வாயுபுராணம்

மஹாஸேநம் மஹாத்மாநம் மேகஸ்தநிதநிஃஸ்வநம்। உமாமநஃப்ரஹர்ஷேண பாலகம் சசரூபிணம் ।। ௫௪.

மேகங்கள் இடிக்கும் ஒலியைக் கொண்ட, உமாவின் மனதை மகிழ்வித்த, ஆறு முகங்கள் கொண்ட சிறுவனான மகாசேனனை, அந்த மகான்மாவை அவர் வினவினார்.

க்ரௌஞ்சஜீவிதஹர்த்தாரம் பார்வதீஹ்ரு'தி நந்தநம்। வஸிஷ்டஃ ப்ரு'ச்சதே பக்த்யா கார்திகேயம் மஹாபலம் ।। ௫௪.

கிரௌஞ்சனை அழித்தவரும், பார்வதியின் மனதில் மகிழ்ச்சி அளிப்பவருமான, பெரும் பலம் உடைய கார்த்திகேயனை, வசிஷ்டர் பக்தியுடன் வினவினார்.

நமஸ்தே ஹரநந்தாய உமாகர்ப நமோ ऽஸ்து தே। நமஸ்தே அக்நிகர்பாய கங்காகர்ப நமோऽஸ்து தே ।। ௫௪.

ஹரனுக்கு ஆனந்தமாக இருப்பவரே, உமையின் கருவிலிருந்து பிறந்தவரே, உமா கருவில் இருந்தவரே, உனக்கு வணக்கம்; அக்னியில் இருந்து பிறந்தவரே, கங்கையில் இருந்து பிறந்தவரே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே ஶரகர்பாய நமஸ்தே க்ரு'த்திகாஸுத। நமோ த்வாதஶநேத்ராய ஷண்முகாய நமோऽஸ்து தே ।। ௫௪.

அம்பில் இருந்து பிறந்தவரே, கற்றிகையர் மகனே, பன்னிரண்டு கண்கள் உடையவரே, ஆறு முகங்கள் கொண்டவரே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே ஶக்திஹஸ்தாய திவ்யகண்டாபதாகிநே। ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாஸேநம் பப்ரச்ச ஶிகிவாஹநம் ।। ௫௪.

வேல் கையில் பிடித்தவரே, தெய்வீகமான மணி மற்றும் கொடி உடையவரே, இவ்வாறு மகாசேனனைப் புகழ்ந்து, மயில் வாகனத்தினை அவர் வினவினார்.

யதேதத்த்ரு'ஶ்யதே வர்ணம் ஶுபம் ஶுப்ராஞ்ஜநப்ரபம்। தத்கிமர்தம் ஸமுத்பந்நம் கண்டே குந்தேந்துஸம்ப்ரபே ।। ௫௪.

இந்த அழகான, தூய வெள்ளை அஞ்சனம் போல் பிரகாசமாகத் தெரிகின்ற நிறம், இந்த மல்லிகை மலரும் சந்திரனும் போன்ற ஒளி மிளிரும் கழுத்தில் எதற்காக தோன்றியது என்று கேட்கிறேன்.

ஏததாப்தாய பக்தாய தாந்தாய ப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதே। கதாம் மங்கலஸம்யுக்தாம் பவித்ராம் பாபநாஶிநீம் । மத்ப்ரியார்தம் மஹாபாக வக்துமர்ஹஸ்யஶேஷதஃ ।। ௫௪.

இந்த நம்பிக்கையுள்ள, பக்தியும் ஒழுக்கமும் கொண்டவருக்காக, என் விருப்பத்திற்காக, புண்ணியமும் பாவங்களை நீக்கும், மங்களகரமான, தூய கதையை முழுமையாக நீ சொல்ல வேண்டும், மகாபாக்கியசாலி.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததஸ்தஸ்ய வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ। ப்ரத்யுவாச மஹாதேஜாஃ ஸுராரிபலஸூதநஃ ।। ௫௪.

அந்த மகாத்மா வசிஷ்டரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரும், பெரிய ஒளி கொண்டவரும் பதிலளித்தார்.

ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ வததாம் ஶ்ரேஷ்ட கத்யமாநம் வசோ மம। உமோத்ஸங்கநிவிஷ்டேந மயா பூர்வம் யதாஶ்ருதம் ।। ௫௪.

சிறந்த பேச்சாளியே, உமா தாயாரின் மடியில் அமர்ந்தபோது நான் முன்பு கேட்டதை இப்போது சொல்கிறேன், என் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேள்.

பார்வத்யா ஸஹ ஸம்வாதஃ ஶர்வஸ்ய ச மஹாத்மநஃ। ததஹங்கீர்த்தயிஷ்யாமி த்வத்ப்ரியார்தம் மஹாமுநே ।। ௫௪.

பார்வதி மற்றும் அந்த மகாத்மா சர்வன் ஆகியோருக்கிடையே நடந்த உரையாடலை, உனக்குப் பிடிக்கும்படி இப்போது சொல்வேன், மகா முனிவரே.

கைலாஸஶிகரே ரம்யே நாநாதாதுவிசித்ரிதே। நாநாத்ருமலதாகீர்ணே சக்ரவாகோபஶோபிதே ।। ௫௪.

பலவகை உலோகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவித மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்த, சக்கரவாக பறவைகளால் அழகுபெற்ற, அந்த அழகிய கைலாய சிகரத்தில்,

ஷட்‌பதோத்கீதபஹுலே தாராஸம்பாதநாதிதே। மத்தக்ரௌஞ்சமயூராணாம் நாதைருத்குஷ்டகந்தரே ।। ௫௪.

தேனீகள் முழங்கும் ஒலி நிறைந்த, நீர்வீழ்ச்சிகள் சிதறும், மதமாகிய கிரௌஞ்சம் மற்றும் மயில் பறவைகளின் கூவல்கள் குகைகளை முழங்கச் செய்கின்ற இடத்தில்,

அப்ஸரோகணஸங்கீர்ணே கிந்நரைஶ்சோபஶோபிதே । ஜீவஞ்ஜீவகஜாதீநாம் வீருத்பிருபஶோபிதே ।। ௫௪.

அப்சரர்கள் கூட்டம் திரண்டும், கின்னரர்கள் இசையால் அழகுபெற்றும், ஜீவஞீவிகா என்னும் செடிகள் வாழும் இடமாகவும்,

கோகிலாராவமதுரே ஸித்த சாரணஸேவிதே। ஸௌரபையீநிநாதாட்யே அதஸ்தநிதநிஃஸ்வநே ।। ௫௪.

குயில்களின் இனிய கூவலும், சித்தர்கள் சாரணர்களால் சேவிக்கப்படும் இடமும், சௌரபேய பறவைகளின் கூவலும் கீழே இடியொலி முழங்கும் இடமும்,

விநாயகபயோத்விக்நே குஞ்ஜரைர்யுக்தகந்தரே। வீணாவாதித்ரநிர்கோஷைஃ ஶ்ரோத்ரேந்த்ரியமநோரமைஃ ।। ௫௪.

விநாயகரின் பயத்தில் களங்கும் யானைகள் நிறைந்த குகைகளும், வீணை மற்றும் மிருதங்கம் போன்ற இசைக்கருவிகளின் இனிமையான ஒலிகளும் மனத்தையும் செவியையும் மகிழ்விக்கும் இடமும்,

தோலாலம்பிதஸம்பாதே வநிதாஸங்கஸேவிதே। த்வஜைர்லம்பிததோலாநாம் கண்டாநாம் நிநதாகுலே ।। ௫௪.

தொங்கும் ஊஞ்சல்கள், பெண்கள் கூட்டம் சுற்றி இருப்பதும், ஊஞ்சல்களில் கொடிகள் மற்றும் மணி ஒலிகள் முழங்கும் இடமும்,

முகமர்தலவாதித்ரைர்பலிநாம் ஸ்போடிதைஸ்ததா। க்ரீடாரவவிசாராணாம் நிர்கோஷைஃ பூர்ணமந்திரே ।। ௫௪.

வலிமைமிக்கவர்கள் கையில் மிருதங்கம் மற்றும் பிற வாத்தியங்களை அடித்து, விளையாட்டில் ஈடுபடுவோரின் ஆரவாரம் மற்றும் முழக்கம் அந்த மாளிகையை நிரப்பும் இடமும்,

ஹாஸைஃ ஸந்த்ராஸஜநநைர்விகராலமுகைஸ்ததா। தேஹகந்தைர்விசித்ரைஶ்ச ப்ரக்ரீடிதகணேஶ்சரைஃ ।। ௫௪.

சிரிப்பும், பயமும் ஆச்சரியமும் நிறைந்த முகங்களும், பலவகை வாசனை கொண்ட உடல்களும், கணேசனின் சேவகர்கள் விளையாடும் இடமும்,

வஜ்ரஸ்படிகஸோபாந சித்ரபட்டிஶிலாதலைஃ। வ்யாத்ரஸிம்ஹமுகைஶசவாந்யைர்கஜவாஜிமுகைஸ்ததா ।। ௫௪.

வஜ்ரம், ச்படிகம் போன்றவற்றால் ஆன படிக்கட்டுகளும், வண்ணக்கல் தரைவும், புலிகள், சிங்கங்கள், யானைகள், குதிரைகள் போன்ற உருவங்களும்,

பிடாலவதநைஶ்சோக்ரைஃ க்ரோஷ்டுகாகாரமூர்திபிஃ । ஹ்ரஸ்வைர்தீர்கைஃ க்ரு'ஶைஃ ஸ்தூலைர்லம்போதர மஹோதரைஃ ।। ௫௪.

பிடால்கள் போன்ற கடும் முகங்களும், நரி குரங்கு போன்ற உருவங்களும், சிலர் குறுகியவர்கள், சிலர் உயரமானவர்கள், சிலர் மெலிந்தவர்கள், சிலர் பருமன்கள், பெரிய வயிறும், பெரும் இடுப்பும் உடையவர்களும்,

ஹ்ரஸ்வஜங்கைஶ்ச லம்போஷ்டைஸ்தாலஜங்கைஸ்ததாபரைஃ। கௌகர்ணைரேககர்ணைஶ்ச மஹாகர்ணைரகர்ணகைஃ ।। ௫௪.

குறுகிய கால்கள், தடித்த உதடுகள், பனைமரம் போல் கால்கள், பசுகாது, ஒருகாது, பெரியகாது, காது இல்லாதவர்களும்,

பஹுபாதைர்மஹாபாதைரேகபாதைரபாதகைஃ। பஹுஶீர்ஷைர்மஹாஶீர்ஷைரேகஶீர்ஷைரஶீர்ஷகைஃ ।। ௫௪.

பலகால்கள், பெரிய கால்கள், ஒருகால், கால்கள் இல்லாதவர்கள், பலதலைகள், பெரியதலைகள், ஒருதலை, தலை இல்லாதவர்களும்,

பஹுநேத்ரைர்மஹாநேத்ரைரேகநைத்ரைரநைத்ரகைஃ । ஏவம்விதைர்மஹாயோகிபூதைர்பூதபதிர்வ்ரு'தஃ ।। ௫௪.

பல கண்கள், பெரிய கண்கள், ஒரு கண், கண்கள் இல்லாதவர்கள் — இப்படி பலவிதமான மகா யோகிகள் போன்ற உயிரினர்களால் சூழப்பட்டு, பூதங்களின் அதிபதி அங்கு தங்கி இருக்கிறார்.

விஶுத்தமுக்தாமணிரத்நபூஷிதே ஶிலாதலே ஹேமமயே மநோரமே। ஸுகோபவிஷ்டம் மதநாங்கநாஶநம் ப்ரோவாச வாக்யம் கிரிராஜபுத்ரீ ।। ௫௪.

முத்தும் மாணிக்க ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு பொன்னால் ஆன அழகிய கல்லில் சுகமாக அமர்ந்திருந்த மலைமகள், மன்மதனை அழிப்பவரிடம் இவ்வாறு பேசினாள்.

பகவந் பூதபவ்யேஶ கோவ்ரு'ஷாங்கிதஶாஸந। தவ கண்டே மஹாதேவ ப்ராஜதேऽம்புதஶந்நிபம் ।। ௫௪.

பெருமையே, கடந்த காலம் எதிர்காலம் இரண்டையும் ஆளும் இறைவா, கோமுகம் பதித்த கொடியை உடையவரே, உமது கழுத்தில் மேகத்தைப் போல் ஒளிரும் ஒன்று தெரிகிறது, மகாதேவா.

நாத்யுல்பணம் நாதிஶுப்ரம் நீலாஞ்ஜநசயோபமம்। கிமிதம் தீப்யதே தேவ கண்டே காமாங்க நாஶந ।। ௫௪.

அது அதிகமாகவும் இல்லை, மிகவும் வெளிர்ந்ததாகவும் இல்லை; கருஞ்சாணம் போன்ற கறுப்பு நிறம் கொண்டது. தேவா, மன்மதனை அழிப்பவரே, உமது கழுத்தில் ஒளிரும் அது என்ன?

கோ ஹேதுஃ காரணம் கிஞ்ச கண்டே நீலத்வமீஶ்வரஃ । ஏதத்ஸர்வம் யதாந்யாயம் ப்ரூஹி கௌதூஹலம் ஹிமே ।। ௫௪.

இறைவா, உமது கழுத்தில் இந்த நீல நிறத்திற்கு என்ன காரணம்? இதற்கான காரணமும், காரணமும் அனைத்தும் எனக்கு ஆர்வமாக இருக்கிறது; தயவுசெய்து தெளிவாக சொல்லுங்கள்.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததஸ்தஸ்யாஃ பார்வத்யாஃ பார்வதீப்ரியஃ । கதாம் மங்கலஸம்யுக்தாம் கதயாமாஸ ஶங்கரஃ ।। ௫௪.

பார்வதியின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, பார்வதியின் பிரியமான சங்கரன், மங்களம் நிறைந்த கதையை சொல்லத் தொடங்கினார்.

மத்யமாநேऽம்ரு'தே பூர்வம் க்ஷீரோதே ஸுரதாநவைஃ। அக்ரே ஸமுத்திதம் தஸ்மிந் விஷம் காலாநலப்ரபம் ।। ௫௪.

முன்னர் தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்த போது, முதலில் அழிவின் நெருப்பைப் போல் ஜ்வலிக்கும் விஷம் தோன்றியது.