வாயுபுராணம்

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி முநீநாமூர்த்த்வரேதஸாம்। தஸ்மாத் ப்ரு'ச்சந்தி வை வாயும் வாயுபர்ணாம்புபோஜநாஃ ।। ௫௪.

எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் உயிர்ச்செல்வம் கொண்ட முனிவர்கள், உயிர்வாயு, இலை, நீர் ஆகியவற்றை உணவாக உடையவர்கள், அப்போது வாயுவை வினவினார்கள்.

நீலகண்டேதி யத் ப்ரோக்தம் த்வயா பவநஸத்தம। ஏதத்துஹ்யம் பவித்ராணாம் புண்யம் புண்யக்ரு'தாம் வராஃ ।। ௫௪.

நீலகண்டன் குறித்து நீ கூறியது தூயவர்களுக்கு ரகசியமானதும், புண்ணியசாலிகளில் சிறந்ததாகவும் உள்ளது, ஓ சிறந்த வாயுவே.

தத்வயம் ஶ்ரோதுமிச்சாமஸ்த்வத்ப்ரஸாதாத்ப்ரபஞ்ஜந। நீலதா யேந கண்டஸ்ய காரணேநாம்பிகாபதேஃ ।। ௫௪.

அதனால், ஓ ப்ரபஞ்சனா, உன் அருளால் அம்பிகையின் ஆண்டவரின் கழுத்து ஏன் நீலமாகியது என்பதை நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.

ஶ்ரோதுமிச்சா மஹே ஸம்யக் தவ வக்ராத்விஶேஷதஃ। யாவத்வாசஃ ப்ரவர்த்தந்தே ஸார்தாஸ்தாஶ்ச த்வயேரிதாஃ ।। ௫௪.

ஓ பெரியவரே, உன் வாயிலிருந்து முழுமையாக இந்தக் கதையை கேட்க நாங்கள் விரும்புகிறோம்; உன் வார்த்தைகள் எப்போது ஓடினாலும், அவை அர்த்தமுள்ளவையே.

வர்ணஸ்தாநகதே வாயௌ வாக்விதிஃ ஸம்ப்ரவர்ததே। ஜ்ஞாநம் பூர்வமதோத்ஸாஹ ஸ்த்வத்தோ வாயோ ப்ரவர்ததே ।। ௫௪.௧௩ . த்வயி நிஷ்பந்தமாநே து ஶேஷா வர்ணப்ரவ்ரு'த்தயஃ। யத்ர வாசோ நிவர்தந்தே தேஹபந்தாஶ்ச துர்லபாஃ ।। ௫௪.

வாயு ஒலி வரும் இடத்தில் இருக்கும்போது, பேச்சு உருவாகிறது; முதலில் அறிவும், பின்னர் உந்தலும் உன்னிடமிருந்து தோன்றுகிறது, ஓ வாயுவே. நீ செயலற்றபோது, மற்ற ஒலிகள் நிற்கின்றன; அங்கு பேச்சும் முடிகிறது, உடலைக் கட்டிப்பிடிப்பதும் கடினமாகிறது.

தத்ராபி தேऽஸ்தி ஸத்பாவஃ ஸர்வகஸ்த்வம் ஸதாநில। நாந்யஃ ஸர்வகதோ தேவஸ்த்வத்ரு'தேஶ़ஸ்தி ஸமீரண ।। ௫௪.

அங்கேயும் உன் இருப்பு நிலைத்திருக்கிறது, எங்கும் பரவிய வாயுவே; உன்னைத் தவிர மற்ற எவரும் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்த தெய்வம் இல்லை, ஓ சமீரணா.

ஏஷ வை ஜீவலோகஸ்தே ப்ரத்யக்ஷஃ ஸர்வதோऽநில। வேத்த வாசஸ்பதிம் தேவம் மநோநாயகமீஸ்வரம் ।। ௫௪.

நீயே எல்லா உயிரினங்களிலும் உயிர்வாயுவாக வெளிப்படுகிறாய்; நீ வாக்சபதி எனும் பேச்சின் ஆண்டவரையும், மனதின் தலைவரையும் அறிவாய்.

ப்ரூஹி தத்கண்டதேஶஸ்ய கிம் க்ரு'தா ரூபவிக்ரியா। ஶ்ருத்வா வாக்யந்ததஸ்தேஷாம்ரு'ஷீணாம் பாவிதாத்மாநாம்। ப்ரத்யுவாச மஹாதேஜா வாயுர்லோக நமஸ்க்ரு'தஃ ।। ௫௪.

அந்தக் கழுத்துப் பகுதியிலே என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டது என்பதை எங்களுக்கு கூறு. அந்த மனதை ஒருமைப்படுத்திய முனிவர்களின் வார்த்தைகள் முடிந்ததும், உலகம் வணங்கும் பெரும் ஒளியுடைய வாயு பதிலளித்தார்.

புரா க்ரு'தயுகே விப்ரோ வேதநிர்ணயதத்பரஃ। வஸிஷ்டோ நாம தர்மாத்மா மாநஸோ வை ப்ரஜாபதேஃ ।। ௫௪.

பழங்காலத்தில், கிருதயுகத்தில், வேதங்களை ஆராய்வதில் முழுமையாக ஈடுபட்ட, தர்மமான, பிரஜாபதியின் மனத்திலிருந்து பிறந்த வசிஷ்டர் என்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்.

ப்ரபச்ச கார்திகேயம் வை மயூரவரவாஹநம்। மஹிஷாஸுரநாரீணாம் நயநாஞ்ஜநதஸ்கரம் ।। ௫௪.

அவர், மயில் எனும் சிறந்த வாகனமுடைய, மகிஷாசுரரின் பெண்களின் கண்களில் உள்ள கஜளத்தைப் பறிக்கும் கார்த்திகேயனை வினவினார்.

மஹாஸேநம் மஹாத்மாநம் மேகஸ்தநிதநிஃஸ்வநம்। உமாமநஃப்ரஹர்ஷேண பாலகம் சசரூபிணம் ।। ௫௪.

மேகங்கள் இடிக்கும் ஒலியைக் கொண்ட, உமாவின் மனதை மகிழ்வித்த, ஆறு முகங்கள் கொண்ட சிறுவனான மகாசேனனை, அந்த மகான்மாவை அவர் வினவினார்.

க்ரௌஞ்சஜீவிதஹர்த்தாரம் பார்வதீஹ்ரு'தி நந்தநம்। வஸிஷ்டஃ ப்ரு'ச்சதே பக்த்யா கார்திகேயம் மஹாபலம் ।। ௫௪.

கிரௌஞ்சனை அழித்தவரும், பார்வதியின் மனதில் மகிழ்ச்சி அளிப்பவருமான, பெரும் பலம் உடைய கார்த்திகேயனை, வசிஷ்டர் பக்தியுடன் வினவினார்.

நமஸ்தே ஹரநந்தாய உமாகர்ப நமோ ऽஸ்து தே। நமஸ்தே அக்நிகர்பாய கங்காகர்ப நமோऽஸ்து தே ।। ௫௪.

ஹரனுக்கு ஆனந்தமாக இருப்பவரே, உமையின் கருவிலிருந்து பிறந்தவரே, உமா கருவில் இருந்தவரே, உனக்கு வணக்கம்; அக்னியில் இருந்து பிறந்தவரே, கங்கையில் இருந்து பிறந்தவரே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே ஶரகர்பாய நமஸ்தே க்ரு'த்திகாஸுத। நமோ த்வாதஶநேத்ராய ஷண்முகாய நமோऽஸ்து தே ।। ௫௪.

அம்பில் இருந்து பிறந்தவரே, கற்றிகையர் மகனே, பன்னிரண்டு கண்கள் உடையவரே, ஆறு முகங்கள் கொண்டவரே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே ஶக்திஹஸ்தாய திவ்யகண்டாபதாகிநே। ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாஸேநம் பப்ரச்ச ஶிகிவாஹநம் ।। ௫௪.

வேல் கையில் பிடித்தவரே, தெய்வீகமான மணி மற்றும் கொடி உடையவரே, இவ்வாறு மகாசேனனைப் புகழ்ந்து, மயில் வாகனத்தினை அவர் வினவினார்.

யதேதத்த்ரு'ஶ்யதே வர்ணம் ஶுபம் ஶுப்ராஞ்ஜநப்ரபம்। தத்கிமர்தம் ஸமுத்பந்நம் கண்டே குந்தேந்துஸம்ப்ரபே ।। ௫௪.

இந்த அழகான, தூய வெள்ளை அஞ்சனம் போல் பிரகாசமாகத் தெரிகின்ற நிறம், இந்த மல்லிகை மலரும் சந்திரனும் போன்ற ஒளி மிளிரும் கழுத்தில் எதற்காக தோன்றியது என்று கேட்கிறேன்.

ஏததாப்தாய பக்தாய தாந்தாய ப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதே। கதாம் மங்கலஸம்யுக்தாம் பவித்ராம் பாபநாஶிநீம் । மத்ப்ரியார்தம் மஹாபாக வக்துமர்ஹஸ்யஶேஷதஃ ।। ௫௪.

இந்த நம்பிக்கையுள்ள, பக்தியும் ஒழுக்கமும் கொண்டவருக்காக, என் விருப்பத்திற்காக, புண்ணியமும் பாவங்களை நீக்கும், மங்களகரமான, தூய கதையை முழுமையாக நீ சொல்ல வேண்டும், மகாபாக்கியசாலி.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததஸ்தஸ்ய வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ। ப்ரத்யுவாச மஹாதேஜாஃ ஸுராரிபலஸூதநஃ ।। ௫௪.

அந்த மகாத்மா வசிஷ்டரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரும், பெரிய ஒளி கொண்டவரும் பதிலளித்தார்.

ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ வததாம் ஶ்ரேஷ்ட கத்யமாநம் வசோ மம। உமோத்ஸங்கநிவிஷ்டேந மயா பூர்வம் யதாஶ்ருதம் ।। ௫௪.

சிறந்த பேச்சாளியே, உமா தாயாரின் மடியில் அமர்ந்தபோது நான் முன்பு கேட்டதை இப்போது சொல்கிறேன், என் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேள்.

பார்வத்யா ஸஹ ஸம்வாதஃ ஶர்வஸ்ய ச மஹாத்மநஃ। ததஹங்கீர்த்தயிஷ்யாமி த்வத்ப்ரியார்தம் மஹாமுநே ।। ௫௪.

பார்வதி மற்றும் அந்த மகாத்மா சர்வன் ஆகியோருக்கிடையே நடந்த உரையாடலை, உனக்குப் பிடிக்கும்படி இப்போது சொல்வேன், மகா முனிவரே.

கைலாஸஶிகரே ரம்யே நாநாதாதுவிசித்ரிதே। நாநாத்ருமலதாகீர்ணே சக்ரவாகோபஶோபிதே ।। ௫௪.

பலவகை உலோகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவித மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்த, சக்கரவாக பறவைகளால் அழகுபெற்ற, அந்த அழகிய கைலாய சிகரத்தில்,

ஷட்‌பதோத்கீதபஹுலே தாராஸம்பாதநாதிதே। மத்தக்ரௌஞ்சமயூராணாம் நாதைருத்குஷ்டகந்தரே ।। ௫௪.

தேனீகள் முழங்கும் ஒலி நிறைந்த, நீர்வீழ்ச்சிகள் சிதறும், மதமாகிய கிரௌஞ்சம் மற்றும் மயில் பறவைகளின் கூவல்கள் குகைகளை முழங்கச் செய்கின்ற இடத்தில்,

அப்ஸரோகணஸங்கீர்ணே கிந்நரைஶ்சோபஶோபிதே । ஜீவஞ்ஜீவகஜாதீநாம் வீருத்பிருபஶோபிதே ।। ௫௪.

அப்சரர்கள் கூட்டம் திரண்டும், கின்னரர்கள் இசையால் அழகுபெற்றும், ஜீவஞீவிகா என்னும் செடிகள் வாழும் இடமாகவும்,

கோகிலாராவமதுரே ஸித்த சாரணஸேவிதே। ஸௌரபையீநிநாதாட்யே அதஸ்தநிதநிஃஸ்வநே ।। ௫௪.

குயில்களின் இனிய கூவலும், சித்தர்கள் சாரணர்களால் சேவிக்கப்படும் இடமும், சௌரபேய பறவைகளின் கூவலும் கீழே இடியொலி முழங்கும் இடமும்,

விநாயகபயோத்விக்நே குஞ்ஜரைர்யுக்தகந்தரே। வீணாவாதித்ரநிர்கோஷைஃ ஶ்ரோத்ரேந்த்ரியமநோரமைஃ ।। ௫௪.

விநாயகரின் பயத்தில் களங்கும் யானைகள் நிறைந்த குகைகளும், வீணை மற்றும் மிருதங்கம் போன்ற இசைக்கருவிகளின் இனிமையான ஒலிகளும் மனத்தையும் செவியையும் மகிழ்விக்கும் இடமும்,

தோலாலம்பிதஸம்பாதே வநிதாஸங்கஸேவிதே। த்வஜைர்லம்பிததோலாநாம் கண்டாநாம் நிநதாகுலே ।। ௫௪.

தொங்கும் ஊஞ்சல்கள், பெண்கள் கூட்டம் சுற்றி இருப்பதும், ஊஞ்சல்களில் கொடிகள் மற்றும் மணி ஒலிகள் முழங்கும் இடமும்,

முகமர்தலவாதித்ரைர்பலிநாம் ஸ்போடிதைஸ்ததா। க்ரீடாரவவிசாராணாம் நிர்கோஷைஃ பூர்ணமந்திரே ।। ௫௪.

வலிமைமிக்கவர்கள் கையில் மிருதங்கம் மற்றும் பிற வாத்தியங்களை அடித்து, விளையாட்டில் ஈடுபடுவோரின் ஆரவாரம் மற்றும் முழக்கம் அந்த மாளிகையை நிரப்பும் இடமும்,

ஹாஸைஃ ஸந்த்ராஸஜநநைர்விகராலமுகைஸ்ததா। தேஹகந்தைர்விசித்ரைஶ்ச ப்ரக்ரீடிதகணேஶ்சரைஃ ।। ௫௪.

சிரிப்பும், பயமும் ஆச்சரியமும் நிறைந்த முகங்களும், பலவகை வாசனை கொண்ட உடல்களும், கணேசனின் சேவகர்கள் விளையாடும் இடமும்,

வஜ்ரஸ்படிகஸோபாந சித்ரபட்டிஶிலாதலைஃ। வ்யாத்ரஸிம்ஹமுகைஶசவாந்யைர்கஜவாஜிமுகைஸ்ததா ।। ௫௪.

வஜ்ரம், ச்படிகம் போன்றவற்றால் ஆன படிக்கட்டுகளும், வண்ணக்கல் தரைவும், புலிகள், சிங்கங்கள், யானைகள், குதிரைகள் போன்ற உருவங்களும்,