வாயுபுராணம்

கைலாஸஶிகரே ரம்யே நாநாதாதுவிசித்ரிதே। நாநாத்ருமலதாகீர்ணே சக்ரவாகோபஶோபிதே ।। ௫௪.

பலவகை உலோகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவித மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்த, சக்கரவாக பறவைகளால் அழகுபெற்ற, அந்த அழகிய கைலாய சிகரத்தில்,

ஷட்‌பதோத்கீதபஹுலே தாராஸம்பாதநாதிதே। மத்தக்ரௌஞ்சமயூராணாம் நாதைருத்குஷ்டகந்தரே ।। ௫௪.

தேனீகள் முழங்கும் ஒலி நிறைந்த, நீர்வீழ்ச்சிகள் சிதறும், மதமாகிய கிரௌஞ்சம் மற்றும் மயில் பறவைகளின் கூவல்கள் குகைகளை முழங்கச் செய்கின்ற இடத்தில்,

அப்ஸரோகணஸங்கீர்ணே கிந்நரைஶ்சோபஶோபிதே । ஜீவஞ்ஜீவகஜாதீநாம் வீருத்பிருபஶோபிதே ।। ௫௪.

அப்சரர்கள் கூட்டம் திரண்டும், கின்னரர்கள் இசையால் அழகுபெற்றும், ஜீவஞீவிகா என்னும் செடிகள் வாழும் இடமாகவும்,

கோகிலாராவமதுரே ஸித்த சாரணஸேவிதே। ஸௌரபையீநிநாதாட்யே அதஸ்தநிதநிஃஸ்வநே ।। ௫௪.

குயில்களின் இனிய கூவலும், சித்தர்கள் சாரணர்களால் சேவிக்கப்படும் இடமும், சௌரபேய பறவைகளின் கூவலும் கீழே இடியொலி முழங்கும் இடமும்,

விநாயகபயோத்விக்நே குஞ்ஜரைர்யுக்தகந்தரே। வீணாவாதித்ரநிர்கோஷைஃ ஶ்ரோத்ரேந்த்ரியமநோரமைஃ ।। ௫௪.

விநாயகரின் பயத்தில் களங்கும் யானைகள் நிறைந்த குகைகளும், வீணை மற்றும் மிருதங்கம் போன்ற இசைக்கருவிகளின் இனிமையான ஒலிகளும் மனத்தையும் செவியையும் மகிழ்விக்கும் இடமும்,

தோலாலம்பிதஸம்பாதே வநிதாஸங்கஸேவிதே। த்வஜைர்லம்பிததோலாநாம் கண்டாநாம் நிநதாகுலே ।। ௫௪.

தொங்கும் ஊஞ்சல்கள், பெண்கள் கூட்டம் சுற்றி இருப்பதும், ஊஞ்சல்களில் கொடிகள் மற்றும் மணி ஒலிகள் முழங்கும் இடமும்,

முகமர்தலவாதித்ரைர்பலிநாம் ஸ்போடிதைஸ்ததா। க்ரீடாரவவிசாராணாம் நிர்கோஷைஃ பூர்ணமந்திரே ।। ௫௪.

வலிமைமிக்கவர்கள் கையில் மிருதங்கம் மற்றும் பிற வாத்தியங்களை அடித்து, விளையாட்டில் ஈடுபடுவோரின் ஆரவாரம் மற்றும் முழக்கம் அந்த மாளிகையை நிரப்பும் இடமும்,

ஹாஸைஃ ஸந்த்ராஸஜநநைர்விகராலமுகைஸ்ததா। தேஹகந்தைர்விசித்ரைஶ்ச ப்ரக்ரீடிதகணேஶ்சரைஃ ।। ௫௪.

சிரிப்பும், பயமும் ஆச்சரியமும் நிறைந்த முகங்களும், பலவகை வாசனை கொண்ட உடல்களும், கணேசனின் சேவகர்கள் விளையாடும் இடமும்,

வஜ்ரஸ்படிகஸோபாந சித்ரபட்டிஶிலாதலைஃ। வ்யாத்ரஸிம்ஹமுகைஶசவாந்யைர்கஜவாஜிமுகைஸ்ததா ।। ௫௪.

வஜ்ரம், ச்படிகம் போன்றவற்றால் ஆன படிக்கட்டுகளும், வண்ணக்கல் தரைவும், புலிகள், சிங்கங்கள், யானைகள், குதிரைகள் போன்ற உருவங்களும்,

பிடாலவதநைஶ்சோக்ரைஃ க்ரோஷ்டுகாகாரமூர்திபிஃ । ஹ்ரஸ்வைர்தீர்கைஃ க்ரு'ஶைஃ ஸ்தூலைர்லம்போதர மஹோதரைஃ ।। ௫௪.

பிடால்கள் போன்ற கடும் முகங்களும், நரி குரங்கு போன்ற உருவங்களும், சிலர் குறுகியவர்கள், சிலர் உயரமானவர்கள், சிலர் மெலிந்தவர்கள், சிலர் பருமன்கள், பெரிய வயிறும், பெரும் இடுப்பும் உடையவர்களும்,

ஹ்ரஸ்வஜங்கைஶ்ச லம்போஷ்டைஸ்தாலஜங்கைஸ்ததாபரைஃ। கௌகர்ணைரேககர்ணைஶ்ச மஹாகர்ணைரகர்ணகைஃ ।। ௫௪.

குறுகிய கால்கள், தடித்த உதடுகள், பனைமரம் போல் கால்கள், பசுகாது, ஒருகாது, பெரியகாது, காது இல்லாதவர்களும்,

பஹுபாதைர்மஹாபாதைரேகபாதைரபாதகைஃ। பஹுஶீர்ஷைர்மஹாஶீர்ஷைரேகஶீர்ஷைரஶீர்ஷகைஃ ।। ௫௪.

பலகால்கள், பெரிய கால்கள், ஒருகால், கால்கள் இல்லாதவர்கள், பலதலைகள், பெரியதலைகள், ஒருதலை, தலை இல்லாதவர்களும்,

பஹுநேத்ரைர்மஹாநேத்ரைரேகநைத்ரைரநைத்ரகைஃ । ஏவம்விதைர்மஹாயோகிபூதைர்பூதபதிர்வ்ரு'தஃ ।। ௫௪.

பல கண்கள், பெரிய கண்கள், ஒரு கண், கண்கள் இல்லாதவர்கள் — இப்படி பலவிதமான மகா யோகிகள் போன்ற உயிரினர்களால் சூழப்பட்டு, பூதங்களின் அதிபதி அங்கு தங்கி இருக்கிறார்.

விஶுத்தமுக்தாமணிரத்நபூஷிதே ஶிலாதலே ஹேமமயே மநோரமே। ஸுகோபவிஷ்டம் மதநாங்கநாஶநம் ப்ரோவாச வாக்யம் கிரிராஜபுத்ரீ ।। ௫௪.

முத்தும் மாணிக்க ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு பொன்னால் ஆன அழகிய கல்லில் சுகமாக அமர்ந்திருந்த மலைமகள், மன்மதனை அழிப்பவரிடம் இவ்வாறு பேசினாள்.

பகவந் பூதபவ்யேஶ கோவ்ரு'ஷாங்கிதஶாஸந। தவ கண்டே மஹாதேவ ப்ராஜதேऽம்புதஶந்நிபம் ।। ௫௪.

பெருமையே, கடந்த காலம் எதிர்காலம் இரண்டையும் ஆளும் இறைவா, கோமுகம் பதித்த கொடியை உடையவரே, உமது கழுத்தில் மேகத்தைப் போல் ஒளிரும் ஒன்று தெரிகிறது, மகாதேவா.

நாத்யுல்பணம் நாதிஶுப்ரம் நீலாஞ்ஜநசயோபமம்। கிமிதம் தீப்யதே தேவ கண்டே காமாங்க நாஶந ।। ௫௪.

அது அதிகமாகவும் இல்லை, மிகவும் வெளிர்ந்ததாகவும் இல்லை; கருஞ்சாணம் போன்ற கறுப்பு நிறம் கொண்டது. தேவா, மன்மதனை அழிப்பவரே, உமது கழுத்தில் ஒளிரும் அது என்ன?

கோ ஹேதுஃ காரணம் கிஞ்ச கண்டே நீலத்வமீஶ்வரஃ । ஏதத்ஸர்வம் யதாந்யாயம் ப்ரூஹி கௌதூஹலம் ஹிமே ।। ௫௪.

இறைவா, உமது கழுத்தில் இந்த நீல நிறத்திற்கு என்ன காரணம்? இதற்கான காரணமும், காரணமும் அனைத்தும் எனக்கு ஆர்வமாக இருக்கிறது; தயவுசெய்து தெளிவாக சொல்லுங்கள்.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததஸ்தஸ்யாஃ பார்வத்யாஃ பார்வதீப்ரியஃ । கதாம் மங்கலஸம்யுக்தாம் கதயாமாஸ ஶங்கரஃ ।। ௫௪.

பார்வதியின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, பார்வதியின் பிரியமான சங்கரன், மங்களம் நிறைந்த கதையை சொல்லத் தொடங்கினார்.

மத்யமாநேऽம்ரு'தே பூர்வம் க்ஷீரோதே ஸுரதாநவைஃ। அக்ரே ஸமுத்திதம் தஸ்மிந் விஷம் காலாநலப்ரபம் ।। ௫௪.

முன்னர் தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்த போது, முதலில் அழிவின் நெருப்பைப் போல் ஜ்வலிக்கும் விஷம் தோன்றியது.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரஸங்காஶ்ச தைத்யாஶ்சைவ வராநநே। விஷண்ணவதநாஃ ஸர்வே கதாஸ்தே ப்ரஹ்மணோऽந்திகம் ।। ௫௪.

அதைப் பார்த்து, அழகியவளே, எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும் முகம் சோகமாகி, பிரம்மாவின் அருகே சென்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரகணாந் பீதாந் ப்ரஹ்மோ வாச மஹாத்யுதிஃ। கிமர்தம் போ மஹாபாகா பீதா உத்விக்நசேதஸஃ ।। ௫௪.

அச்சமடைந்த தேவர்களைப் பார்த்த பிரம்மா, பிரகாசமானவர், 'ஏன், மிகப் பாக்கியசாலிகளே, நீங்கள் பயந்து மனதில் கலக்கம் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்.

மயாஷ்டகுணமைஶ்வர்யம் பவதாம் ஸம்ப்ரகல்பிதம்। கேந வ்யாவர்த்திதைஶ்வர்யா யூயம் வை ஸுரஸத்தமாஃ ।। ௫௪.

'நான் உங்களுக்கு எட்டுவகை ஆட்சி உரிமையை வழங்கியுள்ளேன். உங்களுடைய இந்த சக்தி யாரால் குறைக்கப்பட்டது, சிறந்த தேவர்களே?' என்று கேட்டார்.

த்ரைலோக்யஸ்யேஶ்வரா யூயம் ஸர்வே வை விகதஜ்வராஃ। ப்ரஜாஸர்கே ந ஸோऽஸ்தீஹ ஆஜ்ஞாம் யோ மே நிவர்த்தயேத் ।। ௫௪.

'நீங்கள் மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவர்களாக, துன்பம் இல்லாமல் இருக்கிறீர்கள். உயிர்கள் படைக்கப்படும்போது, என் கட்டளையை மாற்றக்கூடியவர் இங்கு யாரும் இல்லை.'

விமாநகாமிநஃ ஸர்வே ஸர்வே ஸ்வச்சந்தகாமிநஃ। அத்யாத்மே சாதிபூதே ச அதிதைவே ச நித்யஶஃ। ப்ரஜாஃ கர்மவிபாகேந ஶக்தா யூயம் ப்ரவர்த்திதும் ।। ௫௪.

'நீங்கள் அனைவரும் விண்ணில் செல்லக்கூடியவர்கள்; உங்கள் விருப்பப்படி நடக்கக்கூடியவர்கள். ஆன்மீக, பௌதீக, தெய்வீக உலகங்களில் எப்போதும், கர்ம பலத்தின் படி செயல்பட வல்லவர்களாக இருக்கிறீர்கள்.'

தத்கிமர்தம் பயோத்விக்நா ம்ரு'காஃ ஸிம்ஹார்திதா இவ। கிம் துஃகம் கேந ஸந்தாபஃ குலோ வா பயமாகதம்। ஏதத்ஸர்வம் யதாந்யாயம் ஶீக்ரமாக்யாதுமர்ஹத ।। ௫௪.

'அப்படியிருக்க, நீங்கள் சிங்கத்தால் பயந்த மான்கள் போல ஏன் இவ்வளவு பயத்துடன் இருக்கிறீர்கள்? எந்த துயரம், யார் காரணமாக வந்த துன்பம், உங்கள் குலத்திற்கு வந்த அபாயம் என்ன? இதையெல்லாம் விரைவாகவும் தெளிவாகவும் சொல்லுங்கள்.'

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததஸ்தஸ்ய ப்ரஹ்மணோ வை மஹாத்மநஃ। ஊசுஸ்தே ரு'ஷிபிஃ ஸார்த்தம் ஸுரதைத்யேந்த்ரதாநவாஃ ।। ௫௪.

பெரும் ஆன்மாவான பிரம்மாவின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், முனிவர்களுடன் சேர்ந்து தேவர்கள், அசுரர்கள், இந்திரர்கள், தானவர்கள் பேசத் தொடங்கினார்கள்.

ஸுராஸுரைர்மத்யமாநே பாதோதௌ ச மஹாத்மபிஃ। புஜங்கப்ரு'ங்கஸங்காஶம் நீலஜீமூதஸந்நிபம்। ப்ராதுர்பூதம் விஷம் கோரம் ஸம்வர்தாக்நிஸமப்ரபம் ।। ௫௪.

பெரும் ஆன்மாக்கள் ஆன தேவர்கள், அசுரர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்த போது, பாம்புகளின் கூட்டம் போல், கரு மேகத்தைப் போல், அழிவின் நெருப்பைப் போல் ஜ்வலிக்கும் பயங்கரமான விஷம் தோன்றியது.

காலம்ரு'த்யுரிவோத்பூதம் யுகாந்தாதித்யவர்சஸம்। த்ரைலோக்யோத்ஸாதி ஸூர்யாபம் ப்ரஸ்புரந்தம் ஸமந்ததஃ ।। ௫௪.

அது காலமும் மரணமும் போல் எழுந்தது; யுக முடிவில் சூரியன் போல பிரகாசித்து, மூன்று உலகங்களையும் அழிக்கக் கூடியதாக, எல்லா இடங்களிலும் ஜ்வலித்தது.

விஷேணோத்திஷ்டமாநேந காலாநலஸமத்விஷா। நிர்தக்தோ ரக்தகௌராங்கஃ க்ரு'தக்ரு'ஷ்ணோ ஜநார்தநஃ ।। ௫௪.

அந்த விஷம், காலாக்னியின் ஒளியைப் போல் எழுந்து, சிவந்த வெளிர் உடலை உடைய ஜனார்த்தனனை எரித்து, அவர் கருப்பாக மாறினார்.