வாயுபுராணம்

காத்ரவேயௌ ததா நாகௌ கம்பலாஶ்வதராவுபௌ। கந்தர்வோ த்ரு'தராஷ்ட்ரஶ்ச ஸூர்யவர்ச்சாஸ்ததைவ ச ।। ௫௨.

காத்ருவையிலிருந்து பிறந்த இரு நாகர்கள் கம்பலன், அச்வதரன், கந்தர்வர் த்ருதராஷ்ட்ரன், சூர்யவர்ச்சஸ் ஆகியோரும் அங்கு உள்ளனர்.

திலோத்தமாப்ஸராஶ்சைவ தேவீ ரம்பா மநோரமா। ரு'தஜித்ஸத்யஜிச்சைவ க்ராமண்யௌ லோகவிஶ்ருதௌ ।। ௫௨.

அப்சரஸ்திரிகளில் திலோத்தமா, தேவி ரம்பா, மனோரமா, ருதஜித், சத்யஜித் என்ற இரு புகழ்பெற்ற கிராமணிகள் அங்கு இருக்கின்றனர்.

ப்ரஹ்மோபேதஸ்ததா தக்ஷோ யஜ்ஞோபேதஶ்ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ। ஏதே தேவா வஸந்த்யர்கே த்வௌ மாஸௌ து க்ரமேண து ।। ௫௨.

பிரம்மோபேதன், தக்ஷன், யஜ்ஞோபேதன் ஆகியோரும் அங்கு நினைவுகூரப்படுகின்றனர்; இவர்கள் எல்லாம் சூரியனுடன், ஒவ்வொரு இரு மாதங்களிலும் தங்குகின்றனர்.

ஸ்தாநாபிமாநிநோ ஹ்யேதே கணா த்வாதஶ ஸப்தகாஃ। ஸூர்யமாப்யாயயந்த்யேதே தேஜஸா தேஜ உத்தமம் ।। ௫௨.

இவர்கள் தத்தம் இடங்களில் பதவி பெற்ற பன்னிரண்டு ஏழு குழுக்கள்; இவர்கள் ஒவ்வொருவரது ஒளியால், சூரியனை மிகுந்த பிரகாசத்துடன் வளர்க்கின்றனர்.

ப்ரதிதைஸ்தைர்வசோபிஸ்து ஸ்துவந்தி முநயோ ரவிம்। கந்தர்வாப்ஸரஸஶ்சைவ கீதந்ரு'த்யைருபாஸதே ।। ௫௨.

புகழ்பெற்ற வார்த்தைகளால் முனிவர்கள் சூரியனை புகழ்கின்றனர்; கந்தர்வர்கள், அப்சராசுகள் பாடலாலும் நடனத்தாலும் அவரை வழிபடுகின்றனர்.

க்ராமணீயக்ஷபூதாஸ்து குர்வதே பீமஸம்க்ரஹம்। ஸர்பா வஹந்தி ஸூர்யஞ்ச யாதுதாநாநுயாந்தி ச। வாலகில்யா நயந்த்யஸ்தம் பரிசார்யோதயாத்ரவிம் ।। ௫௨.

கிராமணிகள், யக்ஷர்கள், பூதங்கள்—allும் பேரொளி கூட்டத்தை நடத்துகின்றனர்; பாம்புகள் சூரியனை சுமக்கின்றன, யாதுதானர்கள் அவரை பின்தொடர்கின்றனர், வாலகில்யர்கள் அவரை அஸ்தமனத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, உதயத்தில் சேவை செய்கின்றனர்.

ஏதேஷாமேவ தேவாநாம் யதாவீர்யம் யதாதபஃ। யதாயோகம் யதாஸத்யம் யதாதர்மம் யதாபலம் ।। ௫௨.

இவர்களில் ஒவ்வொருவரது வலிமை, வெப்பம், தகுதி, நேர்மை, தர்மம், சக்தி ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப—

யதா தபத்யஸௌ ஸூர்யஸ்தேஷாம் ஸித்தஸ்து தேஜஸா। இத்யேதே வை வஸந்தீஹ த்வௌ த்வௌ மாஸௌ திவாகரே ।। ௫௨.

சூரியன் இவர்களின் ஒளியால் எவ்வாறு பளிச்சென்று பிரகாசிக்கிறானோ, அவ்வாறே அவர்களின் பிரகாசத்தால் பூரணமடைகிறான்; இவ்வாறு இவர்கள் ஒவ்வொரு இரு மாதங்களிலும் சூரியனுடன் தங்குகின்றனர்.

ரு'ஷயோ தேவகந்தர்வாஃ பந்நகாப்ஸரஸாங்கணாஃ । க்ராமண்யஶ்ச ததா யக்ஷா யாதுதாநாஶ்ச பூரிஶஃ ।। ௫௨.

முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், அப்சராசுகள், கிராமணிகள், யக்ஷர்கள், மேலும் பல யாதுதானர்கள் அங்கு உள்ளனர்.

ஏதே தபந்தி வர்ஷந்தி பாந்தி வாந்தி ஸ்ரு'ஜந்தி ச। பூதாநாமஶுபம் கர்ம வ்யபோஹந்தீஹ கீர்திதாஃ ।। ௫௨.

இவை ஒளிர்கின்றன, வெப்பமூட்டுகின்றன, வீசுகின்றன, மழை பொழிகின்றன; உயிரினங்களின் தீய செயல்களை அகற்றுவதாக இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

மாநவாநாம் ஶுபம் ஹ்யேதே ஹரந்தி துரிதாத்மநாம்। துரிதம் ஹி ப்ரசாராணாம் வ்யபோஹந்தி வ்கசித் வ்கசித் ।। ௫௨.

மனிதர்களில் தீய மனம் கொண்டவர்களின் நல்வாழ்க்கையை இவை நீக்குகின்றன; ஆனால் சிலரின் துயரங்களையும் அவ்வப்போது அகற்றுகின்றன.

விமாநேऽவஸ்திதா திவ்யே காமகா வாதரம்ஹஸஃ। ஏதே ஸஹைவ ஸூர்யேண ப்ரமந்தி திவஸாநுகாஃ ।। ௫௨.

தெய்வீக விமானத்தில் அமர்ந்து, காற்றின் வேகத்தில் விருப்பப்படி செல்லும் இவை, சூரியனுடன் சேர்ந்து, நாள்களைத் தொடர்ந்து சஞ்சரிக்கின்றன.

வர்ஷந்தஶ்ச தபந்தஶ்ச ஹ்லாதயந்தஶ்ச வை ப்ரஜாஃ। கோபாயந்தி து பூதாநி ஸர்வாநீஹாமநுக்ஷயாத் ।। ௫௨.

மழை பொழிந்து, வெப்பமூட்டி, மக்களை மகிழ்வித்து, இவை எல்லா உயிரினங்களையும் முழுமையான அழிவிலிருந்து காக்கின்றன.

ஸ்தாநாபிமாநிநாமேதத் ஸ்தாநம் மந்வந்தரேஷு வை। அதீதாநாகதாநாம் வை வர்த்தந்தே ஸாம்ப்ரதந்து யே ।। ௫௨.

ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் தங்கள் தலங்களை காப்பவர்களின் இடம் இதுவே; கடந்த காலத்தவரும், வரப்போகிறவரும், இப்போது உள்ளவர்களும் இதில் அடங்குவர்.

ஏவம் வஸந்தி வை ஸூர்யே ஸப்தகாஸ்தே சதுர்த்திஶம்। சதுர்த்தஶஸு ஸர்கேஷு கணா மந்வந்தரேஷு ச ।। ௫௨.

இவ்வாறு, அந்த ஏழு குழுக்கள் சூரியனுடன் நான்கு திசைகளிலும், பதினான்கு படைப்புகளிலும், மன்வந்தரங்களிலும் வாழ்கின்றன.

க்ரீஷ்மே ஹிமே ச வர்ஷாஸு முஞ்சமாநா கர்மம் ஹிம़ஞ்ச வர்ஷஞ்ச திநம் நிஶாஞ்ச। காலேந கச்சத்ய்ரு'துவஶாத் பரிவ்ரு'த்தரஶ்மி ர்தேவாந் பித்ரூ'ம்ஶ்ச மநுஜாம்ஶ்ச தர்பயந் வை ।। ௫௨.

கோடையில், பனிக்காலத்தில், மழைக்காலத்தில், வெப்பம், பனி, மழை, பகல், இரவு ஆகியவற்றை விடுவித்து, காலத்தின் மற்றும் ঋதுக்களின் கட்டுப்பாட்டில், சுழலும் கதிர்களால், தேவர்களையும், முன்னோர்களையும், மனிதர்களையும் திருப்திப்படுத்துகிறார்.

ப்ரீணாதி தேவாநம்ரு'தேந ஸூர்யஃ ஸோமம் ஸுஷும்நேந விவர்த்தயித்வா । ஶுக்லே து பூர்ணம் திவஸக்ரமேண தம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷே விபுதாஃ பிபந்தி ।। ௫௨.

சூரியன், மென்மையான கதிர்களால் சோமனை வளர்த்து, தேவர்களுக்கு அமுதம் அளித்து மகிழ்விக்கிறார்; வெள்ளைபட்சத்தில் அது நாளடைவில் முழுமையாகிறது, கருப்புப் பக்கத்தில் ஞானிகள் அதை அருந்துகின்றனர்.

பீதந்து ஸோமம் த்விகாலாவஶிஷ்டம் க்ரு'ஷ்ணக்ஷயே ரஶ்மிபிஸ்தம் க்ஷரந்தம்। ஸுதாம்ரு'தம் தத்பிதரஃ பிபந்தி தேவாஶ்ச ஸௌம்யாஶ்ச ததைவ கவ்யம் ।। ௫௨.

இரு காலங்கள் மீதமுள்ள சோமம், கருப்புப் பக்க முடிவில் கதிர்களால் பாயும் போது, அந்த அமுதத்தை முன்னோர்களும், தேவர்களும், சாந்தமான தெய்வங்களும், பித்ருக்களும் அருந்துகின்றனர்.

ஸூர்யேண கோபிஸ்து ஸமுத்த்ரு'தாபிரத்பிஃ புநஶ்சைவ ஸமுத்த்ரு'தாபிஃ। வ்ரு'ஷ்ட்யாதிவ்ரு'த்தாபிரதௌஷதீபிர்மர்த்யாஃ க்ஷுதந்த்வந்நபாநைர்ஜயந்தி ।। ௫௨.

சூரியன் தனது கதிர்களால் நீர்களை உயர்த்தி, மீண்டும் நீர்களை எடுத்துச் சென்று, மழையாலும், செடிகளாலும் பெருகி, மனிதர்கள் உணவு மற்றும் பானத்தால் பசிப்பை வெல்லுகின்றனர்.

அம்ரு'தேந த்ரு'ப்திஸ்த்வர்த்தமாஸம் ஸுராணாம் மாஸார்த்தத்ரு'ப்திஃ ஸ்வதயா பித்ரூ'ணாம்। அந்நேந ஶஶ்வத்து ததாதி மர்த்யாந் ஸூர்யஃ ஸ்வயம் தச்ச பிபர்தி கோபிஃ ।। ௫௨.

அமுதத்தால் தேவர்கள் அரை மாதம் திருப்தியடைகின்றனர்; ஸ்வதயால் முன்னோர்கள் அரை மாதம் திருப்தியடைகின்றனர்; உணவால் சூரியன் எப்போதும் மனிதர்களை வளர்க்கிறார், அதை அவர் தானே கதிர்களால் தாங்குகிறார்.

அயம் ஹரிஸ்தைர்ஹரிபிஸ்துரங்கமைரயந் ஹி சாபோ ஹரதீதி ரஶ்மிபிஃ। விஸர்ககாலே விஸ்ரு'ஜம்ஶ்ச தாஃ புநர்பிபர்தி ஶஶ்வத் ஸவிதா சராசரம் ।। ௫௨.

இந்த ஹரி, அந்த பொன்னிற குதிரைகளுடன், தனது கதிர்களால் நீர்களை உயர்த்துகிறார்; அவற்றை மீண்டும் விடும் போது, சூரியன் எப்போதும் எல்லா உயிரினங்களையும் நிலைத்திருக்கச் செய்கிறார்.

ஹரிர்ஹரித்பிர்ஹ்ரியதே துரங்கமைஃ பிபத்யதாபோ ஹரிபிஃ ஸஹஸ்ரதா। ததஃ ப்ரமுஞ்சத்யபி தாஸ்த்வஸௌ ஹரிஃ ஸ முஹ்யமாநோ ஹரிபிஸ்துரங்கமைஃ ।। ௫௨.

ஹரி பொன்னிற குதிரைகளால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார், அவைகளுடன் ஆயிரக்கணக்கான வழிகளில் நீரை அருந்துகிறார்; பிறகு, அவற்றை மீண்டும் விடும் போது, இந்த ஹரி, குழப்பமடைந்து, அந்த பொன்னிற குதிரைகளால் இழுக்கப்படுகிறார்.

இத்யேஷ ஏகசக்ரேண ஸூர்யஸ்தூர்ணம் ரதேந து। பத்ரைஸ்தைரக்ஷதைரஶ்வைஃ ஸர்பதேऽஸௌ திவி க்ஷயே ।। ௫௨.

இவ்வாறு, ஒரே சக்கரத்துடன், சூரியன் விரைவாக தனது ரதத்தில், அந்த சிறந்த, காயமில்லாத குதிரைகளால் இழுத்து, வானில் பகல் முடிவில் பயணிக்கிறார்.

அஹோராத்ராத்ரதைநாஸௌ ஏகசக்ரேண து ப்ரமந்। ஸப்தத்வீபஸமுத்ராந்தம் ஸப்தபிஃ ஸப்தபிர்ஹயைஃ ।। ௫௨.

பகலும் இரவும், ஒரே சக்கர ரதத்துடன், ஏழு குழுக்களில் ஏழு குதிரைகளுடன், ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் முடிவில் வரை சுழல்கிறார்.

சந்தோபிரஶ்வரூபைஸ்தைர்யதஶ்சக்ரந்ததஃ ஸ்திதைஃ। காமரூபைஃ ஸக்ரு'த்யுக்தைரமிதைஸ்தைர்மநோஜவைஃ ।। ௫௨.

அந்த குதிரைகள், சந்தங்கள் வடிவில், எங்கு சென்றாலும் அங்கு நிற்கும் வகையில், விருப்பமான வடிவங்களுடன், ஒரே நேரத்தில் பல, எண்ணிக்கையற்ற, மனதின் வேகத்துடன் இருக்கின்றன.

ஹரிதைரவ்யயைஃ பிங்கைரீஶ்வரைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ। அஶீதி மண்டலஶதம் ப்ரமந்த்யப்தேந தே ஹயாஃ ।। ௫௨.

பொன்னிறம், அழியாதது, மஞ்சள், தலைமை கொண்டது, பிரம்மத்தை அறிவோர் புகழும் அந்த குதிரைகள், ஒரு ஆண்டில் எண்பது நூறு சக்கரங்களைச் சுற்றுகின்றன.

பாஹ்யமப்யந்தரஞ்சைவ மண்டலம் திவஸக்ரமாத் । கல்பாதௌ ஸம்ப்ரயுக்தாஸ்தே வஹந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத்। ஆவ்ரு'தா வாலகில்யைஸ்தே ப்ரமந்தே ராத்ர்யஹாநி து ।। ௫௨.

வெளிப்புறமும் உள்புறமும் உள்ள சக்கரங்கள், நாள்களின் ஓட்டத்தில், ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் இயக்கப்பட்டு, உயிர்கள் அழியும் நேரத்தைத் தவிர, வாலகில்யர்கள் சூழ்ந்து, பகலும் இரவும் சுழல்கின்றன.

ப்ரதிதைர்வசோபஙிரக்ர்யைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹர்ஷிபிஃ। ஸைவ்யதே கீதவ்ரு'த்யைஶ்ச கந்தர்வைரப்ஸரோகணைஃ। பதங்கஃ பத கைரஶ்வைர்ப்ரமமாணோ திவஸ்பதிஃ ।। ௫௨.

பெரிய முனிவர்களால் புகழப்பட்ட உயர்ந்த சொற்களாலும், கந்தர்வர்களும் அப்சராஸ்களும் இனிமையான பாடல்களாலும் பாடி மகிழ, ஆகாயத்தின் அதிபதி, வேகமான குதிரைகளுடன் பறக்கும் பறவையைப் போலச் சஞ்சரிக்கிறார்.

வீத்யாஶ்ரயாணி சரதி நக்ஷத்ராணி ததா ஶஶீ। ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ ததைவாஸ்ய ரஶ்மீநாம் ஸூர்யவத் ஸ்ம்ரு'தே ।। ௫௨.

அவர் நட்சத்திரங்களின் பாதையில் பயணிக்கிறார்; சந்திரனும் அவ்வாறே செல்கிறான். அவருடைய கதிர்கள், சூரியனுடையவை போலவே, குறையும், பெருகும்.