வாயுபுராணம்

ஸுகாயாமத வாருண்யாம் மத்யாஹ்நே சார்ய்யமா யதா। விபாவர்ய்யாம் ஸோமபுர்ய்யாமுத்திஷ்டதி விபாவஸுஃ ॥ ௫௦.

சுகா அல்லது வருணியில் அரியமன் நடுப்பகலில் இருக்கும் போது, சூரியன் விபா அல்லது சோமபுரியில் உதயமாகிறது.

ராத்ர்யர்த்தம் சாமராவத்யாமஸ்தமேதி யமஸ்ய ச। ஸோமபுர்யாம் விபாயாந்து மத்யாஹ்நே ஸ்யாத்திவாகரஃ ॥ ௫௦.

அமராவதியில் அரை இரவு நேரத்தில், சூரியன் யமனின் நாட்டில் மறைகிறது; சோமபுரியில் விடியற்காலையில், சூரியனுக்கு அது நடுப்பகல் நேரமாகும்.

மஹேந்த்ரஸ்யாமராவத்யாமுத்திஷ்டதி யதா ரவிஃ। அர்த்தராத்ரம் ஸம்யமநே வாருண்யாமஸ்தமேதி ச ॥ ௫௦.

மஹேந்திரனின் அமராவதியில் சூரியன் உதிக்கும்போது, அது சம்யமனில் அரை இரவு; வருணியில் அது மறைகிறது.

ஸ ஶீக்ரமேதி பர்ய்யேதி பாஸ்கரோऽலாதசக்ரவத்। ப்ரமந் வை ப்ரமமாணாநி ரு'க்ஷாணி ககநே ரவிஃ ॥ ௫௦.

சூரியன் தீச்சக்கரம் போல் விரைவாகச் சுழன்று, விண்ணில் நட்சத்திரங்களுக்கிடையே சுழல்கிறது.

ஏவம் சதுர்ஷு த்வீபேஷு தக்ஷிணாந்தேந ஸர்பதி। உதயாஸ்தமநேநாஸாவுத்திஷ்டதி புநஃ புநஃ ॥ ௫௦.

இந்த நான்கு தீவுகளிலும், அது தெற்குப் பாதையில் பயணித்து, மீண்டும் மீண்டும் உதயமும் அஸ்தமனமும் அடைகிறது.

பூர்வ்வாஹ்நே சாபராஹ்நே து த்வௌ த்வௌ தேவாலயௌ து ஸஃ। தபத்யேகந்து மத்யாஹ்நே தைரேவ து ஸரஶ்மிபிஃ ॥ ௫௦.

காலை மற்றும் பிற்பகலில், சூரியன் இரண்டு கோயில்களில் ஒளி வீசுகிறது; நடுப்பகலில் அதே கோயில்களுக்கு தனது கதிர்களால் வெப்பம் தருகிறது.

உதிதோ வர்த்தமாநாபிராமத்யாஹ்நம் தபந் ரவிஃ। அதஃ பரம் ஹ்ரஸந்தீபிர்கோபிரஸ்தம் ஸ கச்சதி ॥ ௫௦.

சூரியன் உதிக்கும்போது, அதன் வெப்பம் நடுப்பகல் வரை அதிகரிக்கிறது; அதன் பிறகு, அதன் கதிர்கள் குறைந்து மறையத் தொடங்குகிறது.

உதயாஸ்தமயாப்யாம் ஹிஸ்ம்ரு'தே பூர்வாபரே திஶோ। யாவத்புரஸ்தாத்தபதி தாவத் ப்ரு'ஷ்டே து பார்ஶ்வயோஃ ॥ ௫௦.

உதயம் மற்றும் அஸ்தமனம் மூலம் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு திசைகள் அறியப்படுகின்றன; அது முன்னால் ஒளி வீசும் வரை, பின்புறமும் பக்கங்களிலும் இருக்கும்.

யத்ரோத்யந் த்ரு'ஶ்யதே ஸூர்யஸ்தேஷாம் ஸ உதயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யத்ர ப்ரணாஶமாயாதி தேஷாமஸ்தஃ ஸ உச்யதே ॥ ௫௦.

சூரியன் எங்கு உதிக்கிறது என்று பார்க்கப்படுகிறதோ, அங்குதான் அவர்களுக்கு உதயம்; அது மறையும்போது, அதுவே அஸ்தமனம் எனப்படுகிறது.

ஸர்வேஷாமுத்தரே மேருர்லோகாலோகஸ்து தக்ஷிணே। விதூரபாவாதர்கஸ்ய பூமேர்லேகாவ்ரு'தஸ்ய ச। ஹ்ரியந்தே ரஶ்மயோ யஸ்மாத்தேந ராத்ரௌ ந த்ரு'ஶ்யதே ॥ ௫௦.

எல்லோருக்கும் மேரு வடக்கிலும், லோகாலோகா தெற்கிலும் உள்ளது; பூமியின் விளிம்பின் நிழலும் தூரமும் காரணமாக, சூரியனின் கதிர்கள் இழக்கப்படுகின்றன, அதனால் இரவில் அது தெரியாது.

க்ரஹநக்ஷத்ரதாராணாம் தர்ஶநம் பாஸ்கரஸ்ய ச। உச்ச்ராயஸ்ய ப்ரமாணேந ஜ்ஞேயமஸ்தமநோதயம் ॥ ௫௦.

கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள் மற்றும் சூரியன் காணப்படுவது, அதன் உயரத்தின் அளவால் உதயம் மற்றும் அஸ்தமனம் அறியப்படுகிறது.

ஶுக்லச்சாயோக்நிராபஶ்ச க்ரு'ஷ்ணச்சாயா ச மேதிநீ। விதூரபாவாதர்கஸ்ய உத்யாதஸ்ய விரஶ்மிதா। ரக்தாபாவோ விரஶ்மித்வாத்ரக்தத்வாச்சாப்யநுஷ்ணதா ॥ ௫௦.

வெண்மை நிழல் என்பது நெருப்பு மற்றும் நீர்; கருப்பு நிழல் பூமி; தூரம் மற்றும் சூரியன் உதிப்பதால் அதன் கதிர்கள் மங்கலாகும்; சிவப்பு நிறம் மங்கலாலும் சிவப்பாலும், வெப்பம் குறைவதாலும் வருகிறது.

லேகயாவஸ்திதஃ ஸூர்யோ யத்ர யத்ர து த்ரு'ஶ்யதே। ஊர்த்த்வம் கதஃ ஸஹஸ்ரந்து யோஜநாநாம் ஸ த்ரு'ஶ்யதே ॥ ௫௦.

சூரியன் விளிம்பில் தோன்றும் இடங்களில், அது ஆயிரம் யோஜனைகள் உயரத்தில் தெரிகிறது.

ப்ரபா ஹி ஸௌரீ பாதேந அஸ்தங்கச்சதி பாஸ்கரே। அக்நிமாவிஶதே ராத்ரௌ தஸ்மாத்தூராத் ப்ரகாஶதே ॥ ௫௦.

சனீஸ்வரனின் ஒளி, சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது அவன் பாதத்தில் மறைந்து விடுகிறது; இரவில் அது அக்னியில் சேர்கிறது. அதனால் அது தொலைவில் இருந்து பிரகாசிக்கிறது.

உதிதஸ்து புநஃ ஸூர்யஃ அஸ்தமாக்நேயமாவிஶத்। ஸம்யுக்தோ வஹ்நிநா ஸூர்யஸ்ததஃ ஸ தபதே திவா ॥ ௫௦.

மறுபடியும் சூரியன் உதிக்கும்போது, அஸ்தமன நேரத்தில் அது அக்னி பகுதியில் சேர்கிறது; அக்னியுடன் இணைந்த சூரியன் பகலில் வெப்பம் தருகிறான்.

ப்ராகாஶ்யஞ்ச ததௌஷ்ண்யஞ்ச ஸூர்யாக்நேயீ ச தேஜஸீ। பரஸ்பராநுப்ரவேஶாதாப்யாயேதே திவாநிஶம் ॥ ௫௦.

சூரியனின் ஒளியும் வெப்பமும், அக்னியின் ஒளியும் வெப்பமும், இருவரும் ஒன்றோடொன்று கலந்து, பகலும் இரவும் வளர்கின்றன.

உத்தரே சைவ பூம்யர்த்தே ததா தஸ்மிம்ஶ்ச தக்ஷிணே। உத்திஷ்டதி ததா ஸூர்யே ராத்ரிராவிஶதே த்வபஃ । தஸ்மாத்தாம்ரா பவந்த்யாபோ திவாராத்ரிப்ரவேஶநாத் ॥ ௫௦.

பூமியின் வடக்குப் பகுதியிலும், அதைப் போல தெற்குப் பகுதியிலும், சூரியன் உதிக்கும்போது இரவு நீரில் புகுகிறது; அதனால், பகலும் இரவும் நீரில் சேர்வதால், நீர் தாமிர நிறமாகிறது.

அஸ்தம் யாதி புநஃ ஸூர்யே திநம் வை ப்ரவிஶத்யபஃ। தஸ்மாச்சுக்லா பவந்த்யாபோ நக்தமஹ்நஃ ப்ரவேஶநாத் ॥ ௫௦.

மறுபடியும் சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது, பகல் நீரில் புகுகிறது; இரவும் பகலும் நீரில் சேர்வதால், நீர் வெளிர் நிறமாகிறது.

ஏதேந க்ரமயோகேந பூம்யர்த்தே தக்ஷிணோத்தரே। உதயாஸ்தமநேऽர்கஸ்ய அஹோராத்ரம் விஶத்யபஃ ॥ ௫௦.

இந்த வரிசைப்படி, பூமியின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு பகுதிகளில், சூரியன் உதிப்பதும் மறையும் போதும், பகலும் இரவும் நீரில் புகுகின்றன.

திநம் ஸூர்யப்ரகாஶாக்யம் தாமஸீ ராத்ரிருச்யதே। தஸ்மாத்வ்யவஸ்திதா ராத்ரிஃ ஸூர்யாவேக்ஷ்யமஹஃ ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௫௦.

பகல் என்பது சூரிய ஒளி நிறைந்த காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இரவு என்பது இருள் நிறைந்தது என்று கூறப்படுகிறது. அதனால், இரவு நிலைபெற்றது; சூரியன் தோன்றும் போது பகல் எனக் கணிக்கப்படுகிறது.

ஏவம் புஷ்கரமத்யேந யதா ஸர்பதி பாஸ்கரஃ। த்ரிம்ஶாம் ஶகந்து மேதிந்யா முஹூர்தேநைவ கச்சதி ॥ ௫௦.

இவ்வாறு, புஷ்கரத்தின் நடுவாக சூரியன் செல்லும் போது, ஒரு முகூர்த்தத்தில் முப்பது சக அளவு பூமியை கடந்துவிடுகிறான்.

யோஜநாக்ராந்முஹூர்த்தஸ்ய இமாம் ஸங்க்யாம் நிபோதத। பூர்ணம் ஶதஸஹஸ்ராணாமேகத்ரிம்ஶத்து ஸா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௫௦.

ஒரு முகூர்த்தத்தில் எத்தனை யோஜனைகள் என்று கேள்: அது முழுமையாக ஒரு இலட்சத்து முப்பத்தொன்று ஆயிரம் என்று கூறப்படுகிறது.

பஞ்சாஶத்து ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து। மௌஹூர்த்திகீ கதிர்ஹ்யேஷா ஸூர்யஸ்ய து விதீயதே ॥ ௫௦.

அதற்கு மேலாக இன்னும் ஐம்பதாயிரம் யோஜனைகள் சேரும்; இது சூரியனின் ஒரு முகூர்த்தத்தில் செல்லும் தூரம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏதேந கதியோகேந யதா காஷ்டாந்து தக்ஷிணாம்। பர்ய்யாகச்சேத்ததாதித்யோ மாகே காஷ்டாந்தமேவ ஹி ॥ ௫௦.

இந்த அளவீட்டின்படி, சூரியன் தெற்குப் பகுதியின் எல்லையை அடையும் போது, மாதம் மாகத்தில் அந்த எல்லையை எட்டுகிறான்.

ஸர்பதே தக்ஷிணாயாந்து காஷ்டாயாம் தந்நிபோதத। நவகோட்யஃ ப்ரஸங்க்யாதா யோஜநைஃ பரிமண்டலம் ॥ ௫௦.

இப்போது சூரியன் தெற்குப் பகுதியின் எல்லையில் செல்லும் தூரத்தை கேள்: அதன் சுற்றளவு தொண்ணூறு கோடி யோஜனைகள் என்று கணக்கிடப்படுகிறது.

ததா ஶதஸஹஸ்ராணி சத்வாரிம்ஶச்ச பஞ்ச ச। அஹோராத்ராத்பதங்கஸ்ய கதிரேஷா விதீயதே ॥ ௫௦.

அதேபோல், இன்னும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்தைந்து ஆயிரம் யோஜனைகள் சேரும்; இது ஒரு பகல் இரவில் சூரியன் செல்லும் தூரம் என்று கூறப்படுகிறது.

தக்ஷிணாத்விநிவ்ரு'த்தோऽஸௌ விஷுவஸ்தோ யதா ரவிஃ। க்ஷீரோதஸ்ய ஸமுத்ரஸ்ய உத்தராந்தா திஶஶ்சரந் ॥ ௫௦.

சூரியன் தெற்கிலிருந்து திரும்பி, சமவெளியில் நிற்கும் போது, க்ஷீரோத சமுத்திரத்தின் வட எல்லையில் சஞ்சரிக்கிறான்.

மண்டலம் விஷுவத்யாபி யோஜநைஸ்தந்நிபோதத। திஸ்ரஃ கோட்யஸ்து விஸ்தீர்ணா விஷுவத்யாபி ஸா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௫௦.

சமவெளியில் அந்த வட்டத்தின் அளவை யோஜனைகளில் கேள்: அது மூன்று கோடி பரப்பளவு கொண்டது என்று கூறப்படுகிறது.

ததா ஶதஸஹஸ்ராணாமஶீத்யேகாதிகா புநஃ । ஶ்ரவணே சோத்தராம் காஷ்டாஞ்சித்ரபாநுர்யதா பவேத் । ஶாகத்வீபஸ்ய ஷஷ்டஸ்ய உத்தராந்தா திஶஶ்சரந் ॥ ௫௦.

அதேபோல், இன்னும் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் யோஜனைகள் சேரும்; சித்ரபானு (சூரியன்) ஸ்ரவண மாதத்தில், ஆறாவது தீவு ஷாகத்வீபத்தின் வட எல்லையில் செல்லும் போது, அந்த வட பகுதியை அடைகிறான்.