வாயுபுராணம்

அண்டஸ்யாந்தஸ்த்விமே லோகாஃ ஸப்தத்வீபா ச மேதிநீ। பூர்லோகஸ்வ புவஶ்சைவ த்ரு'தீயஃ ஸ்வரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ । மஹர்லோகோ ஜநஶ்சைவ தபஃ ஸத்யஶ்ச ஸப்தமஃ ॥ ௫௦.

இந்த பிரம்மாண்ட முட்டையின் உள்ளே, ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய பூமியும், பூலோகம், புவர்லோகம், மூன்றாவது சொர்க்கம், மகர்லோகம், ஜனலோகம், தபோலோகம், ஏழாவது சத்தியலோகம் ஆகிய உலகங்களும் உள்ளன.

ஏதே ஸப்த க்ரு'தா லோகாஶ்சத்ராகாரா வ்யவஸ்திதாஃ। ஸ்வகைராவரணைஃ ஸூக்ஷ்மைர்தார்யமாணாஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் ॥ ௫௦.

இந்த ஏழு உலகங்களும் குடைபோல் அமைந்துள்ளன; ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக அதற்குரிய நுண்ணிய உறைகளால் தாங்கப்பட்டுள்ளன.

தஶபாகாதிகாபிஶ்ச தாபிஃ ப்ரக்ரு'திபிர்பஹிஃ। தார்யமாணா விஶேஷைஶ்ச ஸமுத்பந்நைஃ பரஸ்பரம் ॥ ௫௦.

ஒவ்வொன்றும் பத்து பங்கு அதிகமான தனித்த தன்மைகளாலும், தனித்த தன்மைகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து வெளிப்படுவதாலும் வெளியிலிருந்து தாங்கப்படுகிறது.

அஸ்யாண்டஸ்ய ஸமந்தாச்ச ஸந்நிவிஷ்டோ கநோததிஃ। ப்ரு'திவீமண்டலம் க்ரு'த்ஸ்நம் கநதோயேந தார்யதே ॥ ௫௦.

இந்த பிரம்மாண்ட முட்டையைச் சுற்றி அடர்ந்த பெருங்கடல் உள்ளது; பூமியின் முழு வட்டமும் அந்த அடர்ந்த நீரால் தாங்கப்படுகிறது.

கநோததிபரேணாத தார்ய்யதே கநதேஜஸா। பாஹ்யதோ கநதேஜஸ்து திர்ய்யகூர்த்த்வந்து மண்டலம் ॥ ௫௦.

அந்த அடர்ந்த பெருங்கடலைத் தாண்டி, அது அடர்ந்த நெருப்பால் தாங்கப்படுகிறது; வெளியிலும், அந்த அடர்ந்த நெருப்பு அகலும் உயரமும் கொண்ட ஒரு வட்டமாக உள்ளது.

ஸமந்தாத்வநவாதேந தார்ய்யமாணம் ப்ரதிஷ்டிதம்। கநவாதாத்ததாகாஶமாகாஶஞ்ச மஹாத்மநா ॥ ௫௦.

அனைத்தையும் சுற்றி அடர்ந்த காற்றால் தாங்கப்பட்டு நிலைபெற்றுள்ளது; அந்த அடர்ந்த காற்றிலிருந்து ஆகாயம் தோன்றுகிறது, ஆகாயத்திலிருந்து மகான்மா பிறக்கிறது.

பூதாதிநா வ்ரு'தம் ஸர்வ்வம் பூதாதிர்மஹதா வ்ரு'தஃ । வ்ரு'தோ மஹாநநந்தேந ப்ரதாநேநாவ்யயாத்மநா ॥ ௫௦.

எல்லாவற்றையும் பஞ்சபூதத்தின் ஆதாரம் சூழ்ந்துள்ளது; அந்தப் பெரிய ஆதாரம் முடிவில்லாத, அழியாத முதன்மை tattuvam ஆல் சூழப்பட்டுள்ளது.

புராணி லோகபாலாநாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதாக்ரமம் । ஜ்யோதிர்கணப்ரசாரஸ்ய ப்ரமாணம் பரிவக்ஷ்யதே ॥ ௫௦.

உலகங்களை காக்கும் தெய்வங்களின் பழமையான நகரங்களையும், ஒளிவளர்ச்சியின் அளவையும், இப்போது ஒவ்வொன்றாக விவரிக்கிறேன்.

மேரோஃ ப்ராச்யாம் திஶி ததா மாநஸஸ்யைவ மூர்த்தநி। வஸ்வோகஸாரா மாஹேந்த்ரீ புண்யா ஹேமபரிஷ்க்ரு'தா । ௫௦.

மேருவின் கிழக்கு பகுதியில், மானஸசரஸின் உச்சியில், இந்திரனுக்குரிய பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புனிதமான வச்வோகசார நகரம் உள்ளது.

தக்ஷிணேந புநர்மேரோர்மாநஸஸ்யைவ மூர்த்தநி। வைவஸ்வதோ நிவஸதி யமஃ ஸம்யமநே புரே ॥ ௫௦.

மேருவின் தெற்கு பகுதியில், மானஸசரஸின் உச்சியில், வைவஸ்வத யமன், சயமன நகரத்தில் தங்கியுள்ளார்.

ப்ரதீச்யாந்து புநர்மேரோர்மாநஸஸ்யைவ மூர்த்தநி। ஸுகா நாம புரீ ரம்யா வருணஸ்யாத தீமதஃ ॥ ௫௦.

மேருவின் மேற்கு பகுதியில், மானஸசரஸின் உச்சியில், சுகா என அழைக்கப்படும் அழகிய நகரம், ஞானமிக்க வருணனுக்குரியது.

திஶ்யுத்தரஸ்யாம் மேரோஸ்து மாநஸஸ்யைவ மூர்த்தநி। துல்யா மாஹேந்த்ரபுர்ய்யா து ஸோமஸ்யாபி விபாவரீ ॥ ௫௦.

மேருவின் வடக்கு பகுதியில், மானஸசரஸின் உச்சியில், சோமனுக்குரிய விபாவரி எனும் நகரம், இந்திரபுரிக்கு சமமானது.

மாநஸோத்தரப்ரு'ஷ்டே து லோகபாலாஶ்சதுர்த்திஶம்। ஸ்திதா தர்ம்மவ்யவஸ்தாயை லோகஸம்ரக்ஷணாய ச ॥ ௫௦.

மானஸத்தின் வடக்கு சரிவில், உலகங்களை காக்கும் தெய்வங்கள் நான்கு திசைகளிலும் தர்மம் நிலைநிறைவதற்கும் உலகங்களை பாதுகாப்பதற்கும் தங்கியுள்ளனர்.

லோகபாலோபரிஷ்டாத்து ஸர்வ்வதோ தக்ஷிணாயநே। காஷ்டாகதஸ்ய ஸூர்ய்யஸ்ய கதிர்யா தாம் நிபோதத ॥ ௫௦.

உலகங்களை காக்கும் தெய்வங்களின் மேல், முழு தெற்குப் பாதையில், சூரியன் தனது வழியில் செல்லும் இயக்கத்தை கேளுங்கள்.

தக்ஷிணே ப்ரக்ரமே ஸூர்ய்யஃ க்ஷிப்தேஷுரிவ ஸர்பதி। ஜ்யோதிஷாஞ்சக்ரமாதாய ஸததம் பரிகச்சதி ॥ ௫௦.

தெற்குப்பாதையில், சூரியன் விடப்பட்ட அம்புபோல் விரைவாக நகர்ந்து, எப்போதும் ஒளிவளர்ச்சியின் வட்டத்தைச் சுற்றி செல்கிறது.

மத்யகஶ்சாமராவத்யாம் யதா பவதி பாஸ்கரஃ। வைவஸ்வதே ஸம்யமநே உதயஸ்தத்ர உச்யதே ॥ ௫௦.

அமராவதியில் சூரியன் நடுவில் இருக்கும் போது, வைவஸ்வதனின் இடத்தில் அது உதயம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸுகாயாமர்த்தராத்ரஞ்ச மத்யகஃ ஸ்யாத்ரவிர்யதா। ஸுகாயாமத வாருண்யாமுத்திஷ்டந் ஸ து த்ரு'ஶ்யதே ॥ ௫௦.

சுகா நாட்டில் சூரியன் நடுவில் இருக்கும் போது அது அரை இரவு; சுகா அல்லது வருணியில் அது எழும்பும் போது அது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

விபாயாமர்த்தராத்ரம் ஸ்யாந்மாஹேந்த்ய்ராமஸ்தமேதி ச। ததா தக்ஷிணபூர்வ்வேஷாமபராஹ்நோ விதீயதே ॥ ௫௦.

விபா நாட்டில் அரை இரவு ஆகும் போது, மஹேந்திர நாட்டில் சூரியன் மறைகிறது; அந்த நேரத்தில் தென் கிழக்கு பகுதிகளில் பிற்பகல் நேரமாகும்.

தக்ஷிணாபர தேஶ்யாநாம் பூர்வ்வாஹ்நஃ பரிகீர்த்த்யதே। தேஷாமபரராத்ரஞ்ச யே ஜநா உத்தராபதே ॥ ௫௦.

தென் மேற்கு நாடுகளில் காலை நேரமாகும்; வடக்கு பகுதிகளில் உள்ளவர்களுக்கு அது அரை இரவு ஆகும்.

தேஶா உத்தரபூர்வ்வா யே பூர்வ்வராத்ரந்து தாந் ப்ரதி। ஏவமேவோத்தரேஷ்வர்கோ பவநேஷு விராஜதே ॥ ௫௦.

வடகிழக்கு நாடுகளில் இரவு தொடக்கம் ஆகும்; அதுபோலவே, வடக்கு பகுதிகளில் சூரியன் அவர்கள் வீடுகளில் பிரகாசிக்கிறது.

ஸுகாயாமத வாருண்யாம் மத்யாஹ்நே சார்ய்யமா யதா। விபாவர்ய்யாம் ஸோமபுர்ய்யாமுத்திஷ்டதி விபாவஸுஃ ॥ ௫௦.

சுகா அல்லது வருணியில் அரியமன் நடுப்பகலில் இருக்கும் போது, சூரியன் விபா அல்லது சோமபுரியில் உதயமாகிறது.

ராத்ர்யர்த்தம் சாமராவத்யாமஸ்தமேதி யமஸ்ய ச। ஸோமபுர்யாம் விபாயாந்து மத்யாஹ்நே ஸ்யாத்திவாகரஃ ॥ ௫௦.

அமராவதியில் அரை இரவு நேரத்தில், சூரியன் யமனின் நாட்டில் மறைகிறது; சோமபுரியில் விடியற்காலையில், சூரியனுக்கு அது நடுப்பகல் நேரமாகும்.

மஹேந்த்ரஸ்யாமராவத்யாமுத்திஷ்டதி யதா ரவிஃ। அர்த்தராத்ரம் ஸம்யமநே வாருண்யாமஸ்தமேதி ச ॥ ௫௦.

மஹேந்திரனின் அமராவதியில் சூரியன் உதிக்கும்போது, அது சம்யமனில் அரை இரவு; வருணியில் அது மறைகிறது.

ஸ ஶீக்ரமேதி பர்ய்யேதி பாஸ்கரோऽலாதசக்ரவத்। ப்ரமந் வை ப்ரமமாணாநி ரு'க்ஷாணி ககநே ரவிஃ ॥ ௫௦.

சூரியன் தீச்சக்கரம் போல் விரைவாகச் சுழன்று, விண்ணில் நட்சத்திரங்களுக்கிடையே சுழல்கிறது.

ஏவம் சதுர்ஷு த்வீபேஷு தக்ஷிணாந்தேந ஸர்பதி। உதயாஸ்தமநேநாஸாவுத்திஷ்டதி புநஃ புநஃ ॥ ௫௦.

இந்த நான்கு தீவுகளிலும், அது தெற்குப் பாதையில் பயணித்து, மீண்டும் மீண்டும் உதயமும் அஸ்தமனமும் அடைகிறது.

பூர்வ்வாஹ்நே சாபராஹ்நே து த்வௌ த்வௌ தேவாலயௌ து ஸஃ। தபத்யேகந்து மத்யாஹ்நே தைரேவ து ஸரஶ்மிபிஃ ॥ ௫௦.

காலை மற்றும் பிற்பகலில், சூரியன் இரண்டு கோயில்களில் ஒளி வீசுகிறது; நடுப்பகலில் அதே கோயில்களுக்கு தனது கதிர்களால் வெப்பம் தருகிறது.

உதிதோ வர்த்தமாநாபிராமத்யாஹ்நம் தபந் ரவிஃ। அதஃ பரம் ஹ்ரஸந்தீபிர்கோபிரஸ்தம் ஸ கச்சதி ॥ ௫௦.

சூரியன் உதிக்கும்போது, அதன் வெப்பம் நடுப்பகல் வரை அதிகரிக்கிறது; அதன் பிறகு, அதன் கதிர்கள் குறைந்து மறையத் தொடங்குகிறது.

உதயாஸ்தமயாப்யாம் ஹிஸ்ம்ரு'தே பூர்வாபரே திஶோ। யாவத்புரஸ்தாத்தபதி தாவத் ப்ரு'ஷ்டே து பார்ஶ்வயோஃ ॥ ௫௦.

உதயம் மற்றும் அஸ்தமனம் மூலம் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு திசைகள் அறியப்படுகின்றன; அது முன்னால் ஒளி வீசும் வரை, பின்புறமும் பக்கங்களிலும் இருக்கும்.

யத்ரோத்யந் த்ரு'ஶ்யதே ஸூர்யஸ்தேஷாம் ஸ உதயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யத்ர ப்ரணாஶமாயாதி தேஷாமஸ்தஃ ஸ உச்யதே ॥ ௫௦.

சூரியன் எங்கு உதிக்கிறது என்று பார்க்கப்படுகிறதோ, அங்குதான் அவர்களுக்கு உதயம்; அது மறையும்போது, அதுவே அஸ்தமனம் எனப்படுகிறது.