வாயுபுராணம்

யதேததுக்தம்பவதா க்ரு'ஹாண்யேதாநி விஶ்ரிதம்। கதம் தேவக்ரு'ஹாணி ஸ்யுஃ கதம் ஜ்யோதீம்ஷி வர்ணய ।। ௫௩.

நீ கூறியதை விரிவாக விளக்கவும்; இந்தத் தேவர்களின் இல்லங்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றன, ஒளிகள் எவ்வாறு அமைந்துள்ளனவென்று கூறவும்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸமாசக்ஷ்வ ஜ்யோதிஷாஞ்சைவ நிஶ்சயம்। ஶ்ருத்வா து வசநம் தேஷாம் ததா ஸூதஃ ஸமாஹிதஃ ।। ௫௩.

இவை எல்லாம், மேலும் விண்மீன்களின் நிலை பற்றி நிச்சயமாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள். அவர்கள் இவ்வாறு கேட்டதும், அந்த சாரதி கவனமாக இருந்தான்.

அஸ்மிந்நர்தே மஹாப்ராஜ்ஞைர்யதுக்தம் ஜ்ஞாநபுத்திபிஃ। தத்வோऽஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸூர்யாசந்த்ரமஸோர்பவம்। யதா தேவக்ரு'ஹாணீஹ ஸூர்யாசந்த்ரமஸோர்க்ரு'ஹம் ।। ௫௩.

இந்த விஷயத்தில் ஞானமும் புத்தியும் உடைய பெரியவர்கள் என்ன சொன்னார்களோ, அதையே நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போகிறேன்—சூரியனும் சந்திரனும் எவ்வாறு தோன்றினார்கள், இங்கே தேவர்களின் இல்லங்களில் சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் தனி இடம் எவ்வாறு உள்ளது என்பதையும் விளக்குகிறேன்.

அதஃ பரம் த்ரிவிதாக்நேர்வக்ஷ்யேऽஹந்து ஸமுத்பவம்। திவ்யஸ்ய பௌதிகஸ்யாக்நேரதாக்நேஃ பார்திவஸ்ய ச ।। ௫௩.

இதற்குப் பிறகு, மூன்று வகையான அக்னியின் தோற்றத்தை நான் விளக்குகிறேன்—தெய்வீகம், பௌதீகம், பூமியில் உள்ள அக்னி என மூன்று வகைகள்.

வ்யுஷ்டாயாந்து ரஜந்யாம் வை ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ। அவ்யாக்ரு'தமிதந்த்வாஸீந்நைஶேந தமஸாவ்ரு'தம் ।। ௫௩.

இரவு முடிந்து விடிந்தபோது, பிறப்பு தெரியாத பிரம்மாவிலிருந்து, உருவாகாதது இருந்தது; அது இரவின் இருளால் மூடப்பட்டிருந்தது.

சதுர்பூதாவஶிஷ்டேऽஸ்மிந் பார்திவஃ ஸோऽக்நிருச்யதே। யஶ்சாதௌ தபதே ஸூர்யே ஶுசிரக்நிஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௩.

இங்கே நான்கு பூதங்களே மீதமிருந்தபோது, அந்த நிலத்தில் உள்ள அக்னியே பூமி அக்னி என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஆரம்பத்தில் சூரியனில் எரியும் தூய அக்னி தான் அக்னி என்று நினைக்கப்படுகிறது.

வைத்யுதாக்யஸ்து விஜ்ஞேயஸ்தேஷாம் வக்ஷ்யேऽத லக்ஷணம்। வைத்யுதோ ஜாடரஃ ஸௌரோ ஹ்யபாங்கர்பாஸ்த்ரயோऽக்நயஃ। தஸ்மாதபஃ பிபந் ஸூர்யோ கோபிதீர்ப்யத்யஸௌ திவி ।। ௫௩.

வெளிச்சம் தரும் 'மின்னல்' அக்னி என்றும் ஒன்று உள்ளது; அவற்றின் தன்மைகளை நான் கூறுகிறேன். மின்னல், ஜீரணத்திற்கான அக்னி, சூரியனில் உள்ள அக்னி—இந்த மூன்றும் நீரிலிருந்து தோன்றுகின்றன. அதனால் சூரியன் தண்ணீரை குடித்து, அதை வானில் வெளியிடுகிறான்.

வைத்யுதேந ஸமாவிஷ்டோ வார்க்ஷோ நாத்பிஃ ப்ரஶாம்யதி । மாநவாநாஞ்ச குக்ஷிஸ்தோ நாத்பிஃ ஶாம்யதி பாவகஃ ।। ௫௩.

மின்னல் அக்னி சேரும் மரத்தில் உள்ள தீ, தண்ணீரால் அணையாது; மனிதர்களின் வயிற்றில் இருக்கும் தீயும் தண்ணீரால் அணையாது.

அர்ச்சிஷ்மாந் பரமஃ ஸோऽக்நிஃ ப்ரபவோ ஜாடரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யஶ்சாயம் மண்டலீ ஶுக்லோ நிரூஷ்மா ஸம்ப்ரகாஶதே ।। ௫௩.

அந்த மிக உயர்ந்த தீ, ஜ்வாலையுடன் இருப்பது ஜீரணத்திற்கானதாகும்; இந்த வட்டமான, வெள்ளை, வெப்பமில்லாதது வெளிச்சம் தருகிறது.

ப்ரபா ஹி ஸௌரீ பாதேந ஹ்யஸ்தம் யாதி திவாகரே। அக்நிமாவிஶதே ராத்ரௌ தஸ்மாத்‌தூராத் ப்ரகாஶதே ।। ௫௩.

சூரியனின் ஒளி, அதன் இயக்கத்தால் சூரியனில் ஓய்வடைகிறது; இரவில் அது அக்னியில் சேர்கிறது, அதனால் அது தொலைவில் இருந்து வெளிச்சம் தருகிறது.

உத்யந்தஞ்ச புநஃ ஸூர்யமௌஷ்ண்யமாக்நேயமாவிஶத்। பாதேந பார்திவஸ்யாக்நேஸ்தஸ்மாதக்நிஸ்தபத்யஸௌ ।। ௫௩.

மீண்டும் சூரியன் உதிக்கும்போது, அதன் வெப்பம் அக்னியில் சேர்கிறது; பூமியின் அக்னியின் இயக்கத்தால் அந்த அக்னி எரிகிறது.

ப்ரகாஶஶ்ச ததௌஷ்ண்யஞ்ச ஸௌராக்நேயே து தேஜஸீ। பரஸ்பராநுப்ரவேஶாதாப்யாயேதே திவாநிஶம் ।। ௫௩.

ஒளியும் வெப்பமும் சூரியனுக்கும் அக்னிக்கும் உள்ள சக்திகள்; அவை ஒன்றுக்கொன்று கலந்ததால், பகலும் இரவும் வளர்கின்றன.

உத்தரே சைவ பூம்யர்த்தே தஸ்மாதஸ்மிம்ஶ்ச தக்ஷிணே। உத்திஷ்டதி புநஃ ஸூர்யே ராத்ரிராவிஶதே த்வபஃ। தஸ்மாத்தாம்ரா பவந்த்யாபோ திவாராத்ரிப்ரவேஶநாத் ।। ௫௩.

பூமியின் வடக்குப் பகுதியிலும், அதுபோல் தெற்கிலும், சூரியன் மீண்டும் உதிக்கும்போது, இரவு தண்ணீருக்குள் செல்கிறது; அதனால், பகலும் இரவும் மாறும் போது, தண்ணீர் செம்பாகிறது.

அஸ்தம் யாதி புநஃ ஸூர்யே அஹர்வை ப்ரவிஶத்யபஃ। தஸ்மாந்நக்தம் புநஃ ஶுக்லா ஆபோ விஶ்யந்தி பாஸ்கரே ।। ௫௩.

மீண்டும் சூரியன் மறையும் போது, பகல் தண்ணீருக்குள் செல்கிறது; அதனால், இரவில், தண்ணீர் தூய்மையாக சூரியனுக்குள் சேர்கிறது.

ஏதேந க்ரமயோகேந பூம்யர்த்தே தக்ஷிணோத்தரே । உதயாஸ்தமயே நித்யமஹோராத்ரம் விஶத்யபஃ ।। ௫௩.

இந்த வரிசையிலும் ஒன்றிணைவிலும், பூமியின் வடக்கும் தெற்கும், சூரியன் உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும், பகலும் இரவும் தண்ணீருக்குள் செல்கின்றன.

யஶ்சாஸௌ தபதே ஸூர்யே பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ। பார்திவோ ஹி விமிஶ்ரோऽஸௌ திவ்யஃ ஶுசிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௩.

சூரியனில் எரிகின்றது, அதன் கதிர்கள் மூலம் தண்ணீரை குடிக்கிறது; அது பூமி அக்னி, கலந்தும் தூய்மையுடனும் இருப்பதால் தெய்வீகமாக அழைக்கப்படுகிறது.

ஸஹஸ்ரபாதஃ ஸோऽக்நிஸ்து வ்ரு'த்தஃ கும்பநிபஃ ஶுசிஃ। ஆதத்தே தத்து ரஶ்மீநாம் ஸஹஸ்ரேண ஸமந்ததஃ ।। ௫௩.

அந்த அக்னி ஆயிரம் கால்களுடன், வட்டமாக, பானை போல் தூய்மையாக, எல்லா பக்கமும் ஆயிரம் கதிர்களால் இழுக்கிறது.

நாதேயீஶ்சைவ ஸாமுத்ரீஃ கௌப்யாஶ்சைவ ஸதாந்வநீஃ। ஸ்தாவரா ஜங்கமாஶ்சைவ யஶ்ச ஸூர்யோ ஹிரண்மயஃ। தஸ்ய ரஶ்மிஸஹஸ்ரந்து வர்ஷஶீதோஷ்ணநிஃஸ்ரவம் ।। ௫௩.

ஆறுகள், கடல்கள், கிணறுகள், குளங்கள், நிலைபெற்றதும் நகர்வதும் ஆகிய எல்லா நீர்களும், பொன்னிற சூரியனும், அவற்றின் ஆயிரம் கதிர்கள் மூலம் மழை, குளிர்ச்சி, வெப்பம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துகின்றன.

தாஸாஞ்சதுஃஶதா நாட்யோ வர்ஷந்தி சித்ரமூர்த்தயஃ। வந்தநாஶ்சைவ வந்த்யஶ்ச ரு'தநா நூதநாஸ்ததா। அம்ரு'தா நாமதஃ ஸர்வ்வா ரஶ்மயோ வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநாஃ ।। ௫௩.

அவற்றில் நானூறு நாடிகள் பலவகை உருவத்தில் மழை பொழிகின்றன; சில மதிக்கப்பட வேண்டியவை, சில புகழப்பட வேண்டியவை, சில பருவத்துக்கேற்றவை, சில புதிதாகும்; எல்லாம் 'அமுதம்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன, அந்தக் கதிர்கள் மழையை உண்டாக்குகின்றன.

ஹிமவாஹாஶ்ச தாப்யோऽந்யா ரஶ்மயஸ்த்ரிஶதாஃ புநஃ। த்ரு'ஶ்யா மேத்யாஶ்ச வாஹ்யாஶ்ச ஹ்ராதிந்யோ ஹிமஸர்ஜநாஃ ।। ௫௩.

அந்த கதிர்களில் இருந்து வேறு மூன்று நூறு கதிர்கள் தோன்றுகின்றன; அவை 'ஹிமவாஹா' என அழைக்கப்படுகின்றன. அவை கண்களுக்கு தெரியும், தூய்மை உடையவை, வெளியிலிருப்பவை, ஒலி எழுப்புபவை, பனியைக் கொணர்வவை.

சந்த்ராஸ்தா நாமதஃ ஸர்வாஃ பீதாபாஸ்து கபஸ்தயஃ। ஶுக்லாஶ்ச ககுபஶ்சைவ காவோ விஶ்வப்ரு'தஸ்ததா ।। ௫௩.

அவை அனைத்தும் 'சந்திரா' என்று பெயர் பெற்றவை; அவற்றின் கதிர்கள் மஞ்சள் நிறம் கொண்டவை. சில வெண்மை நிறம் உடையவை, சில திசைகளில் விரிந்துள்ளவை; மேலும், 'விச்வப்ருத்' என்று அழைக்கப்படும் பசுக்களும் உள்ளன.

ஶுக்லாஸ்தா நாமதஃ ஸர்வாஸ்த்ரிஶதா கர்மஸர்ஜநாஃ। ஸமம் பிபர்தி தாபிஸ்து மநுஷ்யபித்ரு'தேவதாஃ ।। ௫௩.

அவை அனைத்தும் 'சுக்லா' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மூன்று நூறு எண்ணிக்கையில், வெப்பத்தை உண்டாக்குபவை. அவற்றால் மனிதர்கள், முன்னோர்கள், தேவர்கள் ஆகியோர் சமமாக வாழ்வதைப் பெறுகின்றனர்.

மநுஷ்யாநௌஷதேநேஹ ஸ்வதயா ச பித்ரூ'நபி। அம்ரு'தேந ஸுராந் ஸர்வாம்ஸ்த்ரீம்ஸ்த்ரிபிஸ்தர்பயத்யஸௌ ।। ௫௩.

இங்கு, மூன்று வகைகளால், மனிதர்களுக்கு மூலிகைகள் மூலம், முன்னோர்களுக்கு 'ஸ்வதா'வால், எல்லா தேவர்களுக்கும் அமிர்தம் கொண்டு திருப்தி அளிக்கின்றான்.

வஸந்தே சைவ க்ரீஷ்மே ச ஸதைஃ ஸுதபதே த்ரிபிஃ। வர்ஷாஸ்வதோ ஶரதி ச சதுர்பிஃ ஸம்ப்ரகர்ஷதி ।। ௫௩.

வசந்தம் மற்றும் கேட்கும் காலங்களில், அவன் மூன்று நூறு கதிர்களால் இழுத்து வருகிறான்; மழைக்காலம் மற்றும் சரத்காலத்தில், நான்கு நூறு கதிர்களால் இழுத்து வருகிறான்.

ஹேமந்தே ஶிஶிரே சைவ ஹிமம் ஸ ஸ்ரு'ஜ தே த்ரிபிஃ। ஓஷதீஷு பலந்தத்தே ஸ்வதயா ச பித்ரூ'நபி। ஸூர்யோऽமரத்வமம்ரு'தத்ரயந்த்ரிஷு நியச்சதி ।। ௫௩.

பனிக்காலம் மற்றும் குளிர்காலத்தில், அவன் மூன்று நூறு கதிர்களால் பனியை உண்டாக்குகிறான்; மூலிகைகளுக்கு வலிமை அளிக்கிறான், முன்னோர்களை ஸ்வதாவால் திருப்தி செய்கிறான்; சூரியன் அந்த மூன்று அமிர்தங்களால் அமரத்துவத்தை அளிக்கிறான்.

ஏவம் ரஶ்மிஸஹஸ்ரந்தத் ஸௌரம் லோகார்த ஸாதகம்। பித்யதே ரு'துமாஸாத்ய ஜலஶீதோஷ்ணநிஃஸ்ரவம் ।। ௫௩.

இவ்வாறு, ஆயிரக்கணக்கான சூரியக் கதிர்களின் வலையமைப்பு உலகங்களின் நன்மைக்காக செயல்படுகிறது; அது காலங்களின்படி பிரிக்கப்படுகிறது, நீர், பனி, வெப்பம் ஆகியவற்றை வெளியிடுகிறது.

இத்யேதந்மண்டலம் ஶுக்லம் பாஸ்வரம் ஸூர்யஸம்ஜ்ஞிதம்। நக்ஷத்ரக்ரஹஸோமாநாம் ப்ரதிஷ்டாயோநிரேவ ச। ரு'க்ஷசந்த்ரக்ரஹாஃ ஸர்வே நிஜ்ஞேயாஃ ஸூர்யஸம்பவாஃ ।। ௫௩.

இவ்வாறு, இந்த ஒளிரும், பிரகாசமான சுழற்சி 'சூரியன்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது நக்ஷத்திரங்கள், கிரகங்கள், சந்திரன் ஆகியவற்றின் ஆதாரம் மற்றும் மூலமாகும்; எல்லா நட்சத்திரங்கள், சந்திரன், கிரகங்கள் அனைத்தும் சூரியனிலிருந்து தோன்றியவை என்று அறிய வேண்டும்.

நக்ஷத்ராதிபதிஃ ஸோமோ க்ரஹராஜோ திவாகரஃ। ஶேஷாஃ பஞ்சக்ரஹா ஜ்ஞேயா ஈஶ்வராஃ காமரூபிணஃ ।। ௫௩.

நட்சத்திரங்களுக்கு ஆண்டவன் சந்திரன்; கிரகங்களுக்கு அரசன் சூரியன்; மீதமுள்ள ஐந்து கிரகங்களும் தாமாகவே உருவெடுக்கும் தலைவர்களாகும்.

பட்யதே சாக்நிராதித்ய ஔதகஶ்சந்த்ரமாஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஶேஷாணாம் ப்ரக்ரு'திம் ஸம்யக்வர்ண்யமாநாம் நிபோதத ।। ௫௩.

அக்னி 'ஆதித்யன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; சந்திரன் நீரினால் ஆனவன் என்று கூறப்படுகிறது; மீதமுள்ளவர்களின் இயல்பை இப்போது நன்கு விளக்கக் கேளுங்கள்.