வாயுபுராணம்

ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ த்வஹர்பாகைர்திவஸாநாம் யதாக்ரமம்। ஸந்த்யா முஹூர்தமாநந்து ஹ்ராஸே வ்ரு'த்தௌ ஸமா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௫௦.

பகல்களின் குறைவும் அதிகரிப்பும், அவற்றின் பாகங்களின்படி வரிசையாக நடைபெறும்; சந்த்யை என்பது ஒரு முகூர்த்தம் எனக் கருதப்படுகிறது; குறைவும் அதிகரிப்பும் இரண்டிலும் அது சமமாகும்.

லேகாப்ரப்ரு'த்யதாதித்யே த்ரிமுஹூர்த்தாகதே து வை। ப்ராதஸ்தநஃ ஸ்ம்ரு'தஃ காலோ பாகஸ்த்வஹ்நஃ ஸ பஞ்சமஃ ॥ ௫௦.

சந்திரன் லேகை நிலை முதல் சூரியன் மூன்று முகூர்த்தங்கள் கடந்தபோது, அந்த நேரம் 'ப்ராதஸ்தன' எனப்படுகிறது; அது பகலின் ஐந்தாம் பாகம் ஆகும்.

தஸ்மாத் ப்ராதஸ்தநாத்காலாத் த்ரிமுஹூர்த்தஸ்து ஸங்கவஃ। மத்யாஹ்நஸ்த்ரிமுஹூர்த்தஸ்து தஸ்மாத்காலாச்ச ஸங்கவாத் ॥ ௫௦.

அந்த ப்ராதஸ்தன நேரத்திலிருந்து மூன்று முகூர்த்தங்கள் கடந்தபின் சங்கவம் வரும்; அப்பின் மூன்று முகூர்த்தங்கள் கடந்தபின் மதிய நேரம் வரும்.

தஸ்மாந்மத்யந்திநாத் காலாதபராஹ்ந இதி ஸ்ம்ரு'தஃ । த்ரய ஏவ முஹூர்த்தாஸ்து தஸ்மாத் காலாச்ச மத்யமாத் ॥ ௫௦.

அந்த மதிய நேரத்திலிருந்து அடுத்த பகுதி 'அபராஹ்ணம்' எனப்படுகிறது; அதிலிருந்து மூன்று முகூர்த்தங்கள் கடந்தபின் நடுநேரம் வரும்.

அபராஹ்நே வ்யதீபாதே கால- ஸாயாஹ்ந உச்யதே। தஶபஞ்சமுஹூர்த்தாத்வை முஹூர்த்தாஸ்த்ரய ஏவ ச ॥ ௫௦.

அபராஹ்ணம் முடிந்தபின் அந்த நேரம் 'சாயாஹ்ணம்' என அழைக்கப்படுகிறது; பத்தாம் மற்றும் ஐந்தாம் முகூர்த்தத்திலிருந்து மேலும் மூன்று முகூர்த்தங்கள் உள்ளன.

தஶபஞ்சமுஹூர்த்தம் வை அஹர்விஷுவதி ஸ்ம்ரு'தம்। தஶபஞ்சமுஹூர்த்தாத்வை ராத்ரிந்திவமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௫௦.

பத்தாம் மற்றும் ஐந்தாம் முகூர்த்தங்கள் பகலின் விஷுவம் எனக் கருதப்படுகின்றன; அந்த முகூர்த்தங்களிலிருந்து பகலும் இரவும் இவ்வாறு கணக்கிடப்படுகின்றன.

வர்த்ததே ஹ்ரஸதே சைவ அயநே தக்ஷிணோத்தரே। அஹஸ்து க்ரஸதே ராத்ரிம் ராத்ரிஸ்து க்ரஸதே த்வஹஃ ॥ ௫௦.

தெற்கு மற்றும் வடக்கு அயனங்களில் அதிகரிப்பும் குறைவும் நிகழ்கின்றன; பகல் இரவை விழுங்கும், இரவும் பகலை விழுங்கும்.

ஶரத்வஸந்தயோர்மத்யே விஷுவந்தத்விபாவ்யதே। அஹோராத்ரம் கலாஶ்சைவ ஸப்த ஸோமஃ ஸமஶ்ருதே ॥ ௫௦.

சரத்காலமும் வசந்தகாலமும் இடையில் விஷுவம் அறியப்படுகிறது; பகலும் இரவும், அவற்றின் பிரிவுகளும் ஏழாகும்; சந்திரனும் அதுபோல ஏழு என பாரம்பரியத்தில் கூறப்படுகிறது.

ததா பஞ்சதஶாஹாநி பக்ஷ இத்யாபிதீயதே। த்வௌ பக்ஷௌ ச பவேந்மாஸோ த்வௌ மாஸாவந்தராவ்ரு'துஃ। ரு'துத்ரயமயநம் ஸ்யாத்த்வைऽயநே வர்ஷமுச்யதே ॥ ௫௦.

இவ்வாறு, பதினைந்து நாட்கள் ஒரு பக்ஷம் எனப்படுகிறது; இரண்டு பக்ஷங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு மாதம்; இரண்டு மாதங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு ঋது; மூன்று ঋதுக்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு அயனம்; இரண்டு அயனங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு வருடம் எனப்படுகிறது.

நிமேஷாதிக்ரு'தஃ காலஃ காஷ்டாயா தஶ பஞ்ச ச। கலாயாஸ்த்ரிம்ஶதஃ காஷ்டா மாத்ராகீதித்வயாத்மிகா ॥ ௫௦.

நிமேஷத்திலிருந்து தொடங்கும் காலம், பத்து மற்றும் ஐந்து சேர்ந்து ஒரு காஷ்டை; முப்பது காஷ்டைகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலா; இரண்டு அளவுகளால் ஒரு மாத்ரை அமைந்துள்ளது.

ஶதக்நைகோநகாஸ்த்ரிம்ஶந்மாத்ராத்ரிஶத் ஷடுத்தரா। த்விஷஷ்டிபாக் த்ரயோவிம்ஶந்மாத்ராயாஞ்ச சலா பவேத் ॥ ௫௦.

நூறு, ஒன்று, முப்பது மாத்ரைகள், அதனுடன் முப்பத்தாறு கூட, அறுபத்து இரண்டு பாகங்கள், இருபத்து மூன்று மாத்ரைகள்—இவை எல்லாம் இயக்கும் அளவைக் குறிக்கின்றன.

சத்வாரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி ஶதாந்யஷ்டௌ ச வித்யுதிஃ। ஸப்ததிஞ்சாபி தத்ரைவ நவதிம் வித்தி நிஸ்வயே ॥ ௫௦.

நாற்பதாயிரத்து எட்டுநூறு என்பது மின்னல்களின் எண்ணிக்கை; அதில் எழுபதும் தொண்ணூறும் அமைதியானவை என அறிந்து கொள்.

சத்வார்யேவ ஶதாந்யாஹுர்வித்யுதௌ வைதஸம்யுகே। சராம்ஶோ ஹ்யேஷ விஜ்ஞேயோ நாலிகா சாத்ர காரணம் ॥ ௫௦.

வேத யாகத்தில் மின்னல் நானூறு என கூறப்படுகிறது; இது இயக்கும் பாகம்; இங்கு நாளிகை என்பது அளவாகும்.

ஸம்வத்ஸராதயஃ பஞ்ச சதுர்மாநவிகல்பிதாஃ। நிஶ்சயஃ ஸர்வகாலஸ்ய யுக இத்யபிதீயதே ॥ ௫௦.

பஞ்சாங்கமான வருடம் முதலான ஐந்து, முனிவர்களால் நான்கு வகையாகக் கருதப்படுகின்றன; எல்லா காலத்தையும் தீர்மானிப்பது 'யுகம்' எனப்படுகிறது.

ஸம்வத்ஸரஸ்து ப்ரதமோ த்விதீயஃ பரிவத்ஸரஃ। இத்வத்ஸரஸ்த்ரு'தீயஸ்து சதுர்தஶ்சாநுவத்ஸரஃ। பஞ்சமோ வத்ஸரஸ்தேஷாம் காலஸ்து பரிஸம்ஜ்ஞிதஃ ॥ ௫௦.

முதலில் 'வருடம்', இரண்டாவது 'பரிவத்சரம்', மூன்றாவது 'இத்வத்சரம்', நான்காவது 'அனுவத்சரம்', ஐந்தாவது 'வத்சரம்' என்று இவை காலத்தின் பெயர்கள் ஆகும்.

விம்ஶஶதம் பவேத்பூர்ணம் பர்வணாம் து ரவேர்யுகம்। ஏதாந்யஷ்டாதஶஸ்த்ரிம்ஶதுதயோ பாஸ்கரஸ்ய ச ॥ ௫௦.

சூரியனுடைய ஒரு முழு யுகம் இருபது நூறு முழு பர்வண நாட்களைக் கொண்டது; மேலும் சூரியன் முப்பத்தைந்து முறை முப்பத்திரெண்டு முறை எழுச்சி அடைகிறான்.

ரு'தவஸ்த்ரிம்ஶதஃ ஸௌரா அயநாநி தஶைவ து। பஞ்சத்ரிம்ஶத் ஶதம் சாபி ஷஷ்டிர்மாஸாஶ்ச பாஸ்கரஃ ॥ ௫௦.

சூரியனுக்குத் திரைம்பது ঋதுக்கள், பத்து அயனங்கள், மேலும் முப்பத்தைந்து நூறு அறுபது மாதங்கள் உள்ளன.

த்ரிம்ஶதேவ த்வஹோராத்ரம் ஸ து மாஸஶ்ச பாஸ்கரஃ। ஏகஷஷ்டிஸ்த்வஹோராத்ரா தநுரேகோ நிபாவ்யதே ॥ ௫௦.

சூரியனுடைய ஒரு மாதம் முப்பது நாள் இரவு; அறுபத்து ஒன்று நாள் இரவு ஒரு ராசி எனக் கணிக்கப்படுகிறது.

அஹ்நாந்து த்ர்யதிகாஶீதிஃ ஶதம் சாப்யதிகம் பவேத்। மாநம் தச்சித்ரபாநோஸ்து விஜ்ஞேயம் புவநஸ்ய து ॥ ௫௦.

ஒரு ஆண்டில் நூற்றெண்பத்து மூன்று நாட்கள் அதிகம் உள்ளது; இது சித்ரபானுவின் உலக அளவு என அறிய வேண்டும்.

ஸௌரஸௌம்யம் து விஜ்ஞேயம் நக்ஷத்ரம் ஸாவநம் ததா। நாமாந்யேதாநி சத்வாரி யைஃ புராணம் விபாவ்யதே ॥ ௫௦.

சூரிய, சந்திர, நட்சத்திர, சாவண எனும் நான்கு கணக்குகளும் அறியப்பட வேண்டும்; இவை புராணம் விளக்கப்படுகின்ற நான்கு பெயர்கள்.

கே தஸ்யோத்தரதஶ்சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கவாந்நாம பர்வதஃ। த்ரீணி தஸ்ய து ஶ்ர்ரு'ங்காணி ஸ்ப்ரு'ஶந்தீவ நபஸ்தலம் ॥ ௫௦.

வானில், அதற்கு வடக்கில், சிருங்கவான் என்ற மலை உள்ளது; அதற்கு மூன்று சிகரங்கள், அவை வானைத் தொடும் போல் தெரிகின்றன.

தைஶ்சாபி ஶ்ர்ரு'ங்கவாந்நாம ஸர்வதஶ்சைவ விஶ்ருதஃ। ஏகமார்கஶ்ச விஸ்தாரோ விஷ்கம்பஶ்சாபி கீர்திதஃ ॥ ௫௦.

அந்த சிகரங்களால் அது எல்லா இடங்களிலும் சிருங்கவான் என்று புகழப்படுகிறது; அது ஒரே பாதையும், அகலமும், பரப்பும் கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

தஸ்ய வை ஸர்வதஃ ஶ்ர்ரு'ங்கம் மத்யமந்தத்திரண்மயம்। தக்ஷிணம் ராஜதஞ்சைவ ஶ்ர்ரு'ங்கம் து ஸ்படிகப்ரபம் ॥ ௫௦.

அந்த மலையின் எல்லா சிகரங்களிலும் நடுவிலுள்ள சிகரம் தங்கம் போன்றது; தெற்குப்புற சிகரம் வெள்ளி போன்றது; மற்றொரு சிகரம் கிரிஸ்தல் போல ஒளிர்கிறது.

ஸர்வரத்நமயம் சைகம் ஶ்ர்ரு'ங்கமுத்தரமுத்தமம்। ஏவம் கூடைஸ்ரிபிஃ ஶைலைஃ ஶ்ர்ரு'ங்கவாநிதி விஶ்ருதஃ ॥ ௫௦.

வடக்கே உள்ள உயர்ந்த சிகரம் எல்லா ரத்தினங்களாலும் ஆனது; இவ்வாறு பல சிகரங்களும் மலைகளும் கொண்டதால் அது சிருங்கவான் என்று புகழப்படுகிறது.

யத்தத்விஷுவதம் ஶ்ர்ரு'ங்கந்ததர்கஃ ப்ரதிபத்யதே। ஶரத்வஸந்தயோர்மத்யே மத்யமாம் கதிமாஸ்திதஃ। அஹஸ்துல்யாமதோ ராத்ரிம் கரோதி திமிராபஹஃ ॥ ௫௦.

விஷுவத்தில் உள்ள அந்தச் சிகரத்தைச் சூரியன் அடைகிறான்; சரத்காலம், வசந்தகாலம் நடுவில், சூரியன் நடு பாதையில் சென்று பகலும் இரவும் சமமாக்கி இருளை அகற்றுகிறான்.

ஹரிதாஶ்ச ஹயா திவ்யாஸ்தே நியுக்தா மஹாரதே। அநுலிப்தா இவாபாந்தி பசரக்தைர்கபஸ்திபிஃ ॥ ௫௦.

பச்சை நிறமான தெய்வீக குதிரைகள் பெரிய ரதத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; அவை சூரியனின் கதிர்களால் சிவப்பாக பூசப்பட்டதுபோல் தோன்றுகின்றன.

மேஷாந்தே ச துலாந்தே ச பாஸ்கரோதயதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । முஹூர்த்தா தஶ பஞ்சைவ அஹோராத்ரிஶ்ச தாவதீ ॥ ௫௦.

மேஷம் முடிவிலும் துலாம் முடிவிலும் சூரியன் உதயமானபோது பதினைந்து முகூர்த்தங்கள் கணக்கிடப்படுகின்றன; அப்போது பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும்.

க்ரு'த்திகாநாம் யதா ஸூர்யஃ ப்ரதமாம்ஶகதோ பவேத் । விஶாகாநாம் ததா ஜ்ஞேயஶ்சதுர்தாம்ஶே நிஶாகரஃ॥ ௫௦.

சூரியன் கிருத்திகை நட்சத்திரத்தின் முதல் பாகத்தில் சென்றபோது, சந்திரன் விசாகை நட்சத்திரத்தின் நான்காம் பாகத்தில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

விஶாகாயாம் யதா ஸூர்ய ஶ்ச்ரதேம்ऽஶம் த்ரு'தீயகம்। ததா சந்த்ரம் விஜாநீயாத் க்ரு'த்திகாஶிரஸி ஸ்திதம் ॥ ௫௦.

சூரியன் விசாகை நட்சத்திரத்தின் மூன்றாம் பாகத்தில் இருக்கும்போது, சந்திரன் கிருத்திகையின் தலைப்பகுதியில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.