வாயுபுராணம்

ஶதக்நைகோநகாஸ்த்ரிம்ஶந்மாத்ராத்ரிஶத் ஷடுத்தரா। த்விஷஷ்டிபாக் த்ரயோவிம்ஶந்மாத்ராயாஞ்ச சலா பவேத் ॥ ௫௦.

நூறு, ஒன்று, முப்பது மாத்ரைகள், அதனுடன் முப்பத்தாறு கூட, அறுபத்து இரண்டு பாகங்கள், இருபத்து மூன்று மாத்ரைகள்—இவை எல்லாம் இயக்கும் அளவைக் குறிக்கின்றன.

சத்வாரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி ஶதாந்யஷ்டௌ ச வித்யுதிஃ। ஸப்ததிஞ்சாபி தத்ரைவ நவதிம் வித்தி நிஸ்வயே ॥ ௫௦.

நாற்பதாயிரத்து எட்டுநூறு என்பது மின்னல்களின் எண்ணிக்கை; அதில் எழுபதும் தொண்ணூறும் அமைதியானவை என அறிந்து கொள்.

சத்வார்யேவ ஶதாந்யாஹுர்வித்யுதௌ வைதஸம்யுகே। சராம்ஶோ ஹ்யேஷ விஜ்ஞேயோ நாலிகா சாத்ர காரணம் ॥ ௫௦.

வேத யாகத்தில் மின்னல் நானூறு என கூறப்படுகிறது; இது இயக்கும் பாகம்; இங்கு நாளிகை என்பது அளவாகும்.

ஸம்வத்ஸராதயஃ பஞ்ச சதுர்மாநவிகல்பிதாஃ। நிஶ்சயஃ ஸர்வகாலஸ்ய யுக இத்யபிதீயதே ॥ ௫௦.

பஞ்சாங்கமான வருடம் முதலான ஐந்து, முனிவர்களால் நான்கு வகையாகக் கருதப்படுகின்றன; எல்லா காலத்தையும் தீர்மானிப்பது 'யுகம்' எனப்படுகிறது.

ஸம்வத்ஸரஸ்து ப்ரதமோ த்விதீயஃ பரிவத்ஸரஃ। இத்வத்ஸரஸ்த்ரு'தீயஸ்து சதுர்தஶ்சாநுவத்ஸரஃ। பஞ்சமோ வத்ஸரஸ்தேஷாம் காலஸ்து பரிஸம்ஜ்ஞிதஃ ॥ ௫௦.

முதலில் 'வருடம்', இரண்டாவது 'பரிவத்சரம்', மூன்றாவது 'இத்வத்சரம்', நான்காவது 'அனுவத்சரம்', ஐந்தாவது 'வத்சரம்' என்று இவை காலத்தின் பெயர்கள் ஆகும்.

விம்ஶஶதம் பவேத்பூர்ணம் பர்வணாம் து ரவேர்யுகம்। ஏதாந்யஷ்டாதஶஸ்த்ரிம்ஶதுதயோ பாஸ்கரஸ்ய ச ॥ ௫௦.

சூரியனுடைய ஒரு முழு யுகம் இருபது நூறு முழு பர்வண நாட்களைக் கொண்டது; மேலும் சூரியன் முப்பத்தைந்து முறை முப்பத்திரெண்டு முறை எழுச்சி அடைகிறான்.

ரு'தவஸ்த்ரிம்ஶதஃ ஸௌரா அயநாநி தஶைவ து। பஞ்சத்ரிம்ஶத் ஶதம் சாபி ஷஷ்டிர்மாஸாஶ்ச பாஸ்கரஃ ॥ ௫௦.

சூரியனுக்குத் திரைம்பது ঋதுக்கள், பத்து அயனங்கள், மேலும் முப்பத்தைந்து நூறு அறுபது மாதங்கள் உள்ளன.

த்ரிம்ஶதேவ த்வஹோராத்ரம் ஸ து மாஸஶ்ச பாஸ்கரஃ। ஏகஷஷ்டிஸ்த்வஹோராத்ரா தநுரேகோ நிபாவ்யதே ॥ ௫௦.

சூரியனுடைய ஒரு மாதம் முப்பது நாள் இரவு; அறுபத்து ஒன்று நாள் இரவு ஒரு ராசி எனக் கணிக்கப்படுகிறது.

அஹ்நாந்து த்ர்யதிகாஶீதிஃ ஶதம் சாப்யதிகம் பவேத்। மாநம் தச்சித்ரபாநோஸ்து விஜ்ஞேயம் புவநஸ்ய து ॥ ௫௦.

ஒரு ஆண்டில் நூற்றெண்பத்து மூன்று நாட்கள் அதிகம் உள்ளது; இது சித்ரபானுவின் உலக அளவு என அறிய வேண்டும்.

ஸௌரஸௌம்யம் து விஜ்ஞேயம் நக்ஷத்ரம் ஸாவநம் ததா। நாமாந்யேதாநி சத்வாரி யைஃ புராணம் விபாவ்யதே ॥ ௫௦.

சூரிய, சந்திர, நட்சத்திர, சாவண எனும் நான்கு கணக்குகளும் அறியப்பட வேண்டும்; இவை புராணம் விளக்கப்படுகின்ற நான்கு பெயர்கள்.

கே தஸ்யோத்தரதஶ்சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கவாந்நாம பர்வதஃ। த்ரீணி தஸ்ய து ஶ்ர்ரு'ங்காணி ஸ்ப்ரு'ஶந்தீவ நபஸ்தலம் ॥ ௫௦.

வானில், அதற்கு வடக்கில், சிருங்கவான் என்ற மலை உள்ளது; அதற்கு மூன்று சிகரங்கள், அவை வானைத் தொடும் போல் தெரிகின்றன.

தைஶ்சாபி ஶ்ர்ரு'ங்கவாந்நாம ஸர்வதஶ்சைவ விஶ்ருதஃ। ஏகமார்கஶ்ச விஸ்தாரோ விஷ்கம்பஶ்சாபி கீர்திதஃ ॥ ௫௦.

அந்த சிகரங்களால் அது எல்லா இடங்களிலும் சிருங்கவான் என்று புகழப்படுகிறது; அது ஒரே பாதையும், அகலமும், பரப்பும் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

தஸ்ய வை ஸர்வதஃ ஶ்ர்ரு'ங்கம் மத்யமந்தத்திரண்மயம்। தக்ஷிணம் ராஜதஞ்சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கம் து ஸ்படிகப்ரபம் ॥ ௫௦.

அந்த மலையின் எல்லா சிகரங்களிலும் நடுவிலுள்ள சிகரம் தங்கம் போன்றது; தெற்குப்புற சிகரம் வெள்ளி போன்றது; மற்றொரு சிகரம் கிரிஸ்தல் போல ஒளிர்கிறது.

ஸர்வரத்நமயம் சைகம் ஶ்ர்ரு'ங்கமுத்தரமுத்தமம்। ஏவம் கூடைஸ்ரிபிஃ ஶைலைஃ ஶ்ர்ரு'ங்கவாநிதி விஶ்ருதஃ ॥ ௫௦.

வடக்கே உள்ள உயர்ந்த சிகரம் எல்லா ரத்தினங்களாலும் ஆனது; இவ்வாறு பல சிகரங்களும் மலைகளும் கொண்டதால் அது சிருங்கவான் என்று புகழப்படுகிறது.

யத்தத்விஷுவதம் ஶ்ர்ரு'ங்கந்ததர்கஃ ப்ரதிபத்யதே। ஶரத்வஸந்தயோர்மத்யே மத்யமாம் கதிமாஸ்திதஃ। அஹஸ்துல்யாமதோ ராத்ரிம் கரோதி திமிராபஹஃ ॥ ௫௦.

விஷுவத்தில் உள்ள அந்தச் சிகரத்தைச் சூரியன் அடைகிறான்; சரத்காலம், வசந்தகாலம் நடுவில், சூரியன் நடு பாதையில் சென்று பகலும் இரவும் சமமாக்கி இருளை அகற்றுகிறான்.

ஹரிதாஶ்ச ஹயா திவ்யாஸ்தே நியுக்தா மஹாரதே। அநுலிப்தா இவாபாந்தி பசரக்தைர்கபஸ்திபிஃ ॥ ௫௦.

பச்சை நிறமான தெய்வீக குதிரைகள் பெரிய ரதத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; அவை சூரியனின் கதிர்களால் சிவப்பாக பூசப்பட்டதுபோல் தோன்றுகின்றன.

மேஷாந்தே ச துலாந்தே ச பாஸ்கரோதயதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । முஹூர்த்தா தஶ பஞ்சைவ அஹோராத்ரிஶ்ச தாவதீ ॥ ௫௦.

மேஷம் முடிவிலும் துலாம் முடிவிலும் சூரியன் உதயமானபோது பதினைந்து முகூர்த்தங்கள் கணக்கிடப்படுகின்றன; அப்போது பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும்.

க்ரு'த்திகாநாம் யதா ஸூர்யஃ ப்ரதமாம்ஶகதோ பவேத் । விஶாகாநாம் ததா ஜ்ஞேயஶ்சதுர்தாம்ஶே நிஶாகரஃ॥ ௫௦.

சூரியன் கிருத்திகை நட்சத்திரத்தின் முதல் பாகத்தில் சென்றபோது, சந்திரன் விசாகை நட்சத்திரத்தின் நான்காம் பாகத்தில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

விஶாகாயாம் யதா ஸூர்ய ஶ்ச்ரதேம்ऽஶம் த்ரு'தீயகம்। ததா சந்த்ரம் விஜாநீயாத் க்ரு'த்திகாஶிரஸி ஸ்திதம் ॥ ௫௦.

சூரியன் விசாகை நட்சத்திரத்தின் மூன்றாம் பாகத்தில் இருக்கும்போது, சந்திரன் கிருத்திகையின் தலைப்பகுதியில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

விஷுவந்தம் ததா வித்யாதேவமாஹுர்மஹர்ஷயஃ। ஸூர்யேண விஷுவம் வித்யாத் காலம் ஸோமேந லக்ஷயேத் ॥ ௫௦.

அப்போது விஷுவம் நிகழ்வதாக பெரிய முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்; விஷுவத்தை சூரியனால் அறிந்து, காலத்தை சந்திரனால் கணிக்க வேண்டும்.

ஸமா ராத்ரிரஹஶ்சைவ யதா தத்விஷுவத்பவேத்। ததா தாநாநி தேயாநி பித்ரு'ப்யோ விஷுவத்யபி। ப்ராஹ்மணேப்யோ விஶேஷேண முகமேதத்து தைவதம் ॥ ௫௦.

பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும் போது அது விஷுவம்; அப்போது பித்ருக்களுக்கு தானம் வழங்க வேண்டும், மேலும் பிராமணர்களுக்குப் பெரிதும் கொடுக்க வேண்டும்; இது தெய்வங்களுக்கு முதன்மையான காலம்.

ஊநராத்ராதிமாஸௌ ச கலாகாஷ்டாமுஹூர்த்தகாஃ। பௌர்ணமாஸீ ததா ஜ்ஞேயா அமாவாஸ்யா ததைவ ச। ஸிநீவாலீ குஹூஶ்சைவ ராகா சாநுமதி ஸ்ததா ॥ ௫௦.

குறைந்த இரவு மாதங்கள், அதிகமான மாதங்கள், கலைகள், காஷ்டைகள், முகூர்த்தங்கள், பௌர்ணமி, அமாவாசை, சினிவாலி, குஹூ, ராகா, அனுமதி ஆகியவை அறியப்பட வேண்டும்.

தபஸ்தபஸ்யௌ மதுமாதவௌ ச ஶுக்ரஃ ஶுசிஶ்சாயநமுத்தரம் ஸ்யாத்। நபோ நபஶ்யோऽத இஷுஃ ஸஹோர்ஜஃ ஸஹஃஸஹஸ்யாவிதி தக்ஷிணம் ஸ்யாத் ॥ ௫௦.

தபஸ், தபஸ்யா, மதூ, மாதவம், சுக்ரன், சுசி ஆகியவை உத்தராயணத்தின் பெயர்கள்; நபஸ், நபஸ்ய, இஷு, சக, சகஸ்ய, அவிதி ஆகியவை தட்சிணாயணத்தின் பெயர்கள்.

ஸம்வத்ஸராஸ்ததோ ஜ்ஞேயாஃ பஞ்சாப்தா ப்ரப்மணஃ ஸுதாஃ। தஸ்மாத்து ரு'தவோ ஜ்ஞேயா ரு'தவோ ஹ்யந்தராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௫௦.

அதிலிருந்து ஆண்டுகள் உருவாகின்றன என்று அறிய வேண்டும்; அந்த ஐந்து ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் பிள்ளைகள் எனக் கூறப்படுகின்றன. அவற்றிலிருந்து காலங்கள் தோன்றுகின்றன; காலங்கள் இடைவெளிகள் என்று நினைக்கப்படுகின்றன.

தஸ்மாதநுமுகா ஜ்ஞேயா அமாவாஸ்யாஸ்ய பர்வணஃ. தஸ்மாத்து விஷுவம் ஜ்ஞேயம் பித்ரு'தைவஹிதம் ஸதா ॥ ௫௦.

அதிலிருந்து அமாவாசை போன்ற சந்திரபருவங்கள் அறியப்படுகின்றன. அதிலிருந்து சமதிகாலமும் அறியப்படுகிறது; அது எப்போதும் முன்னோர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் நல்லது.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யேத தைவே பித்ர்யே ச மாநவஃ। தஸ்மாத் ஸ்ம்ரு'தம் ப்ரஜாநாம் வை விஷுவத்ஸர்வகம் ஸதா ॥ ௫௦.

இவ்வாறு அறிந்தால், மனிதன் தேவர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் செய்யும் கடமைகளில் குழப்பமடையமாட்டான். அதனால் சமதிகாலம் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பொதுவாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

ஆலோகாந்தஃ ஸ்ம்ரு'தோ லோகோ லோகாந்தோ லோக உச்யதே। லோகபாலாஃ ஸ்திதாஸ்தத்ர லோகாலோகஸ்ய மத்யதஃ ॥ ௫௦.

ஒளி முடியும் இடம் வரை உலகம் என்று கூறப்படுகிறது; அதற்கு அப்பால் உள்ள இடம் 'உலகாந்தம்' எனப்படுகிறது. அந்த இடத்தில் உலகங்களைக் காக்கும் காவலர்கள், உலகம் மற்றும் அதன் அப்பால் இடைப்பட்ட இடத்தில் நிலைத்திருக்கின்றனர்.

சத்வாரஸ்தே மஹாத்மாநஸ்திஷ்டந்த்யாபூதஸம்ப்லவாத்। ஸுதாமா சைவ வைராஜஃ கர்த்தமஃ ஶங்‌க்ரு'பஸ்ததா। ஹிரண்யலோமா பர்ஜ்ஜந்யஃ கேதுமாந் ஜாதநிஶ்சயஃ ॥ ௫௦.

அங்கு நான்கு பெரிய ஆன்மாக்கள், உயிர்கள் அழியுமுன் இருந்து வருகின்றனர்: சுதாமா, வைராஜன், கர்த்தமன், சங்கிர்பன், ஹிரண்யலோமன், பர்ஜன்யன், கேதுமான், ஜாதநிச்சயம்.

நிர்த்வந்த்வா நிரபீமாநா நிஸ்தந்த்ரா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ। லோகபாலாஃ ஸ்திதா ஹ்யேதே லோகாலோகே சதுர்திஶம் ॥ ௫௦.

இவர்கள் இரட்டைப்பாடு, அகம்பாவம், பிணைப்பு, சொத்துச் சொந்தம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர்கள்; உலகம் மற்றும் அதன் அப்பால் நான்கு திசைகளிலும் நிலைத்திருக்கின்ற உலக காவலர்கள்.