வாயுபுராணம்

சதுர்வக்ரம் மஹா யோகம் புருஷம் காஞ்சநப்ரபம்। க்ரு'ஷ்ணாஜிநதரம் தேவம் கமண்டலுவிபூஷிதம்। நிமேஷாந்தரமாத்ரேண ப்ராப்தோऽஸௌ புருஷோத்தமஃ ।। ௫௫.

நான்கு முகங்களும் கொண்ட, பெரிய யோகி, பொன்னிறம் மின்னும் உருவம், கருஞ்சாம்பல் தோல் போர்த்தியவர், கமண்டலு அணிந்தவர், கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அந்த உயர்ந்த மனிதர் வந்தார்.

ததோ மாமப்ரவீத்ப்ரஹ்மா ஸர்வலோக நமஸ்க்ரு'தஃ। கஸ்த்வம் குதோ வா கிஞ்சேஹ திஷ்டஸே வத மே விபோ ।। ௫௫.

பிறகு, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் பிரம்மா என்னிடம், 'நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? இங்கே ஏன் இருக்கிறாய்? சொல்லு ஆண்டவரே,' என்று கேட்டார்.

அஹம் கர்த்தாऽஸ்மி லோகாநாம் ஸ்வயம்பூர்விஶ்வதோமுகஃ। ஏவமுக்தஸ்ததா தேந ப்ரஹ்மணாஹமுவாச தம் ।। ௫௫.

'நான் உலகங்களை உருவாக்கும் படைப்பாளர், என்னால் உருவானவன், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவன்,' என்று கூறியபோது, நான் பிரம்மாவிடம் பதில் கூறினேன்.

அஹம் கர்த்தா ச லோகாநாம் ஸம்ஹர்த்தா ச புநஃ புநஃ। ஏவம் ஸம்பாஷமாணாப்யாம் பரஸ்பரஜயைஷிணாம்। உத்தராம் திஶமாஸ்தாய ஜ்வாலா த்ரு'ஷ்டாப்யதிஷ்டிதா ।। ௫௫.

நான் உலகங்களை உருவாக்குபவனும், மீண்டும் மீண்டும் அழிப்பவனுமாக இருக்கிறேன். இப்படியாக, ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பி இருவரும் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வடதிசையில் ஒரு ஜ்வாலை எங்கள் கண்களுக்கு முன்னால் தோன்றியது.

ஜ்வாலாந்ததஸ்தாமாலோக்ய விஸ்மித்தௌ ச ததாநயோஃ । தேஜஸா சைவ தேநாத ஸர்வம் ஜ்யோதிஃக்ரு'தம் ஜலம் ।। ௫௫.

அந்த ஜ்வாலையை உள்ளிருந்து பார்த்ததும், இருவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்; அதன் பிரகாசத்தால் அந்த நீர் முழுவதும் ஒளியால் நிரம்பியது.

வர்த்தமாநே ததா வஹ்நாவத்யந்தபரமாத்புதே। அதிதுத்ராவ தாம் ஜ்வாலாம் ப்ரஹ்மா சாஹஞ்ச ஸத்வரஃ ।। ௫௫.

அந்த அற்புதமான, மிக வியப்பூட்டும் நெருப்பு பெரிதாக வளர்ந்தபோது, பிரம்மாவும் நானும் அவ்விரண்டும் விரைவாக அந்த ஜ்வாலையை நோக்கி ஓடினோம்.

திவம் பூமிஞ்ச விஷ்டப்ய திஷ்டந்தம் ஜ்வாலமண்டலம்। தஸ்ய ஜ்வாலஸ்ய மத்யே து பஶ்யாவோ விபுலப்ரபம் ।। ௫௫.

வானத்தையும் பூமியையும் விரித்து நிற்கும் ஒரு ஜ்வாலை வட்டம் அங்கே இருந்தது; அந்த ஜ்வாலையின் நடுவில், நாங்கள் ஒரு பெரிய ஒளியைக் கண்டோம்.

ப்ராதேஶமாத்ரமவ்யக்தம் லிங்கம் பரமதீபிதம்। ந ச தத்காஞ்சநம் மத்யே ந ஶைலம் ந ச ராஜதம் ।। ௫௫.

அங்கே நடுவில், ஒரு விரல் அளவு, தெளிவாக தெரியாத, மிகுந்த ஒளியுடன் ஒரு குறியீடு இருந்தது; அது தங்கமோ, மலைவோ, வெள்ளியோ அல்ல.

அநிர்த்தேஶ்யமசிந்த்யஞ்ச லக்ஷ்யாலக்ஷ்யம் புநஃ புநஃ। மஹௌஜஸம் மஹாகோரம் வர்த்தமாநம் ப்ரு'ஶம் ததா। ஜ்வாலாமாலாயதம் ந்யஸ்தம் ஸர்வபூதபயங்கரம் ।। ௫௫.

அதை விவரிக்க முடியாதது, எண்ணிக்க முடியாதது, சில நேரம் தெரியும், சில நேரம் தெரியாதது, மிகுந்த சக்தியுள்ளதும், மிகவும் பயமுறுத்தும், தொடர்ந்து பெரிதாகி, ஜ்வாலைகளால் சூழப்பட்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவதாக இருந்தது.

அஸ்ய லிங்கஸ்ய யோऽந்தம் வை கச்சதே மந்த்ரகாரணம்। கோர ரூபிணமத்யர்தம் பிந்தந்தமிவ ரோதஸீ ।। ௫௫.

இந்தச் சின்னத்தின் முடிவை யாராவது மந்திரம் மற்றும் கருமங்களால் தேடினால், அது மிகவும் பயங்கரமான வடிவத்தில், வானையும் பூமியையும் பிளக்கும் போலத் தோன்றும்.

ததோ மாமப்ரவீத்ப்ரஹ்மா அதோ கச்ச த்வதந்த்ரிதஃ। அந்தமஸ்ய விஜாநீமோ லிங்கஸ்ய து மஹாத்மநஃ ।। ௫௫.

அப்போது பிரம்மா என்னிடம், 'தாமதிக்காமல் கீழே செல்; இந்த மகத்தான சின்னத்தின் முடிவை நாம் கண்டுபிடிப்போம்' என்று சொன்னார்.

அஹமூர்த்த்வம் கமிஷ்யாமி யாவதந்தோऽஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே। ததா தௌ ஸமயம் க்ரு'த்வா கதாவூர்த்த்வமதஶ்ச ஹ ।। ௫௫.

'நான் மேலே சென்று அதன் முடிவை காண்பேன்.' என்று இருவரும் உடன்பாடு செய்து, ஒருவர் மேலே, ஒருவர் கீழே சென்றோம்.

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ரந்து அஹம் புநரதோ கதஃ। ந ச பஶ்யாமி தஸ்யாந்தம் பீதஶ்சாஹம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௫௫.

பின்னர், ஆயிரம் ஆண்டுகள் நான் கீழே சென்றேன்; ஆனால் அதன் முடிவை காணவில்லை, நான் பயந்தேன் — இதில் சந்தேகமில்லை.

ததா ப்ரஹ்மா ச ஶ்ராந்தஶ்ச ந சாந்தந்தஸ்ய பஶ்யதி। ஸமாகதோ மயா ஸார்த்தம் தத்ரைவ ச மஹாம்பஸி ।। ௫௫.

அதேபோல், பிரம்மாவும் சோர்ந்து, அதன் முடிவை காணவில்லை; அவர் திரும்பி வந்து, அந்த பெரிய நீரில் என்னுடன் சேர்ந்தார்.

ததோ விஸ்மயமாபந்நாவுபௌ தஸ்ய மஹாத்மநஃ ௫௫.

பின்னர், அந்த மகானின் பெருமையை பார்த்து நாங்கள் இருவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினோம்.

ததோ த்யாநகதந்தத்ர ஈஶ்வரம் ஸர்வதோமுகம்। ப்ரபவம் நிதனஞ்சைவ லோகாநாம் ப்ரபுமவ்யயம் ।। ௫௫.

அங்கே, தியானத்தில் முழுகி, நாங்கள் எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்ட இறைவனை, உலகங்களின் ஆதியும் முடிவும், அழியாத ஆண்டவனை கண்டோம்.

ப்ரஹ்மாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா தஸ்மை ஶர்வாய ஶூலிநே। மஹாபைரவநாதாய பீமரூபாய தம்ஷ்ட்ரிணே। அவ்யக்தாய மஹாந்தாய நமஸ்காரம் ப்ரகுர்மஹே ।। ௫௫.

பிரம்மா கைகளை கூப்பி, அந்த சர்வனை, மூன்று கூரையையும் கொண்டவரை, பெரும் இரைச்சலுடன், பயங்கரமான உருவத்துடன், பல்லுடன், வெளிப்படாதவரை, பெரியவரை வணங்கினோம்.

நமோऽஸ்து தே லோகஸுரேஶ தேவ நமோऽஸ்து தே பூதபதே மஹாம்ஶ்ச। நமோऽஸ்து தே ஶாஶ்வத ஸித்தயோநே நமோऽஸ்து தே ஸர்வஜகத்ப்ரதிஷ்ட ।। ௫௫.

உலகங்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆண்டவனே, பெரியவரே, உயிர்களின் தலைவனே, என்றும் நிலைபெற்ற சித்திகளின் ஆதிய source, எல்லா உலகங்களின் ஆதாரமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பரமேஷ்டீ பரம் ப்ரஹ்ம அக்ஷரம் பரமம் பதம்। ஶ்ரேஷ்டஸ்த்வம் வாமதேவஶ்ச ருத்ரஃ ஸ்கந்தஃ ஶிவஃ ப்ரபுஃ ।। ௫௫.

நீ உயர்ந்த படைப்பாளி, பரம்பொருள், அழியாதவன், உயர்ந்த இடம்; நீ சிறந்தவன், வாமதேவன், ருத்ரன், ஸ்கந்தன், சிவன், ஆண்டவன்.

த்வம் யஜ்ஞஸ்த்வம் வஷட்‌காரஸ்த்வமோங்காரஃ பரம் பதம்। ஸ்வாஹாகாரோ நமஸ்காரஃ ஸம்ஸ்காரஃ ஸர்வகர்மணாம் ।। ௫௫.

நீயே யாகம், நீயே வாஷட் என்று அழைக்கும் ஓசை, நீயே ஓம் என்ற புனித எழுத்து, உயர்ந்த இலக்கு; நீயே ஸ்வாஹா, வணக்கம், எல்லா கருமங்களுக்கும் சுத்திகரிப்பு.

ஸ்வதாகாரஶ்ச ஜாப்யஶ்ச வ்ரதாநி நியமாஸ்ததா। வேதா லோகாஶ்ச தேவாஶ்ச பகவாநேவ ஸர்வஶஃ ।। ௫௫.

நீயே ஸ்வதா, ஜபம், விரதங்கள், கட்டுப்பாடுகள்; வேதங்கள், உலகங்கள், தேவர்கள் — பகவனே, இவை அனைத்தும் நீயே.

ஆகாஶஸ்ய ச ஶப்தஸ்த்வம் பூதாநாம் ப்ரபவாவ்யயம்। பூமேர்கந்தோ ரஸஶ்வாபாம் தேஜோரூபம் மஹேஶ்வர ।। ௫௫.

நீ ஆகாயத்தின் ஓசையும், உயிர்கள் தோன்றும் ஆதியும் அழியாத மூலமும்; பூமியின் மணமும், நீரின் ருசியும், அக்னியின் உருவமும், பெருமையுள்ள இறைவனே, நீயே.

வாயோஃ ருபர்ஶஶ்ச தேவஶ்ச வபுஶ்சந்த்ரமஸஸ்ததா । புதோ ஜ்ஞாநஞ்ச தேவேஶ ப்ரக்ரு'தௌ பீஜமேவ ச ।। ௫௫.

காற்றின் தொடுதலும் வடிவமும், சந்திரனின் அழகும், புதனின் ஞானமும், தேவர்களின் தலைவனே, இயற்கையின் விதையும் நீயே.

த்வம் கர்த்தா ஸர்வபூதாநாம் காலோ ம்ரு'த்யுர்யமோऽந்தகஃ। த்வம் தாரயஸி லோகாஸ்த்ரீம்ஸ்த்வமேவ ஸ்ரு'ஜஸி ப்ரபோ ।। ௫௫.

உயிர்கள் அனைத்திற்கும் படைப்பாளி நீயே; காலமும், மரணமும், யமனும் நீயே; மூன்று உலகங்களையும் நீ தாங்கி, பிரபுவே, நீயே அவற்றை உருவாக்குகிறாய்.

பூர்வேண வதநேந த்வமிந்த்ரத்வஞ்ச ப்ரகாஶஸே। தக்ஷிணேந ச வக்ரேண லோகாந் ஸம்க்ஷீயஸே ப்ரபோ ।। ௫௫.

கிழக்கு முகத்தால் நீ இந்திரபதத்தை வெளிப்படுத்துகிறாய்; தெற்கு வளைந்த முகத்தால், பிரபுவே, உலகங்களை குறைக்கிறாய்.

பஶ்சிமேந து வக்ரேண வருணத்வம் கரோஷி வை। உத்தரேண து வக்ரேண ஸௌம்யத்வஞ்ச வ்யவஸ்திதம் ।। ௫௫.

மேற்கு வளைந்த முகத்தால் நீ வருணனின் பணியை ஏற்கிறாய்; வடக்கு வளைந்த முகத்தால் அமைதியை நிலைநிறுத்துகிறாய்.

ராஜஸே பஹுதா தேவ லோகாநாம் ப்ரபவாவ்யயஃ। ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா மருதஶ்சாஶ்விநீஸுதௌ ।। ௫௫.

ஓ இறைவா, பலவகையில் நீ உலகங்களின் ஆதியும் அழியாத மூலமும்; ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், மருத்துகள், அசுவினிகள் எல்லாம் நீயே.

ஸாத்யா வித்யாதரா நாகாஶ்வாரணாஶ்ச தபோதநாஃ. வாலகில்யா மஹாத்மாநஸ்தபஃ ஸித்தாஶ்ச ஸுவ்ரதாஃ ।। ௫௫.

சாத்யர்கள், வித்யாதரர்கள், நாகர்கள், குதிரைகளை காப்பவர்கள், தவசிகள், வாலகில்யர்கள், மகான் ஆனவர்கள், தவத்தில் சிறந்தவர்கள், நல்ல விரதம் கொண்டவர்கள்—all நீயிலிருந்து தோன்றியவர்கள்.

த்வத்தஃ ப்ரஸூதா தேவேஶ யே சாந்யே நியதவ்ரதாஃ। உமா ஸீதா ஸிநீ வாலீ குஹூர்காயத்ரிரேவ ச ।। ௫௫.

உயர்ந்த விரதம் கொண்ட உமா, சீதா, சினி, வாலி, குஹூ, காயத்ரி ஆகியோரும், மற்ற உறுதியானவர்கள் எல்லாம், தேவர்களின் தலைவனே, உன்னிடமிருந்து பிறந்தவர்கள்.