்வங்கள், தெய்வங்கள் பித்ருக்கள்; பலர் காலநிலைக்கேற்ப, சிலர் ஒருவருக்கொருவர் பித்ருக்கள் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

ஏதே து பிதரோ தேவா மாநுஷாஃ பிதரஶ்ச யே। ப்ரீதேஷு தேஷு ப்ரீயந்தே ஶ்ரத்தாயுக்தேந கர்மணா ।। ௫௬.

இந்த பித்ருக்கள் தெய்வங்கள், மனிதர்களின் பித்ருக்கள்; அவர்கள் திருப்தியடைந்தால், நம்பிக்கையுடன் செய்யப்பட்ட காரியத்தால் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.

இத்யேவம் பிதரஃ ப்ரோக்தாஃ பித்ரூ'ணாம் ஸோமபாயிநாம்। ஏதத் பித்ரு'மதத்வம் ஹி புராணே நிஶ்சயோ மதஃ ।। ௫௬.

இவ்வாறு பித்ருக்கள், சோமம் அருந்தும் பித்ருக்கள் என்று கூறப்பட்டனர்; இது பித்ருக்களின் தத்துவம், புராணத்தில் நிலையான முடிவாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

இத்யர்கபித்ரு' ஸோமாநாமைலஸ்ய ச ஸமாகமஃ। ஸுதாம்ரு'தஸ்ய சாவாப்திஃ பித்ரூ'ணாஞ்சைவ தர்பணம் ।। ௫௬.

இவ்வாறு சூரிய பித்ரு, சந்திர பித்ரு ஆகியோரின் சங்கமம், அமுதம் மற்றும் தேனின் அடைவு, பித்ருக்களின் திருப்தி ஆகியவை விளக்கப்பட்டன.

பூர்ணிமாவாஸ்யயோஃ காலஃ பித்ரூ'ணாம் ஸ்தாநமேவ ச। ஸமாஸாத்கீர்த்திதஸ்துப்யமேஷ ஸர்கஃ ஸநாதநஃ ।। ௫௬.

பௌர்ணமி, அமாவாசை ஆகிய நாட்கள், பித்ருக்களின் இருப்பிடம் ஆகியவை சுருக்கமாக உனக்கு விளக்கப்பட்டன; இது சனாதனமான படைப்பு.

வைஶ்வரூப்யந்து ஸர்வஸ்ய கதித़ஞ்சைகதேஶிகம்। ந ஶக்யம் பரிஸங்க்யாதும் ஶ்ரத்தேயம் பூதிமிச்சதா ।। ௫௬.

எல்லாவற்றிற்கும் பொதுவான வடிவமும், அதன் ஒரு பகுதியும் கூறப்பட்டது; முழுமையாக எண்ணிப் பார்க்க முடியாது, செல்வம் விரும்புபவர்கள் இதை நம்ப வேண்டும்.

ஸ்வாயம்புவஸ்ய ஹீத்யேஷ ஸர்கஃ க்ராந்தோ மயாத்ர வை। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச பூயஃ கிம் வர்ணயாம்யஹம் ।। ௫௬.

சுயம்புவனின் இந்த படைப்பு இங்கு என் வாயிலாக விரிவாகவும் ஒழுங்காகவும் கூறப்பட்டது; இனி நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?

சதுர்யுகாநி யாந்யாஸந் பூர்வம் ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே । தேஷாம் நிஸர்கம் தத்த்வஞ்ச ஶ்ரோதுமிச்சாமி விஸ்தராத் ।। ௫௭.

முன்பு சுயம்புவன் கால இடைவெளியில் இருந்த நான்கு யுகங்களின் தோற்றமும், உண்மையும் விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.

ப்ரு'திவ்யாதிப்ரஸங்கேந யந்மயா ப்ராகுதாஹ்ரு'தம்। தேஷாஞ்சதுர்யுகம் ஹ்யேதத் ப்ரவக்ஷ்யாமி நிபோதத ।। ௫௭.

பூமி முதலானவற்றை முன்னதாக நான் கூறியதை நினைவில் கொண்டு, அந்த நான்கு யுகங்களை இப்போது விளக்குகிறேன்; கவனமாக கேளுங்கள்.

ஸங்க்யயேஹ ப்ரஸங்க்யாய விஸ்தாராச்சைவ ஸர்வஶஃ। யுகஞ்ச யுகபேதஞ்ச யுகதர்மந்ததைவ ச ।। ௫௭.

இங்கே, யுகங்களின் எண்ணிக்கை, அவற்றின் வேறுபாடுகள், மேலும் ஒவ்வொரு யுகத்திற்கும் உரிய தன்மைகள் அனைத்தையும் விரிவாக விளக்குகிறேன்.

யுகஸந்த்யம்ஶகஞ்சைவ யுகஸந்தாநமேவ ச। ஷட்‌ப்ரகாரயுகாக்யாநாம் ப்ரவக்ஷ்யாமீஹ தத்த்வதஃ ।। ௫௭.

யுகங்களுக்கிடையிலான சந்தி, சந்தியின் பகுதிகள், மேலும் யுகங்களை அறிய ஆறு விதமான விளக்கங்களையும் இங்கே உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.

லௌகிகேந ப்ரமாணேந விபுத்தோऽப்தஸ்து மாநுஷஃ। தேநாப்தேந ப்ரஸங்க்யாய வக்ஷ்யாமீஹ சதுர்யுகம் ।। ௫௭.௫ . நிமேஷகாலஃ காஷ்டா ச கலாஶ்சாபி முஹூர்த்தகாஃ। நிமேஷகாலதுல்யம் ஹி வித்யால்லக்வக்ஷரஞ்சயத் ।। ௫௭.

உலகில் பயன்படுத்தும் அளவீட்டின்படி, ஒரு வருடம் மனிதருக்கு ஒரு வருடமாகக் கருதப்படுகிறது; அந்த வருடத்தின் அடிப்படையில் நான்கு யுகங்களையும் இப்போது எண்ணி விளக்குகிறேன். ஒரு நிமிடம், காஷ்டை, கலா, முகூர்த்தம் ஆகியவற்றின் கால அளவையும், ஒரு நிமிடத்திற்குச் சமமான காலத்தை லகுவக்ஷரம் என்று அறிய வேண்டும்.

காஷ்டா நிமேஷா தஶ பஞ்ச சைவ த்ரிம்ஶச்ச காஷ்டா கணயேத் கலாஸ்தாஃ। த்ரிம்ஶத் கலாஶ்சைவ பவேந்முஹூர்த்தாஸ்தத்ர்த்ரிம்ஶதா ராத்ர்யஹநீ ஸமேதே ।। ௫௭.

பதினைந்து நிமிடங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு காஷ்டை ஆகும்; முப்பது காஷ்டைகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலா ஆகும்; முப்பது கலாக்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம் ஆகும்; அப்படியே முப்பது முகூர்த்தங்கள் சேர்ந்து ஒரு பகலும் இரவும் உருவாகின்றன.

அஹோராத்ரே விபஜதே ஸூர்யோ மாநுஷதைவிகே। தத்ராஹஃ கர்மசேஷ்டாயாம் ராத்ரிஃ ஸ்வப்நாய கல்ப்யதே ।। ௫௭.

சூரியன் பகலும் இரவும் மனித மற்றும் தெய்வீக அளவுகளாகப் பிரிக்கின்றான்; இதில், பகல் செயலில் ஈடுபடுவதற்கும், இரவு தூங்குவதற்கும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

பித்ர்யே ராத்ர்யஹநீ மாஸஃ ப்ரவிபாகஸ்தயோஃ புநஃ। க்ரு'ஷ்ண பக்ஷஸ்த்வஹஸ்தேஷாம் ஶுக்லஃ ஸ்வப்நாய ஶர்வரீ ।। ௫௭.

பித்ருக்களுக்கு ஒரு மாதம் என்பது ஒரு பகலும் இரவும் ஆகும்; இதில், கிருஷ்ணபட்சம் அவர்களுக்கு பகலாகும், சுக்லபட்சம் தூங்கும் இரவாகும்.

த்ரிம்ஶச்ச மாநுஷா மாஸாஃ பித்ர்யோ மாஸஶ்ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஶதாநி த்ரீணி மாஸாநாம் ஷஷ்டயா சாப்யதிகாநி வை। பித்ர்யஃ ஸம்வத்ஸரோ ஹ்யேஷ மாநுஷேண விபாவ்யதே ।। ௫௭.

முப்பது மனித மாதங்கள் ஒன்று சேர்ந்து பித்ருக்களுக்கு ஒரு மாதமாகக் கருதப்படுகிறது; மூன்று நூறு அறுபது மாதங்களும், மேலும் அறுபது மாதங்களும் சேர்த்து, மனிதர்களின் கணக்கில் பித்ருக்களுக்கு ஒரு வருடமாகும்.

மாநுஷேணைவ மாநேந வர்ஷாணாம் யச்சதம் பவேத் । பித்ரூ'ணாம் த்ரீணி வர்ஷாணி ஸங்கயாதாநீஹ தாநி வை। சத்வார ஶ்சாதிகா மாஸாஃ பித்ரே சைவேஹ கீர்த்திதாஃ ।। ௫௭.

மனித அளவீட்டில் நூறு வருடங்கள், பித்ருக்களுக்கு மூன்று வருடங்களாகும்; மேலும் நான்கு மாதங்களும் பித்ருக்களுக்கு இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

லோகிகேநைவ மாநேந அப்தோ யோ மாநுஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஏதத்திவ்யமஹோராத்ரம் ஶாஸ்த்ரேऽஸ்மிந் நிஶ்வயோ மதஃ ।। ௫௭.

உலகில் பயன்படும் அளவீட்டின்படி, மனித வருடம் என்று அழைக்கப்படும் வருடம், இந்த நூலில் ஒரு தெய்வீக பகலும் இரவும் எனக் கருதப்படுகிறது.

திவ்யே ராத்ர்யஹநீ வர்ஷம் ப்ரவிபாகஸ்தயோஃ புநஃ । அஹஸ்தத்ரோதகயநம் ராத்ரிஃ ஸ்யாத்தக்ஷிணாயநம் ।। ௫௭.

ஒரு தெய்வீக வருடம் பகலும் இரவும் என பிரிக்கப்படுகிறது; இதில், பகல் என்பது உத்தராயணம், இரவு என்பது தட்சிணாயணம் ஆகும்.

யே தே ராத்ர்யஹநீ திவ்யே ப்ரஸங்கயாதே தயோஃ புநஃ। த்ரிம்ஶச்ச தாநி வர்ஷாணி திவ்யோ மாஸஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௭.

அந்த தெய்வீக பகலும் இரவும், முப்பது முறை எண்ணப்பட்டால், அது ஒரு தெய்வீக மாதமாகக் கருதப்படுகிறது.