வாயுபுராணம்

ஸூர்யாயுதாநாமயுதப்ரபா ச நமோऽஸ்து தே சந்த்ரஸஹஸ்ரகோசர। நமோऽஸ்து தே பர்வதரூபதாரிணே நமோऽஸ்து தே ஸர்வகுணாகராய ।। ௫௫.

பத்து ஆயிரம் சூரியனுக்கு சமமான பிரகாசம் உடையவரே, ஆயிரம் சந்திரர்களின் எல்லைக்குள் இருப்பவரே, மலை வடிவம் எடுத்தவரே, எல்லா நற்குணங்களின் ஆதாரமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து தே பட்டிஶரூபதாரிணே நமோऽஸ்து தே சர்மவிபூதிதாரிணே । நமோऽஸ்து தே ருத்ரபிநாகபாணயே நமோऽஸ்து தே ஸாயகசக்ரதாரிணே ।। ௫௫.

வாள் வடிவம் எடுத்தவரே, கவசம் அணிந்தவரே, ருத்ரா, பினாக வில்லையுடன் இருப்பவரே, அம்பும் சக்கரமும் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து தே பஸ்மவிபூஷிதாங்க நமோऽஸ்து தே காமஶரீரநாஶந। நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யவாஸஸே நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யபாஹவே ।। ௫௫.

பொடி அலங்கரித்த உடலினரே, ஆசையின் உடலை அழிப்பவரே, பொன்னாடை உடுத்திய தேவனே, பொன்னினால் ஒளிரும் கரங்களை உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யரூப நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யநாப। நமோऽஸ்து தே நேத்ரஸஹஸ்ரசித்ர நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யரேதஃ ।। ௫௫.

பொன்னின வடிவம் கொண்ட தேவனே, பொன்னிற் நாபி உடையவரே, ஆயிரம் வண்ணமயமான கண்கள் உடையவரே, பொன்னின விதை உடைய தேவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யவர்ண நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யகர்ப। நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யசீர நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யதாயிநே ।। ௫௫.

பொன்னிறம் கொண்ட தேவனே, பொன்னிற் கருவில் இருப்பவரே, பொன்னாடை உடுத்தவரே, பொன்னைக் கொடுக்கும் தேவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யமாலிநே நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யவாஹிநே। நமோऽஸ்து தே தேவ ஹிரண்யசீர நமோऽஸ்து தே பைரவநாதநாதிநே ।। ௫௫.

பொன்னாலான மாலை அணிந்த தேவனே, பொன்னைக் ஏந்தும் தேவனே, பொன்னாடை உடுத்த தேவனே, பயரவ ஒலி எழுப்பும் ஆதியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து தே பைரவவேகவேக நமோऽஸ்து தே ஶங்கர நீலகண்ட। மநோऽஸ்து தே திவ்யஸஹஸ்ரபாஹோ நமோऽஸ்து தே நர்த்தநவாதநப்ரிய ।। ௫௫.

வேகமான பயரவனே, சங்கரா, நீலக்கண்டா, தெய்வீக ஆயிரம் கரங்கள் உடையவரே, நடனமும் இசையையும் விரும்பும் தேவனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏவம் ஸம்ஸ்தூயமாநஸ்து வ்யக்தோ பூத்வா மஹாமதிஃ। பாதி தேவோ மஹாயோகீ ஸூர்யகோடிஸமப்ரபஃ ।। ௫௫.

இவ்வாறு புகழப்பட்டபோது, அந்த மகான் மனம் கொண்ட இறைவன் தெளிவாக வெளிப்பட்டு, பெரும் யோகி, கோடிக்கணக்கான சூரியன் போல பிரகாசித்தார்.

அபிபாஷ்யஸ்ததா ஹ்ரு'ஷ்டோ மஹாதேவோ மஹேஶ்வரஃ। வக்ரகோடிஸஹஸ்ரேண க்ரஸமாந இவாபரம் ।। ௫௫.

அப்போது மகிழ்ச்சியுடன், மகாதேவன் மகேசுவரன் பேசினார்; ஆயிரம் வளைந்த முகங்களுடன் மற்றவரை விழுங்கும் போல் தோன்றினார்.

ஏகக்ரீவஸ்த்வேகஜடோ நாநாபூஷண்பூஷிதஃ। நாநாசித்ரவிசித்ராங்கோ நாநாமால்யாநுலேபநஃ ।। ௫௫.

ஒரே கழுத்தும், ஒரே ஜடையும் உடையவராக, பலவகை ஆபரணங்கள் அணிந்து, வித்தியாசமான அழகிய வடிவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவகை மாலைகளும் பொட்டுகளும் பூசப்பட்டிருந்தார்.

பிநாகபாணிர்பகவாந் வ்ரு'ஷபாஸநஶூலத்ரு'க் । தண்டக்ரு'ஷ்ணாஜிநதரஃ கபாலீ கோரரூபத்ரு'க் ।। ௫௫.

பினாகம் எனும் வில்லைக் கையில் பிடித்திருக்கும் அந்த பரமன், காளையை அமர்வாகக் கொண்டு, சூலம் ஏந்தி, தண்டும் கருப்புக் கறிக்கோட்டையும் அணிந்து, கபாலம் சூடாக வைத்துக் கொண்டு, பயங்கரமான உருவத்தை எடுத்திருந்தார்.

வ்யாலயஜ்ஞோபவீதீ ச ஸுராணாமபயங்கரஃ। துந்துபிஸ்வநநிர்கோஷபர்ஜந்யநிநதோபமஃ। முக்தோ ஹாஸஸ்ததா தேந நபஃ ஸர்வமபூரயத் ।। ௫௫.

பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்திருந்தார்; தேவர்களுக்கு அஞ்சாமை அளித்தார்; அவருடைய கர்ஜனை, பறை ஓசை மற்றும் மேகக் குரல் போல் முழங்கியது; அப்போது அவர் சிரிப்பால் முழு ஆகாயமும் நிரம்பியது.

தேந ஶப்தேந மஹதா வயம் பீதா மஹாத்மநஃ। ததோவாச மஹாயோகீ ப்ரீதோऽஹம் ஸுரஸத்தமௌ ।। ௫௫.

அந்த மகானின் பெரும் சப்தத்தால் நாங்கள் பயந்தோம்; பின்னர் அந்த மகாயோகி, 'நான் உங்களிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே,' என்று சொன்னார்.

பஶ்யேதாஞ்ச மஹாமாயாம் பயம் ஸர்வம் ப்ரமுச்யதாம் । யுவாம் ப்ரஸூதௌ காத்ரேஷு மம பூர்வஸநாதநௌ ।। ௫௫.

'இந்த பெரிய மாயையைப் பாருங்கள்; எல்லா பயமும் நீங்கட்டும். நீங்கள் இருவரும் என் பழைய உடல் உறுப்புகளிலிருந்து பிறந்தவர்கள்.'

அயம் மே தக்ஷிணோ பாஹுர்ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ। வாமோ பாஹுஶ்ச மே விஷ்ணுர்நித்யம் யுத்தேஷு திஷ்டதி। ப்ரீதோऽஹம் யுவயோஃ ஸம்யக்வரம் தசி யதேப்ஸிதம் ।। ௫௫.

'இந்த என் வலது கை பிரம்மா, உலகங்களின் முதல்வன்; என் இடது கை விஷ்ணு, எப்போதும் போரில் நிற்பவர். நான் உங்களிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன்; நீங்கள் விரும்பும் வரத்தை கேளுங்கள்.'

ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸௌ ப்ரணதௌ பாதயோஃ புநஃ । ஊசதுஶ்ச மஹாத்மாநௌ புநரேவ ததாநகௌ ।। ௫௫.

அப்போது அந்த இரு பெரியவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் அவரது பாதங்களில் வணங்கி, தூய்மையான மனதுடன் மறுபடியும் பேசினார்கள்.

யதி ப்ரீதிஃ ஸமுத்பந்நா யதி தேயோ வரஶ்ச நௌ। பக்திர்பவது நௌ நித்யம் த்வயி தேவ ஸுரேஶ்வர ।। ௫௫.

'உங்களுக்கு நம்மீது அருள் ஏற்பட்டிருந்தால், எங்களுக்கு ஒரு வரம் அளிக்க விரும்பினால், எங்களுக்கு எப்போதும் உம்மீது பக்தி நிலைத்திருக்கட்டும், தேவர்களுக்குள் தலைவனே.'

ஏவமஸ்து மஹாபாகௌ ஸ்ரு'ஜதாம் விவிதாஃ ப்ரஜாஃ। ஏவமுக்த்வா ஸ பகவாம்ஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௫௫.

'அப்படியே ஆகட்டும், பெரும் பாக்கியசாலிகளே; பலவகை உயிரினங்களை உருவாக்குங்கள்.' என்று சொன்னவுடன் அந்த பரமன் அங்கேயே மறைந்தார்.

ஏவமேஷ மயோக்தோ வஃ ப்ரபாவஸ்தஸ்ய யோகிநஃ। தேந ஸர்வமிதம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ஹேதுமாத்ரா வயந்த்விஹ ।। ௫௫.

'அந்த யோகியின் பிரகாசத்தை இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்; அவரால் இவை அனைத்தும் உருவாக்கப்பட்டது; நாங்கள் இங்கே காரணமாக மட்டுமே இருக்கிறோம்.'

ஏதத்தி ரூபமஜ்ஞாதமவ்யக்தம் ஶிவஸம்ஜ்ஞிதம்। அசிந்த்யம் ததத்ரு'ஶ்யஞ்ச பஶ்யந்தி ஜ்ஞாநசக்ஷுஷஃ ।। ௫௫.

இந்த உருவம் அறியப்படாதது, வெளிப்படாதது, சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதை யாரும் எண்ணிக் கொள்ள முடியாது, காணவும் முடியாது; அறிவின் கண்கள் உள்ளவர்களே அதை காண்கிறார்கள்.

தஸ்மை தேவாதிபத்யாய நமஸ்காரம் ப்ரயுங்க்த ஹ। யேந ஸூக்ஷ்மமசிந்த்யஞ்ச பஶ்யந்தி ஜ்ஞாநசக்ஷுஷஃ ।। ௫௫.

அறிவின் கண்கள் உடையவர்கள் மூலம் அந்த நுண்ணியமும், எண்ணிக்கடந்ததையும் காண்பிக்கின்ற தேவாதிபதிக்கு அவர்கள் வணக்கம் செலுத்தினார்கள்.

மஹாதேவ நமஸ்தேऽஸ்து மஹேஶ்வர நமோऽஸ்து தே। ஸுராஸுரவர ஶ்ரேஷ்ட மநோஹம்ஸ நமோऽஸ்து தே ।। ௫௫.

மகாதேவா, உமக்கு வணக்கம்; மகேஸ்வரா, உமக்கு வணக்கம்; தேவர்களும் அசுரர்களும் உள்ளவர்களில் சிறந்தவரே, மனம் போல் சுத்தமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏதச்ச்ருத்வா கதாஃ ஸர்வே ஸுராஃ ஸ்வம் ஸ்வம் நிவேஶநம்। நமஸ்காரம் ப்ரயுஞ்ஜாநாஃ ஶங்கராய மஹாத்மநே ।। ௫௫.

இதை கேட்டதும் எல்லா தேவர்களும் தங்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்கு சென்றார்கள்; மகாத்மா சங்கரருக்கு வணக்கம் செலுத்திக்கொண்டே சென்றனர்.

இமம் ஸ்தவம் படேத்யஸ்து ஈஶ்வரஸ்ய மஹாத்மநஃ। காமாம்ஶ்ச லபதே ஸர்வாந் பாபேப்யஸ்து விமுச்யதே ।। ௫௫.

யார் இந்த ஈஸ்வரரின் மகாத்மாவை போற்றும் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை படிப்பாரோ, அவர் எல்லா விருப்பங்களையும் பெறுவார், பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவார்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸதா தேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா। மஹாதேவப்ரஸாதேந உக்தம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்। ஏதத்வஃ ஸர்வமாக்யாதம் மயா மாஹேஶ்வரம் பலம் ।। ௫௫.

இவை அனைத்தும் எப்போதும் விஷ்ணுவால், மகாதேவனின் அருளால், சனாதன பிரம்மாவாகச் சொல்லப்பட்டவை; இந்த மகேஸ்வரனின் சக்தியை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

அகாத்கதமமாவாஸ்யாம் மாஸி மாஸி திவம் ந்ரு'பஃ। ஐலஃ புரூரவாஃ ஸூத கதம் வாऽதர்பயத் பித்ரூ'ந் ।। ௫௬.

ஏன், எவ்வாறு, மாத்தோறும் அமாவாசை நாளில், அயிலன் எனும் புரூரவஸ் விண்ணுலகை அடைந்தான்? சூதா, அவர் எவ்வாறு பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தார்?

தஸ்ய சாஹம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ரபாவம் ஶாம்ஶபாயந। ஐலஸ்யாதித்யஸம்யோகம் ஸோமஸ்ய ச மஹாத்மநஃ ।। ௫௬.

அவரது வலிமையை, அயிலனும் சூரியனுடன் இணைந்ததையும், சோமன் எனும் மகாத்மாவின் பெருமையையும் நான் உனக்கு சொல்கிறேன், சாம்ஷபாயனா.

அபாம்ஸாரமயஸ்யேந்தோஃ பக்ஷயோஃ ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணயோஃ। ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ பித்ரு'மதஃ பக்ஷஸ்ய ச விநிர்ணயஃ ।। ௫௬.

நிலா நீரின் சாரம் கொண்டது. அதன் வளர்ச்சியும் குறைவும் வெள்ளை மற்றும் கருப்பு பகல்களின் படி அமையின்றன. இந்த இருபக்கங்களின் குறைவும் அதிகரிப்பும் முன்னோர்களால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன.

ஸோமாச்சைவாம்ரு'தப்ராப்திஃ பித்ரூ'ணாம் தர்பணம் ததா। கவ்யாக்நேஶ்சாத்தஸோமாநாம் பித்ரூ'ணாஞ்சைவ தர்ஶநம் ।। ௫௬.

சோமனிலிருந்து அமுதம் கிடைக்கிறது; அதேபோல் முன்னோர்களும் திருப்தி பெறுகின்றனர். ஹோமத்தில் சோமம் அருந்திய முன்னோர்களை காண்பதும் நிகழ்கிறது.