வாயுபுராணம்

ப்ரணஷ்டேஷு ச தைத்யேஷு ப்ரஹ்ரு'ஷ்டே ச ஶசீபதௌ। அதாஜக்முஃ ப்ரபும் த்ரஷ்டும் ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௫௫.

அசுரர்கள் அழிக்கப்பட்டதும், சசியின் கணவர் மகிழ்ந்ததும், எல்லா தேவர்களும் இந்திரனுடன் சேர்ந்து ஆண்டவரை காண சென்றனர்.

யத்ராஸ்தே விஶ்வரூபாத்மா க்ஷீரோதஸ்ய ஸமீ பதஃ। ஸித்தப்ரஹ்மர்ஷயோ யக்ஷா கந்தர்வாப்ஸரஸாங்கணாஃ ।। ௫௫.

பல்வேறு வடிவங்கள் கொண்ட ஆண்டவர் பாற்கடலருகே இருந்தார்; அங்கு சித்தர்கள், பிரம்மரிஷிகள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள் அனைவரும் கூடினார்கள்.

நாகா தேவர்ஷயஶ்சைவ நத்யஃ ஸர்வே ச பர்வதாஃ। அபிகம்ய மஹாத்மாநம் ஸ்துவந்தி புருஷம் ஹரிம் ।। ௫௫.

நாகர்கள், தேவமுனிவர்கள், நதிகள், எல்லா மலைகளும் அந்த பெரியவரை அணுகி, உயர்ந்த மனிதர் ஹரியை புகழ்ந்தார்கள்.

த்வம் தாதா த்வஞ்ச கர்த்தாऽஸ்ய த்வம் லோகாந் ஸ்ரு'ஜஸி ப்ரபோ। த்வத்ப்ரஸாதாச்ச கல்யாணம் ப்ராப்தம் த்ரைலோக்யமவ்யயம்। அஸுராஶ்ச ஜிதாஃ ஸர்வே பலிர்பத்தஶ்ச வை த்வயா ।। ௫௫.

நீயே படைப்பாளி, நீயே உருவாக்குபவர், ஆண்டவரே; நீ உலகங்களை உருவாக்குகிறாய். உன் அருளால் மூன்று உலகங்களும் அழியாத நல்வாழ்வை அடைந்துள்ளன. எல்லா அசுரர்களும் வெல்லப்பட்டனர், பாலி உன்னால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டான்.

ஏவ முக்தஃ ஸுரைர்விஷ்ணுஃ ஸித்தைஶ்ச பரமர்ஷிபிஃ। ப்ரத்யுவாச ததோ தேவாந் ஸர்வாம்ஸ்தாந் புருஷோத்தமஃ ।। ௫௫.

இவ்வாறு தேவர்கள், சித்தர்கள், பெரிய முனிவர்கள் கூறியபோது, விஷ்ணு, உயர்ந்த மனிதர், அந்த தேவர்களுக்கெல்லாம் பதிலளித்தார்.

ஶ்ரூயதாமபிதாஸ்யாமி காரணம் ஸுரஸத்தமாஃ। யஃ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் காலஃ காலகரஃ ப்ரபுஃ ।। ௫௫.

கேளுங்கள், சிறந்த தேவர்களே, காரணத்தை நான் கூறுகிறேன்: எல்லா உயிர்களையும் படைத்தவர், காலம், காலத்தையும் நடத்தும் ஆண்டவர்.

யேந ஹி ப்ரஹ்மணா ஸார்த்தம் ஸ்ரு'ஷ்டா லோகாஶ்ச மாயயா। தஸ்யைவ ச ப்ரஸாதேந ஆதௌ ஸித்தத்வமாகதம் ।। ௫௫.

யார் பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து உலகங்களை மாயையால் படைத்தாரோ, அவருடைய அருளால் ஆரம்பத்தில் சித்தி கிடைத்தது.

புரா தமஸி சாவ்யக்தே த்ரைலோக்யே க்ராஸிதே மயா। உதரஸ்தேஷு பூதேஷு லோகேऽஹம் ஶயிதஸ்ததா ।। ௫௫.

முன்பு இருளும், வெளிப்படாததும் மூன்று உலகங்களையும் மூடியபோது, என் வயிற்றில் உள்ள உயிர்களில் அந்த உலகத்தில் நான் படுத்திருந்தேன்.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா பூத்வா ச ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத்। ஶங்கசக்ரகதா பாணிஃ ஶயிதோ விமலேऽம்பஸி ।। ௫௫.

ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் கால்களும் கொண்டவனாக, சங்கும் சக்கரமும் கடாயும் கையில் பிடித்து, தூய நீரில் படுத்திருந்தேன்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தூராத் பஶ்யாமி ஹ்யமிதப்ரபம்। ஶதஸூர்யப்ரதீகாஶம் ஜ்வலந்தம் ஸ்வேந தேஜஸா ।। ௫௫.

அந்த நேரத்தில், தொலைவில் இருந்து, நூறு சூரியர்களைப் போல ஒளி வீசும், தன் பிரகாசத்தால் ஜொலிக்கும் ஒருவரை நான் பார்த்தேன்.

சதுர்வக்ரம் மஹா யோகம் புருஷம் காஞ்சநப்ரபம்। க்ரு'ஷ்ணாஜிநதரம் தேவம் கமண்டலுவிபூஷிதம்। நிமேஷாந்தரமாத்ரேண ப்ராப்தோऽஸௌ புருஷோத்தமஃ ।। ௫௫.

நான்கு முகங்களும் கொண்ட, பெரிய யோகி, பொன்னிறம் மின்னும் உருவம், கருஞ்சாம்பல் தோல் போர்த்தியவர், கமண்டலு அணிந்தவர், கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அந்த உயர்ந்த மனிதர் வந்தார்.

ததோ மாமப்ரவீத்ப்ரஹ்மா ஸர்வலோக நமஸ்க்ரு'தஃ। கஸ்த்வம் குதோ வா கிஞ்சேஹ திஷ்டஸே வத மே விபோ ।। ௫௫.

பிறகு, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் பிரம்மா என்னிடம், 'நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? இங்கே ஏன் இருக்கிறாய்? சொல்லு ஆண்டவரே,' என்று கேட்டார்.

அஹம் கர்த்தாऽஸ்மி லோகாநாம் ஸ்வயம்பூர்விஶ்வதோமுகஃ। ஏவமுக்தஸ்ததா தேந ப்ரஹ்மணாஹமுவாச தம் ।। ௫௫.

'நான் உலகங்களை உருவாக்கும் படைப்பாளர், என்னால் உருவானவன், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவன்,' என்று கூறியபோது, நான் பிரம்மாவிடம் பதில் கூறினேன்.

அஹம் கர்த்தா ச லோகாநாம் ஸம்ஹர்த்தா ச புநஃ புநஃ। ஏவம் ஸம்பாஷமாணாப்யாம் பரஸ்பரஜயைஷிணாம்। உத்தராம் திஶமாஸ்தாய ஜ்வாலா த்ரு'ஷ்டாப்யதிஷ்டிதா ।। ௫௫.

நான் உலகங்களை உருவாக்குபவனும், மீண்டும் மீண்டும் அழிப்பவனுமாக இருக்கிறேன். இப்படியாக, ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பி இருவரும் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வடதிசையில் ஒரு ஜ்வாலை எங்கள் கண்களுக்கு முன்னால் தோன்றியது.

ஜ்வாலாந்ததஸ்தாமாலோக்ய விஸ்மித்தௌ ச ததாநயோஃ । தேஜஸா சைவ தேநாத ஸர்வம் ஜ்யோதிஃக்ரு'தம் ஜலம் ।। ௫௫.

அந்த ஜ்வாலையை உள்ளிருந்து பார்த்ததும், இருவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்; அதன் பிரகாசத்தால் அந்த நீர் முழுவதும் ஒளியால் நிரம்பியது.

வர்த்தமாநே ததா வஹ்நாவத்யந்தபரமாத்புதே। அதிதுத்ராவ தாம் ஜ்வாலாம் ப்ரஹ்மா சாஹஞ்ச ஸத்வரஃ ।। ௫௫.

அந்த அற்புதமான, மிக வியப்பூட்டும் நெருப்பு பெரிதாக வளர்ந்தபோது, பிரம்மாவும் நானும் அவ்விரண்டும் விரைவாக அந்த ஜ்வாலையை நோக்கி ஓடினோம்.

திவம் பூமிஞ்ச விஷ்டப்ய திஷ்டந்தம் ஜ்வாலமண்டலம்। தஸ்ய ஜ்வாலஸ்ய மத்யே து பஶ்யாவோ விபுலப்ரபம் ।। ௫௫.

வானத்தையும் பூமியையும் விரித்து நிற்கும் ஒரு ஜ்வாலை வட்டம் அங்கே இருந்தது; அந்த ஜ்வாலையின் நடுவில், நாங்கள் ஒரு பெரிய ஒளியைக் கண்டோம்.

ப்ராதேஶமாத்ரமவ்யக்தம் லிங்கம் பரமதீபிதம்। ந ச தத்காஞ்சநம் மத்யே ந ஶைலம் ந ச ராஜதம் ।। ௫௫.

அங்கே நடுவில், ஒரு விரல் அளவு, தெளிவாக தெரியாத, மிகுந்த ஒளியுடன் ஒரு குறியீடு இருந்தது; அது தங்கமோ, மலைவோ, வெள்ளியோ அல்ல.

அநிர்த்தேஶ்யமசிந்த்யஞ்ச லக்ஷ்யாலக்ஷ்யம் புநஃ புநஃ। மஹௌஜஸம் மஹாகோரம் வர்த்தமாநம் ப்ரு'ஶம் ததா। ஜ்வாலாமாலாயதம் ந்யஸ்தம் ஸர்வபூதபயங்கரம் ।। ௫௫.

அதை விவரிக்க முடியாதது, எண்ணிக்க முடியாதது, சில நேரம் தெரியும், சில நேரம் தெரியாதது, மிகுந்த சக்தியுள்ளதும், மிகவும் பயமுறுத்தும், தொடர்ந்து பெரிதாகி, ஜ்வாலைகளால் சூழப்பட்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவதாக இருந்தது.

அஸ்ய லிங்கஸ்ய யோऽந்தம் வை கச்சதே மந்த்ரகாரணம்। கோர ரூபிணமத்யர்தம் பிந்தந்தமிவ ரோதஸீ ।। ௫௫.

இந்தச் சின்னத்தின் முடிவை யாராவது மந்திரம் மற்றும் கருமங்களால் தேடினால், அது மிகவும் பயங்கரமான வடிவத்தில், வானையும் பூமியையும் பிளக்கும் போலத் தோன்றும்.

ததோ மாமப்ரவீத்ப்ரஹ்மா அதோ கச்ச த்வதந்த்ரிதஃ। அந்தமஸ்ய விஜாநீமோ லிங்கஸ்ய து மஹாத்மநஃ ।। ௫௫.

அப்போது பிரம்மா என்னிடம், 'தாமதிக்காமல் கீழே செல்; இந்த மகத்தான சின்னத்தின் முடிவை நாம் கண்டுபிடிப்போம்' என்று சொன்னார்.

அஹமூர்த்த்வம் கமிஷ்யாமி யாவதந்தோऽஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே। ததா தௌ ஸமயம் க்ரு'த்வா கதாவூர்த்த்வமதஶ்ச ஹ ।। ௫௫.

'நான் மேலே சென்று அதன் முடிவை காண்பேன்.' என்று இருவரும் உடன்பாடு செய்து, ஒருவர் மேலே, ஒருவர் கீழே சென்றோம்.

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ரந்து அஹம் புநரதோ கதஃ। ந ச பஶ்யாமி தஸ்யாந்தம் பீதஶ்சாஹம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௫௫.

பின்னர், ஆயிரம் ஆண்டுகள் நான் கீழே சென்றேன்; ஆனால் அதன் முடிவை காணவில்லை, நான் பயந்தேன் — இதில் சந்தேகமில்லை.

ததா ப்ரஹ்மா ச ஶ்ராந்தஶ்ச ந சாந்தந்தஸ்ய பஶ்யதி। ஸமாகதோ மயா ஸார்த்தம் தத்ரைவ ச மஹாம்பஸி ।। ௫௫.

அதேபோல், பிரம்மாவும் சோர்ந்து, அதன் முடிவை காணவில்லை; அவர் திரும்பி வந்து, அந்த பெரிய நீரில் என்னுடன் சேர்ந்தார்.

ததோ விஸ்மயமாபந்நாவுபௌ தஸ்ய மஹாத்மநஃ ௫௫.

பின்னர், அந்த மகானின் பெருமையை பார்த்து நாங்கள் இருவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினோம்.

ததோ த்யாநகதந்தத்ர ஈஶ்வரம் ஸர்வதோமுகம்। ப்ரபவம் நிதனஞ்சைவ லோகாநாம் ப்ரபுமவ்யயம் ।। ௫௫.

அங்கே, தியானத்தில் முழுகி, நாங்கள் எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்ட இறைவனை, உலகங்களின் ஆதியும் முடிவும், அழியாத ஆண்டவனை கண்டோம்.

ப்ரஹ்மாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா தஸ்மை ஶர்வாய ஶூலிநே। மஹாபைரவநாதாய பீமரூபாய தம்ஷ்ட்ரிணே। அவ்யக்தாய மஹாந்தாய நமஸ்காரம் ப்ரகுர்மஹே ।। ௫௫.

பிரம்மா கைகளை கூப்பி, அந்த சர்வனை, மூன்று கூரையையும் கொண்டவரை, பெரும் இரைச்சலுடன், பயங்கரமான உருவத்துடன், பல்லுடன், வெளிப்படாதவரை, பெரியவரை வணங்கினோம்.

நமோऽஸ்து தே லோகஸுரேஶ தேவ நமோऽஸ்து தே பூதபதே மஹாம்ஶ்ச। நமோऽஸ்து தே ஶாஶ்வத ஸித்தயோநே நமோऽஸ்து தே ஸர்வஜகத்ப்ரதிஷ்ட ।। ௫௫.

உலகங்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆண்டவனே, பெரியவரே, உயிர்களின் தலைவனே, என்றும் நிலைபெற்ற சித்திகளின் ஆதிய source, எல்லா உலகங்களின் ஆதாரமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பரமேஷ்டீ பரம் ப்ரஹ்ம அக்ஷரம் பரமம் பதம்। ஶ்ரேஷ்டஸ்த்வம் வாமதேவஶ்ச ருத்ரஃ ஸ்கந்தஃ ஶிவஃ ப்ரபுஃ ।। ௫௫.

நீ உயர்ந்த படைப்பாளி, பரம்பொருள், அழியாதவன், உயர்ந்த இடம்; நீ சிறந்தவன், வாமதேவன், ருத்ரன், ஸ்கந்தன், சிவன், ஆண்டவன்.