வாயுபுராணம்

பிநாகபாணிர்பகவாந் வ்ரு'ஷபாஸநஶூலத்ரு'க் । தண்டக்ரு'ஷ்ணாஜிநதரஃ கபாலீ கோரரூபத்ரு'க் ।। ௫௫.

பினாகம் எனும் வில்லைக் கையில் பிடித்திருக்கும் அந்த பரமன், காளையை அமர்வாகக் கொண்டு, சூலம் ஏந்தி, தண்டும் கருப்புக் கறிக்கோட்டையும் அணிந்து, கபாலம் சூடாக வைத்துக் கொண்டு, பயங்கரமான உருவத்தை எடுத்திருந்தார்.

வ்யாலயஜ்ஞோபவீதீ ச ஸுராணாமபயங்கரஃ। துந்துபிஸ்வநநிர்கோஷபர்ஜந்யநிநதோபமஃ। முக்தோ ஹாஸஸ்ததா தேந நபஃ ஸர்வமபூரயத் ।। ௫௫.

பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்திருந்தார்; தேவர்களுக்கு அஞ்சாமை அளித்தார்; அவருடைய கர்ஜனை, பறை ஓசை மற்றும் மேகக் குரல் போல் முழங்கியது; அப்போது அவர் சிரிப்பால் முழு ஆகாயமும் நிரம்பியது.

தேந ஶப்தேந மஹதா வயம் பீதா மஹாத்மநஃ। ததோவாச மஹாயோகீ ப்ரீதோऽஹம் ஸுரஸத்தமௌ ।। ௫௫.

அந்த மகானின் பெரும் சப்தத்தால் நாங்கள் பயந்தோம்; பின்னர் அந்த மகாயோகி, 'நான் உங்களிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே,' என்று சொன்னார்.

பஶ்யேதாஞ்ச மஹாமாயாம் பயம் ஸர்வம் ப்ரமுச்யதாம் । யுவாம் ப்ரஸூதௌ காத்ரேஷு மம பூர்வஸநாதநௌ ।। ௫௫.

'இந்த பெரிய மாயையைப் பாருங்கள்; எல்லா பயமும் நீங்கட்டும். நீங்கள் இருவரும் என் பழைய உடல் உறுப்புகளிலிருந்து பிறந்தவர்கள்.'

அயம் மே தக்ஷிணோ பாஹுர்ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ। வாமோ பாஹுஶ்ச மே விஷ்ணுர்நித்யம் யுத்தேஷு திஷ்டதி। ப்ரீதோऽஹம் யுவயோஃ ஸம்யக்வரம் தசி யதேப்ஸிதம் ।। ௫௫.

'இந்த என் வலது கை பிரம்மா, உலகங்களின் முதல்வன்; என் இடது கை விஷ்ணு, எப்போதும் போரில் நிற்பவர். நான் உங்களிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன்; நீங்கள் விரும்பும் வரத்தை கேளுங்கள்.'

ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸௌ ப்ரணதௌ பாதயோஃ புநஃ । ஊசதுஶ்ச மஹாத்மாநௌ புநரேவ ததாநகௌ ।। ௫௫.

அப்போது அந்த இரு பெரியவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் அவரது பாதங்களில் வணங்கி, தூய்மையான மனதுடன் மறுபடியும் பேசினார்கள்.

யதி ப்ரீதிஃ ஸமுத்பந்நா யதி தேயோ வரஶ்ச நௌ। பக்திர்பவது நௌ நித்யம் த்வயி தேவ ஸுரேஶ்வர ।। ௫௫.

'உங்களுக்கு நம்மீது அருள் ஏற்பட்டிருந்தால், எங்களுக்கு ஒரு வரம் அளிக்க விரும்பினால், எங்களுக்கு எப்போதும் உம்மீது பக்தி நிலைத்திருக்கட்டும், தேவர்களுக்குள் தலைவனே.'

ஏவமஸ்து மஹாபாகௌ ஸ்ரு'ஜதாம் விவிதாஃ ப்ரஜாஃ। ஏவமுக்த்வா ஸ பகவாம்ஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௫௫.

'அப்படியே ஆகட்டும், பெரும் பாக்கியசாலிகளே; பலவகை உயிரினங்களை உருவாக்குங்கள்.' என்று சொன்னவுடன் அந்த பரமன் அங்கேயே மறைந்தார்.

ஏவமேஷ மயோக்தோ வஃ ப்ரபாவஸ்தஸ்ய யோகிநஃ। தேந ஸர்வமிதம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ஹேதுமாத்ரா வயந்த்விஹ ।। ௫௫.

'அந்த யோகியின் பிரகாசத்தை இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்; அவரால் இவை அனைத்தும் உருவாக்கப்பட்டது; நாங்கள் இங்கே காரணமாக மட்டுமே இருக்கிறோம்.'

ஏதத்தி ரூபமஜ்ஞாதமவ்யக்தம் ஶிவஸம்ஜ்ஞிதம்। அசிந்த்யம் ததத்ரு'ஶ்யஞ்ச பஶ்யந்தி ஜ்ஞாநசக்ஷுஷஃ ।। ௫௫.

இந்த உருவம் அறியப்படாதது, வெளிப்படாதது, சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதை யாரும் எண்ணிக் கொள்ள முடியாது, காணவும் முடியாது; அறிவின் கண்கள் உள்ளவர்களே அதை காண்கிறார்கள்.

தஸ்மை தேவாதிபத்யாய நமஸ்காரம் ப்ரயுங்க்த ஹ। யேந ஸூக்ஷ்மமசிந்த்யஞ்ச பஶ்யந்தி ஜ்ஞாநசக்ஷுஷஃ ।। ௫௫.

அறிவின் கண்கள் உடையவர்கள் மூலம் அந்த நுண்ணியமும், எண்ணிக்கடந்ததையும் காண்பிக்கின்ற தேவாதிபதிக்கு அவர்கள் வணக்கம் செலுத்தினார்கள்.

மஹாதேவ நமஸ்தேऽஸ்து மஹேஶ்வர நமோऽஸ்து தே। ஸுராஸுரவர ஶ்ரேஷ்ட மநோஹம்ஸ நமோऽஸ்து தே ।। ௫௫.

மகாதேவா, உமக்கு வணக்கம்; மகேஸ்வரா, உமக்கு வணக்கம்; தேவர்களும் அசுரர்களும் உள்ளவர்களில் சிறந்தவரே, மனம் போல் சுத்தமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏதச்ச்ருத்வா கதாஃ ஸர்வே ஸுராஃ ஸ்வம் ஸ்வம் நிவேஶநம்। நமஸ்காரம் ப்ரயுஞ்ஜாநாஃ ஶங்கராய மஹாத்மநே ।। ௫௫.

இதை கேட்டதும் எல்லா தேவர்களும் தங்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்கு சென்றார்கள்; மகாத்மா சங்கரருக்கு வணக்கம் செலுத்திக்கொண்டே சென்றனர்.

இமம் ஸ்தவம் படேத்யஸ்து ஈஶ்வரஸ்ய மஹாத்மநஃ। காமாம்ஶ்ச லபதே ஸர்வாந் பாபேப்யஸ்து விமுச்யதே ।। ௫௫.

யார் இந்த ஈஸ்வரரின் மகாத்மாவை போற்றும் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை படிப்பாரோ, அவர் எல்லா விருப்பங்களையும் பெறுவார், பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவார்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸதா தேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா। மஹாதேவப்ரஸாதேந உக்தம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்। ஏதத்வஃ ஸர்வமாக்யாதம் மயா மாஹேஶ்வரம் பலம் ।। ௫௫.

இவை அனைத்தும் எப்போதும் விஷ்ணுவால், மகாதேவனின் அருளால், சனாதன பிரம்மாவாகச் சொல்லப்பட்டவை; இந்த மகேஸ்வரனின் சக்தியை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

அகாத்கதமமாவாஸ்யாம் மாஸி மாஸி திவம் ந்ரு'பஃ। ஐலஃ புரூரவாஃ ஸூத கதம் வாऽதர்பயத் பித்ரூ'ந் ।। ௫௬.

ஏன், எவ்வாறு, மாத்தோறும் அமாவாசை நாளில், அயிலன் எனும் புரூரவஸ் விண்ணுலகை அடைந்தான்? சூதா, அவர் எவ்வாறு பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தார்?

தஸ்ய சாஹம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ரபாவம் ஶாம்ஶபாயந। ஐலஸ்யாதித்யஸம்யோகம் ஸோமஸ்ய ச மஹாத்மநஃ ।। ௫௬.

அவரது வலிமையை, அயிலனும் சூரியனுடன் இணைந்ததையும், சோமன் எனும் மகாத்மாவின் பெருமையையும் நான் உனக்கு சொல்கிறேன், சாம்ஷபாயனா.

அபாம்ஸாரமயஸ்யேந்தோஃ பக்ஷயோஃ ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணயோஃ। ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ பித்ரு'மதஃ பக்ஷஸ்ய ச விநிர்ணயஃ ।। ௫௬.

நிலா நீரின் சாரம் கொண்டது. அதன் வளர்ச்சியும் குறைவும் வெள்ளை மற்றும் கருப்பு பகல்களின் படி அமையின்றன. இந்த இருபக்கங்களின் குறைவும் அதிகரிப்பும் முன்னோர்களால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன.

ஸோமாச்சைவாம்ரு'தப்ராப்திஃ பித்ரூ'ணாம் தர்பணம் ததா। கவ்யாக்நேஶ்சாத்தஸோமாநாம் பித்ரூ'ணாஞ்சைவ தர்ஶநம் ।। ௫௬.

சோமனிலிருந்து அமுதம் கிடைக்கிறது; அதேபோல் முன்னோர்களும் திருப்தி பெறுகின்றனர். ஹோமத்தில் சோமம் அருந்திய முன்னோர்களை காண்பதும் நிகழ்கிறது.

யதா புரூரவாஶ்சைல தர்பயாமாஸ வை பித்ரூ'ந்। ஏதத்ஸர்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி பர்வாணி ச யதாக்ரமம் ।। ௫௬.

இலனின் மகன் புரூருவாசு முன்னோர்களை எப்படி திருப்திப்படுத்தினாரோ, அதுபோல எல்லாவற்றையும், விழாக்கள் ஒவ்வொன்றையும் முறையாக நான் விளக்குகிறேன்.

யதா து சந்த்ரஸூர்யௌ தௌ நக்ஷத்ரேண ஸமாகதௌ। அமாவாஸ்யாந்நிவஸத ஏகராத்ரைகமண்டலே ।। ௫௬.

நிலவும் சூரியனும் ஒரு நட்சத்திரத்துடன் சேரும் போது, அமாவாசை இரவில் இருவரும் ஒரே வட்டத்தில் தங்குகின்றனர்.

ஸ கச்சதி ததா த்ரஷ்டும் திவாகரநிஶாகரௌ। அமாவஸ்யாமமாவாஸ்யாம் மாதாமஹபிதாமஹௌ। அபிவாத்ய ததா தத்ர காலாபேக்ஷஃ ப்ரதீக்ஷ்யதே ।। ௫௬.

அப்போது சூரியனும் நிலவும் அமாவாசையில் காணப்படுகின்றனர். அமாவாசை நாளில் தாய்வழி, தந்தைவழி மூதாதையர்கள் மரியாதை பெறுகின்றனர்; அப்போது காலத்தைப் பொருத்து காத்திருக்க வேண்டும்.

ப்ரஸீதமாநாத் ஸோமாச்ச பித்ரர்தம் தத்பரிஸ்ரவாத்। ஐலஃ புரூரவா வித்வாந் மாஸி மாஸி ப்ரயத்நதஃ। உவாஸ்தே பித்ரு'மந்தம் தம் ஸஸோமம் ஸ திவாஸ்திதஃ ।। ௫௬.

சோமன் தயவு காட்டும் போது, முன்னோர்களுக்காக அமுதம் பெருகுகிறது. இலனின் மகன் புரூருவாசு, அறிவும் முயற்சியும் கொண்டு மாதம் தோறும், முன்னோர்களுடன், சோமனுடன், சூரியனுடன் வாழ்கிறார்.

த்விலவம் குஹுமாத்ரம் து தே உபே து விசார்ய ஸஃ। ஸிநீவாலீப்ரமாணேந ஸிநீவாலீமுபாஸகஃ ।। ௫௬.

அவன் இரட்டைக் அளவும், குகு அளவும் சிந்தித்து, சினிவாளி அளவின்படி, சினிவாளியை வழிபடுகிறான்.

குஹூமாத்ராம் கலாஞ்சைவ ஜ்ஞாத்வோபாஸ்தே குஹும் புநஃ। ஸ ததா பாநுமத்யேக காலாவேக்ஷீ ப்ரபஶ்யதி ।। ௫௬.

குகு அளவும், நிலைமையும் அறிந்து, மீண்டும் குகுவை வழிபடுகிறான்; அப்போது பானுமதி என்ற நிலை ஒன்றையே அவன் காண்கிறான்.

ஸுதாம்ரு'தம் குதஃ ஸோமாத் ப்ரஸ்ரவேந்மாஸத்ரு'ப்தயே। தஶபிஃ பஞ்சபிஶ்சைவ ஸுதாம்ரு'தபரிஸ்ரவைஃ ।। ௫௬.

சோமனிலிருந்து மாதங்களை திருப்திப்படுத்த அமுதம் எவ்வாறு பெருகுகிறது? பத்து மற்றும் ஐந்து அமுதநதிகளால் அது நிகழ்கிறது.

க்ரு'ஷ்ணபக்ஷே ததா பீத்வா துஹ்யமாநம் ததாம்ஶுபிஃ। ஸத்யஃ பக்ஷரதா தேந ஸௌம்யேந மதுநா ச ஸஃ ।। ௫௬.

கருப்புப் பகலில், அவன் கதிர்களால் பானம் செய்து, உடனே அந்த நிலாமதுவால் அந்தப் பகலை அடைகிறான்.

நிர்வாபணார்தம் தத்தேந பித்ரேண விதிநா ந்ரு'பஃ। ஸுதாம்ரு'தேந ராஜேந்த்ரஸ்தர்பயாமாஸ வை பித்ரூ'ந்। ஸௌம்யா பர்ஹிஷதஃ காவ்யா அக்நிஷ்வாத்தாஸ்ததைவ ச ।। ௫௬.

பலி செலுத்தும் பொருட்டு, அரசன் விதிப்படி தந்தை அளித்த அமுதத்தால் முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தினார்; சோமராசிகள், பர்ஹிஷதர், காவ்யர், அக்னிஷ்வாத்தர் ஆகியோரும் அதுபோல திருப்தி அடைந்தனர்.

ரு'துரக்நிஸ்து யஃ ப்ரோக்தஃ ஸ து ஸம்வத்ஸரோ மதஃ। ஜஜ்ஞிரே ஹ்ய்ரு'தவஸ்தஸ்மாத்ரு'துப்யஶ்சார்த்தவாஶ்ச யே । ௫௬.

காலநிலை அக்கினி ஆண்டாகக் கருதப்படுகிறது; அதிலிருந்து காலங்கள் பிறக்கின்றன, காலங்களிலிருந்து அர்த்தவங்கள் உருவாகின்றன.