வாயுபுராணம்

அயம் ஹரிஸ்தைர்ஹரிபிஸ்துரங்கமைரயந் ஹி சாபோ ஹரதீதி ரஶ்மிபிஃ। விஸர்ககாலே விஸ்ரு'ஜம்ஶ்ச தாஃ புநர்பிபர்தி ஶஶ்வத் ஸவிதா சராசரம் ।। ௫௨.

இந்த ஹரி, அந்த பொன்னிற குதிரைகளுடன், தனது கதிர்களால் நீர்களை உயர்த்துகிறார்; அவற்றை மீண்டும் விடும் போது, சூரியன் எப்போதும் எல்லா உயிரினங்களையும் நிலைத்திருக்கச் செய்கிறார்.

ஹரிர்ஹரித்பிர்ஹ்ரியதே துரங்கமைஃ பிபத்யதாபோ ஹரிபிஃ ஸஹஸ்ரதா। ததஃ ப்ரமுஞ்சத்யபி தாஸ்த்வஸௌ ஹரிஃ ஸ முஹ்யமாநோ ஹரிபிஸ்துரங்கமைஃ ।। ௫௨.

ஹரி பொன்னிற குதிரைகளால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார், அவைகளுடன் ஆயிரக்கணக்கான வழிகளில் நீரை அருந்துகிறார்; பிறகு, அவற்றை மீண்டும் விடும் போது, இந்த ஹரி, குழப்பமடைந்து, அந்த பொன்னிற குதிரைகளால் இழுக்கப்படுகிறார்.

இத்யேஷ ஏகசக்ரேண ஸூர்யஸ்தூர்ணம் ரதேந து। பத்ரைஸ்தைரக்ஷதைரஶ்வைஃ ஸர்பதேऽஸௌ திவி க்ஷயே ।। ௫௨.

இவ்வாறு, ஒரே சக்கரத்துடன், சூரியன் விரைவாக தனது ரதத்தில், அந்த சிறந்த, காயமில்லாத குதிரைகளால் இழுத்து, வானில் பகல் முடிவில் பயணிக்கிறார்.

அஹோராத்ராத்ரதைநாஸௌ ஏகசக்ரேண து ப்ரமந்। ஸப்தத்வீபஸமுத்ராந்தம் ஸப்தபிஃ ஸப்தபிர்ஹயைஃ ।। ௫௨.

பகலும் இரவும், ஒரே சக்கர ரதத்துடன், ஏழு குழுக்களில் ஏழு குதிரைகளுடன், ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் முடிவில் வரை சுழல்கிறார்.

சந்தோபிரஶ்வரூபைஸ்தைர்யதஶ்சக்ரந்ததஃ ஸ்திதைஃ। காமரூபைஃ ஸக்ரு'த்யுக்தைரமிதைஸ்தைர்மநோஜவைஃ ।। ௫௨.

அந்த குதிரைகள், சந்தங்கள் வடிவில், எங்கு சென்றாலும் அங்கு நிற்கும் வகையில், விருப்பமான வடிவங்களுடன், ஒரே நேரத்தில் பல, எண்ணிக்கையற்ற, மனதின் வேகத்துடன் இருக்கின்றன.

ஹரிதைரவ்யயைஃ பிங்கைரீஶ்வரைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ। அஶீதி மண்டலஶதம் ப்ரமந்த்யப்தேந தே ஹயாஃ ।। ௫௨.

பொன்னிறம், அழியாதது, மஞ்சள், தலைமை கொண்டது, பிரம்மத்தை அறிவோர் புகழும் அந்த குதிரைகள், ஒரு ஆண்டில் எண்பது நூறு சக்கரங்களைச் சுற்றுகின்றன.

பாஹ்யமப்யந்தரஞ்சைவ மண்டலம் திவஸக்ரமாத் । கல்பாதௌ ஸம்ப்ரயுக்தாஸ்தே வஹந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத்। ஆவ்ரு'தா வாலகில்யைஸ்தே ப்ரமந்தே ராத்ர்யஹாநி து ।। ௫௨.

வெளிப்புறமும் உள்புறமும் உள்ள சக்கரங்கள், நாள்களின் ஓட்டத்தில், ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் இயக்கப்பட்டு, உயிர்கள் அழியும் நேரத்தைத் தவிர, வாலகில்யர்கள் சூழ்ந்து, பகலும் இரவும் சுழல்கின்றன.

ப்ரதிதைர்வசோபஙிரக்ர்யைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹர்ஷிபிஃ। ஸைவ்யதே கீதவ்ரு'த்யைஶ்ச கந்தர்வைரப்ஸரோகணைஃ। பதங்கஃ பத கைரஶ்வைர்ப்ரமமாணோ திவஸ்பதிஃ ।। ௫௨.

பெரிய முனிவர்களால் புகழப்பட்ட உயர்ந்த சொற்களாலும், கந்தர்வர்களும் அப்சராஸ்களும் இனிமையான பாடல்களாலும் பாடி மகிழ, ஆகாயத்தின் அதிபதி, வேகமான குதிரைகளுடன் பறக்கும் பறவையைப் போலச் சஞ்சரிக்கிறார்.

வீத்யாஶ்ரயாணி சரதி நக்ஷத்ராணி ததா ஶஶீ। ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ ததைவாஸ்ய ரஶ்மீநாம் ஸூர்யவத் ஸ்ம்ரு'தே ।। ௫௨.

அவர் நட்சத்திரங்களின் பாதையில் பயணிக்கிறார்; சந்திரனும் அவ்வாறே செல்கிறான். அவருடைய கதிர்கள், சூரியனுடையவை போலவே, குறையும், பெருகும்.

த்ரிசக்ரோபயபார்ஶ்வஸ்தோ விஜ்ஞேயஃ ஶஶிநோ ரதஃ। அபாம் கர்பஸமுத்பந்நோ ரதஃ ஸாஶ்வஃ ஸஸாரதிஃ। ஶதாரைஶ்ச த்ரிபிஶ்சக்ரைர்யுக்தஃ ஶுல்கைர்ஹயோத்தமைஃ ।। ௫௨.

சந்திரனுடைய ரதம் மூன்று சக்கரங்களுடன் இருபுறமும் அமைந்துள்ளது என்று அறிய வேண்டும். அது நீரின் கருவிலிருந்து தோன்றியது; அதில் குதிரைகளும், ஒரு தேரோட்டியும் உள்ளனர்; நூறு அச்சுகளும் மூன்று சக்கரங்களும் கொண்டது; சிறந்த குதிரைகள் அதில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

தஶ பிஸ்து க்ரு'ஶைர்திவ்யைரஸங்கைஸ்தைர்மநோஜவைஃ। ஸக்ரு'த்யுக்தே ரதே தஸ்மிந் வஹந்தே சாயுகக்ஷயாத் ।। ௫௨.

அந்த ரதத்தில் ஒரே நேரத்தில் பத்து மெலிந்த, தெய்வீகமான, எதிலும் பற்றில்லாத, மனதைப் போல வேகமுள்ள குதிரைகள் இணைக்கப்பட்டு, அவை சோர்வும் தளர்வும் இன்றி அதை இழுத்துச் செல்கின்றன.

ஸம்க்ரு'ஹீதே ரதே தஸ்மிந் ஶ்வேதஶ்சக்ஷுஃஶ்ரவாஸ்து வை। அஶ்வா ஸ்தமேகவர்ணாஸ்தே வஹந்தே ஶங்கவர்ச்சஸம் ।। ௫௨.

அந்த ரதம் கூடியபோது, ஒரே நிறமுடைய, சங்கு போன்ற ஒளியுடன் கூடிய, சக்குஷ்ரவாஸ் எனும் வெண்குதிரை அதை இழுக்கிறது.

யயுஶ்ச த்ரிமநாஶ்சைவ வ்ரு'ஷோ ராஜீவலோ ஹயஃ। அஸ்வோ வாமஸ்துரண்யஶ்ச ஹம்ஸோ வ்யோமீ ம்ரு'கஸ்ததா ।। ௫௨.

யயு, திரிமன, வ்ருஷ, ராஜீவல, வாம, துரண்ய, ஹம்ச, வியோமி, மிருக, அஶ்வா என்பவை அந்தக் குதிரைகளின் பெயர்கள்.

இத்யேதே நாமபிஃ ஸர்வே தஶ சந்த்ரமஸோ ஹயாஃ । ஏதே சந்த்ரமஸம் தேவம் வஹந்தி திவஸக்ஷயாத் ।। ௫௨.

இவ்வாறு, இந்தப் பத்து குதிரைகளும் இந்தப் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன; இவை சந்திரதேவனை ஒவ்வொரு நாளும் இழுத்துச் செல்கின்றன.

தேவைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஸௌம்யஃ பித்ரு'பிஶ்சைவ கச்சதி। ஸோமஸ்ய ஶுக்ல பக்ஷாதௌ பாஸ்கரே புரதஃ ஸ்திதே। ஆபூர்யதே புரஸ்யாந்தஃ ஸததம் திவஸக்ரமாத் ।। ௫௨.

தேவர்கள் மற்றும் பித்ருக்களால் சூழப்பட்டு, அந்த மென்மையான சந்திரன் செல்கிறான்; சோமனின் வளர்பிறை ஆரம்பத்தில், சூரியன் முன்புறம் நிற்கும் போது, அவன் வட்டத்தின் உள்ளே தினமும் நிரம்பிக்கொண்டு இருக்கிறான்.

தேவைஃ பீதம் க்ஷயே ஸோமமாப்யாயயதி நித்யதா। பீதம் பஞ்சதஶாஹந்து ரஶ்மிநைகேந பாஸ்கரஃ ।। ௫௨.

குறைபிறையில் தேவர்கள் சந்திரனை அருந்தும் போது, அவன் எப்போதும் மீண்டும் நிரம்புகிறான்; பத்தினைந்து நாட்கள் சூரியன் ஒரே ஒரு கதிரால் அதை அருந்துகிறான்.

ஆபூரயந் ஸுஷும்நேந பாகம் பாகமஹஃக்ரமாத் । ஸுஷும்நாப்யாயமாநஸ்ய ஶுக்லா வர்த்தந்தி வை கலாஃ ।। ௫௨.

சூரியன் சுஷும்னா என்ற கதிரால், ஒவ்வொரு நாளும், பகுதி பகுதியாய் சந்திரனை நிரப்புகிறான்; சுஷும்னா நிரம்பும் போது, வளர்பிறையின் பகுதியும் அதிகரிக்கிறது.

தஸ்மாத்த்ரஸந்தி வை க்ரு'ஷ்ணே ஶுக்ல ஆப்யாயயந்தி ச। இத்யேவம் ஸூர்யவீர்யேண சந்த்ரஸ்யாப்யாயிதா தநுஃ ।। ௫௨.

அதனால், குறைபிறையில் பகுதி குறைகிறது; வளர்பிறையில் அது பெருகுகிறது; இவ்வாறு சூரியனின் சக்தியால் சந்திரனின் உடல் நிரம்புகிறது.

பௌர்ணமாஸ்யாம் ஸ த்ரு'ஶ்யேத ஶுக்லஃ ஸம்பூர்ணமண்டலஃ । ஏவமாப்யாயிதஃ ஸோமஃ ஶுக்லபக்ஷே திநக்ரமாத் ।। ௫௨.

பௌர்ணமி நாளில், சந்திரன் பிரகாசமாக, முழு வட்டமாகத் தோன்றுகிறான்; இவ்வாறு சோமன் வளர்பிறையில் ஒவ்வொரு நாளும் நிரம்புகிறான்.

ததோ த்விதீயாப்ரப்ரு'தி பஹுலஸ்ய சதுர்த்தஶீ। அபாம் ஸாரமயஸ்யேந்தோ ரஸமாத்ராத்மகஸ்ய ச। பிபந்த்யம்புமயம் தேவா மது ஸௌம்யம் ஸுதாம யம் ।। ௫௨.

அதன்பின், குறைபிறையின் இரண்டாம் நாள் முதல் நான்காம் பதினாலாம் நாள் வரை, தேவர்கள் அந்த அமிர்தத்தை, நீரின் சாரமாய், சந்திரனாகிய இனிய, மென்மையான தேனைக் குடிக்கின்றனர்.

ஸம்ப்ரு'தஞ்சார்த்தமாஸேந அம்ரு'தம் ஸூர்யதேஜஸா । பக்ஷார்தமம்ரு'தம் ஸௌம்யம் பௌர்ணமாஸ்யாமுபாஸதே ।। ௫௨.

அரை மாதம் சேகரிக்கப்பட்ட அமிர்தம், சூரியனின் ஒளியால் உருவாகிறது; அந்த மென்மையான சோம அமிர்தம் பௌர்ணமியில் உண்டுபோகும் பொருட்டு வழிபடப்படுகிறது.

ஏகராத்ரம் ஸுரைஃ ஸர்வைஃ பித்ரு'பிஶ்ச மஹர்ஷிபிஃ। ஸோமஸ்ய க்ரு'ஷ்ணபக்ஷாதௌ பாஸ்கராபிமுகஸ்ய ச ।। ௫௨.

ஒரு இரவு முழுவதும், எல்லா தேவர்களும், பித்ருக்களும், பெரிய முனிவர்களும், குறைபிறை ஆரம்பத்தில், சூரியனை நோக்கி, சந்திரனை உண்டு மகிழ்கிறார்கள்.

ப்ரக்ஷீயதே புரஸ்யாந்தஃ பீயமாநாஃ கலாஃ க்ரமாத்। க்ஷீயந்தே தஸ்மாத் க்ரு'ஷ்ணே யாஃ ஶுக்லே ஹ்யாப்யாயயந்தி தாஃ ।। ௫௨.

சந்திர வட்டத்தின் உள்ளே, பகுதிய்கள் மெதுவாக அருந்தப்படுகின்றன; அதனால் குறைபிறையில் அவை குறைகின்றன; வளர்பிறையில் அவை பெருகுகின்றன.

ஏவம் திநக்ரமாதீதே விபுதாஸ்து நிஶாகரம் । பீத்வாऽர்த்தமாஸங்கச்சந்தி அமாவாஸ்யாம் ஸுரோத்தமாஃ । பிதரஶ்சோபதிஷ்டந்தி அமாவாஸ்யாம் நிஶாகரம் ।। ௫௨.

இவ்வாறு, நாட்கள் கடந்தபின், தேவர்கள் அரை மாதம் சந்திரனை அருந்தி, அமாவாசையில் புறப்படுகிறார்கள்; பித்ருக்களும் அமாவாசையில் சந்திரனை அணுகுகிறார்கள்.

ததஃ பஞ்சதஶே பாகே கிஞ்சிச்சிஷ்டே கலாத்மகே। அபராஹ்நே பித்ரு'கணைர்ஜகந்யஃ பர்யுபாஸ்யதே ।। ௫௨.

அதன்பின், பதினைந்து பகுதி மட்டும் மீதமிருக்கும்போது, பிற்பகலில், கீழ்மட்ட பித்ருக்கள் சந்திரனை வழிபடுகிறார்கள்.

பிபந்தி த்விகலாகாலம் ஶிஷ்டா தஸ்ய து யா கலா। நிஃஸ்ரு'தம் ததமாவாஸ்யாங்கபஸ்திப்யஃ ஸ்வதாம்ரு'தம்। தாம் ஸ்வதாம் மாஸத்ரு'ப்த்யை து பீத்வா கச்சந்தி தேऽம்ரு'தம் ।। ௫௨.

அவனுடைய சந்திரகலையின் மீதமுள்ள பகுதி, இரு நேரங்களிலும் அருந்தப்பட்ட பிறகு, அமாவாசை நாளில் அவன் உடலிலிருந்து வெளியேறும். அது ஸ்வதா என்ற அமுதமாகும். அந்த ஸ்வதாவை முன்னோர்கள் மாதம் முழுவதும் திருப்தியாக அருந்தி, பிறகு அமரத்துவத்தை அடைகிறார்கள்.

ஸௌம்யா பர்ஹிஷதஶ்சைவ அக்நிஷ்வாத்தாஸ்ததைவ ச। கவ்யாஶ்சைவ து யே ப்ரோக்தாஃ பிதரஃ ஸர்வ ஏவ தே ।। ௫௨.

சௌம்யர்கள், பர்ஹிஷத்கள், அக்னிஷ்வாத்தர்கள், மேலும் கவ்யர்கள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள்—இவர்கள் எல்லாரும் முன்னோர்களே என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸம்வத்ஸராஸ்து வை கவ்யாஃ பஞ்சாப்தா யே த்விஜைஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। ஸௌம்யாஸ்து ரு'தவோ ஜ்ஞேயா மாஸா பர்ஹிஷதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। அக்நிஷ்வாத்தார்தவஶ்சைவ பித்ரு'ஸர்கா ஹி வை த்விஜாஃ ।। ௫௨.

கவ்யர்கள் வருடங்களாக அறியப்பட வேண்டும்; இருமுறை பிறந்தவர்கள் ஐந்து ஆண்டுகளாக நினைவில் கொள்கின்றனர். சௌம்யர்கள் ঋதுக்கள், பர்ஹிஷத்கள் மாதங்கள், அக்னிஷ்வாத்தர்கள் ঋதுக்களாகவும், இவை எல்லாம் முன்னோர்களின் வகைகள், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

பித்ரு'பிஃ பீயமாநஸ்ய பஞ்சதஶ்யாம் கலா து வை। யாவந்ந க்ஷீயதே தஸ்ய பாகஃ பஞ்சதஶ ஸ்து ஸஃ ।। ௫௨.

பன்னிரண்டாம் நாளில் முன்னோர்கள் அருந்தும் சந்திரகலையின் பகுதி, அது முழுமையாக தீரும் வரை இருக்கிறது; அந்த பகுதி பதினைந்தாவது பாகம் ஆகும்.