வாயுபுராணம்

யாவத்யஶ்சைவ தாராஸ்தாஃ ஶிஶூமாராஶ்ரிதா திவி। தாவந்த்யேவ து வர்ஷாணி ஜீவந்த்யப்யதிகாநி து ।। ௫௨.

வானில் சிசுமாரத்தில் அமைந்துள்ள எத்தனை நட்சத்திரங்கள் உள்ளனவோ, அவ்வளவு ஆண்டுகள் அவை வாழும்; மேலும் கூட வாழ்கின்றன.

ஶாஶ்வதஃ ஶிஶுமாரோऽஸௌ விஜ்ஞேயஃ ப்ரவிபாகஶஃ। உத்தாநபாதஸ்தஸ்யாத விஜ்ஞேயோ ஹ்யுத்தரோ ஹநுஃ ।। ௫௨.

சிசுமாரம் என்றும் நிலைத்தது, பல பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது என்று அறிய வேண்டும்; அதில் உத்தானபாதன் மேல்பக்க உதடு என்று அறியப்பட வேண்டும்.

யஜ்ஞோऽதரஸ்து விஜ்ஞேயோ தர்மோ மூர்த்தாநமாஶ்ரிதஃ। ஹ்ரு'தி நாராயணஃ ஸாத்யஃ அஶ்விநௌ பூர்வபாதயோஃ ।। ௫௨.

யஜ்ஞம் கீழ்த் தாடையாகவும், தர்மம் தலைப்பகுதியில் இருப்பதாகவும், நாராயணன் இதயத்தில் என்றும், அஸ்வின்கள் முன்பாதங்களில் என்றும் அறிய வேண்டும்.

வருணஶ்சார்யமா சைவ பஶ்சிமே தஸ்ய ஸஸ்திநி। ஶிஶ்ரஃ ஸம்வத்ஸரஸ்தஸ்ய மித்ரோऽபாநே ஸமாஶ்ரிதஃ ।। ௫௨.

வருணனும் அரியமனும் அதன் பின்புற தொடைகளில்; சிஸ்ரா (வருடம்) அதன் பிறப்புறுப்பில்; மித்ரன் பின்புற வெளியிடத்தில் இருக்கின்றான்.

புச்சேऽக்நிஶ்ச மஹேந்த்ரஶ்ச மரீசிஃ கஶ்யபோ த்ருவஃ। தாரகாஃ ஶிஶுமாரஶ்ச நாஸ்தமேதி சதுஷ்டயம் ।। ௫௨.

வால் பகுதியில் அக்னி, மகேந்திரன், மரீசி, கசியபன், துருவன்; நட்சத்திரங்கள், சிசுமாரம்—இவை நான்கு என்றும் மறையாதவை.

நக்ஷத்ரசந்த்ரஸூர்யாஶ்ச க்ரஹாஸ்தாராகணேஃ ஸஹ। உந்முகாபிமுகாஃ ஸர்வே சக்ரீபூதாஶ்ரிதா திவி ।। ௫௨.

நட்சத்திரங்கள், சந்திரன், சூரியன், கிரகங்கள், நட்சத்திரக் கூட்டங்கள்—இவை எல்லாம் மேலே நோக்கியும், ஒருவரை ஒருவர் நோக்கியும் வானில் சக்கரமாக அமைந்துள்ளன.

த்ருவேணாதிஷ்டிதாஃ ஸர்வே த்ருவமேவ ப்ரதக்ஷிணம் । ப்ரயாந்தீஹ வரம் ஶ்ரேஷ்டமேதீபூதம் த்ருவந்திவி ।। ௫௨.

இவை அனைத்தும் துருவனால் நிலைபெற்றவை; அவை எல்லாம் துருவத்தைச் சுற்றி வலம் வந்து நகர்கின்றன; துருவம் வானில் சிறந்ததும் உயர்ந்ததும்.

த்ருவாக்நிகஶ்யபாநாந்து வரஸ்வாஸௌ த்ருவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஏக ஏவ ப்ரமத்யேஷ மேருபர்வதமூர்த்தநி ।। ௫௨.

துருவன், அக்னி, கசியபன் ஆகியோரில் துருவன் சிறந்தவன் என்று அறியப்படுகிறான்; அவனே தனியாக மேரு மலை உச்சியில் சுழல்கின்றான்.

ஜ்யோதிஷாஞ்சக்ரமேதத்தி ஸதா கர்ஷத்யவாங்முகஃ। மேருமாலோகயத்யேஷ ப்ரயாதீஹ ப்ரதக்ஷிணம் ।। ௫௨.

இந்த ஒளிகளின் சக்கரம் எப்போதும் கீழே இழுக்கப்படுகிறது, அது மேருவை நோக்கி இருக்கிறது; அவன் மேருவை நோக்கி, இங்கு வலம் வந்து நகர்கின்றான்.

ஏதச்ச்ருத்வா து முநயஃ புநஸ்தே ஸம்ஶயாந்விதாஃ। பப்ரச்சுருத்தரம் பூயஸ்ததா தே லோமஹர்ஷணம் ।। ௫௩.

இதை கேட்ட முனிவர்கள், மீண்டும் சந்தேகமடைந்து, லோமஹர்ஷணரை மேலும் கேட்டனர்.

யதேததுக்தம்பவதா க்ரு'ஹாண்யேதாநி விஶ்ரிதம்। கதம் தேவக்ரு'ஹாணி ஸ்யுஃ கதம் ஜ்யோதீம்ஷி வர்ணய ।। ௫௩.

நீ கூறியதை விரிவாக விளக்கவும்; இந்தத் தேவர்களின் இல்லங்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றன, ஒளிகள் எவ்வாறு அமைந்துள்ளனவென்று கூறவும்.

ஏதத்ஸர்வம் ஸமாசக்ஷ்வ ஜ்யோதிஷாஞ்சைவ நிஶ்சயம்। ஶ்ருத்வா து வசநம் தேஷாம் ததா ஸூதஃ ஸமாஹிதஃ ।। ௫௩.

இவை எல்லாம், மேலும் விண்மீன்களின் நிலை பற்றி நிச்சயமாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள். அவர்கள் இவ்வாறு கேட்டதும், அந்த சாரதி கவனமாக இருந்தான்.

அஸ்மிந்நர்தே மஹாப்ராஜ்ஞைர்யதுக்தம் ஜ்ஞாநபுத்திபிஃ। தத்வோऽஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸூர்யாசந்த்ரமஸோர்பவம்। யதா தேவக்ரு'ஹாணீஹ ஸூர்யாசந்த்ரமஸோர்க்ரு'ஹம் ।। ௫௩.

இந்த விஷயத்தில் ஞானமும் புத்தியும் உடைய பெரியவர்கள் என்ன சொன்னார்களோ, அதையே நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போகிறேன்—சூரியனும் சந்திரனும் எவ்வாறு தோன்றினார்கள், இங்கே தேவர்களின் இல்லங்களில் சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் தனி இடம் எவ்வாறு உள்ளது என்பதையும் விளக்குகிறேன்.

அதஃ பரம் த்ரிவிதாக்நேர்வக்ஷ்யேऽஹந்து ஸமுத்பவம்। திவ்யஸ்ய பௌதிகஸ்யாக்நேரதாக்நேஃ பார்திவஸ்ய ச ।। ௫௩.

இதற்குப் பிறகு, மூன்று வகையான அக்னியின் தோற்றத்தை நான் விளக்குகிறேன்—தெய்வீகம், பௌதீகம், பூமியில் உள்ள அக்னி என மூன்று வகைகள்.

வ்யுஷ்டாயாந்து ரஜந்யாம் வை ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ। அவ்யாக்ரு'தமிதந்த்வாஸீந்நைஶேந தமஸாவ்ரு'தம் ।। ௫௩.

இரவு முடிந்து விடிந்தபோது, பிறப்பு தெரியாத பிரம்மாவிலிருந்து, உருவாகாதது இருந்தது; அது இரவின் இருளால் மூடப்பட்டிருந்தது.

சதுர்பூதாவஶிஷ்டேऽஸ்மிந் பார்திவஃ ஸோऽக்நிருச்யதே। யஶ்சாதௌ தபதே ஸூர்யே ஶுசிரக்நிஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௩.

இங்கே நான்கு பூதங்களே மீதமிருந்தபோது, அந்த நிலத்தில் உள்ள அக்னியே பூமி அக்னி என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஆரம்பத்தில் சூரியனில் எரியும் தூய அக்னி தான் அக்னி என்று நினைக்கப்படுகிறது.

வைத்யுதாக்யஸ்து விஜ்ஞேயஸ்தேஷாம் வக்ஷ்யேऽத லக்ஷணம்। வைத்யுதோ ஜாடரஃ ஸௌரோ ஹ்யபாங்கர்பாஸ்த்ரயோऽக்நயஃ। தஸ்மாதபஃ பிபந் ஸூர்யோ கோபிதீர்ப்யத்யஸௌ திவி ।। ௫௩.

வெளிச்சம் தரும் 'மின்னல்' அக்னி என்றும் ஒன்று உள்ளது; அவற்றின் தன்மைகளை நான் கூறுகிறேன். மின்னல், ஜீரணத்திற்கான அக்னி, சூரியனில் உள்ள அக்னி—இந்த மூன்றும் நீரிலிருந்து தோன்றுகின்றன. அதனால் சூரியன் தண்ணீரை குடித்து, அதை வானில் வெளியிடுகிறான்.

வைத்யுதேந ஸமாவிஷ்டோ வார்க்ஷோ நாத்பிஃ ப்ரஶாம்யதி । மாநவாநாஞ்ச குக்ஷிஸ்தோ நாத்பிஃ ஶாம்யதி பாவகஃ ।। ௫௩.

மின்னல் அக்னி சேரும் மரத்தில் உள்ள தீ, தண்ணீரால் அணையாது; மனிதர்களின் வயிற்றில் இருக்கும் தீயும் தண்ணீரால் அணையாது.

அர்ச்சிஷ்மாந் பரமஃ ஸோऽக்நிஃ ப்ரபவோ ஜாடரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யஶ்சாயம் மண்டலீ ஶுக்லோ நிரூஷ்மா ஸம்ப்ரகாஶதே ।। ௫௩.

அந்த மிக உயர்ந்த தீ, ஜ்வாலையுடன் இருப்பது ஜீரணத்திற்கானதாகும்; இந்த வட்டமான, வெள்ளை, வெப்பமில்லாதது வெளிச்சம் தருகிறது.

ப்ரபா ஹி ஸௌரீ பாதேந ஹ்யஸ்தம் யாதி திவாகரே। அக்நிமாவிஶதே ராத்ரௌ தஸ்மாத்‌தூராத் ப்ரகாஶதே ।। ௫௩.

சூரியனின் ஒளி, அதன் இயக்கத்தால் சூரியனில் ஓய்வடைகிறது; இரவில் அது அக்னியில் சேர்கிறது, அதனால் அது தொலைவில் இருந்து வெளிச்சம் தருகிறது.

உத்யந்தஞ்ச புநஃ ஸூர்யமௌஷ்ண்யமாக்நேயமாவிஶத்। பாதேந பார்திவஸ்யாக்நேஸ்தஸ்மாதக்நிஸ்தபத்யஸௌ ।। ௫௩.

மீண்டும் சூரியன் உதிக்கும்போது, அதன் வெப்பம் அக்னியில் சேர்கிறது; பூமியின் அக்னியின் இயக்கத்தால் அந்த அக்னி எரிகிறது.

ப்ரகாஶஶ்ச ததௌஷ்ண்யஞ்ச ஸௌராக்நேயே து தேஜஸீ। பரஸ்பராநுப்ரவேஶாதாப்யாயேதே திவாநிஶம் ।। ௫௩.

ஒளியும் வெப்பமும் சூரியனுக்கும் அக்னிக்கும் உள்ள சக்திகள்; அவை ஒன்றுக்கொன்று கலந்ததால், பகலும் இரவும் வளர்கின்றன.

உத்தரே சைவ பூம்யர்த்தே தஸ்மாதஸ்மிம்ஶ்ச தக்ஷிணே। உத்திஷ்டதி புநஃ ஸூர்யே ராத்ரிராவிஶதே த்வபஃ। தஸ்மாத்தாம்ரா பவந்த்யாபோ திவாராத்ரிப்ரவேஶநாத் ।। ௫௩.

பூமியின் வடக்குப் பகுதியிலும், அதுபோல் தெற்கிலும், சூரியன் மீண்டும் உதிக்கும்போது, இரவு தண்ணீருக்குள் செல்கிறது; அதனால், பகலும் இரவும் மாறும் போது, தண்ணீர் செம்பாகிறது.

அஸ்தம் யாதி புநஃ ஸூர்யே அஹர்வை ப்ரவிஶத்யபஃ। தஸ்மாந்நக்தம் புநஃ ஶுக்லா ஆபோ விஶ்யந்தி பாஸ்கரே ।। ௫௩.

மீண்டும் சூரியன் மறையும் போது, பகல் தண்ணீருக்குள் செல்கிறது; அதனால், இரவில், தண்ணீர் தூய்மையாக சூரியனுக்குள் சேர்கிறது.

ஏதேந க்ரமயோகேந பூம்யர்த்தே தக்ஷிணோத்தரே । உதயாஸ்தமயே நித்யமஹோராத்ரம் விஶத்யபஃ ।। ௫௩.

இந்த வரிசையிலும் ஒன்றிணைவிலும், பூமியின் வடக்கும் தெற்கும், சூரியன் உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும், பகலும் இரவும் தண்ணீருக்குள் செல்கின்றன.

யஶ்சாஸௌ தபதே ஸூர்யே பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ। பார்திவோ ஹி விமிஶ்ரோऽஸௌ திவ்யஃ ஶுசிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௩.

சூரியனில் எரிகின்றது, அதன் கதிர்கள் மூலம் தண்ணீரை குடிக்கிறது; அது பூமி அக்னி, கலந்தும் தூய்மையுடனும் இருப்பதால் தெய்வீகமாக அழைக்கப்படுகிறது.

ஸஹஸ்ரபாதஃ ஸோऽக்நிஸ்து வ்ரு'த்தஃ கும்பநிபஃ ஶுசிஃ। ஆதத்தே தத்து ரஶ்மீநாம் ஸஹஸ்ரேண ஸமந்ததஃ ।। ௫௩.

அந்த அக்னி ஆயிரம் கால்களுடன், வட்டமாக, பானை போல் தூய்மையாக, எல்லா பக்கமும் ஆயிரம் கதிர்களால் இழுக்கிறது.

நாதேயீஶ்சைவ ஸாமுத்ரீஃ கௌப்யாஶ்சைவ ஸதாந்வநீஃ। ஸ்தாவரா ஜங்கமாஶ்சைவ யஶ்ச ஸூர்யோ ஹிரண்மயஃ। தஸ்ய ரஶ்மிஸஹஸ்ரந்து வர்ஷஶீதோஷ்ணநிஃஸ்ரவம் ।। ௫௩.

ஆறுகள், கடல்கள், கிணறுகள், குளங்கள், நிலைபெற்றதும் நகர்வதும் ஆகிய எல்லா நீர்களும், பொன்னிற சூரியனும், அவற்றின் ஆயிரம் கதிர்கள் மூலம் மழை, குளிர்ச்சி, வெப்பம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துகின்றன.

தாஸாஞ்சதுஃஶதா நாட்யோ வர்ஷந்தி சித்ரமூர்த்தயஃ। வந்தநாஶ்சைவ வந்த்யஶ்ச ரு'தநா நூதநாஸ்ததா। அம்ரு'தா நாமதஃ ஸர்வ்வா ரஶ்மயோ வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநாஃ ।। ௫௩.

அவற்றில் நானூறு நாடிகள் பலவகை உருவத்தில் மழை பொழிகின்றன; சில மதிக்கப்பட வேண்டியவை, சில புகழப்பட வேண்டியவை, சில பருவத்துக்கேற்றவை, சில புதிதாகும்; எல்லாம் 'அமுதம்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன, அந்தக் கதிர்கள் மழையை உண்டாக்குகின்றன.