வாயுபுராணம்

கே தஸ்யோத்தரதஶ்சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கவாந்நாம பர்வதஃ। த்ரீணி தஸ்ய து ஶ்ர்ரு'ங்காணி ஸ்ப்ரு'ஶந்தீவ நபஸ்தலம் ॥ ௫௦.

வானில், அதற்கு வடக்கில், சிருங்கவான் என்ற மலை உள்ளது; அதற்கு மூன்று சிகரங்கள், அவை வானைத் தொடும் போல் தெரிகின்றன.

தைஶ்சாபி ஶ்ர்ரு'ங்கவாந்நாம ஸர்வதஶ்சைவ விஶ்ருதஃ। ஏகமார்கஶ்ச விஸ்தாரோ விஷ்கம்பஶ்சாபி கீர்திதஃ ॥ ௫௦.

அந்த சிகரங்களால் அது எல்லா இடங்களிலும் சிருங்கவான் என்று புகழப்படுகிறது; அது ஒரே பாதையும், அகலமும், பரப்பும் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

தஸ்ய வை ஸர்வதஃ ஶ்ர்ரு'ங்கம் மத்யமந்தத்திரண்மயம்। தக்ஷிணம் ராஜதஞ்சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கம் து ஸ்படிகப்ரபம் ॥ ௫௦.

அந்த மலையின் எல்லா சிகரங்களிலும் நடுவிலுள்ள சிகரம் தங்கம் போன்றது; தெற்குப்புற சிகரம் வெள்ளி போன்றது; மற்றொரு சிகரம் கிரிஸ்தல் போல ஒளிர்கிறது.

ஸர்வரத்நமயம் சைகம் ஶ்ர்ரு'ங்கமுத்தரமுத்தமம்। ஏவம் கூடைஸ்ரிபிஃ ஶைலைஃ ஶ்ர்ரு'ங்கவாநிதி விஶ்ருதஃ ॥ ௫௦.

வடக்கே உள்ள உயர்ந்த சிகரம் எல்லா ரத்தினங்களாலும் ஆனது; இவ்வாறு பல சிகரங்களும் மலைகளும் கொண்டதால் அது சிருங்கவான் என்று புகழப்படுகிறது.

யத்தத்விஷுவதம் ஶ்ர்ரு'ங்கந்ததர்கஃ ப்ரதிபத்யதே। ஶரத்வஸந்தயோர்மத்யே மத்யமாம் கதிமாஸ்திதஃ। அஹஸ்துல்யாமதோ ராத்ரிம் கரோதி திமிராபஹஃ ॥ ௫௦.

விஷுவத்தில் உள்ள அந்தச் சிகரத்தைச் சூரியன் அடைகிறான்; சரத்காலம், வசந்தகாலம் நடுவில், சூரியன் நடு பாதையில் சென்று பகலும் இரவும் சமமாக்கி இருளை அகற்றுகிறான்.

ஹரிதாஶ்ச ஹயா திவ்யாஸ்தே நியுக்தா மஹாரதே। அநுலிப்தா இவாபாந்தி பசரக்தைர்கபஸ்திபிஃ ॥ ௫௦.

பச்சை நிறமான தெய்வீக குதிரைகள் பெரிய ரதத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; அவை சூரியனின் கதிர்களால் சிவப்பாக பூசப்பட்டதுபோல் தோன்றுகின்றன.

மேஷாந்தே ச துலாந்தே ச பாஸ்கரோதயதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । முஹூர்த்தா தஶ பஞ்சைவ அஹோராத்ரிஶ்ச தாவதீ ॥ ௫௦.

மேஷம் முடிவிலும் துலாம் முடிவிலும் சூரியன் உதயமானபோது பதினைந்து முகூர்த்தங்கள் கணக்கிடப்படுகின்றன; அப்போது பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும்.

க்ரு'த்திகாநாம் யதா ஸூர்யஃ ப்ரதமாம்ஶகதோ பவேத் । விஶாகாநாம் ததா ஜ்ஞேயஶ்சதுர்தாம்ஶே நிஶாகரஃ॥ ௫௦.

சூரியன் கிருத்திகை நட்சத்திரத்தின் முதல் பாகத்தில் சென்றபோது, சந்திரன் விசாகை நட்சத்திரத்தின் நான்காம் பாகத்தில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

விஶாகாயாம் யதா ஸூர்ய ஶ்ச்ரதேம்ऽஶம் த்ரு'தீயகம்। ததா சந்த்ரம் விஜாநீயாத் க்ரு'த்திகாஶிரஸி ஸ்திதம் ॥ ௫௦.

சூரியன் விசாகை நட்சத்திரத்தின் மூன்றாம் பாகத்தில் இருக்கும்போது, சந்திரன் கிருத்திகையின் தலைப்பகுதியில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

விஷுவந்தம் ததா வித்யாதேவமாஹுர்மஹர்ஷயஃ। ஸூர்யேண விஷுவம் வித்யாத் காலம் ஸோமேந லக்ஷயேத் ॥ ௫௦.

அப்போது விஷுவம் நிகழ்வதாக பெரிய முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்; விஷுவத்தை சூரியனால் அறிந்து, காலத்தை சந்திரனால் கணிக்க வேண்டும்.

ஸமா ராத்ரிரஹஶ்சைவ யதா தத்விஷுவத்பவேத்। ததா தாநாநி தேயாநி பித்ரு'ப்யோ விஷுவத்யபி। ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶேஷேண முகமேதத்து தைவதம் ॥ ௫௦.

பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும் போது அது விஷுவம்; அப்போது பித்ருக்களுக்கு தானம் வழங்க வேண்டும், மேலும் பிராமணர்களுக்குப் பெரிதும் கொடுக்க வேண்டும்; இது தெய்வங்களுக்கு முதன்மையான காலம்.

ஊநராத்ராதிமாஸௌ ச கலாகாஷ்டாமுஹூர்த்தகாஃ। பௌர்ணமாஸீ ததா ஜ்ஞேயா அமாவாஸ்யா ததைவ ச। ஸிநீவாலீ குஹூஶ்சைவ ராகா சாநுமதி ஸ்ததா ॥ ௫௦.

குறைந்த இரவு மாதங்கள், அதிகமான மாதங்கள், கலைகள், காஷ்டைகள், முகூர்த்தங்கள், பௌர்ணமி, அமாவாசை, சினிவாலி, குஹூ, ராகா, அனுமதி ஆகியவை அறியப்பட வேண்டும்.

தபஸ்தபஸ்யௌ மதுமாதவௌ ச ஶுக்ரஃ ஶுசிஶ்சாயநமுத்தரம் ஸ்யாத்। நபோ நபஶ்யோऽத இஷுஃ ஸஹோர்ஜஃ ஸஹஃஸஹஸ்யாவிதி தக்ஷிணம் ஸ்யாத் ॥ ௫௦.

தபஸ், தபஸ்யா, மதூ, மாதவம், சுக்ரன், சுசி ஆகியவை உத்தராயணத்தின் பெயர்கள்; நபஸ், நபஸ்ய, இஷு, சக, சகஸ்ய, அவிதி ஆகியவை தட்சிணாயணத்தின் பெயர்கள்.

ஸம்வத்ஸராஸ்ததோ ஜ்ஞேயாஃ பஞ்சாப்தா ப்ரப்மணஃ ஸுதாஃ। தஸ்மாத்து ரு'தவோ ஜ்ஞேயா ரு'தவோ ஹ்யந்தராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௫௦.

அதிலிருந்து ஆண்டுகள் உருவாகின்றன என்று அறிய வேண்டும்; அந்த ஐந்து ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் பிள்ளைகள் எனக் கூறப்படுகின்றன. அவற்றிலிருந்து காலங்கள் தோன்றுகின்றன; காலங்கள் இடைவெளிகள் என்று நினைக்கப்படுகின்றன.

தஸ்மாதநுமுகா ஜ்ஞேயா அமாவாஸ்யாஸ்ய பர்வணஃ. தஸ்மாத்து விஷுவம் ஜ்ஞேயம் பித்ரு'தைவஹிதம் ஸதா ॥ ௫௦.

அதிலிருந்து அமாவாசை போன்ற சந்திரபருவங்கள் அறியப்படுகின்றன. அதிலிருந்து சமதிகாலமும் அறியப்படுகிறது; அது எப்போதும் முன்னோர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் நல்லது.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யேத தைவே பித்ர்யே ச மாநவஃ। தஸ்மாத் ஸ்ம்ரு'தம் ப்ரஜாநாம் வை விஷுவத்ஸர்வகம் ஸதா ॥ ௫௦.

இவ்வாறு அறிந்தால், மனிதன் தேவர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் செய்யும் கடமைகளில் குழப்பமடையமாட்டான். அதனால் சமதிகாலம் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பொதுவாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

ஆலோகாந்தஃ ஸ்ம்ரு'தோ லோகோ லோகாந்தோ லோக உச்யதே। லோகபாலாஃ ஸ்திதாஸ்தத்ர லோகாலோகஸ்ய மத்யதஃ ॥ ௫௦.

ஒளி முடியும் இடம் வரை உலகம் என்று கூறப்படுகிறது; அதற்கு அப்பால் உள்ள இடம் 'உலகாந்தம்' எனப்படுகிறது. அந்த இடத்தில் உலகங்களைக் காக்கும் காவலர்கள், உலகம் மற்றும் அதன் அப்பால் இடைப்பட்ட இடத்தில் நிலைத்திருக்கின்றனர்.

சத்வாரஸ்தே மஹாத்மாநஸ்திஷ்டந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத்। ஸுதாமா சைவ வைராஜஃ கர்த்தமஃ ஶங்‌க்ரு'பஸ்ததா। ஹிரண்யலோமா பர்ஜ்ஜந்யஃ கேதுமாந் ஜாதநிஶ்சயஃ ॥ ௫௦.

அங்கு நான்கு பெரிய ஆன்மாக்கள், உயிர்கள் அழியுமுன் இருந்து வருகின்றனர்: சுதாமா, வைராஜன், கர்த்தமன், சங்கிர்பன், ஹிரண்யலோமன், பர்ஜன்யன், கேதுமான், ஜாதநிச்சயம்.

நிர்த்வந்த்வா நிரபீமாநா நிஸ்தந்த்ரா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ। லோகபாலாஃ ஸ்திதா ஹ்யேதே லோகாலோகே சதுர்திஶம் ॥ ௫௦.

இவர்கள் இரட்டைப்பாடு, அகம்பாவம், பிணைப்பு, சொத்துச் சொந்தம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர்கள்; உலகம் மற்றும் அதன் அப்பால் நான்கு திசைகளிலும் நிலைத்திருக்கின்ற உலக காவலர்கள்.

உத்தரம் யதகஸ்த்யஸ்ய அஜவீத்யாஶ்ச தக்ஷிணம்। பித்ரு'யாணஃ ஸ வை பந்தா வைஶ்வாநரபதாத்பஹிஃ ॥ ௫௦.

அகஸ்தியனுக்கு வடக்கிலும், அஜவீதி என்ற பாதைக்கு தெற்கிலும் உள்ள இடம், முன்னோர்களின் பாதையாகும்; அது வைஷ்வானரபதத்துக்கு வெளியிலுள்ளது.

தத்ராஸதே ப்ரஜாவந்தோ முநயோ ஹ்யக்நிஹோத்ரிணஃ । லோகஸ்ய ஸந்தாநகராஃ பித்ரு'யாணே பதி ஸ்திதாஃ ॥ ௫௦.

அங்கு, அக்னிஹோத்திரம் செய்யும் முனிவர்கள், சந்ததியுடன், உலகத்தைத் தொடரச் செய்பவர்கள், முன்னோர்களின் பாதையில் தங்கி வாழ்கின்றனர்.

பூதாரம்ப க்ரு'தம் கர்ம ஆஶிஷா ரு'த்விகுச்யதே । ப்ராரபந்தே லோககாமாஸ்தேஷாம் பந்தாஃ ஸ தக்ஷிணஃ ॥ ௫௦.

உயிர்கள் தோன்றும் பொருட்டு செய்யப்படும் யாகம், வேதியர்களால் 'ஆசிஷா' என்று அழைக்கப்படுகிறது. உலகங்களை விரும்புவோர் அதை மேற்கொள்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு அந்த தெற்குப் பாதை உள்ளது.

சலிதந்தே புநர்த்தர்மம் ஸ்தாபயந்தி யுகே யுகே। ஸந்தத்யா தபஸா சைவ மர்யாதாபிஃ ஶ்ருதேந ச ॥ ௫௦.

அவர்கள் வழிமுறையில் தவறினால், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் தர்மத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறார்கள்; சந்ததி, தவம், எல்லைகள் மற்றும் வேதம் மூலமாக.

ஜாயமாநாஸ்து பூர்வே வை பஶ்சிமாநாம் க்ரு'ஹேஷு ச। பஶ்சிமாஶ்சைவ ஜாயந்தே பூர்வேஷாம் நிதநேஷ்வபி। ஏவ மாவர்த்தமாநாஸ்தே திஷ்டந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத் ॥ ௫௦.

முன்னதாகப் பிறந்தவர்கள் பின்வந்தவர்களின் வீடுகளில் இருக்கிறார்கள்; பின்வந்தவர்கள் முன்னோர்களின் இறப்பிலும் பிறக்கிறார்கள். இவ்வாறு சுழன்று, உயிர்கள் அழியுமுன் இருந்து வருகின்றனர்.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி முநீநாம் க்ரு'ஹமேதிநாம்। ஸவிதுர்த்தக்ஷிணம் மார்கம் ஶ்ரிதா ஹ்யாசந்த்ரதாரகம்। க்ரியாவதாம் ப்ரஸங்க்யேயா யே ஶ்மஶாநாநி பேஜிரே ॥ ௫௦.

எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் முனிவர்கள், குடும்ப வாழ்வில் இருப்பவர்கள், சூரியனின் தெற்குப் பாதையில், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் வரை சென்றவர்கள், யாகங்களில் ஈடுபட்டவர்கள், சுடுகாடுகளில் சேர்ந்தவர்களாகக் கணிக்கப்படுகின்றனர்.

லோகஶம்வ்யவஹாரேண பூதாரம்பக்ரு'தேந ச। இச்சாத்வேஷப்ரக்ரு'த்யா ச மைதுநோபகமேந ச ॥ ௫௦.

உலக வாழ்க்கை, உயிர்கள் தோன்றும் செயல்கள், விருப்பு வெறுப்பு போன்ற இயல்புகள், மற்றும் मैथுனம் ஆகியவற்றின் மூலம்,

ததா காயக்ரு'தேநேஹ ஸேவநாத்விஷயஸ்ய ச। ஏதைஸ்தைஃ காரணைஃ ஸித்தாஃ ஶ்மஶாநாநி ஹி பேஜிரே। ப்ரஜைஷிணஸ்தே முநயோ த்வாபரேஷ்விஹ ஜஜ்ஞிரே ॥ ௫௦.

அதேபோல், உடல் செயல்கள் மற்றும் விஷயங்களை அனுபவிப்பதும் காரணமாக, பல்வேறு காரணிகளால், சாதனை அடைந்தவர்கள் சுடுகாடுகளில் சேர்ந்தனர்; சந்ததியை விரும்பிய அந்த முனிவர்கள் துவாபர யுகங்களில் இங்கு பிறந்தனர்.

நாகவீத்யுத்தரே யச்ச ஸப்தர்ஷிப்யஶ்ச தக்ஷிணம் । உத்தரஃ ஸவிதுஃ பந்தா தேவயாநஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௫௦.

நாகவீதி வடக்கிலும், சப்தரிஷிகள் தெற்கிலும் உள்ள இடம், சூரியனின் வடக்குப் பாதை; அது தேவர்களின் வழியாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

யத்ர தே வாஸிநஃ ஸித்தா விமலா ப்ரஹ்மசாரிணஃ। ஸததந்தே ஜுகுப்ஸந்தே தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுர்ஜ்ஜிதஸ்து தைஃ ॥ ௫௦.

அங்கு, சித்தி பெற்றவர்கள், தூய்மை உடையவர்கள், பிரம்மச்சாரிகள் வாழ்கிறார்கள்; அவர்கள் எப்போதும் கட்டுப்பாட்டுடன், விருப்பம் இல்லாமல் இருக்கிறார்கள்; அவர்களால் மரணம் வெல்லப்படுகிறது.