வாயுபுராணம்

ஸம்பூர்ணமண்டலஃ ஶ்ரீமாம்ஶ்சந்த்ரமா உபரஜ்யதே। யஸ்மாதாப்யாயதே ஸோமஃ பஞ்சதஶ்யாந்து பூர்ணிமா ।। ௫௬.

முழு வட்டமாக ஒளிரும் அழகிய சந்திரன் மறைக்கப்படுகிறான்; சந்திரன் நிறைவடைவதால், பதினைந்தாம் நாளில் பௌர்ணமி நிகழ்கிறது.

தஶபிஃ பஞ்சபிஶ்சைவ கலாபிர்திவஸக்ரமாத்। தஸ்மாத் கலா பஞ்சதஶீ ஸோமே நாஸ்தி து ஷோடஶீ। தஸ்மாத்ஸோமஸ்ய பவதி பஞ்சதஶ்யாம் மஹாக்ஷயஃ ।। ௫௬.

பத்தும், அதற்குப் பிறகு ஐந்தும், நாள்தோறும் நிலவின் பகுதி வளர்கிறது; அதனால், பதினைந்தாம் நாளில் நிலவுக்கு பதினாறாவது பகுதி இல்லை. அதனால், அந்த நாளில் நிலவு மிகுந்த குறைவடைகிறது.

இத்யேதே பிதரோ தேவாஃ ஸோமபாஃ ஸோமவர்த்தநாஃ। ஆர்த்தவா ரு'தவோ யஸ்மாத்தே தேவா பாவயந்தி ச ।। ௫௬.

இவர்கள் எல்லாம் முன்னோர்கள், தேவர்கள், சோமம் அருந்துவோர், சோமத்தை வளர்க்குவோர். காலங்களால் தேவர்கள் இவர்களைப் பேணுகிறார்கள் என்பதால், இவர்கள் 'காலமுறை' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

அதஃ பித்ரூ'ந் ப்ரவக்ஷ்யாமி மாஸஶ்ராத்தபுஜஸ்து யே। தேஷாம் கதிஞ்ச ஸத்த்வஞ்ச கதிம் ஶ்ராத்தஸ்ய சைவ ஹி ।। ௫௬.

இப்போது மாதம் மாதம் ஸ்ராத்தம் வாங்கும் முன்னோர்களைப் பற்றியும், அவர்களின் நிலையும், இயல்பும், ஸ்ராத்தத்தின் நடைமுறையையும் கூறுகிறேன்.

ந ம்ரு'தாநாம் கதிஃ ஶக்யா விஜ்ஞாதும் புநராகதிஃ। தபஸாபி ப்ரஸித்தேந கிம் புநர்மாம்ஸசக்ஷுஷா ।। ௫௬.

இறந்தவர்களின் பயணத்தை அறிய முடியாது; அவர்கள் திரும்ப வருவதை அறியவும் முடியாது—even பெரிய தவம் செய்தாலும் கூட. அப்படி இருக்க, சாதாரணக் கண்களால் எப்படி தெரியும்?

ஶ்ராத்ததேவாந் பித்ரூ'நேதாந் பிதரோ லௌகிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। தேவாஃ ஸௌம்யாஶ்ச யஜ்வாநஃ ஸர்வே சைவ ஹ்யயோநிஜாஃ ।। ௫௬.

ஸ்ராத்தத்துக்குரிய தேவர்கள் மற்றும் முன்னோர்கள் உலகியலான முன்னோர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; தேவர்கள் மென்மையானவர்களும், யாகம் செய்யும் வர்களும், எல்லோரும் கருவியின்றி பிறந்தவர்களும் ஆவர்.

தேவாஸ்தே பிதரஃ ஸர்வே தேவாஸ்தாந் பாவயந்த்யுத। மநுஷ்யாஃ பிதரஶ்சைவ தேப்யோऽந்யே லௌகிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௬.

அந்த தேவர்கள் எல்லாம் முன்னோர்களே; தேவர்கள் அவர்களைப் பேணுகிறார்கள். மனிதர்களும் அவர்களுடைய முன்னோர்களும் வேறுபட்ட உலகியலானவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

பிதா பிதாமஹஶ்சைவ ததைவ ப்ரபிதாமஹஃ। யஜ்வாநோ யே து ஸோமே ந ஸோமவந்தஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௬.

தந்தை, தாத்தா, பெரிய தாத்தா—இவர்கள் யாகங்களில் சோமம் பயன்படுத்தினால் அப்படியே நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; சோமம் இல்லாமல் யாகம் செய்தவர்கள் அப்படிக் கருதப்படுவதில்லை.

யே யஜ்வாநஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்தேஷாம் தே வை பர்ஹிஷதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। கர்மஸ்வேதேஷு யுக்தாஸ்தே த்ரு'ப்யந்த்யாதேஹஸம்பவாத் ।। ௫௬.

யாகம் செய்தவர்கள் அவர்களில் யார் என்று நினைவில் வைத்திருக்கிறோமோ, அவர்கள் பரிஹிஷதர் எனப்படுகிறார்கள்; தங்களுடைய கர்மங்களில் ஈடுபட்டிருப்பதால், உடல் இல்லாதவர்களாக இருந்தும் திருப்தியடைகிறார்கள்.

அக்நிஷ்வாத்தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்தேஷாம் ஹோமிநோ யாஜ்யயாஜிநஃ। யே வாப்யாஶ்ரமதர்மேண ப்ரஸ்தாநேஷு வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௬.

அவர்களில் யாகம் செய்வோர் அக்னிஷ்வாத்தர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் பிரதான யாகங்களும், துணை யாகங்களும் செய்வோர், அஷ்ரம தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்களும் ஆவர்.

அந்தே ச நைவ ஸீதந்தி ஶ்ரத்தாயுக்தேந கர்மணா। ப்ரஹ்மசர்யேண தபஸா யஜ்ஞேந ப்ரஜயா ச வை ।। ௫௬.

நம்பிக்கையுடன் செய்யும் செயல்களாலும், பிரம்மச்சரியத்தாலும், தவத்தாலும், யாகத்தாலும், சந்ததியாலும், அவர்கள் இறுதியில் வீழ்வதில்லை.

ஶ்ரத்தயா வித்யயா சைவ ப்ரதாநேந ச ஸப்ததா। கர்மஸ்வேதேஷு யே யுக்தா பவந்த்யா தேவபாதநாத் ।। ௫௬.

நம்பிக்கை, அறிவு, தானம்—ஏழு வகை வழிகளால்—இவற்றில் ஈடுபட்டவர்கள், அந்த நிலையை, தேவர்கள் அருளால் அடைகிறார்கள்.

தேவைஸ்தைஃ பித்ரு'பிஃ ஸார்த்தம் ஸூக்ஷ்மகைஃ ஸோமபாயகைஃ। ஸ்வர்கதா திவி மோதந்தே பித்ரு'மந்தமுபாஸதே ।। ௫௬.

அந்த தேவர்களும், நுண்ணிய சோமம் அருந்தும் முன்னோர்களும் கூட, சொர்க்கத்தில் சென்றவர்கள் ஆகாயத்தில் மகிழ்ந்து, முன்னோர்களின் தலைவனை வழிபடுகிறார்கள்.

ப்ரஜாவதாம் ப்ரஶம்ஸைவ ஸ்ம்ரு'தா ஸித்தா க்ரியாவதாம்। தேஷாம் நிவாபதத்தாந்நம் தத்குலீநைஶ்ச பாந்தவைஃ ।। ௫௬.

சந்ததி உள்ளவர்களில், சாதனையடைந்தவர்கள் புகழப்படுகிறார்கள்; அவர்களுக்கு உணவு அவர்களுடைய குடும்பத்தாரும் உறவினர்களும் அளிக்கிறார்கள்.

மாஸம் ஶ்ராத்தபுஜஸ்த்ரு'ப்தி லபந்தே ஸோமலௌகிகாஃ। ஏதே மநுஷ்யாஃ பிதரோ மாஸி ஶ்ராத்த புஜஸ்து தே ।। ௫௬.

ஒரு மாதம் முழுவதும், ஸ்ராத்தம் வாங்கும் சோம உலக முன்னோர்கள் திருப்தி அடைகிறார்கள்; இவர்கள் தான் மாதம் தோறும் ஸ்ராத்தம் வாங்கும் மனித முன்னோர்கள்.

தேப்யோऽபரே து யே சாந்யே ஸங்கீர்ணாஃ கர்மயோநிஷு। ப்ரஷ்டாஶ்சாஶ்ரமதர்மேப்யஃ ஸ்வதாஸ்வாஹாவிவர்ஜிதாஃ ।। ௫௬.

ஆனால், மற்றவர்கள்—செயலிலும் பிறப்பிலும் கலந்தவர்கள், அஷ்ரம தர்மத்திலிருந்து விலகியவர்கள், ஸ்வதா, ஸ்வாஹா அர்ப்பணிப்புகள் இல்லாதவர்கள்—

பிந்நதேஹா துராத்மநஃ ப்ரேதபூதா யமக்ஷயே। ஸ்வகர்மாண்யேவ ஶோசந்தி யாதநாஸ்தாநமாகதாஃ ।। ௫௬.

உடலை விட்டு பிரிந்தவர்கள், தீய மனம் கொண்டவர்கள், யமனின் இடத்தில் ப்ரேதங்களாகவும் பூதங்களாகவும் இருந்து, தங்களுடைய செயல்களை நினைத்து வருந்துகிறார்கள்; துன்பம் நிறைந்த இடத்தை அடைந்துள்ளனர்.

தீர்காயுஷோऽதிஶுஷ்காஶ்ச விவர்ணாஶ்ச விவாஸஸஃ। க்ஷுத்பிபாஸாபரீதாஶ்ச வித்ரவந்தி இதஸ்ததஃ ।। ௫௬.

நீண்ட ஆயுள் உடையவர்களாகவும், மிகவும் உலர்ந்தவர்களாகவும், நிறமற்றவர்களாகவும், உடை இல்லாதவர்களாகவும், பசிக்கும் தாகமும் பீடிப்பவர்களாகவும், அவர்கள் இடம் know இடம் அலைந்து திரிகிறார்கள்.

ஸரித்ஸரஸ்தடாகாநி வாபிஶ்சைவ ஜலேப்ஸவஃ। பராந்நாநி ச லிப்ஸந்தே கம்பமாநாஸ்ததஸ்ததஃ ।। ௫௬.

நீர் வேண்டி, அவர்கள் ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள், கிணறுகள் ஆகியவற்றை நாடுகிறார்கள்; பிறருடைய உணவை விரும்பி, நடுங்கி, இடம் know இடம் அலைந்து திரிகிறார்கள்.

ஸ்தாநேஷு பாச்யமாநாஶ்ச யாதாயாதேஷு தேஷு வை। ஶால்மலௌ வைதரண்யாஞ்ச கும்பீபாகேஷு தேஷு ச ।। ௫௬.

பல இடங்களில் வேதனைகளை அனுபவித்து, சால்மலி காடு, வைதரணி ஆறு, கும்பிபாகம் போன்ற இடங்களில் அவர்கள் வரிசையாக போய் வருகிறார்கள்.

கரம்பவாலுகாயாஞ்ச அஸிபத்ரவநே ததா। ஶிலாஸம்பேஷணே சைவ பாத்யமாநாஃ ஸ்வகர்மபிஃ ।। ௫௬.

கரம்பம் மணல், அசிபத்திர வனம், கல் இடிப்பு போன்ற இடங்களில், தங்கள் பாவங்களுக்கேற்ப அவர்கள் வீசப்படுகிறார்கள்.

தத்ர ஸ்தாநாநி தேஷாம் வை துஃகாநாமப்யநாகவத்। தேஷாம் லோகாந்தரஸ்தாநாம் விவிதைர்நாமகோத்ரதஃ ।। ௫௬.

அங்கு அந்த உயிர்களுக்கு துன்பம் அனுபவிக்கும் இடங்கள் எண்ணிக்கையற்றவை; வேறு உலகங்களில் உள்ள அந்த உயிர்கள் பல்வேறு பெயர்களும் குலங்களும் கொண்டு வேறுபடுகின்றனர்.

பூம்யாபஸவ்யதர்பேஷு தத்த்வா பிண்டத்ரயந்து வை। பதி தாம்ஸ்தர்பயந்தே ச ப்ரேதஸ்தாநேஷ்வதிஷ்டிதாஃ ।। ௫௬.

பூமியில் இடது பக்கம் தர்ப்பையில் மூன்று பிண்டங்களை வைத்து, கணவன் மறைந்தவர்களுக்காக அந்த இடத்தில் தார்ப்பணம் செய்து திருப்திப்படுத்துகிறான்.

அப்ராப்தா யாதநாஸ்தாநம் ஸ்ரு'ஷ்டா யே புவி பஞ்சதா। பஶ்சாதிஸ்தாவராந்தேஷு பூதாநாம் தேஷு கர்மஸு ।। ௫௬.

யாரும் இன்னும் துன்பம் அனுபவிக்கும் இடத்திற்குச் செல்லாதவர்கள், பூமியில் ஐந்து வகைகளில் உருவாகி, நிலையானவை மற்றும் அசையும் உயிர்களில் தங்கள் கர்மத்திற்கு ஏற்ப பிறக்கிறார்கள்.

நாநாரூபாஸு ஜாதீஷு திர்யக்யோநிஷு சாதிஷு। யதாஹாரா பவந்த்யேதே தாஸு தாஸ்விஹ யோநிஷு। தஸ்மிஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததாஹாரம் ஶ்ராத்ததத்தோபதிஷ்டதி ।। ௫௬.

பலவகை பிறவிகளில், மிருகப் பிறப்புகளிலும் பிற பிறவிகளிலும் அவர்கள் எந்த உணவைப் பெறுகிறார்களோ, அந்த அந்த இடங்களில் ஸ்ராத்தத்தில் கொடுக்கப்பட்ட உணவு அவர்களுக்கு சேருகிறது.

காலே ந்யாயாகதம் பாத்ரம் விதிநா ப்ரதிபாதிதம்। ப்ராப்நோத்யந்நம் யதா தத்தம் பந்துர்யத்ராவதிஷ்டதே ।। ௫௬.

சரியான காலத்தில், முறையோடு ஏற்படுத்தப்பட்ட பாத்திரத்தில், உறவினர் எங்கு இருந்தாலும், கொடுக்கப்பட்ட உணவு அவர்களுக்கு நேராக கிடைக்கிறது.

யதா கோஷு ப்ரநஷ்டாஸு வத்ஸோ விந்ததி மாதரம்। ததா ஶ்ராத்தே ததிஷ்டாநாம் மந்த்ரஃ ப்ராபயதே பித்ரூ'ந் ।। ௫௬.

எப்படி தொலைந்த மாடுகளில் கன்றுக்குட்டி தன் தாயை கண்டுபிடிக்கிறதோ, அதுபோல் ஸ்ராத்தத்தில் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரம் விரும்பிய பித்ருக்களை அழைத்து வர செய்கிறது.

ஏவம் ஹ்யவிகலம் ஶ்ராத்தம் ஶ்ராத்ததத்தந்து மந்த்ரதஃ। ஸநத்குமாரஃ ப்ரோவாச பஶ்யந் திவ்யேந சக்ஷுஷா। கதாகதிஜ்ஞஃ ப்ரேதாநாம் மந்த்ரஃ ப்ராபயதே பித்ரூ'ந் ।। ௫௬.

இவ்வாறு குறையில்லாமல் ஸ்ராத்தமும், மந்திரத்துடன் கொடுக்கப்படும் தானமும் செய்தால், ஸனத்குமாரர் தெய்வீகக் கண்களால் பார்த்து கூறினார்; மறைந்தவர்களின் வருகை, பின்வாங்கல் எல்லாம் அறிந்து, அந்த மந்திரம் பித்ருக்களை அழைத்து வர செய்கிறது.

பஹ்வீகாஸ்வோஷ்மபாஶ்சைவ திவாகீர்த்யாஶ்ச தே ஸ்ம்ரு'தாஃ। க்ரு'ஷ்ணபக்ஷஸ்த்வஹஸ்தேஷாம் ஶுக்லஃ ஸ்வப்ராய ஶர்வரீ ।। ௫௬.

பஹ்விகா, அஸ்வ, உஷ்மபா, திவாகீர்த்தியா என்று அழைக்கப்படுபவர்கள்; கருப்புப் பகல் அவர்களுக்கு பகுதி, வெள்ளைப் பகல் அவர்களுக்கு இரவு.