வாயுபுராணம்

பௌர்ணமாஸே வ்யதீபாதே யதீக்ஷேதே பரஸ்பரம்। யஸ்மிந்காலே ஸ ஸீமாந்தே ஸ வ்யதீபாத ஏவ து ।। ௫௬.

பௌர்ணமி மற்றும் வ்யதீபாதம் நேரத்தில், அவை ஒன்றோடொன்று சேர்ந்து காணப்படும்போது, அந்த எல்லைக் காலம் உண்மையில் வ்யதீபாதம் எனப்படுகிறது.

காலம் ஸூர்யஸ்ய நிர்த்தேஶம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸங்க்யா து ஸர்பதி। ஸ வை பதம் க்ரியாகாலஃ காலாத்ஸத்யோ விதீயதே ।। ௫௬.

சூரியன் காட்டும் நேரத்தைப் பார்த்து, கணக்கீடு தொடர்கிறது; அந்த பாதை தான் கிரியைக்கான நேரம், அது உடனே அந்த நேரத்திற்கு ஏற்ப நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

பூர்ணேந்தோஃ பூர்ணபக்ஷே து ராத்ரிஸந்திஷு பூர்ணிமா। யஸ்மாத்தாமநுபஶ்யந்தி பிதரோ தைவதைஃ ஸஹ। தஸ்மாதநுமதிர்நாம பூர்ணிமா ப்ரதமா ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௬.

பௌர்ணமி நாளில், சுக்லபக்ஷத்தில், இரவு சந்திகளில், பித்ருக்கள் தேவர்களுடன் சேர்ந்து அவளை (சந்திரனை) காண்கிறார்கள்; அதனால், முதல் பௌர்ணமி அனுமதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அத்யர்தம் ப்ராஜதே யஸ்மாத் பௌர்ணமாஸ்யாந்நிஶாகரஃ। ரஞ்ஜநாச்சைவ சந்த்ரஸ்ய ராகேதி கவயோ விதுஃ ।। ௫௬.

பௌர்ணமி இரவில் சந்திரன் மிக روشنமாக ஒளிர்வதாலும், வானத்தை நிறமூட்டுவதாலும், கவிஞர்கள் அதை 'ராகை' என்று அழைக்கிறார்கள்.

அமா வஸேதாம்ரு'க்ஷே து யதா சந்த்ரதிவாகரௌ। ஏகாம் பஞ்சதஶீம் ராத்ரிமமாவாஸ்யா ததஃ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௬.

சந்திரனும் சூரியனும் ஒரே நட்சத்திரத்தில் இருக்கும்போது, அந்த பதினைந்தாவது இரவு 'அமாவாசை' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ததோऽபரஸ்ய தைர்வ்யக்தஃ பௌர்ணமாஸ்யாம் நிஶாகரஃ। யதீக்ஷதே வ்யதீபாதே திவா பூர்ணே பரஸ்பரம்। சந்த்ரார்காவபராஹ்நே து பூர்ணாத்மாநௌ து பூர்ணிமா ।। ௫௬.

அதற்குப் பிறகு, அடுத்த நாளில் பௌர்ணமி அன்று சந்திரன் தெளிவாகத் தெரிகிறான்; பகலில் இருவரும் சந்திப்பை நோக்கும்போது, மதியத்தில் சந்திரனும் சூரியனும் முழுமையாக இருப்பது பௌர்ணமி ஆகும்.

விச்சிந்நாம் தாமமாவாஸ்யாம் பஶ்யதஶ்ச ஸமாகதௌ। அந்யோந்யம் சந்த்ரஸூர்யௌ தௌ யதா தத்தர்ஶ உச்யதே ।। ௫௬.

அமாவாசை முறிந்தபோது, இருவரும் சேரும் தருணத்தை ஒருவர் காணும்போது, அதை 'தர்ஷ' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

த்வௌ த்வௌ லவாவமாவாஸ்யாம் யஃ காலஃ பர்வஸந்திஷு। த்வாக்ஷரம் குஹுமாத்ரம் து ஏவம் காலஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ। நஷ்டசந்த்ரா ப்யமாவாஸ்யா மத்யஸூர்யேண ஸங்கதா ।। ௫௬.

அமாவாசையின் சந்திப்புகளில் இரண்டு இரண்டு லவ நேரம் 'குஹுமாத்திரம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; சந்திரன் மறைந்து, சூரியன் நடுவில் இணையும் போது அமாவாசை என்று கூறப்படுகிறது.

திவஸார்த்தேந ராத்ர்யர்த்தம் ஸூர்யம் ப்ராப்ய து சந்த்ரமாஃ. ஸூர்யேண ஸஹஸா முக்திம் கத்வா ப்ராதஸ்தநோத்ஸவௌ । த்வௌ காலௌ ஸங்கமஶ்சைவ மத்யாஹ்நே நிஷ்பதேத்ரவிஃ ।। ௫௬.

ஒரு பகல் பாதியும் ஒரு இரவு பாதியும் கடந்தபின், சந்திரன் சூரியனை அடைகிறான்; சூரியனுடன் சேர்ந்து விடுதலை அடைந்தபின், காலை நேரத்தில் இரண்டு விழாக்கள் நடைபெறும்; அந்த இரண்டு நேரங்களும் மதியத்தில் சேரும் போது அமுதம் வெளியேறும்.

ப்ரதிபச்சுக்லபக்ஷஸ்ய சந்த்ரமாஃ ஸூர்யமண்டலாத்। நிர்முச்யமாநயோர்மத்யே தயோர்மண்டலயோஸ்து வை ।। ௫௬.

சுக்லபட்ச பிரதமை அன்று, சந்திரன் சூரிய வட்டத்திலிருந்து விடுபட்டு, அந்த இரு வட்டங்களுக்கிடையில் இருக்கிறான்.

ஸ ததா ஹ்யாஹுதேஃ காலோ தர்ஶஸ்ய ச வஷட்க்ரியா। ஏதத்ரு'துமுகம் ஜ்ஞேயமமாவாஸ்யாஸ்ய பர்வணஃ ।। ௫௬.

அந்த நேரம் யாகம் செய்யும் காலமும், தர்ஷ யாகத்தில் வசட் செய்யும் நேரமும் ஆகும்; இது அமாவாசை யாகத்திற்கான பருவத்தின் தொடக்கம் என்று அறிய வேண்டும்.

திவா பர்வண்யமாவாஸ்யாம் க்ஷீணேந்தௌ பஹுலே து வை। தஸ்மாத்திவா ஹ்யமாவாஸ்யாம் க்ரு'ஹ்யதேऽஸௌ திவாகரஃ। க்ரு'ஹ்யதே வை திவா ஹ்யஸ்மாதமாவாஸ்யாம் திவிக்ஷயைஃ ।। ௫௬.

அமாவாசை பகலில், சந்திரன் குறைந்து இருண்டிருக்கும்போது, அந்த நாளில் சூரியனை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்; அமாவாசை பகலில் சூரியனை எடுத்துக்கொள்வது தினரீதியான கிரியைகளுக்காகும்.

கலாநாமபி வை தாஸாம் பஹுமாந்யாஜடாத்மகைஃ। திதீநாம் நாம தேயாநி வித்வத்பிஃ ஸம்ஜ்ஞிதாநி வை ।। ௫௬.

அந்த கலைகளுக்குப் பெயர்கள், அவை உயிரற்றவை என்றாலும், பண்டிதர்கள் திதிகளின் பெயர்களால் அறிவிக்கிறார்கள்.

தர்ஶயேதாமதாந்யோந்யம் ஸூர்யாசந்த்ரமஸாவுபௌ । நிஷ்க்ராமத்யத தேநைவ க்ரமஶஃ ஸூர்யமண்டலாத் ।। ௫௬.

பின்னர், சூரியனும் சந்திரனும் ஒருவருக்கொருவர் காண்பித்து, அந்த வரிசையில் சந்திரன் சூரிய வட்டத்திலிருந்து வெளியேறுகிறான்.

த்விலவேந ஹ்யஹோ ராத்ரம் பாஸ்கரம் ஸ்ப்ரு'ஶதே ஶஶீ। ஸ ததா ஹ்யாஹுதேஃ காலோ தர்ஶஸ்ய ச வஷட்‌க்ரியா ।। ௫௬.

இரண்டு லவ நேரம் பகலும் இரவும், சந்திரன் சூரியனைத் தொடுகிறான்; அப்போது யாகம் செய்யும் காலமும், தர்ஷ வசட் கிரியைக்கும் நேரமாகும்.

குஹேதி கோகிரேநோக்தோ யஃ காலஃ பரிசிஹ்நிதஃ। தத்காலஸம்ஜ்ஞிதா யஸ்மாதமாவாஸ்யா குஹுஃ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௬.

'குஹு' என்று குறிக்கப்பட்ட நேரம் முனிவர்களால் அழைக்கப்படுகிறது; அதனால் அமாவாசை 'குஹு' என்று அறியப்படுகிறது.

ஸிநீவாலீப்ரமாணேந க்ஷீணஶேஷோ நிஶாகரஃ। அமாவாஸ்யாம் விஶத்யர்கம் ஸிநீவாலீ ததஃ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௬.

சிறிய அளவில் மட்டுமே மீதமுள்ள சந்திரன், சினிவாலி அளவுக்கு, அமாவாசையில் சூரியனை அடைகிறான்; அதனால் அது 'சினிவாலி' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பர்வணஃ பர்வகாலஸ்து துல்யோ வை து வஷட்‌க்ரியா। சந்த்ரஸூர்யவ்யதீபாதே உபே தே பூர்ணிமே ஸ்ம்ரு'தே ।। ௫௬.

பருவத்தின் நேரம் யாகத்திற்கான வசட் கிரியைக்கு சமமானது; சந்திரனும் சூரியனும் சேரும் போது இரண்டும் பௌர்ணமி என்று கருதப்படுகிறது.

ப்ரதிபத்பஞ்சதஶ்யோஶ்ச பர்வகாலோ த்விமாத்ரகஃ। காலஃ குஹுஸிநீவால்யோஃ ஸமுத்ரோ த்விலவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௬.

பிரதமை முதல் பதினைந்தாம் நாள் வரை பருவ நேரம் இரண்டு அளவாகும்; குஹு, சினிவாலி ஆகிய நேரம் இரண்டு லவ அளவுள்ள சமுத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அர்காக்நிமண்டலே ஸோமே பர்வகாலஃ கலாஶ்ரயஃ। ஏவம் ஸ ஶுக்ரபக்ஷோ வை ரஜந்யாஃ பர்வஸந்திஷு ।। ௫௬.

சூரியன், அக்கினி வட்டங்களில் சந்திரன் பருவ நேரத்தில் இருக்கும் போது, வெள்ளி பக்க்ஷம் இரவில் பருவ சந்திப்புகளில் நடைபெறுகிறது.

ஸம்பூர்ணமண்டலஃ ஶ்ரீமாம்ஶ்சந்த்ரமா உபரஜ்யதே। யஸ்மாதாப்யாயதே ஸோமஃ பஞ்சதஶ்யாந்து பூர்ணிமா ।। ௫௬.

முழு வட்டமாக ஒளிரும் அழகிய சந்திரன் மறைக்கப்படுகிறான்; சந்திரன் நிறைவடைவதால், பதினைந்தாம் நாளில் பௌர்ணமி நிகழ்கிறது.

தஶபிஃ பஞ்சபிஶ்சைவ கலாபிர்திவஸக்ரமாத்। தஸ்மாத் கலா பஞ்சதஶீ ஸோமே நாஸ்தி து ஷோடஶீ। தஸ்மாத்ஸோமஸ்ய பவதி பஞ்சதஶ்யாம் மஹாக்ஷயஃ ।। ௫௬.

பத்தும், அதற்குப் பிறகு ஐந்தும், நாள்தோறும் நிலவின் பகுதி வளர்கிறது; அதனால், பதினைந்தாம் நாளில் நிலவுக்கு பதினாறாவது பகுதி இல்லை. அதனால், அந்த நாளில் நிலவு மிகுந்த குறைவடைகிறது.

இத்யேதே பிதரோ தேவாஃ ஸோமபாஃ ஸோமவர்த்தநாஃ। ஆர்த்தவா ரு'தவோ யஸ்மாத்தே தேவா பாவயந்தி ச ।। ௫௬.

இவர்கள் எல்லாம் முன்னோர்கள், தேவர்கள், சோமம் அருந்துவோர், சோமத்தை வளர்க்குவோர். காலங்களால் தேவர்கள் இவர்களைப் பேணுகிறார்கள் என்பதால், இவர்கள் 'காலமுறை' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

அதஃ பித்ரூ'ந் ப்ரவக்ஷ்யாமி மாஸஶ்ராத்தபுஜஸ்து யே। தேஷாம் கதிஞ்ச ஸத்த்வஞ்ச கதிம் ஶ்ராத்தஸ்ய சைவ ஹி ।। ௫௬.

இப்போது மாதம் மாதம் ஸ்ராத்தம் வாங்கும் முன்னோர்களைப் பற்றியும், அவர்களின் நிலையும், இயல்பும், ஸ்ராத்தத்தின் நடைமுறையையும் கூறுகிறேன்.

ந ம்ரு'தாநாம் கதிஃ ஶக்யா விஜ்ஞாதும் புநராகதிஃ। தபஸாபி ப்ரஸித்தேந கிம் புநர்மாம்ஸசக்ஷுஷா ।। ௫௬.

இறந்தவர்களின் பயணத்தை அறிய முடியாது; அவர்கள் திரும்ப வருவதை அறியவும் முடியாது—even பெரிய தவம் செய்தாலும் கூட. அப்படி இருக்க, சாதாரணக் கண்களால் எப்படி தெரியும்?

ஶ்ராத்ததேவாந் பித்ரூ'நேதாந் பிதரோ லௌகிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। தேவாஃ ஸௌம்யாஶ்ச யஜ்வாநஃ ஸர்வே சைவ ஹ்யயோநிஜாஃ ।। ௫௬.

ஸ்ராத்தத்துக்குரிய தேவர்கள் மற்றும் முன்னோர்கள் உலகியலான முன்னோர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; தேவர்கள் மென்மையானவர்களும், யாகம் செய்யும் வர்களும், எல்லோரும் கருவியின்றி பிறந்தவர்களும் ஆவர்.

தேவாஸ்தே பிதரஃ ஸர்வே தேவாஸ்தாந் பாவயந்த்யுத। மநுஷ்யாஃ பிதரஶ்சைவ தேப்யோऽந்யே லௌகிகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௬.

அந்த தேவர்கள் எல்லாம் முன்னோர்களே; தேவர்கள் அவர்களைப் பேணுகிறார்கள். மனிதர்களும் அவர்களுடைய முன்னோர்களும் வேறுபட்ட உலகியலானவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

பிதா பிதாமஹஶ்சைவ ததைவ ப்ரபிதாமஹஃ। யஜ்வாநோ யே து ஸோமே ந ஸோமவந்தஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௬.

தந்தை, தாத்தா, பெரிய தாத்தா—இவர்கள் யாகங்களில் சோமம் பயன்படுத்தினால் அப்படியே நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; சோமம் இல்லாமல் யாகம் செய்தவர்கள் அப்படிக் கருதப்படுவதில்லை.

யே யஜ்வாநஃ ஸ்ம்ரு'தாஸ்தேஷாம் தே வை பர்ஹிஷதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। கர்மஸ்வேதேஷு யுக்தாஸ்தே த்ரு'ப்யந்த்யாதேஹஸம்பவாத் ।। ௫௬.

யாகம் செய்தவர்கள் அவர்களில் யார் என்று நினைவில் வைத்திருக்கிறோமோ, அவர்கள் பரிஹிஷதர் எனப்படுகிறார்கள்; தங்களுடைய கர்மங்களில் ஈடுபட்டிருப்பதால், உடல் இல்லாதவர்களாக இருந்தும் திருப்தியடைகிறார்கள்.