வாயுபுராணம்

மாநவாநாம் ஶுபம் ஹ்யேதே ஹரந்தி துரிதாத்மநாம்। துரிதம் ஹி ப்ரசாராணாம் வ்யபோஹந்தி வ்கசித் வ்கசித் ।। ௫௨.

மனிதர்களில் தீய மனம் கொண்டவர்களின் நல்வாழ்க்கையை இவை நீக்குகின்றன; ஆனால் சிலரின் துயரங்களையும் அவ்வப்போது அகற்றுகின்றன.

விமாநேऽவஸ்திதா திவ்யே காமகா வாதரம்ஹஸஃ। ஏதே ஸஹைவ ஸூர்யேண ப்ரமந்தி திவஸாநுகாஃ ।। ௫௨.

தெய்வீக விமானத்தில் அமர்ந்து, காற்றின் வேகத்தில் விருப்பப்படி செல்லும் இவை, சூரியனுடன் சேர்ந்து, நாள்களைத் தொடர்ந்து சஞ்சரிக்கின்றன.

வர்ஷந்தஶ்ச தபந்தஶ்ச ஹ்லாதயந்தஶ்ச வை ப்ரஜாஃ। கோபாயந்தி து பூதாநி ஸர்வாநீஹாமநுக்ஷயாத் ।। ௫௨.

மழை பொழிந்து, வெப்பமூட்டி, மக்களை மகிழ்வித்து, இவை எல்லா உயிரினங்களையும் முழுமையான அழிவிலிருந்து காக்கின்றன.

ஸ்தாநாபிமாநிநாமேதத் ஸ்தாநம் மந்வந்தரேஷு வை। அதீதாநாகதாநாம் வை வர்த்தந்தே ஸாம்ப்ரதந்து யே ।। ௫௨.

ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் தங்கள் தலங்களை காப்பவர்களின் இடம் இதுவே; கடந்த காலத்தவரும், வரப்போகிறவரும், இப்போது உள்ளவர்களும் இதில் அடங்குவர்.

ஏவம் வஸந்தி வை ஸூர்யே ஸப்தகாஸ்தே சதுர்த்திஶம்। சதுர்த்தஶஸு ஸர்கேஷு கணா மந்வந்தரேஷு ச ।। ௫௨.

இவ்வாறு, அந்த ஏழு குழுக்கள் சூரியனுடன் நான்கு திசைகளிலும், பதினான்கு படைப்புகளிலும், மன்வந்தரங்களிலும் வாழ்கின்றன.

க்ரீஷ்மே ஹிமே ச வர்ஷாஸு முஞ்சமாநா கர்மம் ஹிம़ஞ்ச வர்ஷஞ்ச திநம் நிஶாஞ்ச। காலேந கச்சத்ய்ரு'துவஶாத் பரிவ்ரு'த்தரஶ்மி ர்தேவாந் பித்ரூ'ம்ஶ்ச மநுஜாம்ஶ்ச தர்பயந் வை ।। ௫௨.

கோடையில், பனிக்காலத்தில், மழைக்காலத்தில், வெப்பம், பனி, மழை, பகல், இரவு ஆகியவற்றை விடுவித்து, காலத்தின் மற்றும் ঋதுக்களின் கட்டுப்பாட்டில், சுழலும் கதிர்களால், தேவர்களையும், முன்னோர்களையும், மனிதர்களையும் திருப்திப்படுத்துகிறார்.

ப்ரீணாதி தேவாநம்ரு'தேந ஸூர்யஃ ஸோமம் ஸுஷும்நேந விவர்த்தயித்வா । ஶுக்லே து பூர்ணம் திவஸக்ரமேண தம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷே விபுதாஃ பிபந்தி ।। ௫௨.

சூரியன், மென்மையான கதிர்களால் சோமனை வளர்த்து, தேவர்களுக்கு அமுதம் அளித்து மகிழ்விக்கிறார்; வெள்ளைபட்சத்தில் அது நாளடைவில் முழுமையாகிறது, கருப்புப் பக்கத்தில் ஞானிகள் அதை அருந்துகின்றனர்.

பீதந்து ஸோமம் த்விகாலாவஶிஷ்டம் க்ரு'ஷ்ணக்ஷயே ரஶ்மிபிஸ்தம் க்ஷரந்தம்। ஸுதாம்ரு'தம் தத்பிதரஃ பிபந்தி தேவாஶ்ச ஸௌம்யாஶ்ச ததைவ கவ்யம் ।। ௫௨.

இரு காலங்கள் மீதமுள்ள சோமம், கருப்புப் பக்க முடிவில் கதிர்களால் பாயும் போது, அந்த அமுதத்தை முன்னோர்களும், தேவர்களும், சாந்தமான தெய்வங்களும், பித்ருக்களும் அருந்துகின்றனர்.

ஸூர்யேண கோபிஸ்து ஸமுத்த்ரு'தாபிரத்பிஃ புநஶ்சைவ ஸமுத்த்ரு'தாபிஃ। வ்ரு'ஷ்ட்யாதிவ்ரு'த்தாபிரதௌஷதீபிர்மர்த்யாஃ க்ஷுதந்த்வந்நபாநைர்ஜயந்தி ।। ௫௨.

சூரியன் தனது கதிர்களால் நீர்களை உயர்த்தி, மீண்டும் நீர்களை எடுத்துச் சென்று, மழையாலும், செடிகளாலும் பெருகி, மனிதர்கள் உணவு மற்றும் பானத்தால் பசிப்பை வெல்லுகின்றனர்.

அம்ரு'தேந த்ரு'ப்திஸ்த்வர்த்தமாஸம் ஸுராணாம் மாஸார்த்தத்ரு'ப்திஃ ஸ்வதயா பித்ரூ'ணாம்। அந்நேந ஶஶ்வத்து ததாதி மர்த்யாந் ஸூர்யஃ ஸ்வயம் தச்ச பிபர்தி கோபிஃ ।। ௫௨.

அமுதத்தால் தேவர்கள் அரை மாதம் திருப்தியடைகின்றனர்; ஸ்வதயால் முன்னோர்கள் அரை மாதம் திருப்தியடைகின்றனர்; உணவால் சூரியன் எப்போதும் மனிதர்களை வளர்க்கிறார், அதை அவர் தானே கதிர்களால் தாங்குகிறார்.

அயம் ஹரிஸ்தைர்ஹரிபிஸ்துரங்கமைரயந் ஹி சாபோ ஹரதீதி ரஶ்மிபிஃ। விஸர்ககாலே விஸ்ரு'ஜம்ஶ்ச தாஃ புநர்பிபர்தி ஶஶ்வத் ஸவிதா சராசரம் ।। ௫௨.

இந்த ஹரி, அந்த பொன்னிற குதிரைகளுடன், தனது கதிர்களால் நீர்களை உயர்த்துகிறார்; அவற்றை மீண்டும் விடும் போது, சூரியன் எப்போதும் எல்லா உயிரினங்களையும் நிலைத்திருக்கச் செய்கிறார்.

ஹரிர்ஹரித்பிர்ஹ்ரியதே துரங்கமைஃ பிபத்யதாபோ ஹரிபிஃ ஸஹஸ்ரதா। ததஃ ப்ரமுஞ்சத்யபி தாஸ்த்வஸௌ ஹரிஃ ஸ முஹ்யமாநோ ஹரிபிஸ்துரங்கமைஃ ।। ௫௨.

ஹரி பொன்னிற குதிரைகளால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார், அவைகளுடன் ஆயிரக்கணக்கான வழிகளில் நீரை அருந்துகிறார்; பிறகு, அவற்றை மீண்டும் விடும் போது, இந்த ஹரி, குழப்பமடைந்து, அந்த பொன்னிற குதிரைகளால் இழுக்கப்படுகிறார்.

இத்யேஷ ஏகசக்ரேண ஸூர்யஸ்தூர்ணம் ரதேந து। பத்ரைஸ்தைரக்ஷதைரஶ்வைஃ ஸர்பதேऽஸௌ திவி க்ஷயே ।। ௫௨.

இவ்வாறு, ஒரே சக்கரத்துடன், சூரியன் விரைவாக தனது ரதத்தில், அந்த சிறந்த, காயமில்லாத குதிரைகளால் இழுத்து, வானில் பகல் முடிவில் பயணிக்கிறார்.

அஹோராத்ராத்ரதைநாஸௌ ஏகசக்ரேண து ப்ரமந்। ஸப்தத்வீபஸமுத்ராந்தம் ஸப்தபிஃ ஸப்தபிர்ஹயைஃ ।। ௫௨.

பகலும் இரவும், ஒரே சக்கர ரதத்துடன், ஏழு குழுக்களில் ஏழு குதிரைகளுடன், ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் முடிவில் வரை சுழல்கிறார்.

சந்தோபிரஶ்வரூபைஸ்தைர்யதஶ்சக்ரந்ததஃ ஸ்திதைஃ। காமரூபைஃ ஸக்ரு'த்யுக்தைரமிதைஸ்தைர்மநோஜவைஃ ।। ௫௨.

அந்த குதிரைகள், சந்தங்கள் வடிவில், எங்கு சென்றாலும் அங்கு நிற்கும் வகையில், விருப்பமான வடிவங்களுடன், ஒரே நேரத்தில் பல, எண்ணிக்கையற்ற, மனதின் வேகத்துடன் இருக்கின்றன.

ஹரிதைரவ்யயைஃ பிங்கைரீஶ்வரைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ। அஶீதி மண்டலஶதம் ப்ரமந்த்யப்தேந தே ஹயாஃ ।। ௫௨.

பொன்னிறம், அழியாதது, மஞ்சள், தலைமை கொண்டது, பிரம்மத்தை அறிவோர் புகழும் அந்த குதிரைகள், ஒரு ஆண்டில் எண்பது நூறு சக்கரங்களைச் சுற்றுகின்றன.

பாஹ்யமப்யந்தரஞ்சைவ மண்டலம் திவஸக்ரமாத் । கல்பாதௌ ஸம்ப்ரயுக்தாஸ்தே வஹந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத்। ஆவ்ரு'தா வாலகில்யைஸ்தே ப்ரமந்தே ராத்ர்யஹாநி து ।। ௫௨.

வெளிப்புறமும் உள்புறமும் உள்ள சக்கரங்கள், நாள்களின் ஓட்டத்தில், ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் இயக்கப்பட்டு, உயிர்கள் அழியும் நேரத்தைத் தவிர, வாலகில்யர்கள் சூழ்ந்து, பகலும் இரவும் சுழல்கின்றன.

ப்ரதிதைர்வசோபஙிரக்ர்யைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹர்ஷிபிஃ। ஸைவ்யதே கீதவ்ரு'த்யைஶ்ச கந்தர்வைரப்ஸரோகணைஃ। பதங்கஃ பத கைரஶ்வைர்ப்ரமமாணோ திவஸ்பதிஃ ।। ௫௨.

பெரிய முனிவர்களால் புகழப்பட்ட உயர்ந்த சொற்களாலும், கந்தர்வர்களும் அப்சராஸ்களும் இனிமையான பாடல்களாலும் பாடி மகிழ, ஆகாயத்தின் அதிபதி, வேகமான குதிரைகளுடன் பறக்கும் பறவையைப் போலச் சஞ்சரிக்கிறார்.

வீத்யாஶ்ரயாணி சரதி நக்ஷத்ராணி ததா ஶஶீ। ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ ததைவாஸ்ய ரஶ்மீநாம் ஸூர்யவத் ஸ்ம்ரு'தே ।। ௫௨.

அவர் நட்சத்திரங்களின் பாதையில் பயணிக்கிறார்; சந்திரனும் அவ்வாறே செல்கிறான். அவருடைய கதிர்கள், சூரியனுடையவை போலவே, குறையும், பெருகும்.

த்ரிசக்ரோபயபார்ஶ்வஸ்தோ விஜ்ஞேயஃ ஶஶிநோ ரதஃ। அபாம் கர்பஸமுத்பந்நோ ரதஃ ஸாஶ்வஃ ஸஸாரதிஃ। ஶதாரைஶ்ச த்ரிபிஶ்சக்ரைர்யுக்தஃ ஶுல்கைர்ஹயோத்தமைஃ ।। ௫௨.

சந்திரனுடைய ரதம் மூன்று சக்கரங்களுடன் இருபுறமும் அமைந்துள்ளது என்று அறிய வேண்டும். அது நீரின் கருவிலிருந்து தோன்றியது; அதில் குதிரைகளும், ஒரு தேரோட்டியும் உள்ளனர்; நூறு அச்சுகளும் மூன்று சக்கரங்களும் கொண்டது; சிறந்த குதிரைகள் அதில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

தஶ பிஸ்து க்ரு'ஶைர்திவ்யைரஸங்கைஸ்தைர்மநோஜவைஃ। ஸக்ரு'த்யுக்தே ரதே தஸ்மிந் வஹந்தே சாயுகக்ஷயாத் ।। ௫௨.

அந்த ரதத்தில் ஒரே நேரத்தில் பத்து மெலிந்த, தெய்வீகமான, எதிலும் பற்றில்லாத, மனதைப் போல வேகமுள்ள குதிரைகள் இணைக்கப்பட்டு, அவை சோர்வும் தளர்வும் இன்றி அதை இழுத்துச் செல்கின்றன.

ஸம்க்ரு'ஹீதே ரதே தஸ்மிந் ஶ்வேதஶ்சக்ஷுஃஶ்ரவாஸ்து வை। அஶ்வா ஸ்தமேகவர்ணாஸ்தே வஹந்தே ஶங்கவர்ச்சஸம் ।। ௫௨.

அந்த ரதம் கூடியபோது, ஒரே நிறமுடைய, சங்கு போன்ற ஒளியுடன் கூடிய, சக்குஷ்ரவாஸ் எனும் வெண்குதிரை அதை இழுக்கிறது.

யயுஶ்ச த்ரிமநாஶ்சைவ வ்ரு'ஷோ ராஜீவலோ ஹயஃ। அஸ்வோ வாமஸ்துரண்யஶ்ச ஹம்ஸோ வ்யோமீ ம்ரு'கஸ்ததா ।। ௫௨.

யயு, திரிமன, வ்ருஷ, ராஜீவல, வாம, துரண்ய, ஹம்ச, வியோமி, மிருக, அஶ்வா என்பவை அந்தக் குதிரைகளின் பெயர்கள்.

இத்யேதே நாமபிஃ ஸர்வே தஶ சந்த்ரமஸோ ஹயாஃ । ஏதே சந்த்ரமஸம் தேவம் வஹந்தி திவஸக்ஷயாத் ।। ௫௨.

இவ்வாறு, இந்தப் பத்து குதிரைகளும் இந்தப் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன; இவை சந்திரதேவனை ஒவ்வொரு நாளும் இழுத்துச் செல்கின்றன.

தேவைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஸௌம்யஃ பித்ரு'பிஶ்சைவ கச்சதி। ஸோமஸ்ய ஶுக்ல பக்ஷாதௌ பாஸ்கரே புரதஃ ஸ்திதே। ஆபூர்யதே புரஸ்யாந்தஃ ஸததம் திவஸக்ரமாத் ।। ௫௨.

தேவர்கள் மற்றும் பித்ருக்களால் சூழப்பட்டு, அந்த மென்மையான சந்திரன் செல்கிறான்; சோமனின் வளர்பிறை ஆரம்பத்தில், சூரியன் முன்புறம் நிற்கும் போது, அவன் வட்டத்தின் உள்ளே தினமும் நிரம்பிக்கொண்டு இருக்கிறான்.

தேவைஃ பீதம் க்ஷயே ஸோமமாப்யாயயதி நித்யதா। பீதம் பஞ்சதஶாஹந்து ரஶ்மிநைகேந பாஸ்கரஃ ।। ௫௨.

குறைபிறையில் தேவர்கள் சந்திரனை அருந்தும் போது, அவன் எப்போதும் மீண்டும் நிரம்புகிறான்; பத்தினைந்து நாட்கள் சூரியன் ஒரே ஒரு கதிரால் அதை அருந்துகிறான்.

ஆபூரயந் ஸுஷும்நேந பாகம் பாகமஹஃக்ரமாத் । ஸுஷும்நாப்யாயமாநஸ்ய ஶுக்லா வர்த்தந்தி வை கலாஃ ।। ௫௨.

சூரியன் சுஷும்னா என்ற கதிரால், ஒவ்வொரு நாளும், பகுதி பகுதியாய் சந்திரனை நிரப்புகிறான்; சுஷும்னா நிரம்பும் போது, வளர்பிறையின் பகுதியும் அதிகரிக்கிறது.

தஸ்மாத்த்ரஸந்தி வை க்ரு'ஷ்ணே ஶுக்ல ஆப்யாயயந்தி ச। இத்யேவம் ஸூர்யவீர்யேண சந்த்ரஸ்யாப்யாயிதா தநுஃ ।। ௫௨.

அதனால், குறைபிறையில் பகுதி குறைகிறது; வளர்பிறையில் அது பெருகுகிறது; இவ்வாறு சூரியனின் சக்தியால் சந்திரனின் உடல் நிரம்புகிறது.

பௌர்ணமாஸ்யாம் ஸ த்ரு'ஶ்யேத ஶுக்லஃ ஸம்பூர்ணமண்டலஃ । ஏவமாப்யாயிதஃ ஸோமஃ ஶுக்லபக்ஷே திநக்ரமாத் ।। ௫௨.

பௌர்ணமி நாளில், சந்திரன் பிரகாசமாக, முழு வட்டமாகத் தோன்றுகிறான்; இவ்வாறு சோமன் வளர்பிறையில் ஒவ்வொரு நாளும் நிரம்புகிறான்.