வாயுபுராணம்

ஸமா ராத்ரிரஹஶ்சைவ யதா தத்விஷுவத்பவேத்। ததா தாநாநி தேயாநி பித்ரு'ப்யோ விஷுவத்யபி। ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶேஷேண முகமேதத்து தைவதம் ॥ ௫௦.

பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும் போது அது விஷுவம்; அப்போது பித்ருக்களுக்கு தானம் வழங்க வேண்டும், மேலும் பிராமணர்களுக்குப் பெரிதும் கொடுக்க வேண்டும்; இது தெய்வங்களுக்கு முதன்மையான காலம்.

ஊநராத்ராதிமாஸௌ ச கலாகாஷ்டாமுஹூர்த்தகாஃ। பௌர்ணமாஸீ ததா ஜ்ஞேயா அமாவாஸ்யா ததைவ ச। ஸிநீவாலீ குஹூஶ்சைவ ராகா சாநுமதி ஸ்ததா ॥ ௫௦.

குறைந்த இரவு மாதங்கள், அதிகமான மாதங்கள், கலைகள், காஷ்டைகள், முகூர்த்தங்கள், பௌர்ணமி, அமாவாசை, சினிவாலி, குஹூ, ராகா, அனுமதி ஆகியவை அறியப்பட வேண்டும்.

தபஸ்தபஸ்யௌ மதுமாதவௌ ச ஶுக்ரஃ ஶுசிஶ்சாயநமுத்தரம் ஸ்யாத்। நபோ நபஶ்யோऽத இஷுஃ ஸஹோர்ஜஃ ஸஹஃஸஹஸ்யாவிதி தக்ஷிணம் ஸ்யாத் ॥ ௫௦.

தபஸ், தபஸ்யா, மதூ, மாதவம், சுக்ரன், சுசி ஆகியவை உத்தராயணத்தின் பெயர்கள்; நபஸ், நபஸ்ய, இஷு, சக, சகஸ்ய, அவிதி ஆகியவை தட்சிணாயணத்தின் பெயர்கள்.

ஸம்வத்ஸராஸ்ததோ ஜ்ஞேயாஃ பஞ்சாப்தா ப்ரப்மணஃ ஸுதாஃ। தஸ்மாத்து ரு'தவோ ஜ்ஞேயா ரு'தவோ ஹ்யந்தராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௫௦.

அதிலிருந்து ஆண்டுகள் உருவாகின்றன என்று அறிய வேண்டும்; அந்த ஐந்து ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் பிள்ளைகள் எனக் கூறப்படுகின்றன. அவற்றிலிருந்து காலங்கள் தோன்றுகின்றன; காலங்கள் இடைவெளிகள் என்று நினைக்கப்படுகின்றன.

தஸ்மாதநுமுகா ஜ்ஞேயா அமாவாஸ்யாஸ்ய பர்வணஃ. தஸ்மாத்து விஷுவம் ஜ்ஞேயம் பித்ரு'தைவஹிதம் ஸதா ॥ ௫௦.

அதிலிருந்து அமாவாசை போன்ற சந்திரபருவங்கள் அறியப்படுகின்றன. அதிலிருந்து சமதிகாலமும் அறியப்படுகிறது; அது எப்போதும் முன்னோர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் நல்லது.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யேத தைவே பித்ர்யே ச மாநவஃ। தஸ்மாத் ஸ்ம்ரு'தம் ப்ரஜாநாம் வை விஷுவத்ஸர்வகம் ஸதா ॥ ௫௦.

இவ்வாறு அறிந்தால், மனிதன் தேவர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் செய்யும் கடமைகளில் குழப்பமடையமாட்டான். அதனால் சமதிகாலம் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பொதுவாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

ஆலோகாந்தஃ ஸ்ம்ரு'தோ லோகோ லோகாந்தோ லோக உச்யதே। லோகபாலாஃ ஸ்திதாஸ்தத்ர லோகாலோகஸ்ய மத்யதஃ ॥ ௫௦.

ஒளி முடியும் இடம் வரை உலகம் என்று கூறப்படுகிறது; அதற்கு அப்பால் உள்ள இடம் 'உலகாந்தம்' எனப்படுகிறது. அந்த இடத்தில் உலகங்களைக் காக்கும் காவலர்கள், உலகம் மற்றும் அதன் அப்பால் இடைப்பட்ட இடத்தில் நிலைத்திருக்கின்றனர்.

சத்வாரஸ்தே மஹாத்மாநஸ்திஷ்டந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத்। ஸுதாமா சைவ வைராஜஃ கர்த்தமஃ ஶங்‌க்ரு'பஸ்ததா। ஹிரண்யலோமா பர்ஜ்ஜந்யஃ கேதுமாந் ஜாதநிஶ்சயஃ ॥ ௫௦.

அங்கு நான்கு பெரிய ஆன்மாக்கள், உயிர்கள் அழியுமுன் இருந்து வருகின்றனர்: சுதாமா, வைராஜன், கர்த்தமன், சங்கிர்பன், ஹிரண்யலோமன், பர்ஜன்யன், கேதுமான், ஜாதநிச்சயம்.

நிர்த்வந்த்வா நிரபீமாநா நிஸ்தந்த்ரா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ। லோகபாலாஃ ஸ்திதா ஹ்யேதே லோகாலோகே சதுர்திஶம் ॥ ௫௦.

இவர்கள் இரட்டைப்பாடு, அகம்பாவம், பிணைப்பு, சொத்துச் சொந்தம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர்கள்; உலகம் மற்றும் அதன் அப்பால் நான்கு திசைகளிலும் நிலைத்திருக்கின்ற உலக காவலர்கள்.

உத்தரம் யதகஸ்த்யஸ்ய அஜவீத்யாஶ்ச தக்ஷிணம்। பித்ரு'யாணஃ ஸ வை பந்தா வைஶ்வாநரபதாத்பஹிஃ ॥ ௫௦.

அகஸ்தியனுக்கு வடக்கிலும், அஜவீதி என்ற பாதைக்கு தெற்கிலும் உள்ள இடம், முன்னோர்களின் பாதையாகும்; அது வைஷ்வானரபதத்துக்கு வெளியிலுள்ளது.

தத்ராஸதே ப்ரஜாவந்தோ முநயோ ஹ்யக்நிஹோத்ரிணஃ । லோகஸ்ய ஸந்தாநகராஃ பித்ரு'யாணே பதி ஸ்திதாஃ ॥ ௫௦.

அங்கு, அக்னிஹோத்திரம் செய்யும் முனிவர்கள், சந்ததியுடன், உலகத்தைத் தொடரச் செய்பவர்கள், முன்னோர்களின் பாதையில் தங்கி வாழ்கின்றனர்.

பூதாரம்ப க்ரு'தம் கர்ம ஆஶிஷா ரு'த்விகுச்யதே । ப்ராரபந்தே லோககாமாஸ்தேஷாம் பந்தாஃ ஸ தக்ஷிணஃ ॥ ௫௦.

உயிர்கள் தோன்றும் பொருட்டு செய்யப்படும் யாகம், வேதியர்களால் 'ஆசிஷா' என்று அழைக்கப்படுகிறது. உலகங்களை விரும்புவோர் அதை மேற்கொள்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு அந்த தெற்குப் பாதை உள்ளது.

சலிதந்தே புநர்த்தர்மம் ஸ்தாபயந்தி யுகே யுகே। ஸந்தத்யா தபஸா சைவ மர்யாதாபிஃ ஶ்ருதேந ச ॥ ௫௦.

அவர்கள் வழிமுறையில் தவறினால், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் தர்மத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறார்கள்; சந்ததி, தவம், எல்லைகள் மற்றும் வேதம் மூலமாக.

ஜாயமாநாஸ்து பூர்வே வை பஶ்சிமாநாம் க்ரு'ஹேஷு ச। பஶ்சிமாஶ்சைவ ஜாயந்தே பூர்வேஷாம் நிதநேஷ்வபி। ஏவ மாவர்த்தமாநாஸ்தே திஷ்டந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத் ॥ ௫௦.

முன்னதாகப் பிறந்தவர்கள் பின்வந்தவர்களின் வீடுகளில் இருக்கிறார்கள்; பின்வந்தவர்கள் முன்னோர்களின் இறப்பிலும் பிறக்கிறார்கள். இவ்வாறு சுழன்று, உயிர்கள் அழியுமுன் இருந்து வருகின்றனர்.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி முநீநாம் க்ரு'ஹமேதிநாம்। ஸவிதுர்த்தக்ஷிணம் மார்கம் ஶ்ரிதா ஹ்யாசந்த்ரதாரகம்। க்ரியாவதாம் ப்ரஸங்க்யேயா யே ஶ்மஶாநாநி பேஜிரே ॥ ௫௦.

எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் முனிவர்கள், குடும்ப வாழ்வில் இருப்பவர்கள், சூரியனின் தெற்குப் பாதையில், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் வரை சென்றவர்கள், யாகங்களில் ஈடுபட்டவர்கள், சுடுகாடுகளில் சேர்ந்தவர்களாகக் கணிக்கப்படுகின்றனர்.

லோகஶம்வ்யவஹாரேண பூதாரம்பக்ரு'தேந ச। இச்சாத்வேஷப்ரக்ரு'த்யா ச மைதுநோபகமேந ச ॥ ௫௦.

உலக வாழ்க்கை, உயிர்கள் தோன்றும் செயல்கள், விருப்பு வெறுப்பு போன்ற இயல்புகள், மற்றும் मैथுனம் ஆகியவற்றின் மூலம்,

ததா காயக்ரு'தேநேஹ ஸேவநாத்விஷயஸ்ய ச। ஏதைஸ்தைஃ காரணைஃ ஸித்தாஃ ஶ்மஶாநாநி ஹி பேஜிரே। ப்ரஜைஷிணஸ்தே முநயோ த்வாபரேஷ்விஹ ஜஜ்ஞிரே ॥ ௫௦.

அதேபோல், உடல் செயல்கள் மற்றும் விஷயங்களை அனுபவிப்பதும் காரணமாக, பல்வேறு காரணிகளால், சாதனை அடைந்தவர்கள் சுடுகாடுகளில் சேர்ந்தனர்; சந்ததியை விரும்பிய அந்த முனிவர்கள் துவாபர யுகங்களில் இங்கு பிறந்தனர்.

நாகவீத்யுத்தரே யச்ச ஸப்தர்ஷிப்யஶ்ச தக்ஷிணம் । உத்தரஃ ஸவிதுஃ பந்தா தேவயாநஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௫௦.

நாகவீதி வடக்கிலும், சப்தரிஷிகள் தெற்கிலும் உள்ள இடம், சூரியனின் வடக்குப் பாதை; அது தேவர்களின் வழியாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

யத்ர தே வாஸிநஃ ஸித்தா விமலா ப்ரஹ்மசாரிணஃ। ஸததந்தே ஜுகுப்ஸந்தே தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுர்ஜ்ஜிதஸ்து தைஃ ॥ ௫௦.

அங்கு, சித்தி பெற்றவர்கள், தூய்மை உடையவர்கள், பிரம்மச்சாரிகள் வாழ்கிறார்கள்; அவர்கள் எப்போதும் கட்டுப்பாட்டுடன், விருப்பம் இல்லாமல் இருக்கிறார்கள்; அவர்களால் மரணம் வெல்லப்படுகிறது.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி தேஷாமப்யூர்த்த்வரேதஸாம்। உதகூபந்தாநமர்யம்ணஃ ஶ்ரிதா ஹ்யாபூதஸம்ப்லவாத் ॥ ௫௦.

அவர்களில் எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர், மேலே செல்கின்ற வீரியம் உடையவர்கள், ஆரியமன் வழியிலுள்ள நீரில்லா பாதையில், உயிர்கள் அழியுமுன் சென்றவர்கள்.

இத்யேதைஃ காரணைஃ ஶுத்தைஸ்தேऽ ம़தத்வம் ஹி பேஜிரே। ஆபூதஸம்ப்லவஸ்தாநமம்ரு'தத்வம் விபாவ்யதே ॥ ௫௦.

இத்தகைய தூய காரணிகளால், அவர்கள் அமரத்துவத்தை அடைந்தனர்; உயிர்கள் அழியுமுன் இருக்கும் நிலைதான் அமரத்துவம் என்று அறியப்படுகிறது.

த்ரைலோக்யஸ்திதிகாலோऽயமபுநர்மார்ககாமிநஃ। ப்ரஹ்மஹத்யாஶ்வமேதாப்யாம் புண்யாபாபக்ரு'தோऽபரம்। ஆபூதஸம்ப்லவாந்தே து க்ஷீயந்தே ஹ்யூர்த்த்வரேதஸஃ ॥ ௫௦.

மூவுலகங்களின் நிலைநிறைவு இங்கே கூறப்பட்டது; வழி தவறி திரும்பாதவர்களுக்கு இது வேறு விதமாகும். பிராமணனை கொன்ற பாவம் அல்லது அசுவமேத யாகத்தின் புண்ணியம் ஆகியவற்றிலிருந்து இது வேறுபடும். பெரிய பிரளயத்தின் முடிவில், உயர்ந்த தவமுள்ளவர்கள் எல்லோரும் இங்கு அழிகின்றனர்.

ஊர்த்த்வோத்தரம்ரு'ஷிப்யஸ்து த்ருவோ யத்ராஸ்தி வை ஸ்ம்ரு'தம்। ஏதத்விஷ்ணுபதம் திவ்யம் த்ரு'தீயம் வ்யோம்நி பாஸ்வரம் ॥ ௫௦.

மிக உயர்ந்த முனிவர்களுக்கு மேல், நிலைமாறாதது எங்கு இருக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது, அந்த இடம் தான் வியாசமான, ஒளிவீசும், விண்ணில் உள்ள விஷ்ணுவின் மூன்றாவது திவ்யமான பதவி.

தத்ர கத்வா ந ஶோசந்தி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்। தர்மத்ருவாத்யாஸ்திஷ்டந்தி யத்ர தே லோகஸாதகாஃ ॥ ௫௦.

அங்கு சென்றவர்கள் துக்கப்படமாட்டார்கள்; அது விஷ்ணுவின் உத்தமமான இடம். அங்கு தர்மத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட துருவன் மற்றும் பிற உலகங்களை காத்து நிற்கும் மகான்கள் இருக்கின்றனர்.

ஸ்வாயம்புவே நிஸர்கே து வ்யாக்யாதாந்யுத்தராணி து। பவிஷ்யாணி ச ஸர்வாணி தேஷாம் வக்ஷ்யாம்யநுக்ரமம் ।। ௫௧.

சுவாயம்புவ மனுவின் படைப்பில் மேலுள்ள உலகங்கள் விளக்கப்பட்டன; இனி வரவிருக்கும் அனைத்தையும் வரிசையாக நான் கூறுகிறேன்.

ஏதச்ச்ருத்வா து முநயஃ பப்ரச்சுர்லோமஹர்ஷணம்। ஸூர்யாசந்த்ரமஸோஶ்சாரம் க்ரஹாணாஞ்சைவ ஸர்வஶஃ ।। ௫௧.

இதை கேட்ட முனிவர்கள் லோமஹர்ஷணரை நோக்கி, சூரியன், சந்திரன் எழும் மறையும் காலம் மற்றும் அனைத்து கிரகங்களையும் பற்றி கேட்டார்கள்.

ப்ரமந்தே கதமேதாநி ஜ்யோதீம்ஷி திவி மண்டலம்। திர்யக்வ்யூஹேந ஸர்வாணி ததைவாஸங்கரேண ச। கஶ்ச ப்ராமயதே தாநி ப்ரமந்தி யதி வா ஸ்வயம் ।। ௫௧.

இந்த ஒளிவீசும் விண்மீன்கள் விண்ணில் எப்படி சுழல்கின்றன? அவை எப்படி ஒருவருடன் ஒருவர் கலந்தும், வளைந்தும் பயணிக்கின்றன? யார் அவற்றை இயக்குகிறார், அல்லது அவை தானாகவே சுழலுகிறதா?

ஏதத்வேதிதுமிச்சாமஸ்தந்நோ நிகத ஸத்தம்। பூதஸம்மோஹநந்த்வேதச்ச்ரோதுமிச்சா ப்ரவர்த்ததே ।। ௫௧.

இதைக் கேட்கும் ஆர்வம் எங்களுக்குள் எழுந்துள்ளது; ஆதலால், அருளாளா, இதை எங்களுக்கு விளக்கி கூறுங்கள். உயிர்கள் ஏன் குழப்பமடைகின்றன என்பதை அறிய விரும்புகிறோம்.

பூதஸம்மோஹநம் ஹ்யேதத் ப்ருவதோ மே நிபோதத। ப்ரத்யக்ஷமபி த்ரு'ஸ்யம் யத்தத் ஸம்மோஹயதே ப்ரஜாஃ ।। ௫௧.

உயிர்கள் குழப்பமடையும் இந்த விஷயத்தை, என் வாயிலாக நீங்கள் கேளுங்கள்; கண்களுக்கு தெரிந்தாலும், இது மக்களை மயக்குகிறது.