வாயுபுராணம்

ஸ ஹி ப்ரமந் ப்ராமயதே சந்த்ராதித்யௌ க்ரஹைஃ ஸஹ। ப்ரமந்தமநுகச்சந்தி நக்ஷத்ராணி ச சக்ரவத் ।। ௫௧.

அவர் சுழலும் போது, சந்திரன், சூரியன் மற்றும் கிரகங்களும் அவருடன் சுழல்கின்றன; நட்சத்திரங்கள் அவரைச் சுற்றி சக்கரத்தைப் போல பின்பற்றுகின்றன.

த்ருவஸ்ய மநஸா சாஸௌ ஸர்பதே பகணஃ ஸ்வயம்। ஸூர்யாசந்த்ரமஸௌ தாரா நக்ஷத்ராணி க்ரஹைஃ ஸஹ ।। ௫௧.

துருவனின் எண்ணத்தால், அந்தக் குழு தானாகவே நகர்கிறது; சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரகங்கள் எல்லாம் ஒன்றாக அசைகின்றன.

வாதாநீகமயைர்பந்தைர்த்ருவே பத்தாநி தாநி வை। தேஷாம் யோகஸ்வ பேதாஶ்ச காலசாரஸ்ததைவ ச ।। ௫௧.

காற்றால் ஆன பிணைப்புகளால் அவை துருவனுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றின் சேர்க்கை, பிரிவு, காலப்போக்கில் நிகழும் இயக்கங்கள் அனைத்தும் அதன்படி நடைபெறுகின்றன.

அஸ்தோதயௌ ததோத்பாதா அயநே தக்ஷிணோத்தரே। விஷுவத்‌க்ரஹவர்ணாஶ்ச த்ருவாத்ஸர்வம் ப்ரவர்த்ததே ।। ௫௧.

சூரியன் மறையும் எழும் காலங்கள், அபாயங்கள், தெற்காயனமும் வடக்காயனமும், சமமான நாள், கிரகங்களின் நிறங்கள் — இவை எல்லாம் துருவனிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

வர்ஷா கர்மோ ஹிமம் ராத்ரிஃ ஸந்த்யா சைவ திநம் ததா । ஶுபாஶுபம் ப்ரஜாநாஞ்ச த்ருவாத்ஸர்வம் ப்ரவர்த்ததே ।। ௫௧.

மழை, வெப்பம், பனிக்காலம், இரவு, சாயங்காலம், பகல், உயிர்களின் நல்லது கெட்டது — இவை அனைத்தும் துருவனிலிருந்து உண்டாகின்றன.

த்ருவேணாதிக்ரு'தாம்ஶ்சைவ ஸூர்யோऽபாவ்ரு'த்த்ய திஷ்டதி। ததேஷ தீப்தகிரணஃ ஸ காலாக்நிர்த்திவாகரஃ ।। ௫௧.

துருவனிடமிருந்து தன் பங்கு பெற்ற சூரியன் தனியாக நிற்கிறான்; அவன் தீப்போன்ற ஒளிக்கதிர்களுடன் காலத்தின் நெருப்பாகவும், பகலை ஒளிர்விப்பவனாகவும் இருக்கிறான்.

பரிவர்த்த க்ரமாத்விப்ரா பாபிராலோகயந் திஶஃ। ஸூர்யஃ கிரணஜாலேந வாயுயுக்தேந ஸர்வஶஃ। ஜகதோ ஜலமாதத்தே க்ரு'த்ஸ்நஸ்ய த்விஜஸத்தமாஃ ।। ௫௧.

இருமுறை பிறந்தவர்களே, சூரியன் தன் ஒளிக்கதிர்களால் திசைகளை விளக்கி, காற்றுடன் கூடிய ஒளிக்கதிர்களின் வலையால் உலகில் உள்ள நீரை எல்லாம் உறிஞ்சுகிறான்.

ஆதித்யபீதம் ஸூர்யாக்நேஃ ஸோமம் ஸம்க்ரமதே ஜலம்। நாடீபிர்வாயுயுக்தாபிர்லோகாதாநம் ப்ரவர்த்ததே ।। ௫௧.

சூரியனின் வெப்பத்தால் உறிஞ்சப்பட்ட நீர் சந்திரனுக்குச் செல்கிறது; காற்றுடன் கூடிய நரம்புகளால் அந்த நீர் உலகங்களுக்கு வாழ்வாதாரமாகப் பகிரப்படுகிறது.

யத்ஸோமாத் ஸ்ரவதே ஸூர்யஸ்ததக்ரேஷ்வவதிஷ்டதே। மேகா வாயுநிகாதேந விஸ்ரு'ஜந்தி ஜலம்புவி ।। ௫௧.

சந்திரனிலிருந்து சூரியன் உறிஞ்சும் நீர் மேகங்களில் தங்கும்; காற்றால் மேகங்கள் தள்ளப்பட்டு, அந்த நீர் பூமியில் பொழிகிறது.

ஏகமுத்க்ஷிப்யதே சைவ பததே ச புநர்ஜ்ஜலம்। நாநாப்ரகாரமுதகந்ததேவ பரிவர்த்ததே ।। ௫௧.

ஒரே நேரத்தில் நீர் மேலே எடுத்து விடப்படுகிறது, பிறகு மீண்டும் கீழே விழுகிறது; பல விதமாக அந்த நீர் இடம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஸந்தாரணார்தம் பூதாநாம் மாயைஷா விஶ்வநிர்மிதா। அநயா மாயயா வ்யாப்தம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ।। ௫௧.

உலகில் உயிர்கள் நிலைத்திருக்க இந்த மாயை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது; இந்த மாயையால் மூன்று உலகங்களும், அசையும், அசையாத அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன.

விஶ்வேஶோ லோகக்ரு'த்தேவஃ ஸஹஸ்ராம்ஶுஃ ப்ரஜாபதிஃ। தாதா க்ரு'த்ஸ்நஸ்ய லோகஸ்ய ப்ரபு ர்விஷ்ணுர்திவாகரஃ ।। ௫௧.

உலகத்துக்குத் தலைவனும், உலகங்களை உருவாக்குபவரும், ஆயிரம் கதிர்கள் உடையவரும், உயிர்களின் ஆண்டவரும், எல்லா உலகத்தையும் காப்பவரும், பரமாத்மாவும், சூரியனும், விஷ்ணுவும் ஆவார்.

ஸர்வலௌகிகமம்போ வை யத்ஸோமாந்நபஸஃ ஸ்நுதம்। ஸோமாதாரம் ஜகத்ஸர்வமேதத்தத்யம் ப்ரகீர்திதம் ।। ௫௧.

வானிலிருந்து விழும் உலகத்து நீர் எல்லாம் 'சோமம்' என அழைக்கப்படுகிறது; இந்த உலகம் முழுவதும் சோமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று உண்மையாகச் சொல்லப்படுகிறது.

ஸூர்யாதுஷ்ணம் நிஸ்ரவதே ஸோமாச்சீதம் ப்ரவர்த்ததே। ஶீதோஷ்ணவீர்யௌ த்வாவேதௌ யுக்தௌ தாரயதோ ஜகத் ।। ௫௧.

சூரியனிலிருந்து வெப்பம் வெளியேறும், சந்திரனிலிருந்து குளிர்ச்சி வருகிறது; இந்த இரு சக்திகள், வெப்பமும் குளிர்ச்சியும், சேர்ந்து உலகத்தைத் தாங்குகின்றன.

ஸோமாதாரா நதீ கங்கா பவித்ரா விமலோதகா। ஸோமபுத்ரபுரோகாஶ்ச மஹாநத்யோ த்விஜோத்தமாஃ ।। ௫௧.

சோமத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டது கங்கை, தூய்மையான தெளிந்த நீருடன்; சோமனின் மகன்கள் முதன்மை வகிக்கும் பெரிய நதிகளும் அப்படியே, சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரே.

ஸர்வபூதஶரீரேஷு ஆபோ ஹ்யநுகதாஶ்ச யாஃ । தேஷு ஸந்தஹ்யமாநேஷு ஜங்கமஸ்தாவரேஷு ச। தூமபூதாஸ்து தா ஆபோ நிஷ்க்ராமந்தீஹ ஸர்வஶஃ ।। ௫௧.

எல்லா உயிரினங்களின் உடலில் இருக்கும் நீர், அசையும், அசையாதவற்றை எரிக்கும்போது, அந்த நீர் புகையாக மாறி, எல்லா வழியிலும் இங்கிருந்து வெளியேறுகிறது.

தேந சாப்ராணி ஜாயந்தே ஸ்தாநமத்ராம்பஸாம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஆர்கந்தேஜோ ஹி பூதேப்யோ ஹ்யாதத்தே ரஶ்மிபிர்ஜலம் ।। ௫௧.

அதிலிருந்து மேகங்கள் உருவாகின்றன; இதுவே நீருக்கான இடம் என்று அறியப்படுகிறது. சூரியன் தனது கதிர்கள் மூலம் புவியிலிருந்து நீரை எடுத்துக்கொள்கிறான்.

ஸமுத்ராத்வாயுஸம்யோகாத்வஹந்த்யாபோ கபஸ்தயஃ। யதஸ்த்வ்ரு'துவஶாத் காலே பரிவர்த்தோ திவாகரஃ। யச்சத்யபோ ஹி மேகேப்யஃ ஶுக்லாஃ ஶுக்லகபஸ்திபிஃ ।। ௫௧.

கடலில் இருந்து காற்றுடன் சேர்ந்து, கதிர்கள் நீரை எடுத்துச் செல்கின்றன; காலத்திற்கும் பருவத்திற்கும் ஏற்ப, சூரியன் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி, வெள்ளை ஒளிக்கதிர்கள் மூலம் மேகங்களுக்கு நீர் அளிக்கிறான்.

அப்ரஸ்தா ப்ரபதந்த்யாபோ வாயுநா ஸமுதீரிதாஃ। ஸர்வபூதஹிதார்தாய வாயுபிஶ்ச ஸமந்ததஃ ।। ௫௧.

மேகங்களில் இருக்கும் நீர், காற்றால் கிளறப்பட்டு, எல்லா உயிர்களுக்குப் பயனாக, காற்றால் எல்லா இடங்களிலும் பரவுகிறது.

ததோ வர்ஷதி ஷண்மாஸாந் ஸர்வபூதவிவ்ரு'த்தயே। வாயவ்யம் ஸ்தநிதஞ்சைவ வைத்யுதஞ்சாக்நிஸம்பவம் ।। ௫௧.

அதன்பின் ஆறு மாதங்கள் மழை பெய்து, எல்லா உயிர்களின் வளர்ச்சிக்காக, காற்றோடு கூடிய இடியுடன், நெருப்பில் இருந்து உருவாகும் மின்னலோடும் வருகிறது.

மேஹநாச்ச மிஹேர்த்தாதோர்மேகத்வம் வ்யஞ்ஜயந்தி ச। ந ப்ரஶ்யந்தி யதஸ்த்வாபஸ்ததப்ரம் கவயோ விதுஃ ।। ௫௧.

மழை பெய்வதினால் மேகத்தின் தன்மை வெளிப்படுகிறது; அந்த நீர் கீழே விழாமல் இருக்கின்றதால், அறிஞர்கள் அதை மேகம் என்று அறிவார்கள்.

மேகாநாம் புநருத்பத்திஸ்த்ரிவிதா யோநிருச்யதே। ஆக்நேயா ப்ரஹ்மஜாஶ்சைவ பக்ஷஜாஶ்ச ப்ரு'தக்விதாஃ। த்ரிதா கநாஃ ஸமாக்யாதாஸ்தேஷாம் வக்ஷ்யாமி ஸம்பவம் ।। ௫௧.

மேகங்கள் மூன்று வகை தோற்றம் கொண்டவை என்று கூறப்படுகிறது: நெருப்பில் இருந்து பிறந்தவை, பிரம்மாவால் பிறந்தவை, இறகுகள் மூலம் பிறந்தவை; இவை தனித்தனியாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவற்றின் தோற்றத்தை நான் விளக்குகிறேன்.

ஆக்நேயாஸ்த்வர்ணஜாஃ ப்ரோக்தாஸ்தேஷாம் தஸ்மாத் ப்ரவர்த்தநம்। ஶீததுர்திநவாதா யே ஸ்வகுணாஸ்தே வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௧.

நெருப்பில் இருந்து பிறந்தவை 'அர்ணஜா' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அவற்றின் செயல்பாடும் அதிலிருந்து வருகிறது; குளிர், மோசமான காலநிலை, காற்று ஆகிய தன்மைகள் உடையவை தங்களது இயல்பில் நிலைத்துள்ளன.

மஹிஷாஶ்ச வராஹாஶ்ச மத்தமாதங்ககாமிநஃ। பூத்வா தரணிமப்யேத்ய விசரந்தி ரமந்தி ச ।। ௫௧.

எருமைகள், பன்றிகள், போதைமிகுந்த யானைகள் ஆகியவை உருவம் எடுத்துக் கொண்டு பூமியில் வந்து சுற்றி மகிழ்கின்றன.

ஜீமூதா நாம தே மேகா ஏதேப்யோ ஜீவஸம்பவாஃ। வித்யுத்குணவிஹீநாஶ்ச ஜலதாராவலம்பிநஃ ।। ௫௧.

அந்த மேகங்கள் 'ஜீமூதம்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அவற்றிலிருந்து உயிரினங்கள் தோன்றுகின்றன. அவை மின்னல் இல்லாதவை, நீர் ஓட்டத்தால் நிலைத்துள்ளன.

மூகா கநா மஹாகாயா ப்ரவாஹஸ்ய வஶாநுகாஃ। க்ரோஶமாத்ராச்ச வர்ஷந்தி க்ரோஶார்த்தாதபி வா புநஃ ।। ௫௧.

மௌனமான பெரிய மேகங்கள், காற்றின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, ஒரு கோசம் அல்லது அரை கோசம் தூரத்திலிருந்து மழை பெய்கின்றன.

பர்வதாக்ரநிதம்பேஷு வர்ஷந்தி ச ரமந்தி ச। பலாகாகர்பதாஶ்சைவ பலாகாகர்பதாரிணஃ ।। ௫௧.

அவை மலை உச்சிகள் மற்றும் சரிவுகளில் மழை பெய்து மகிழ்கின்றன; மற்றும் 'பலாகா' என்பதன் கருவை உடையவை, அதேபோல் பலாகா கருவை சுமப்பவர்களும் உள்ளனர்.

ப்ரஹ்மஜாநாம தே மேகா ப்ரஹ்மநிஃஶ்வாஸஸம்பவாஃ। தே ஹி வித்யுத்குணோபேதாஃ ஸ்தநயந்தி ஸ்வநப்ரியாஃ ।। ௫௧.

மேகங்களே, உங்களை பிரம்மாவின் மூச்சிலிருந்து பிறந்தவர்கள் என்று நாம் அறிவோம்; மின்னலின் தன்மையுடன், நீங்கள் இடிக்கும் ஒலியில் மகிழ்ச்சி அடைகிறீர்கள்.

தேஷாம் ஶப்தப்ரணாதேந பூமிஃ ஸ்வாங்கருஹோத்கமா। ராஜ்ஞீ ராஜ்ஞாபிஷிக்தேவ புநர்யௌவநமஶ்ருதே। தேஷ்வியம் ப்ரீதிமாஸக்தா பூதாநாம் ஜீவிதோத்பவா ।। ௫௧.

அந்த மேகங்களின் ஒலி முழங்கும் போது, பூமியில் செடிகள் வளர்கின்றன; அது ராஜாவால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட ராணி இளமை திரும்பப் பெறும் போல் உள்ளது. இந்த மேகங்களைப் பார்த்து பூமி மிகுந்த பாசத்துடன் இருக்கிறது, ஏனெனில் உயிர்கள் எல்லாம் அவற்றிலிருந்தே தோன்றுகின்றன.