வாயுபுராணம்

ஆகமாதநுமாநாச்ச ப்ரத்யக்ஷாதுபபத்திதஃ। பரீக்ஷ்ய நிபுணம் பக்த்யா ஶ்ரத்தாதவ்யம் விபஶ்சிதா ।। ௫௩.

ஆகமம், ஊகம், நேரடி அனுபவம், ஆராய்ச்சி ஆகியவற்றால் நன்கு பரிசோதித்து, பக்தியுடன் ஏற்க வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

சக்ஷுஃ ஶாஸ்த்ரம் ஜலம் லேக்யம் கணிதம் புத்திஸத்தமாஃ। பஞ்சைதே ஹேதவோ ஜ்ஞேயா ஜ்யோதிர்கணவிசிந்தநே ।। ௫௩.

கண் பார்வை, சாஸ்திரம், நீர், எழுத்து, கணக்கு — இவை ஐந்தும் ஒளிகளின் அமைப்பை ஆராயும் புத்திசாலிகள் அறிய வேண்டிய காரணங்கள்.

கஸ்மிந் தேஶே மஹாபுண்யமேததாக்யாநமுத்தமம்। வ்ரு'த்தம் ப்ரஹ்மபுரோகாணாம் கஸ்மிந் காலே மஹாத்யுதே। ஏததாக்யாஹி நஃ ஸம்யக் யதா வ்ரு'த்தம் தபோதந ।। ௫௪.

இந்த உயர்ந்த, புண்ணியமான கதையால் பிரமாதி முனிவர்கள் கலந்து கொண்டது எந்த நாட்டில், எந்த மகத்தான காலத்தில் நடந்தது என்பதை, தவமுள்ளவரே, எங்களுக்கு முறையாகச் சொல்லுங்கள்.

யதா ஶ்ருதம் மயா பூர்வம் வாயுநா ஜகதாயுநா। கத்யமாநம் த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ ஸத்ரே வர்ஷஸஹஸ்ரகே ।। ௫௪.

நான் முன்பு உலகத்திற்கு உயிராகிய வாயுவிடம் கேட்டபடி, அவர் சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் யாகத்தில் சொன்னதை கேட்டேன்.

நீலதா யேந கண்டஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ। ததஹம் கீர்த்தயிஷ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணுத்வம் ஶம்ஸிதவ்ரதாஃ ।। ௫௪.

தேவதேவரான சூலதரனின் கழுத்தில் நீல நிறம் ஏற்பட காரணமானதை நான் கூறுகிறேன்; விரதத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், கேளுங்கள்.

உத்தரே ஶைலராஜஸ்ய ஸராம்ஸி ஸரிதோ ஹ்ரதாஃ। புண்யோத்யாநேஷு தீர்தேஷு தேவதாயதநேஷு ச। கிரிஶ்ர்ரு'ங்கேஷு துங்கேஷு கஹ்வரோபவநேஷு ச ।। ௫௪.

மலை அரசனின் வடக்கில் ஏரிகள், நதிகள், குளங்கள், புனித தோட்டங்கள், தீர்த்தங்கள், தேவஸ்தானங்கள், உயர்ந்த மலைச்சிகரங்கள், ஆழமான குகைகள், வனங்கள் உள்ளன.

தேவபக்தா மஹாத்மாநோ முநயஃ ஶம்ஸிதவ்ரதாஃ। ஸ்துவந்தி ச மஹாதேவம் யத்ர யதாவிதி ।। ௫௪.

அங்கு, தெய்வ பக்தியும், உயர்ந்த மனமும் கொண்ட முனிவர்கள், விரதத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், மகாதேவனை முறையாகப் போற்றுகின்றனர்.

ரு'க்யஜுஃஸாமவேதைஶ்ச ந்ரு'த்யகீதார்ச்சநாதிபிஃ। ஓங்காரேண நமஸ்காரைரர்ச்சயந்தி ஸதா ஶிவம் ।। ௫௪.

Ṛக், யஜுர், சாம வேதங்களாலும், நடனம், பாடல், பூஜை போன்றவற்றாலும், ஓம் என்ற மந்திரத்தாலும், வணக்கங்களாலும், அவர்கள் எப்போதும் சிவனை ஆராதிக்கின்றார்கள்.

ப்ரவ்ரு'த்தே ஜ்யோதிஷாம் சக்ரே மத்யவ்யாப்தே திவாகரே। தேவதா நியதாத்மாநஃ ஸர்வே திஷ்டந்தி தாம் கதாம் । அத நியமப்ரவ்ரு'த்தாஶ்ச ப்ராணஶேஷவ்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௪.

நட்சத்திரங்களின் சுழற்சி ஆரம்பித்து, சூரியன் நடுவில் இருக்கும்போது, தம்மை கட்டுப்படுத்திய தேவர்கள் அனைவரும் அந்தக் கதையை கவனமாகக் கேட்டார்கள்; தவம் செய்யும், உயிர்வாயுவை மட்டுமே சார்ந்திருந்தவர்களும் அங்கு இருந்தார்கள்.

நமஸ்தே நீலகண்டாய இத்யுவாச ஸதாகதிஃ। தச்சுத்வா பாவிதாத்மாநோ முநயஃ ஶம்ஶிதவ்ரதாஃ। வாலகில்யேதி விக்யாதாஃ பதங்கஸஹசாரிணஃ ।। ௫௪.

‘நீலகண்டனுக்கு வணக்கம்’ என்று சதாகதி கூறினார். அதை கேட்டதும், மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உறுதியான விரதம் மேற்கொண்ட, வாலகில்யர் என்று புகழ்பெற்ற, சூரியனுடன் இணைந்த முனிவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி முநீநாமூர்த்த்வரேதஸாம்। தஸ்மாத் ப்ரு'ச்சந்தி வை வாயும் வாயுபர்ணாம்புபோஜநாஃ ।। ௫௪.

எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் உயிர்ச்செல்வம் கொண்ட முனிவர்கள், உயிர்வாயு, இலை, நீர் ஆகியவற்றை உணவாக உடையவர்கள், அப்போது வாயுவை வினவினார்கள்.

நீலகண்டேதி யத் ப்ரோக்தம் த்வயா பவநஸத்தம। ஏதத்துஹ்யம் பவித்ராணாம் புண்யம் புண்யக்ரு'தாம் வராஃ ।। ௫௪.

நீலகண்டன் குறித்து நீ கூறியது தூயவர்களுக்கு ரகசியமானதும், புண்ணியசாலிகளில் சிறந்ததாகவும் உள்ளது, ஓ சிறந்த வாயுவே.

தத்வயம் ஶ்ரோதுமிச்சாமஸ்த்வத்ப்ரஸாதாத்ப்ரபஞ்ஜந। நீலதா யேந கண்டஸ்ய காரணேநாம்பிகாபதேஃ ।। ௫௪.

அதனால், ஓ ப்ரபஞ்சனா, உன் அருளால் அம்பிகையின் ஆண்டவரின் கழுத்து ஏன் நீலமாகியது என்பதை நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.

ஶ்ரோதுமிச்சா மஹே ஸம்யக் தவ வக்ராத்விஶேஷதஃ। யாவத்வாசஃ ப்ரவர்த்தந்தே ஸார்தாஸ்தாஶ்ச த்வயேரிதாஃ ।। ௫௪.

ஓ பெரியவரே, உன் வாயிலிருந்து முழுமையாக இந்தக் கதையை கேட்க நாங்கள் விரும்புகிறோம்; உன் வார்த்தைகள் எப்போது ஓடினாலும், அவை அர்த்தமுள்ளவையே.

வர்ணஸ்தாநகதே வாயௌ வாக்விதிஃ ஸம்ப்ரவர்ததே। ஜ்ஞாநம் பூர்வமதோத்ஸாஹ ஸ்த்வத்தோ வாயோ ப்ரவர்ததே ।। ௫௪.௧௩ . த்வயி நிஷ்பந்தமாநே து ஶேஷா வர்ணப்ரவ்ரு'த்தயஃ। யத்ர வாசோ நிவர்தந்தே தேஹபந்தாஶ்ச துர்லபாஃ ।। ௫௪.

வாயு ஒலி வரும் இடத்தில் இருக்கும்போது, பேச்சு உருவாகிறது; முதலில் அறிவும், பின்னர் உந்தலும் உன்னிடமிருந்து தோன்றுகிறது, ஓ வாயுவே. நீ செயலற்றபோது, மற்ற ஒலிகள் நிற்கின்றன; அங்கு பேச்சும் முடிகிறது, உடலைக் கட்டிப்பிடிப்பதும் கடினமாகிறது.

தத்ராபி தேऽஸ்தி ஸத்பாவஃ ஸர்வகஸ்த்வம் ஸதாநில। நாந்யஃ ஸர்வகதோ தேவஸ்த்வத்ரு'தேஶ़ஸ்தி ஸமீரண ।। ௫௪.

அங்கேயும் உன் இருப்பு நிலைத்திருக்கிறது, எங்கும் பரவிய வாயுவே; உன்னைத் தவிர மற்ற எவரும் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்த தெய்வம் இல்லை, ஓ சமீரணா.

ஏஷ வை ஜீவலோகஸ்தே ப்ரத்யக்ஷஃ ஸர்வதோऽநில। வேத்த வாசஸ்பதிம் தேவம் மநோநாயகமீஸ்வரம் ।। ௫௪.

நீயே எல்லா உயிரினங்களிலும் உயிர்வாயுவாக வெளிப்படுகிறாய்; நீ வாக்சபதி எனும் பேச்சின் ஆண்டவரையும், மனதின் தலைவரையும் அறிவாய்.

ப்ரூஹி தத்கண்டதேஶஸ்ய கிம் க்ரு'தா ரூபவிக்ரியா। ஶ்ருத்வா வாக்யந்ததஸ்தேஷாம்ரு'ஷீணாம் பாவிதாத்மாநாம்। ப்ரத்யுவாச மஹாதேஜா வாயுர்லோக நமஸ்க்ரு'தஃ ।। ௫௪.

அந்தக் கழுத்துப் பகுதியிலே என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டது என்பதை எங்களுக்கு கூறு. அந்த மனதை ஒருமைப்படுத்திய முனிவர்களின் வார்த்தைகள் முடிந்ததும், உலகம் வணங்கும் பெரும் ஒளியுடைய வாயு பதிலளித்தார்.

புரா க்ரு'தயுகே விப்ரோ வேதநிர்ணயதத்பரஃ। வஸிஷ்டோ நாம தர்மாத்மா மாநஸோ வை ப்ரஜாபதேஃ ।। ௫௪.

பழங்காலத்தில், கிருதயுகத்தில், வேதங்களை ஆராய்வதில் முழுமையாக ஈடுபட்ட, தர்மமான, பிரஜாபதியின் மனத்திலிருந்து பிறந்த வசிஷ்டர் என்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்.

ப்ரபச்ச கார்திகேயம் வை மயூரவரவாஹநம்। மஹிஷாஸுரநாரீணாம் நயநாஞ்ஜநதஸ்கரம் ।। ௫௪.

அவர், மயில் எனும் சிறந்த வாகனமுடைய, மகிஷாசுரரின் பெண்களின் கண்களில் உள்ள கஜளத்தைப் பறிக்கும் கார்த்திகேயனை வினவினார்.

மஹாஸேநம் மஹாத்மாநம் மேகஸ்தநிதநிஃஸ்வநம்। உமாமநஃப்ரஹர்ஷேண பாலகம் சசரூபிணம் ।। ௫௪.

மேகங்கள் இடிக்கும் ஒலியைக் கொண்ட, உமாவின் மனதை மகிழ்வித்த, ஆறு முகங்கள் கொண்ட சிறுவனான மகாசேனனை, அந்த மகான்மாவை அவர் வினவினார்.

க்ரௌஞ்சஜீவிதஹர்த்தாரம் பார்வதீஹ்ரு'தி நந்தநம்। வஸிஷ்டஃ ப்ரு'ச்சதே பக்த்யா கார்திகேயம் மஹாபலம் ।। ௫௪.

கிரௌஞ்சனை அழித்தவரும், பார்வதியின் மனதில் மகிழ்ச்சி அளிப்பவருமான, பெரும் பலம் உடைய கார்த்திகேயனை, வசிஷ்டர் பக்தியுடன் வினவினார்.

நமஸ்தே ஹரநந்தாய உமாகர்ப நமோ ऽஸ்து தே। நமஸ்தே அக்நிகர்பாய கங்காகர்ப நமோऽஸ்து தே ।। ௫௪.

ஹரனுக்கு ஆனந்தமாக இருப்பவரே, உமையின் கருவிலிருந்து பிறந்தவரே, உமா கருவில் இருந்தவரே, உனக்கு வணக்கம்; அக்னியில் இருந்து பிறந்தவரே, கங்கையில் இருந்து பிறந்தவரே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே ஶரகர்பாய நமஸ்தே க்ரு'த்திகாஸுத। நமோ த்வாதஶநேத்ராய ஷண்முகாய நமோऽஸ்து தே ।। ௫௪.

அம்பில் இருந்து பிறந்தவரே, கற்றிகையர் மகனே, பன்னிரண்டு கண்கள் உடையவரே, ஆறு முகங்கள் கொண்டவரே, உனக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே ஶக்திஹஸ்தாய திவ்யகண்டாபதாகிநே। ஏவம் ஸ்துத்வா மஹாஸேநம் பப்ரச்ச ஶிகிவாஹநம் ।। ௫௪.

வேல் கையில் பிடித்தவரே, தெய்வீகமான மணி மற்றும் கொடி உடையவரே, இவ்வாறு மகாசேனனைப் புகழ்ந்து, மயில் வாகனத்தினை அவர் வினவினார்.

யதேதத்த்ரு'ஶ்யதே வர்ணம் ஶுபம் ஶுப்ராஞ்ஜநப்ரபம்। தத்கிமர்தம் ஸமுத்பந்நம் கண்டே குந்தேந்துஸம்ப்ரபே ।। ௫௪.

இந்த அழகான, தூய வெள்ளை அஞ்சனம் போல் பிரகாசமாகத் தெரிகின்ற நிறம், இந்த மல்லிகை மலரும் சந்திரனும் போன்ற ஒளி மிளிரும் கழுத்தில் எதற்காக தோன்றியது என்று கேட்கிறேன்.

ஏததாப்தாய பக்தாய தாந்தாய ப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதே। கதாம் மங்கலஸம்யுக்தாம் பவித்ராம் பாபநாஶிநீம் । மத்ப்ரியார்தம் மஹாபாக வக்துமர்ஹஸ்யஶேஷதஃ ।। ௫௪.

இந்த நம்பிக்கையுள்ள, பக்தியும் ஒழுக்கமும் கொண்டவருக்காக, என் விருப்பத்திற்காக, புண்ணியமும் பாவங்களை நீக்கும், மங்களகரமான, தூய கதையை முழுமையாக நீ சொல்ல வேண்டும், மகாபாக்கியசாலி.

ஶ்ருத்வா வாக்யம் ததஸ்தஸ்ய வஸிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ। ப்ரத்யுவாச மஹாதேஜாஃ ஸுராரிபலஸூதநஃ ।। ௫௪.

அந்த மகாத்மா வசிஷ்டரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரும், பெரிய ஒளி கொண்டவரும் பதிலளித்தார்.

ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ வததாம் ஶ்ரேஷ்ட கத்யமாநம் வசோ மம। உமோத்ஸங்கநிவிஷ்டேந மயா பூர்வம் யதாஶ்ருதம் ।। ௫௪.

சிறந்த பேச்சாளியே, உமா தாயாரின் மடியில் அமர்ந்தபோது நான் முன்பு கேட்டதை இப்போது சொல்கிறேன், என் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேள்.