வாயுபுராணம்

மம பக்தா வராரோஹே யே ச ஶ்ர்ரு'ண்வந்தி மாநவாஃ। தேஷாம் கதிம் ப்ரவக்ஷ்யாமி இஹ லோகே பரத்ர ச ।। ௫௪.

அழகான இடுப்பையுடையவளே, என் பக்தர்களும், இந்தக் கதையை கேட்பவர்களும் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் எவ்வாறு செல்வார்கள் என்பதை நான் கூறுகிறேன்.

ப்ராஹ்மணோ வேதமாப்நோதி க்ஷத்ரியோ ஜயதே மஹீம்। வைஶ்யஸ்து லபதே லாபம் ஶூத்ரஃ ஸுகமவாப்நுயாத் ।। ௫௪.

பிராமணன் வேதத்தை அடைவான்; க்ஷத்திரியன் பூமியை வெல்வான்; வைசியன் லாபம் பெறுவான்; சூத்திரன் ஆனந்தம் அடைவான்.

வ்யாதிதோ முச்யதே ரோகாத்பத்தோ முச்யேத பந்தநாத்। குர்விணீ லபதே புத்ரம் கந்யா விந்ததி ஸத்பதிம்। நஷ்டஞ்ச லபதே ஸர்வமிஹலோகே பரத்ர ச ।। ௫௪.

நோயுற்றவர் நோயிலிருந்து விடுபடுவார்; கட்டுப்பட்டவர் பந்தத்தில் இருந்து விடுவார்; கர்ப்பிணி மகன் பெறுவாள்; கன்னி நல்ல கணவரைப் பெறுவாள்; இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் இழந்ததை மீண்டும் பெறுவார்.

கவாம் ஶதஸஹஸ்ரஸ்ய ஸம்யக்தத்தஸ்ய யத் பலம்। தத் பலம் பவதி ஶ்ருத்வா விபோர்திவ்யாமிமாம் கதாம் ।। ௫௪.

நூறு ஆயிரம் பசுக்களை முறையாகத் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, அதே பலன் இந்தத் தெய்வீகக் கதையை கேட்டால் கிடைக்கும்.

பாதம் வா யதி வாப்யர்த்தம் ஶ்லோகம் ஶ்லோகார்த்தமேவ வா। யஸ்து தாரயதே நித்யம் ருத்ரலோகம் ஸ கச்சதி ।। ௫௪.

ஒரு பாதி அல்லது அரைச்சொல்லோ, ஒரு வரியோ, அதில் பாதியோ எப்போதும் மனதில் வைத்திருப்பவர், ருத்ரனுடைய உலகை அடைவார்.

கதாமிமாம் புண்யபலாதியுக்தாம் நிவேத்ய தேவ்யாஃ ஶஶிபத்த மூர்த்தஜஃ। வ்ரு'ஷஸ்ய ப்ரு'ஷ்டேந ஸஹோமயா ப்ரபுர்ஜகாம கிஷ்கிந்தகுஹாம் குஹப்ரியஃ ।। ௫௪.

புண்ணிய பலன்கள் நிறைந்த இந்தக் கதையை தேவிக்கு கூறிய பிறகு, சந்திரனை முடியில் அணிந்திருக்கும் ஆண்டவன், உமையுடன் கூடி, வृषபத்தில் ஏறி, குஹனுக்குப் பிரியமான கிஷ்கிந்தா குகைக்கு சென்றார்.

க்ராந்தம் மயா பாபஹரம் மஹாபதம் நிவேத்ய தேப்யஃ ப்ரததௌ ப்ரபஞ்ஜநஃ। அதீத்ய ஸர்வம் த்வகிலம் ஸுலக்ஷணம் ஜகாம ஆதித்யபதம் த்விஜோத்தமஃ ।। ௫௪.

நான் அந்த பாவங்களை நீக்கும் பெரிய நிலையை அடைந்தேன் என்று அவர்களுக்கு அறிவித்த பின், பவஞ்சனம் அதை அவர்களுக்கு அருளினார்; எல்லா நல்ல இலக்கணங்களும் கொண்ட இந்த நூலை முழுமையாக படித்த பிறகு, அந்த சிறந்த பிராமணர் சூரியனின் பாதைக்கு சென்றார்.

குணகர்மப்ரபாவைஶ்ச கோऽதிகோ வததாம் வரஃ। ஶ்ரோதுமிச்சாமஹே ஸம்யகாஶ்சர்யம் குணவிஸ்தரம் ।। ௫௫.

அவரை விட குணமும் செயலும் வல்லமையும் கொண்டவர் யார்? பேசும் சிறந்தவரே, அவற்றை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறோம்; அதிசயமான குணங்களை விரிவாகக் கூறுங்கள்.

அத்ராப்யுதாஹரந்தீமமிதி ஹாஸம் புராதநம் । மஹாதேவஸ்ய மாஹாத்ம்யம் விபுத்வஞ்ச மஹாத்மநஃ ।। ௫௫.

இங்கேயும், பழமையான இந்தக் கதையை எடுத்துக்காட்டுகின்றார்கள்; அது மகாதேவனின் மகிமையும், அந்த பெரியவரின் ஆட்சியையும் பற்றியது.

பூர்வம் த்ரைலோக்யவிஜயே விஷ்ணுநா ஸமுதாஹ்ரு'தம்। பலிம் பத்த்வா மஹௌஜாஸ்து த்ரைலோக்யாதி பதிஃ புரா ।। ௫௫.

முன்பு மூன்று உலகங்களையும் வெல்வதற்காக, விஷ்ணு, பெரிய வலிமை உடைய பாலியை கட்டி, மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவனாக ஆனார்.

ப்ரணஷ்டேஷு ச தைத்யேஷு ப்ரஹ்ரு'ஷ்டே ச ஶசீபதௌ। அதாஜக்முஃ ப்ரபும் த்ரஷ்டும் ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௫௫.

அசுரர்கள் அழிக்கப்பட்டதும், சசியின் கணவர் மகிழ்ந்ததும், எல்லா தேவர்களும் இந்திரனுடன் சேர்ந்து ஆண்டவரை காண சென்றனர்.

யத்ராஸ்தே விஶ்வரூபாத்மா க்ஷீரோதஸ்ய ஸமீ பதஃ। ஸித்தப்ரஹ்மர்ஷயோ யக்ஷா கந்தர்வாப்ஸரஸாங்கணாஃ ।। ௫௫.

பல்வேறு வடிவங்கள் கொண்ட ஆண்டவர் பாற்கடலருகே இருந்தார்; அங்கு சித்தர்கள், பிரம்மரிஷிகள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள் அனைவரும் கூடினார்கள்.

நாகா தேவர்ஷயஶ்சைவ நத்யஃ ஸர்வே ச பர்வதாஃ। அபிகம்ய மஹாத்மாநம் ஸ்துவந்தி புருஷம் ஹரிம் ।। ௫௫.

நாகர்கள், தேவமுனிவர்கள், நதிகள், எல்லா மலைகளும் அந்த பெரியவரை அணுகி, உயர்ந்த மனிதர் ஹரியை புகழ்ந்தார்கள்.

த்வம் தாதா த்வஞ்ச கர்த்தாऽஸ்ய த்வம் லோகாந் ஸ்ரு'ஜஸி ப்ரபோ। த்வத்ப்ரஸாதாச்ச கல்யாணம் ப்ராப்தம் த்ரைலோக்யமவ்யயம்। அஸுராஶ்ச ஜிதாஃ ஸர்வே பலிர்பத்தஶ்ச வை த்வயா ।। ௫௫.

நீயே படைப்பாளி, நீயே உருவாக்குபவர், ஆண்டவரே; நீ உலகங்களை உருவாக்குகிறாய். உன் அருளால் மூன்று உலகங்களும் அழியாத நல்வாழ்வை அடைந்துள்ளன. எல்லா அசுரர்களும் வெல்லப்பட்டனர், பாலி உன்னால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டான்.

ஏவ முக்தஃ ஸுரைர்விஷ்ணுஃ ஸித்தைஶ்ச பரமர்ஷிபிஃ। ப்ரத்யுவாச ததோ தேவாந் ஸர்வாம்ஸ்தாந் புருஷோத்தமஃ ।। ௫௫.

இவ்வாறு தேவர்கள், சித்தர்கள், பெரிய முனிவர்கள் கூறியபோது, விஷ்ணு, உயர்ந்த மனிதர், அந்த தேவர்களுக்கெல்லாம் பதிலளித்தார்.

ஶ்ரூயதாமபிதாஸ்யாமி காரணம் ஸுரஸத்தமாஃ। யஃ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் காலஃ காலகரஃ ப்ரபுஃ ।। ௫௫.

கேளுங்கள், சிறந்த தேவர்களே, காரணத்தை நான் கூறுகிறேன்: எல்லா உயிர்களையும் படைத்தவர், காலம், காலத்தையும் நடத்தும் ஆண்டவர்.

யேந ஹி ப்ரஹ்மணா ஸார்த்தம் ஸ்ரு'ஷ்டா லோகாஶ்ச மாயயா। தஸ்யைவ ச ப்ரஸாதேந ஆதௌ ஸித்தத்வமாகதம் ।। ௫௫.

யார் பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து உலகங்களை மாயையால் படைத்தாரோ, அவருடைய அருளால் ஆரம்பத்தில் சித்தி கிடைத்தது.

புரா தமஸி சாவ்யக்தே த்ரைலோக்யே க்ராஸிதே மயா। உதரஸ்தேஷு பூதேஷு லோகேऽஹம் ஶயிதஸ்ததா ।। ௫௫.

முன்பு இருளும், வெளிப்படாததும் மூன்று உலகங்களையும் மூடியபோது, என் வயிற்றில் உள்ள உயிர்களில் அந்த உலகத்தில் நான் படுத்திருந்தேன்.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா பூத்வா ச ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத்। ஶங்கசக்ரகதா பாணிஃ ஶயிதோ விமலேऽம்பஸி ।। ௫௫.

ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் கால்களும் கொண்டவனாக, சங்கும் சக்கரமும் கடாயும் கையில் பிடித்து, தூய நீரில் படுத்திருந்தேன்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தூராத் பஶ்யாமி ஹ்யமிதப்ரபம்। ஶதஸூர்யப்ரதீகாஶம் ஜ்வலந்தம் ஸ்வேந தேஜஸா ।। ௫௫.

அந்த நேரத்தில், தொலைவில் இருந்து, நூறு சூரியர்களைப் போல ஒளி வீசும், தன் பிரகாசத்தால் ஜொலிக்கும் ஒருவரை நான் பார்த்தேன்.

சதுர்வக்ரம் மஹா யோகம் புருஷம் காஞ்சநப்ரபம்। க்ரு'ஷ்ணாஜிநதரம் தேவம் கமண்டலுவிபூஷிதம்। நிமேஷாந்தரமாத்ரேண ப்ராப்தோऽஸௌ புருஷோத்தமஃ ।। ௫௫.

நான்கு முகங்களும் கொண்ட, பெரிய யோகி, பொன்னிறம் மின்னும் உருவம், கருஞ்சாம்பல் தோல் போர்த்தியவர், கமண்டலு அணிந்தவர், கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அந்த உயர்ந்த மனிதர் வந்தார்.

ததோ மாமப்ரவீத்ப்ரஹ்மா ஸர்வலோக நமஸ்க்ரு'தஃ। கஸ்த்வம் குதோ வா கிஞ்சேஹ திஷ்டஸே வத மே விபோ ।। ௫௫.

பிறகு, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் பிரம்மா என்னிடம், 'நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? இங்கே ஏன் இருக்கிறாய்? சொல்லு ஆண்டவரே,' என்று கேட்டார்.

அஹம் கர்த்தாऽஸ்மி லோகாநாம் ஸ்வயம்பூர்விஶ்வதோமுகஃ। ஏவமுக்தஸ்ததா தேந ப்ரஹ்மணாஹமுவாச தம் ।। ௫௫.

'நான் உலகங்களை உருவாக்கும் படைப்பாளர், என்னால் உருவானவன், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவன்,' என்று கூறியபோது, நான் பிரம்மாவிடம் பதில் கூறினேன்.

அஹம் கர்த்தா ச லோகாநாம் ஸம்ஹர்த்தா ச புநஃ புநஃ। ஏவம் ஸம்பாஷமாணாப்யாம் பரஸ்பரஜயைஷிணாம்। உத்தராம் திஶமாஸ்தாய ஜ்வாலா த்ரு'ஷ்டாப்யதிஷ்டிதா ।। ௫௫.

நான் உலகங்களை உருவாக்குபவனும், மீண்டும் மீண்டும் அழிப்பவனுமாக இருக்கிறேன். இப்படியாக, ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பி இருவரும் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வடதிசையில் ஒரு ஜ்வாலை எங்கள் கண்களுக்கு முன்னால் தோன்றியது.

ஜ்வாலாந்ததஸ்தாமாலோக்ய விஸ்மித்தௌ ச ததாநயோஃ । தேஜஸா சைவ தேநாத ஸர்வம் ஜ்யோதிஃக்ரு'தம் ஜலம் ।। ௫௫.

அந்த ஜ்வாலையை உள்ளிருந்து பார்த்ததும், இருவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்; அதன் பிரகாசத்தால் அந்த நீர் முழுவதும் ஒளியால் நிரம்பியது.

வர்த்தமாநே ததா வஹ்நாவத்யந்தபரமாத்புதே। அதிதுத்ராவ தாம் ஜ்வாலாம் ப்ரஹ்மா சாஹஞ்ச ஸத்வரஃ ।। ௫௫.

அந்த அற்புதமான, மிக வியப்பூட்டும் நெருப்பு பெரிதாக வளர்ந்தபோது, பிரம்மாவும் நானும் அவ்விரண்டும் விரைவாக அந்த ஜ்வாலையை நோக்கி ஓடினோம்.

திவம் பூமிஞ்ச விஷ்டப்ய திஷ்டந்தம் ஜ்வாலமண்டலம்। தஸ்ய ஜ்வாலஸ்ய மத்யே து பஶ்யாவோ விபுலப்ரபம் ।। ௫௫.

வானத்தையும் பூமியையும் விரித்து நிற்கும் ஒரு ஜ்வாலை வட்டம் அங்கே இருந்தது; அந்த ஜ்வாலையின் நடுவில், நாங்கள் ஒரு பெரிய ஒளியைக் கண்டோம்.

ப்ராதேஶமாத்ரமவ்யக்தம் லிங்கம் பரமதீபிதம்। ந ச தத்காஞ்சநம் மத்யே ந ஶைலம் ந ச ராஜதம் ।। ௫௫.

அங்கே நடுவில், ஒரு விரல் அளவு, தெளிவாக தெரியாத, மிகுந்த ஒளியுடன் ஒரு குறியீடு இருந்தது; அது தங்கமோ, மலைவோ, வெள்ளியோ அல்ல.

அநிர்த்தேஶ்யமசிந்த்யஞ்ச லக்ஷ்யாலக்ஷ்யம் புநஃ புநஃ। மஹௌஜஸம் மஹாகோரம் வர்த்தமாநம் ப்ரு'ஶம் ததா। ஜ்வாலாமாலாயதம் ந்யஸ்தம் ஸர்வபூதபயங்கரம் ।। ௫௫.

அதை விவரிக்க முடியாதது, எண்ணிக்க முடியாதது, சில நேரம் தெரியும், சில நேரம் தெரியாதது, மிகுந்த சக்தியுள்ளதும், மிகவும் பயமுறுத்தும், தொடர்ந்து பெரிதாகி, ஜ்வாலைகளால் சூழப்பட்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவதாக இருந்தது.